1 Reis 3
rifa (RIFA) vs ARA
1 سُولِيمَانْ إِذْوڒْ ذ أَضڭّْوَاڒْ ن فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا. نتَّا يِيوِي يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا إِسِّيذِيفْ إِ-ت غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، أَڒَامِي ثُوغَا إِسّقْفڒْ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ نّسْ ذ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذ ڒْحِيضْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ.
1 Salomão aparentou-se com Faraó, rei do Egito, pois tomou por mulher a filha de Faraó e a trouxe à Cidade de Davi, até que acabasse de edificar a sua casa, e a Casa do Senhor , e a muralha à roda de Jerusalém.
2 مْغِيرْ ڒْڭنْسْ يَارْنِي إِتّْقدَّامْ ثِيغَارْصَا خْ ڒڭْعُوذِي وَاهَا، مِينْزِي أَڒْ ؤُسَّانْ نِّي وَارْ ثتّْوَابنِّي عَاذْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي.
2 Entretanto, o povo oferecia sacrifícios sobre os altos, porque até àqueles dias ainda não se tinha edificado casa ao nome do Senhor .
3 سُولِيمَانْ ثُوغَا إِتّخْسْ سِيذِي ؤُمِي يُويُورْ عْلَاحْسَابْ ثِيوصَّا ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ. إِقدّمْ مْغِيرْ ثِيغَارْصَا ذ ڒبْخُورْ خْ ڒڭْعُوذِي وَاهَا.
3 Salomão amava ao Senhor , andando nos preceitos de Davi, seu pai; porém sacrificava ainda nos altos e queimava incenso.
4 أَمُّو إِ يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ جِيبْعُونْ، حِيمَا أَذْ ذِينِّي إِغَارْصْ، مَاغَارْ ڒْڭعّْذثْ نِّي ثُوغَا-ت ذ ثَامقّْرَانْثْ قَاعْ. إِسّْڭعّذْ سُولِيمَانْ خْ ؤُعَالْطَارْ نِّي أَڒفْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ.
4 Foi o rei a Gibeão para lá sacrificar, porque era o alto maior; ofereceu mil holocaustos Salomão naquele altar.
5 إِبَانْ-د سِيذِي ذِي جِيبْعُونْ س دْجِيڒثْ إِ سُولِيمَانْ ذڭْ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ، ؤُشَا إِنَّا أَربِّي: ”تَّارْ! مِينْ إِ ذ أَشْ غَا وْشغْ؟“
5 Em Gibeão, apareceu o Senhor a Salomão, de noite, em sonhos. Disse-lhe Deus: Pede-me o que queres que eu te dê.
6 إِنَّا سُولِيمَانْ:
6 Respondeu Salomão: De grande benevolência usaste para com teu servo Davi, meu pai, porque ele andou contigo em fidelidade, e em justiça, e em retidão de coração, perante a tua face; mantiveste-lhe esta grande benevolência e lhe deste um filho que se assentasse no seu trono, como hoje se vê.
7 خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ أَمْسخَّارْ نّشْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَا ذَاوُوذْ. مَاشَا نشّْ دْجِيغْ عَاذْ ذ أَحنْجِيرْ أَمژْيَانْ. نشّْ وَارْ سِّينغْ مَامّشْ غَا فّْغغْ ؤُ مَامّشْ غَاعقْبغْ.
7 Agora, pois, ó Senhor , meu Deus, tu fizeste reinar teu servo em lugar de Davi, meu pai; não passo de uma criança, não sei como conduzir-me.
8 أَمْسخَّارْ نّشْ أَقَا-ث ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ نِّي ثِيخْضَارذْ شكْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاقدّْ نِيغْ أَذْ إِتّْوَاحسّبْ زڭْ ؤُبَارُّو نّسْ أَمقّْرَانْ.
8 Teu servo está no meio do teu povo que elegeste, povo grande, tão numeroso, que se não pode contar.
9 أوْشْ خنِّي إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ إِجّْ ن وُوڒْ إِفْثنْ حِيمَا أَذْ ثَافْ إِزمَّارْ أَذْ إِحْكمْ ذِي ڒْڭنْسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِفَارْزْ س ڒعْقڒْ جَارْ مِينْ إِدْجَانْ إِشْنَا ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ إِحْكمْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمقّْرَانْ نّشْ؟“
9 Dá, pois, ao teu servo coração compreensivo para julgar a teu povo, para que prudentemente discirna entre o bem e o mal; pois quem poderia julgar a este grande povo?
10 أَوَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي، ڒَامِي زعْمَا سُولِيمَانْ إِتَّارْ مَانْ أَيَا.
10 Estas palavras agradaram ao Senhor, por haver Salomão pedido tal coisa.
11 إِنَّا أَسْ أَربِّي:
11 Disse-lhe Deus: Já que pediste esta coisa e não pediste longevidade, nem riquezas, nem a morte de teus inimigos; mas pediste entendimento, para discernires o que é justo;
12 أَقَا س ؤُيَا نشّْ ڭِّيغْ عْلَاحْصَابْ أَوَاڒنْ نّشْ. خْزَارْ، نشّْ وْشِيغْ أَشْ إِجّْ ن وُوڒْ ذ أَمِيغِيسْ ذ أَفهَّامْ، أَمْ مَامّشْ وَارْ ثُوغِي قْبڒْ إِ شكْ ؤُ وَارْ إِتِّيڒِي أَوَارْنِي أَشْ.
12 eis que faço segundo as tuas palavras: dou-te coração sábio e inteligente, de maneira que antes de ti não houve teu igual, nem depois de ti o haverá.
13 ؤُڒَا ذ مِينْ وَارْ ثتَّارذْ، أَذْ أَشْ ث وْشغْ، أَمْ وَاڭْڒَا أَمْ ؤُعُودْجِي، أَڒَامِي مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي ورْيَازْ أَمْ شكْ جَارْ إِجدْجِيذنْ.
13 Também até o que me não pediste eu te dou, tanto riquezas como glória; que não haja teu igual entre os reis, por todos os teus dias.
14 مَاڒَا شكْ ثُويُورذْ خْ ثبْرِيذِينْ إِنُو أَڒَامِي غَا ثحْضِيذْ ثِيوصَّا إِنُو ذ ڒُومُورَاثْ إِنُو، أَمْ مَامّشْ يُويُورْ بَابَاشْ ذَاوُوذْ، خنِّي نشّْ أَذْ سّْزُوڭَّارغْ ڒْْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ.“
14 Se andares nos meus caminhos e guardares os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, teu pai, prolongarei os teus dias.
15 إِفَاقْ-د سُولِيمَانْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ. نتَّا يُوسَا-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا إِبدّْ زَّاثْ إِ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ؤُ إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُ إِڭَّا ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ إِسّوْجذْ عَاوذْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ.
15 Despertou Salomão; e eis que era sonho. Veio a Jerusalém, pôs-se perante a arca da Aliança do Senhor , ofereceu holocaustos, apresentou ofertas pacíficas e deu um banquete a todos os seus oficiais.
16 خنِّي ؤُسِينْثْ-إِ-د ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا-ثنْثْ ذ ثِيمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، بدّنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
16 Então, vieram duas prostitutas ao rei e se puseram perante ele.
17 إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثنَّا: ”مَاڒَا ثخْسذْ، أَ سِيذِي إِنُو، نشّْ زدّْغغْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ-أَ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ، ؤُ نشّْ ؤُرْوغْ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا غَارسْ ذِي ثَادَّارْثْ.
17 Disse-lhe uma das mulheres: Ah! Senhor meu, eu e esta mulher moramos na mesma casa, onde dei à luz um filho.
18 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُرْوغْ، إِمْسَارْ، أَقَا ؤُڒَا ذ ثَامْغَارْثْ-أَ ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. نشِّينْ ثُوغَا نْمُونْ، وَارْ ثُوغِي غَارْنغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي ذِي ثَادَّارْثْ، مْغِيرْ نشِّينْ س ثْنَاينْ ذِي ثَادَّارْثْ.
18 No terceiro dia, depois do meu parto, também esta mulher teve um filho. Estávamos juntas; nenhuma outra pessoa se achava conosco na casa; somente nós ambas estávamos ali.
19 أَحنْجِيرْ ن ثمْغَارْثْ-أَ إِمُّوثْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُمِي ثزّڒْ خَاسْ ذڭْ إِضصْ.
19 De noite, morreu o filho desta mulher, porquanto se deitara sobre ele.
20 نتَّاثْ ثكَّارْ غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ، ثكّسْ أَيِي أَحنْجِيرْ إِنُو، ؤُمِي ثَايَّا نّشْ ثطّصْ، ؤُ ثسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ ؤُشَا مِّيسْ إِمُّوثنْ ثسَّارْسْ إِ-ث ذڭْ وحْسِينْ إِنُو.
20 Levantou-se à meia-noite, e, enquanto dormia a tua serva, tirou-me a meu filho do meu lado, e o deitou nos seus braços; e a seu filho morto deitou-o nos meus.
21 ؤُمِي كَّارغْ غَارْ ثُوفُّوثْ، حِيمَا أَذْ سُّوطُّوضغْ أَحنْجِيرْ إِنُو، خْزَارْ، نتَّا إِمُّوثْ. ذِي صّْبحْ ثُوغَا أَيِي خزَّارغْ مْلِيحْ، ژْرِيغْ ثُوغَا-ث وَارْ إِدْجِي شَا ذ أَحنْجِيرْ إِنُو نِّي د-ؤُرْوغْ.“
21 Levantando-me de madrugada para dar de mamar a meu filho, eis que estava morto; mas, reparando nele pela manhã, eis que não era o filho que eu dera à luz.
22 خَاسْ ؤُشَا ثنَّا ثمْغَارْثْ نّغْنِيثْ: ”لَّ، ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو ؤُ ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ!“ ثنّغْنِيثْ ثنَّا: ”لَّ، ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ ؤُ ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو!“ أَمُّو إِ سِّيوْڒنْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
22 Então, disse a outra mulher: Não, mas o vivo é meu filho; o teu é o morto. Porém esta disse: Não, o morto é teu filho; o meu é o vivo. Assim falaram perante o rei.
23 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”ثَانِيثَا ثقَّارْ: ’ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو ؤُ ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ!‘، ؤُشَا ونّغْنِي ثقَّارْ: ’لَّ، ونِّي إِمُّوثنْ ذ أَحنْجِيرْ نّمْ ؤُ ونِّي إِدَّارنْ ذ أَحنْجِيرْ إِنُو.‘ “
23 Então, disse o rei: Esta diz: Este que vive é meu filho, e teu filho é o morto; e esta outra diz: Não, o morto é teu filho, e o meu filho é o vivo.
24 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن سِّيفْ!“ نِيثْنِي إِوْينْ إِجّْ ن سِّيفْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ.
24 Disse mais o rei: Trazei-me uma espada. Trouxeram uma espada diante do rei.
25 أَجدْجِيذْ إِنَّا: ”قسّمْ أَحنْجِيرْ إِدَّارنْ خْ ثْنَاينْ ؤُشَا وْشمْ إِجّْ ن وزْينْ إِ يِيشْثنْ زَّايْسنْثْ ؤُ وْشمْ إِ ثنّغْنِيثْ إِجّْ ن وزْينْ نّغْنِي.“
25 Disse o rei: Dividi em duas partes o menino vivo e dai metade a uma e metade a outra.
26 مَاشَا ڒَامِي ثُوغَا ثَاشِيثْ نّسْ إِ ؤُحنْجِيرْ نّسْ إِمْغَارْ، ثسِّيوڒْ ثمْغَارْثْ ثنِّي غَارْ إِدْجَا ؤُحنْجِيرْ إِدَّارْ، أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، وْشثْ أَسْ أَحنْجِيرْ نِّي إِدَّارنْ مَاڒَا ثخْسذْ، وَارْ ث نقّثْ!“ ثَانِيثَا مَاشَا ثنَّا: ”وَارْ إِتِّيڒِي إِنُو ؤُڒَا نّمْ. قسّثْ ث ذِي ڒْوسْطْ!“
26 Então, a mulher cujo filho era o vivo falou ao rei (porque o amor materno se aguçou por seu filho) e disse: Ah! Senhor meu, dai-lhe o menino vivo e por modo nenhum o mateis. Porém a outra dizia: Nem meu nem teu; seja dividido.
27 خنِّي يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”وْشمْ أَسْ أَحنْجِيرْ إِدَّارنْ! وَارْ ث نقّمْ. نتَّاثْ ذ يمَّاسْ.“
27 Então, respondeu o rei: Dai à primeira o menino vivo; não o mateis, porque esta é sua mãe.
28 مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒَا خْ ڒحْكَامْ إِ زِي إِحْكمْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ نِيثْنِي ڭّْوذنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي نِيثْنِي ژْرِينْ بلِّي ثِيغِيثْ ن أَربِّي ذَايسْ حِيمَا أَذْ يَاغْ ثَاسْغَارْثْ.
28 Todo o Israel ouviu a sentença que o rei havia proferido; e todos tiveram profundo respeito ao rei, porque viram que havia nele a sabedoria de Deus, para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.