1 Reis 20
rifa (RIFA) vs NAA
1 بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ. ثُوغَا أَكِيذسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِجدْجِيذنْ س إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. نتَّا إِڭعّذْ، إِنّضْ إِ سَامَارْيَا ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ.
1 Ben-Hadade, rei da Síria, reuniu todo o seu exército. Estavam com ele trinta e dois reis com seus cavalos e carros de guerra. Ele subiu, cercou Samaria e lutou contra ela.
2 خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِرقَّاسنْ غَارْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ذَاخڒْ ذِي ثنْذِينْثْ.
2 Enviou mensageiros à cidade, a Acabe, rei de Israel,
3 إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ بِينْ-هَاذَاذْ: ’نُّوقَارْثْ نّشْ ذ وُورغْ نّشْ إِنُو. ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِشوَّارنْ، أَقَا أَثنْ إِنُو.‘ “
3 que lhe disseram: — Assim diz Ben-Hadade: “A sua prata e o seu ouro são meus; as suas mulheres e os seus melhores filhos também são meus.”
4 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. نشّْ نّشْ س مَارَّا مِينْ غَارِي.“
4 O rei de Israel respondeu: — Seja conforme a sua palavra, ó rei, meu senhor; eu sou seu, e tudo o que tenho é seu.
5 إِرقَّاسنْ ؤُسِينْ-د إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِسِّيوڒْ بِينْهَاذَاذْ، إِنَّا: ’نشّْ جِّيغْ أَذْ أَشْ إِنِينْ: إِتّْخصَّا أَذْ أَيِي ثوْشذْ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ نّشْ ذ ثمْغَارِينْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ!،
5 Os mensageiros voltaram a Acabe e disseram: — Assim diz Ben-Hadade: “Quando enviei mensageiros que dissessem: ‘A sua prata, o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos são meus’, era para que você os entregasse para mim.
6 مَاشَا ثِيوشَّا غَارْ ڒْوقْثْ-أَ أَذْ سّكّغْ إِمْسخَّارنْ إِنُو غَاركْ، مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ بلِّي نِيثْنِي أَذْ طّْفنْ مَارَّا مِينْ خَاكْ إِعِيزّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ س إِفَاسّنْ نْسنْ، أَذْ ث أَوْينْ.‘ “
6 Se amanhã a estas horas eu tiver de enviar os meus servos até você, eles vasculharão o seu palácio e as casas dos seus oficiais e meterão as mãos em tudo o que você tem de precioso e o levarão.”
7 خنِّي إِڒَاغَا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”سْنمْ خنِّي ؤُ خْزَارمْ أَقَا وَانِيثَا إِنْوَا ڒْغَارْ، مَاغَارْ ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارِي قْبڒْ، مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي ثِيمْغَارِينْ إِنُو ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو ذ نُّوقَارْثْ إِنُو ذ وُورغْ إِنُو ؤُ نشّْ وَارْ ذ أَسْ ث قْضِيعغْ.“
7 Então o rei de Israel chamou todos os anciãos da sua terra e lhes disse: — Como vocês podem notar e ver, este homem procura o mal. Mandou exigir as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e não os neguei a ele.
8 مَارَّا إِمْغَارنْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارسْ تّسْڒِي ؤُ وَارْ ذ أَسْ تِّيشْ تّسْرِيحْ!“
8 Todos os anciãos e todo o povo lhe disseram: — Não lhe dê ouvidos e não consinta.
9 خنِّي إِنَّا إِ إِرقَّاسنْ ن بِينْهَاذَاذْ: ”إِنِيمْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ: ’مَارَّا ؤُمِي إِ ثسّكّذْ أَمْسخَّارْ نّشْ غَارْ ؤُمزْوَارُو أَذْ ث ڭّغْ، مَاشَا ثَامسْڒَاشْثْ-أَ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ث ڭّغْ.‘ “ فّْغنْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د أَوَاڒْ-أَ.
9 Então Acabe disse aos mensageiros de Ben-Hadade: — Digam ao rei, meu senhor: “Farei tudo o que você pediu a este seu servo na primeira vez, porém não posso fazer o que você está pedindo agora.” E os mensageiros se foram e deram esta resposta.
10 خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ بِينْهَاذَاذْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَذْ أَيِي ڭّنْ إِربِّيثنْ أَمُّو ؤُ أَذْ أَرْنِينْ عَاذْ كْثَارْ، مَاڒَا ثَاعجَّاجْثْ ن سَامَارْيَا ثْقدّْ، حِيمَا أَذْ ثشُّورْ ؤُرُو ن إِفَاسّنْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ يُويُورنْ ذڭْ إِصُورَافْ إِنُو!“
10 Ben-Hadade tornou a enviar mensageiros, dizendo: — Que os deuses me castiguem, se o pó de Samaria bastar para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”إِنِيمْ أَسْ: ’ونِّي إِبيْسنْ أَبْيَاسْ، وَارْ إِتّْشنّعْ إِخفْ نّسْ أَمْ ونِّي ث إِسَّارْسنْ.‘ “
11 Porém o rei de Israel respondeu: — Digam ao rei Ben-Hadade: “Quem se veste para a batalha não deve se gabar como aquele que está se despindo depois da vitória.”
12 ؤُمِي إِسْڒَا إِ وَاوَاڒْ-أَ، أَمْ ثُوغَا إِسسّْ أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، أَقَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”سْبدّمْ إِخفْ نْومْ!“ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ضِيدّْ إِ ثنْذِينْثْ.
12 Ben-Hadade ouviu esta resposta quando ele e os outros reis estavam bebendo nas tendas. Então ele disse aos seus servos: — Preparem-se para atacar. E eles se prepararam para atacar a cidade.
13 ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُنَابِي يُوسَا-د غَارْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مَا ثتّْوَاڒِيذْ شكْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ؟ خْزَارْ أَسّْ-أَ نشّْ أَذْ ث وْشغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.‘ “
13 Eis que um profeta foi até Acabe, rei de Israel, e lhe disse: — Assim diz o
14 ؤُشَا أَخَابْ إِنَّا: ”زِي مَانْ ونْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ.‘ “ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ غَا إِبْذَانْ أَمنْغِي؟“ إِنَّا نتَّا: ”ذ شكْ!“
14 Acabe perguntou: — Por meio de quem se dará isto? Ele respondeu: — Assim diz o Acabe perguntou: — Quem começará a batalha? E o profeta respondeu: — Você!
15 خَاسْ ؤُشَا إِسدّْ نتَّا إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ. ثُوغَا أَثنْ ذِي مِيثَاينْ ؤُ-ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ. إِسدّْ أَوَارْنِي أَسنْ مَارَّا ڒْڭنْسْ. مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا أَثنْ ذِي سبْعَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.
15 Então Acabe contou os servos dos chefes das províncias, e eram duzentos e trinta e dois. Depois, contou todo o povo, todos os filhos de Israel, e eram sete mil.
16 فّْغنْ نِيثْنِي غَارْ وَازَالْ. بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا إِسْشَارْ ذڭْ إِقِيضَانْ، نتَّا ذ إِجدْجِيذنْ، ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِجدْجِيذنْ إِ ذ أَسْ إِوْشِينْ أَفُوسْ.
16 Saíram ao meio-dia. Ben-Hadade, porém, estava bebendo e embriagando-se nas tendas, ele e os reis, os trinta e dois reis que o ajudavam.
17 إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ فّْغنْ-د ذ إِمزْوُورَا زِي سَامَارْيَا. بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا إِسّكّْ شَا ن إِبرْڭَاڭنْ ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ أَسْ، نَّانْ: ”أَقَا إِرْيَازنْ فّْغنْ-د زِي سَامَارْيَا.“
17 Saíram primeiro os servos dos chefes das províncias. Ben-Hadade mandou observadores que lhe deram avisos, dizendo: — Uns homens estão saindo de Samaria.
18 نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا نِيثْنِي فّْغنْ-د إِ ڒهْنَا، طّْفمْ ثنْ دَّارنْ ؤُ مَاڒَا نِيثْنِي فّْغنْ-د إِ ؤُمنْغِي، طّْفمْ ثنْ عَاوذْ دَّارنْ!“
18 Ele disse: — Se vieram tratar de paz, prendam-nos vivos; se vieram lutar, prendam-nos vivos também.
19 فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ زِي ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ إِ د-يُوسِينْ أَوَارْنِي أَسنْ.
19 Os servos dos chefes das províncias e o exército que os seguia saíram da cidade,
20 كُوڒْ أَرْيَازْ إِغْڒبْ خْ وغْرِيمْ نّسْ أَڒَامِي أَروْڒنْ أَيْثْ ن أَرَامْ ؤُ إِسْرَائِيل إِضْفَارْ إِ-ثنْ، مَاشَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِنْجمْ خْ ؤُيِيسْ أَكْ-ذ شَا ن إِمْنَاينْ.
20 e cada um matou o homem contra quem lutava. Os sírios fugiram, e Israel os perseguiu. Porém Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 خنِّي إِفّغْ ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي أَڒَامِي إِڭَّا أَسْ إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ أَرَامْ.
21 O rei de Israel saiu e destroçou os cavalos e os carros de guerra dos sírios, impondo-lhes grande derrota.
22 خنِّي يُوسَا-د ؤُنَابِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ، مْحضْ إِخفْ نّشْ. سّنْ ؤُ خْزَارْ مِينْ غَاركْ أَذْ ث ثڭّذْ، مَاغَارْ غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ أَذْ خَاكْ إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثْوَاڒَا نّغْنِي.
22 Então o profeta foi até o rei de Israel e lhe disse: — Vá, seja forte, considere e veja o que vai fazer, porque daqui a um ano o rei da Síria voltará a atacar.
23 إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ نَّانْ أَسْ: ”أَربِّي نْسنْ ذ إِجّْ ن أَربِّي ن إِذُورَارْ، خْ ؤُيَا ثُوغَا جهْذنْ خَانغْ. مَاڒَا نشِّينْ نمّْنغْ أَكِيذْسنْ ذِي ڒْوَاطَا، خنِّي أَذْ خَاسنْ نجْهذْ نِيشَانْ!
23 Os servos do rei da Síria lhe disseram: — Os deuses deles são deuses dos montes, e por isso eles foram mais fortes do que nós. Mas vamos lutar contra eles na planície, e, por certo, seremos mais fortes do que eles.
24 أڭّْ مِينْ إِقَّارْ وَاوَاڒْ-أَ: كّسْ كُوڒْ إِجّْ زڭْ إِجدْجِيذنْ زڭْ ومْشَانْ نّسْ ؤُ ڭّمْ لْوُولَاثْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.
24 Portanto, faça o seguinte: tire os reis, cada um do seu lugar, e substitua-os por capitães,
25 سْمُونْ أَمُّو إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمْ ڒْعسْكَارْ نِّي ثْودَّارذْ، س ييْسَانْ أَمْ ييْسَانْ نِّي ؤُ س إِكَارُّوثنْ أَمْ إِكَارُّوثنْ نِّي، ؤُشَا أجّْ أَنغْ أَكِيذْسنْ نمّْنغْ ذِي ڒْوَاطَا. ؤُشْثْ مَاڒَا خنِّي نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نجْهِيذْ!“ ؤُ نتَّا إِسْڒَا غَارْسنْ ؤُشَا أَمنِّي إِ إِڭَّا.
25 e forme outro exército igual em número ao que você perdeu, com outros tantos cavalos e outros tantos carros de guerra. E vamos lutar contra eles na planície e, por certo, seremos mais fortes do que eles. O rei deu ouvidos ao que disseram e assim o fez.
26 غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ إِسدّْ أَرَامْ. إِفّغْ غَارْ أَفِيقْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.
26 Decorrido um ano, Ben-Hadade convocou os sírios e subiu a Afeca para lutar contra Israel.
27 ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاسدّنْ. وْشِينْ أَسنْ ڒعْوتْشْ ؤُ نِيثْنِي فّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ أَجمَّاضْ نْسنْ أَمْ ثْنَاينْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ن إِغَايْضنْ. إِنِّي ن أَرَامْ مَاشَاعمَّارنْ ثَامُّورْثْ.
27 Também os filhos de Israel foram reunidos para a batalha. Eles foram providos de mantimentos e marcharam contra os sírios. Os filhos de Israel acamparam de frente para eles, como dois pequenos rebanhos de cabras, mas os sírios enchiam a terra.
28 يُوسَا-د غَارْسنْ ورْيَازْ ن سِيذِي، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مِينْزِي إِنِّي ن أَرَامْ إِنَّانْ: سِيذِي ذ إِجّْ ن أَربِّي ن إِذُورَارْ، وَارْ إِدْجِي ذ إِجّْ ن أَربِّي ن ثْسدْجْيِينْ!‘، خْ ؤُيَا إِ غَا وْشغْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ ثْعقْڒمْ، أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.“
28 Um homem de Deus se aproximou e foi falar com o rei de Israel, dizendo: — Assim diz o
29 ثُوغَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَرنْذَاذْ ن وَايَاوْيَا. ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِكَّارْ ؤُمنْغِي. ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ نْغِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مْيَاثْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ خْ إِضَارنْ زِي أَرَامْ.
29 Sete dias estiveram acampados uns em frente dos outros. No sétimo dia, travou-se a batalha, e os filhos de Israel, num só dia, mataram dos sírios cem mil soldados da infantaria.
30 إِنِّي إِقِّيمنْ أَروْڒنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَفِيقْ ؤُشَا ڒْحِيضْ إِوْضَا خْ سبْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، نِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ. ؤُڒَا بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا يَارْوڒْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ، يُويُورْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ نّغْنِي.
30 Os restantes fugiram para Afeca e entraram na cidade, mas a muralha da cidade caiu sobre os vinte e sete mil homens que restaram. Ben-Hadade fugiu, veio à cidade e se escondia de câmara em câmara.
31 خنِّي نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نسْڒَا، أَقَا إِجدْجِيذنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ إِجدْجِيذنْ ذَايْسنْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نبْيسْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ غَارْ وبْيَاسْ ؤُ س إِسغْوَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ نّغْ ؤُشَا أَذْ نفّغْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل. أَذْ ثَاغْ أَذْ شكْ يجّْ أَذْ ثدَّارذْ.“
31 Então os seus servos lhe disseram: — Eis que temos ouvido que os reis da casa de Israel são reis clementes. Por isso, ponhamos panos de saco sobre os lombos e cordas ao redor da cabeça e vamos até o rei de Israel; pode ser que ele lhe poupe a vida.
32 نِيثْنِي بيْسنْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ ؤُ ڭِّينْ إِسغْوَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ؤُشَا أَمُّو د-ؤُسِينْ نِيثْنِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ بِينْهَاذَاذْ إِنَّا: ’أجّْ أَذْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ إِنُو!‘ “ ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”مَا نتَّا إِدَّارْ عَاذْ؟ نتَّا ذ ؤُمَا!“
32 Então se cingiram com pano de saco pelos lombos, puseram cordas ao redor da cabeça e foram falar com o rei de Israel. Disseram: — O seu servo Ben-Hadade manda dizer: “Poupe-me a vida.” Acabe respondeu: — Então ele ainda está vivo? Ele é meu irmão.
33 إِرْيَازنْ فهْمنْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ ثصْبحْ، ؤُشَا أَرْزُونْ ذغْيَا خْ شَا، مَا أَقَا مَانْ أَيَا نِيشَانْ، ؤُشَا نَّانْ: ”ؤُمَاشْ بِينْهَاذَاذْ ...“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”أَسمْ-د، أَوْيمْ ث-إِ-د ذَانِيثَا.“ خنِّي إِفّغْ بِينْهَاذَاذْ غَارسْ ؤُ نتَّا إِسّنْيَا ث ذڭْ ؤُكَارُّو.
33 Aqueles homens tomaram isto como um bom sinal, logo se aproveitaram dessa palavra e disseram: — Sim, o seu irmão Ben-Hadade! O rei disse: — Vão e tragam-no aqui. Então Ben-Hadade saiu para se encontrar com Acabe, e este o fez subir na sua carruagem.
34 إِنَّا أَسْ بِينْهَاذَاذْ: ”ثِيندَّامْ نِّي ثُوغَا إِطّفْ بَابَا زِي بَابَاشْ، أَذْ ثنْثْ أَرّغْ. إِوَا، أڭّْ إِ يِيخفْ نّشْ ذْشُورَاثْ إِ ثْسبَّابْثْ ذِي ذِيمَاشْقْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا بَابَا ذْشُورَاثْ ذِي سَامَارْيَا.“ ؤُشَا أَخَابْ إِنَّا: ”نشّْ أَذْ أَشْ أَرْخُوغْ خْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.“ ؤُ نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ؤُشَا يَارْخُو أَسْ.
34 Ben-Hadade lhe disse: — Vou restituir as cidades que o meu pai tomou do seu pai. Você poderá vender os seus produtos em Damasco, como o meu pai fez em Samaria. E Acabe respondeu: — Com esta aliança, deixarei que você fique livre. Então Acabe fez uma aliança com ele e o deixou ir embora.
35 إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ إِنَّا إِ جَّارْ نّسْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي: ”وّثْ أَيِي!“ أَرْيَازْ يُوڭِي مَاشَا أَذْ ث إِوّثْ.
35 Então, por ordem do Senhor , um dos discípulos dos profetas disse ao seu companheiro: — Por favor, me esmurre. Mas o homem se recusou a fazê-lo,
36 إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مِينْزِي شكْ وَارْ ثسْڒِيذْ غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي، خْزَارْ، مْغِيرْ شكْ أَذْ خَافِي ثفّْغذْ، أَذْ شكْ إِنغْ إِجّْ ن ويْرَاذْ.“ ؤُمِي خَاسْ يُويُورْ، إِڒْقفْ إِ-ث إِجّْ ن ويْرَاذْ ؤُ وَانِيثَا إِنْغَا إِ-ث.
36 e por isso o discípulo dos profetas lhe disse: — Visto que você não obedeceu à voz do Quando ele se afastou, um leão o encontrou e o matou.
37 خنِّي يُوفَا إِجّْ ن ورْيَازْ نّغْنِي، إِنَّا: ”وّثْ أَيِي!“ أَرْيَازْ نِّي إِوْثَا إِ-ث أَمُّو، أَڒَامِي ث إِيْزمْ.
37 Então o profeta encontrou outro homem e lhe disse: — Por favor, me esmurre. Ele o esmurrou e o feriu.
38 يُويُورْ ؤُنَابِي، إِبدّْ غَارْ وبْرِيذْ إِ ؤُمڒْقِي أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ. إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ س إِجّْ ن ڒشْفنْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ.
38 Então o profeta partiu e ficou esperando o rei no caminho, disfarçado com uma venda sobre os olhos.
39 ؤُمِي د-إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِڒَاغَا إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا إِفّغْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ؤُمنْغِي. ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ورْيَازْ يُوسَا-د غَارْ ؤُغزْذِيسْ، يِيوِي أَيِي-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِنَّا: ’حْضَا أَرْيَازْ-أَ، مَاشَا مَاڒَا إِودَّارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ نِيغْ أَذْ ثْخدْجْصذْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ.‘
39 Quando o rei ia passando, o profeta gritou: — Este seu servo estava saindo do meio da batalha, quando um companheiro se voltou e me trouxe um homem, dizendo: “Vigie este homem. Se ele escapar, será a sua vida pela vida dele ou você pagará trinta e quatro quilos de prata.”
40 ڒَامِي ثُوغَا إِتّْشغڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذَا ذ ذِيهَا، إِمْسَارْ، أَقَا وَارْ ذِينْ إِقِّيمْ عَاذْ.“ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”وَا ذ ڒْحُوكْمْ نّشْ، ثوْثِيذْ ث س يِيخفْ نّشْ!“
40 Enquanto este seu servo estava ocupado daqui e dali, o homem se foi. O rei de Israel respondeu: — Esta é a sua sentença. Você mesmo a pronunciou.
41 نتَّا إِكّسْ ذغْيَا ڒشْفنْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ؤُشَا إِعْقڒْ إِ-ث ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا-ث ذ إِجّْ زڭْ إِنَابِييّنْ.
41 Então ele se apressou e tirou a venda dos olhos, e o rei de Israel reconheceu que era um dos profetas.
42 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مِينْزِي شكْ ثجِّيذْ أَرْيَازْ نِّي حَارّْمغْ نشّْ إِ ؤُثحِّي أَذْ إِنْجمْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ ؤُ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ.“
42 E o profeta disse ao rei: — Assim diz o
43 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يُويُورْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ سَامَارْيَا.
43 Então o rei de Israel se dirigiu à sua casa, aborrecido e indignado, e chegou a Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.