1 Reis 20

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ. ثُوغَا أَكِيذسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِجدْجِيذنْ س إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. نتَّا إِڭعّذْ، إِنّضْ إِ سَامَارْيَا ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ.

¹ E Ben-Hadade, o rei da Síria, reuniu todo o seu exército; e havia trinta e dois reis com ele, e cavalos, e carruagens; e ele subiu e sitiou Samaria, e guerreou contra ela.

² خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِرقَّاسنْ غَارْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ذَاخڒْ ذِي ثنْذِينْثْ.

² E ele enviou mensageiros a Acabe, rei de Israel, para dentro da cidade, e disse-lhe: Assim diz Ben-Hadade:

³ إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ بِينْ-هَاذَاذْ: ’نُّوقَارْثْ نّشْ ذ وُورغْ نّشْ إِنُو. ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِشوَّارنْ، أَقَا أَثنْ إِنُو.‘ “

³ A tua prata e o teu ouro são meus; as tuas esposas também e os melhores de teus filhos são meus.

⁴ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. نشّْ نّشْ س مَارَّا مِينْ غَارِي.“

⁴ E o rei de Israel respondeu, e disse: Ó rei meu senhor de acordo com o teu dizer, eu sou teu, e tudo o que tenho.

⁵ إِرقَّاسنْ ؤُسِينْ-د إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِسِّيوڒْ بِينْهَاذَاذْ، إِنَّا: ’نشّْ جِّيغْ أَذْ أَشْ إِنِينْ: إِتّْخصَّا أَذْ أَيِي ثوْشذْ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ نّشْ ذ ثمْغَارِينْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ!،

⁵ E os mensageiros retornaram, e disseram: Assim falou Ben-Hadade, dizendo: Embora eu tenha mandado a ti, dizendo: Tu me entregarás a tua prata, e o teu ouro, e as tuas esposas, e os teus filhos;

⁶ مَاشَا ثِيوشَّا غَارْ ڒْوقْثْ-أَ أَذْ سّكّغْ إِمْسخَّارنْ إِنُو غَاركْ، مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ بلِّي نِيثْنِي أَذْ طّْفنْ مَارَّا مِينْ خَاكْ إِعِيزّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ س إِفَاسّنْ نْسنْ، أَذْ ث أَوْينْ.‘ “

⁶ mesmo assim enviarei os meus servos a ti amanhã por volta desta hora, e eles procurarão na tua casa, e nas casas dos teus servos; e será que tudo o que for agradável aos seus olhos, eles porão em suas mãos, e retirarão.

⁷ خنِّي إِڒَاغَا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”سْنمْ خنِّي ؤُ خْزَارمْ أَقَا وَانِيثَا إِنْوَا ڒْغَارْ، مَاغَارْ ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارِي قْبڒْ، مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي ثِيمْغَارِينْ إِنُو ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو ذ نُّوقَارْثْ إِنُو ذ وُورغْ إِنُو ؤُ نشّْ وَارْ ذ أَسْ ث قْضِيعغْ.“

⁷ Então, o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra, e disse: Notem, rogo-vos, e vede como este homem procura o mal; porque enviou-me pelas minhas esposas e meus filhos, e pela minha prata, e pelo meu ouro; e eu não lhos neguei.

⁸ مَارَّا إِمْغَارنْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارسْ تّسْڒِي ؤُ وَارْ ذ أَسْ تِّيشْ تّسْرِيحْ!“

⁸ E todos os anciãos e todo o povo disseram a ele: Não atentes a ele, tampouco consintas.

⁹ خنِّي إِنَّا إِ إِرقَّاسنْ ن بِينْهَاذَاذْ: ”إِنِيمْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ: ’مَارَّا ؤُمِي إِ ثسّكّذْ أَمْسخَّارْ نّشْ غَارْ ؤُمزْوَارُو أَذْ ث ڭّغْ، مَاشَا ثَامسْڒَاشْثْ-أَ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ث ڭّغْ.‘ “ فّْغنْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د أَوَاڒْ-أَ.

⁹ Porquanto disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao meu senhor, o rei: Tudo o que mandaste ao teu servo na primeira vez, fá-lo-ei; mas isto não posso fazer. E os mensageiros partiram, e lhe trouxeram novamente palavra.

¹⁰ خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ بِينْهَاذَاذْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَذْ أَيِي ڭّنْ إِربِّيثنْ أَمُّو ؤُ أَذْ أَرْنِينْ عَاذْ كْثَارْ، مَاڒَا ثَاعجَّاجْثْ ن سَامَارْيَا ثْقدّْ، حِيمَا أَذْ ثشُّورْ ؤُرُو ن إِفَاسّنْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ يُويُورنْ ذڭْ إِصُورَافْ إِنُو!“

¹⁰ E Ben-Hadade mandou dizer a ele: Os deuses assim me façam, e ainda mais, se o pó de Samaria, em punhados, for suficiente para todo o povo que me segue.

¹¹ يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”إِنِيمْ أَسْ: ’ونِّي إِبيْسنْ أَبْيَاسْ، وَارْ إِتّْشنّعْ إِخفْ نّسْ أَمْ ونِّي ث إِسَّارْسنْ.‘ “

¹¹ E o rei de Israel respondeu e disse: Dizei-lhe: Que aquele que se cinge das armas não se glorie como aquele que se solta.

¹² ؤُمِي إِسْڒَا إِ وَاوَاڒْ-أَ، أَمْ ثُوغَا إِسسّْ أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، أَقَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”سْبدّمْ إِخفْ نْومْ!“ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ضِيدّْ إِ ثنْذِينْثْ.

¹² E sucedeu, quando Ben-Hadade ouviu esta mensagem, enquanto ele e o rei estavam bebendo nos pavilhões, disse aos seus servos: Ponde-vos em formação. E eles se puseram em formação contra a cidade.

¹³ ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُنَابِي يُوسَا-د غَارْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مَا ثتّْوَاڒِيذْ شكْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ؟ خْزَارْ أَسّْ-أَ نشّْ أَذْ ث وْشغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.‘ “

¹³ E, eis que veio ali um profeta até Acabe, rei de Israel, dizendo: Assim diz o SENHOR: Tens tu visto toda esta grande multidão? Eis que a entregarei à tua mão neste dia; e tu saberás que eu sou o SENHOR.

¹⁴ ؤُشَا أَخَابْ إِنَّا: ”زِي مَانْ ونْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ.‘ “ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ غَا إِبْذَانْ أَمنْغِي؟“ إِنَّا نتَّا: ”ذ شكْ!“

¹⁴ E Acabe disse: Por quem? E ele disse: Assim diz o SENHOR: Justamente pelos moços dos príncipes das províncias. Então, ele disse: Quem ordenará a batalha? E ele respondeu: Tu.

¹⁵ خَاسْ ؤُشَا إِسدّْ نتَّا إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ. ثُوغَا أَثنْ ذِي مِيثَاينْ ؤُ-ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ. إِسدّْ أَوَارْنِي أَسنْ مَارَّا ڒْڭنْسْ. مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا أَثنْ ذِي سبْعَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.

¹⁵ Então, ele enumerou os moços dos príncipes das províncias, e eles eram duzentos e trinta e dois; e, depois deles, ele enumerou todo o povo, todos os filhos de Israel, sendo sete mil.

¹⁶ فّْغنْ نِيثْنِي غَارْ وَازَالْ. بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا إِسْشَارْ ذڭْ إِقِيضَانْ، نتَّا ذ إِجدْجِيذنْ، ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِجدْجِيذنْ إِ ذ أَسْ إِوْشِينْ أَفُوسْ.

¹⁶ E eles saíram ao meio-dia. Ben-Hadade, no entanto, estava se embriagando nos pavilhões, ele e os reis, os trinta e dois reis que o ajudaram.

¹⁷ إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ فّْغنْ-د ذ إِمزْوُورَا زِي سَامَارْيَا. بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا إِسّكّْ شَا ن إِبرْڭَاڭنْ ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ أَسْ، نَّانْ: ”أَقَا إِرْيَازنْ فّْغنْ-د زِي سَامَارْيَا.“

¹⁷ E os moços dos príncipes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade mandou verificar, e eles lhe contaram, dizendo: Há homens vindos de Samaria.

¹⁸ نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا نِيثْنِي فّْغنْ-د إِ ڒهْنَا، طّْفمْ ثنْ دَّارنْ ؤُ مَاڒَا نِيثْنِي فّْغنْ-د إِ ؤُمنْغِي، طّْفمْ ثنْ عَاوذْ دَّارنْ!“

¹⁸ E ele disse: Se eles saíram em paz, trazei-mos vivos; ou se saíram em guerra, trazei-mos vivos.

¹⁹ فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ زِي ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ إِ د-يُوسِينْ أَوَارْنِي أَسنْ.

¹⁹ Assim, estes jovens dos príncipes das províncias saíram da cidade, e o exército que os seguia.

²⁰ كُوڒْ أَرْيَازْ إِغْڒبْ خْ وغْرِيمْ نّسْ أَڒَامِي أَروْڒنْ أَيْثْ ن أَرَامْ ؤُ إِسْرَائِيل إِضْفَارْ إِ-ثنْ، مَاشَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِنْجمْ خْ ؤُيِيسْ أَكْ-ذ شَا ن إِمْنَاينْ.

²⁰ E eles mataram, cada qual, o seu homem; e os sírios fugiram; e Israel os perseguiu; e Ben-Hadade, o rei da Síria, escapou em cima de um cavalo, com os cavaleiros.

²¹ خنِّي إِفّغْ ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي أَڒَامِي إِڭَّا أَسْ إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ أَرَامْ.

²¹ E o rei de Israel saiu, e feriu os cavalos e carruagens, e matou os sírios com um grande massacre.

²² خنِّي يُوسَا-د ؤُنَابِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ، مْحضْ إِخفْ نّشْ. سّنْ ؤُ خْزَارْ مِينْ غَاركْ أَذْ ث ثڭّذْ، مَاغَارْ غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ أَذْ خَاكْ إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثْوَاڒَا نّغْنِي.

²² E o profeta veio até o rei de Israel, e disse a ele: Vai, fortalece-te e atenta, e vê o que fazes; pois ao retorno do ano, o rei da Síria subirá contra ti.

²³ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ نَّانْ أَسْ: ”أَربِّي نْسنْ ذ إِجّْ ن أَربِّي ن إِذُورَارْ، خْ ؤُيَا ثُوغَا جهْذنْ خَانغْ. مَاڒَا نشِّينْ نمّْنغْ أَكِيذْسنْ ذِي ڒْوَاطَا، خنِّي أَذْ خَاسنْ نجْهذْ نِيشَانْ!

²³ E os servos do rei da Síria disseram a ele: Os seus deuses são deuses dos outeiros; por isso, eles foram mais fortes do que nós; mas lutemos contra eles na planície, e seguramente seremos mais fortes do que eles.

²⁴ أڭّْ مِينْ إِقَّارْ وَاوَاڒْ-أَ: كّسْ كُوڒْ إِجّْ زڭْ إِجدْجِيذنْ زڭْ ومْشَانْ نّسْ ؤُ ڭّمْ لْوُولَاثْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.

²⁴ E faze isto: Retira os reis, cada qual do seu lugar, e põe capitães no lugar deles;

²⁵ سْمُونْ أَمُّو إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمْ ڒْعسْكَارْ نِّي ثْودَّارذْ، س ييْسَانْ أَمْ ييْسَانْ نِّي ؤُ س إِكَارُّوثنْ أَمْ إِكَارُّوثنْ نِّي، ؤُشَا أجّْ أَنغْ أَكِيذْسنْ نمّْنغْ ذِي ڒْوَاطَا. ؤُشْثْ مَاڒَا خنِّي نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نجْهِيذْ!“ ؤُ نتَّا إِسْڒَا غَارْسنْ ؤُشَا أَمنِّي إِ إِڭَّا.

²⁵ e enumera para ti um exército, semelhante ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carruagem por carruagem; e lutaremos contra eles na planície, e, seguramente, seremos mais fortes do que eles. E ele deu ouvidos à sua voz, e assim o fez.

²⁶ غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ إِسدّْ أَرَامْ. إِفّغْ غَارْ أَفِيقْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.

²⁶ E sucedeu, ao retorno do ano, que Ben-Hadade enumerou os sírios, e subiu até Afeque, para lutar contra Israel.

²⁷ ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاسدّنْ. وْشِينْ أَسنْ ڒعْوتْشْ ؤُ نِيثْنِي فّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ أَجمَّاضْ نْسنْ أَمْ ثْنَاينْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ن إِغَايْضنْ. إِنِّي ن أَرَامْ مَاشَاعمَّارنْ ثَامُّورْثْ.

²⁷ E os filhos de Israel foram enumerados, e estavam todos presentes, e foram contra eles; e os filhos de Israel se acamparam diante deles como dois pequenos rebanhos de cabritos; mas os sírios enchiam a terra.

²⁸ يُوسَا-د غَارْسنْ ورْيَازْ ن سِيذِي، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مِينْزِي إِنِّي ن أَرَامْ إِنَّانْ: سِيذِي ذ إِجّْ ن أَربِّي ن إِذُورَارْ، وَارْ إِدْجِي ذ إِجّْ ن أَربِّي ن ثْسدْجْيِينْ!‘، خْ ؤُيَا إِ غَا وْشغْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ ثْعقْڒمْ، أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.“

²⁸ E veio ali um homem de Deus, e falou ao rei de Israel, e disse: Assim diz o SENHOR: Como os sírios disseram: O SENHOR é Deus dos outeiros, mas não é Deus dos vales, por isso, entregarei toda esta grande multidão na tua mão, e saberás que eu sou o SENHOR.

²⁹ ثُوغَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَرنْذَاذْ ن وَايَاوْيَا. ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِكَّارْ ؤُمنْغِي. ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ نْغِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مْيَاثْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ خْ إِضَارنْ زِي أَرَامْ.

²⁹ E eles acamparam um diante do outro por sete dias. E assim foi, que no sétimo dia a batalha foi travada; e os filhos de Israel mataram, dos sírios, cem mil homens de pé, em um dia.

³⁰ إِنِّي إِقِّيمنْ أَروْڒنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَفِيقْ ؤُشَا ڒْحِيضْ إِوْضَا خْ سبْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، نِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ. ؤُڒَا بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا يَارْوڒْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ، يُويُورْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ نّغْنِي.

³⁰ O restante, porém, fugiu para Afeque, para dentro da cidade; e ali uma muralha caiu sobre vinte e sete mil dos homens que restaram. E Ben-Hadade fugiu, e entrou na cidade, dentro de uma câmara interna.

³¹ خنِّي نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نسْڒَا، أَقَا إِجدْجِيذنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ إِجدْجِيذنْ ذَايْسنْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نبْيسْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ غَارْ وبْيَاسْ ؤُ س إِسغْوَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ نّغْ ؤُشَا أَذْ نفّغْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل. أَذْ ثَاغْ أَذْ شكْ يجّْ أَذْ ثدَّارذْ.“

³¹ E os seus servos disseram a ele: Eis que, agora, ouvimos que os reis da casa de Israel são reis misericordiosos; rogo-te que ponhamos panos de saco sobre os nossos lombos, e cordas sobre as nossas cabeças, e saiamos ao rei de Israel; porventura ele salve a tua vida.

³² نِيثْنِي بيْسنْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ ؤُ ڭِّينْ إِسغْوَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ؤُشَا أَمُّو د-ؤُسِينْ نِيثْنِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ بِينْهَاذَاذْ إِنَّا: ’أجّْ أَذْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ إِنُو!‘ “ ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”مَا نتَّا إِدَّارْ عَاذْ؟ نتَّا ذ ؤُمَا!“

³² Assim, eles cingiram os lombos de panos de saco, e puseram cordas sobre as suas cabeças, e vieram até o rei de Israel, e disseram: O teu servo, Ben-Hadade, diz: Suplico-te que me deixes viver. E ele disse: Ele ainda está vivo? Ele é meu irmão.

³³ إِرْيَازنْ فهْمنْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ ثصْبحْ، ؤُشَا أَرْزُونْ ذغْيَا خْ شَا، مَا أَقَا مَانْ أَيَا نِيشَانْ، ؤُشَا نَّانْ: ”ؤُمَاشْ بِينْهَاذَاذْ ...“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”أَسمْ-د، أَوْيمْ ث-إِ-د ذَانِيثَا.“ خنِّي إِفّغْ بِينْهَاذَاذْ غَارسْ ؤُ نتَّا إِسّنْيَا ث ذڭْ ؤُكَارُّو.

³³ Ora, os homens observaram diligentemente se qualquer coisa viria da parte dele, e, rapidamente a apreendiam; e disseram: O teu irmão, Ben-Hadade. Então, ele disse: Ide e trazei-mo. Então, Ben-Hadade veio até ele; e fez com que ele subisse na carruagem.

³⁴ إِنَّا أَسْ بِينْهَاذَاذْ: ”ثِيندَّامْ نِّي ثُوغَا إِطّفْ بَابَا زِي بَابَاشْ، أَذْ ثنْثْ أَرّغْ. إِوَا، أڭّْ إِ يِيخفْ نّشْ ذْشُورَاثْ إِ ثْسبَّابْثْ ذِي ذِيمَاشْقْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا بَابَا ذْشُورَاثْ ذِي سَامَارْيَا.“ ؤُشَا أَخَابْ إِنَّا: ”نشّْ أَذْ أَشْ أَرْخُوغْ خْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.“ ؤُ نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ؤُشَا يَارْخُو أَسْ.

³⁴ E Ben-Hadade lhe disse: As cidades que o meu pai tomou do teu pai, restituí-las-ei; e farás ruas para ti em Damasco, como o meu pai fez em Samaria. Então, disse Acabe: Despedir-te-ei com este pacto. Assim, ele fez um pacto com ele, e o despediu.

³⁵ إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ إِنَّا إِ جَّارْ نّسْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي: ”وّثْ أَيِي!“ أَرْيَازْ يُوڭِي مَاشَا أَذْ ث إِوّثْ.

³⁵ E um certo homem dos filhos dos profetas disse ao seu próximo, pela palavra do SENHOR: Fere-me, rogo-te. E o homem se recusou a feri-lo.

³⁶ إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مِينْزِي شكْ وَارْ ثسْڒِيذْ غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي، خْزَارْ، مْغِيرْ شكْ أَذْ خَافِي ثفّْغذْ، أَذْ شكْ إِنغْ إِجّْ ن ويْرَاذْ.“ ؤُمِي خَاسْ يُويُورْ، إِڒْقفْ إِ-ث إِجّْ ن ويْرَاذْ ؤُ وَانِيثَا إِنْغَا إِ-ث.

³⁶ Então, ele disse ao homem: Como não obedeceste à voz do SENHOR, eis que tão logo partires de mim, um leão te matará. E, assim que ele partiu, um leão o encontrou, e o matou.

³⁷ خنِّي يُوفَا إِجّْ ن ورْيَازْ نّغْنِي، إِنَّا: ”وّثْ أَيِي!“ أَرْيَازْ نِّي إِوْثَا إِ-ث أَمُّو، أَڒَامِي ث إِيْزمْ.

³⁷ Depois, ele encontrou um outro homem e lhe disse: Fere-me, rogo-te. E o homem o feriu, de modo que ao ferir-lhe, ele o machucou.

³⁸ يُويُورْ ؤُنَابِي، إِبدّْ غَارْ وبْرِيذْ إِ ؤُمڒْقِي أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ. إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ س إِجّْ ن ڒشْفنْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ.

³⁸ Assim, o profeta partiu, e esperou o rei junto ao caminho, e disfarçou-se com cinzas sobre a face.

³⁹ ؤُمِي د-إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِڒَاغَا إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا إِفّغْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ؤُمنْغِي. ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ورْيَازْ يُوسَا-د غَارْ ؤُغزْذِيسْ، يِيوِي أَيِي-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِنَّا: ’حْضَا أَرْيَازْ-أَ، مَاشَا مَاڒَا إِودَّارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ نِيغْ أَذْ ثْخدْجْصذْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ.‘

³⁹ E, quando o rei por ali passava, ele gritou ao rei, e disse: O teu servo saiu para o meio da batalha; e, eis que, um homem se virou para o lado, e me trouxe um homem, e disse: Cuida deste homem; se, de algum modo, ele vier a faltar, a tua vida será pela vida dele, ou, de outro modo, pagarás um talento de prata.

⁴⁰ ڒَامِي ثُوغَا إِتّْشغڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذَا ذ ذِيهَا، إِمْسَارْ، أَقَا وَارْ ذِينْ إِقِّيمْ عَاذْ.“ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”وَا ذ ڒْحُوكْمْ نّشْ، ثوْثِيذْ ث س يِيخفْ نّشْ!“

⁴⁰ E, enquanto o teu servo esteve ocupado, aqui e acolá, ele se foi. E o rei de Israel disse a ele: Assim há de ser o teu juízo; tu mesmo o decidiste.

⁴¹ نتَّا إِكّسْ ذغْيَا ڒشْفنْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ؤُشَا إِعْقڒْ إِ-ث ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا-ث ذ إِجّْ زڭْ إِنَابِييّنْ.

⁴¹ E ele se apressou, e removeu as cinzas da face; e o rei de Israel reconheceu que ele era dos profetas.

⁴² نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مِينْزِي شكْ ثجِّيذْ أَرْيَازْ نِّي حَارّْمغْ نشّْ إِ ؤُثحِّي أَذْ إِنْجمْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ ؤُ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ.“

⁴² E ele lhe disse: Assim diz o SENHOR: Porque deixaste escapar da tua mão um homem ao qual indiquei para a total destruição, por isso, a tua vida irá pela vida dele, e o teu povo pelo povo dele.

⁴³ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يُويُورْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ سَامَارْيَا.

⁴³ E o rei de Israel foi para a sua casa revoltado e aborrecido, e veio até Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →