1 Reis 20
rifa (RIFA) vs ARC
1 بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ نّسْ. ثُوغَا أَكِيذسْ ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِجدْجِيذنْ س إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ. نتَّا إِڭعّذْ، إِنّضْ إِ سَامَارْيَا ؤُ إِمّْنغْ أَكِيذسْ.
1 E Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todas as suas forças; e trinta e dois reis, e cavalos, e carros havia com ele; e subiu, e cercou a Samaria, e pelejou contra ela.
2 خنِّي إِسّكّْ نتَّا إِرقَّاسنْ غَارْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ذَاخڒْ ذِي ثنْذِينْثْ.
2 E enviou à cidade mensageiros, a Acabe, rei de Israel.
3 إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ بِينْ-هَاذَاذْ: ’نُّوقَارْثْ نّشْ ذ وُورغْ نّشْ إِنُو. ؤُڒَا ذ ثِيمْغَارِينْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِشوَّارنْ، أَقَا أَثنْ إِنُو.‘ “
3 E disse-lhe: Assim diz Ben-Hadade: A tua prata e o teu ouro são meus; e tuas mulheres e os melhores de teus filhos são meus.
4 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ. نشّْ نّشْ س مَارَّا مِينْ غَارِي.“
4 E respondeu o rei de Israel e disse: Conforme tua palavra, ó rei, meu senhor, teu sou eu, e tudo quanto tenho.
5 إِرقَّاسنْ ؤُسِينْ-د إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِسِّيوڒْ بِينْهَاذَاذْ، إِنَّا: ’نشّْ جِّيغْ أَذْ أَشْ إِنِينْ: إِتّْخصَّا أَذْ أَيِي ثوْشذْ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ نّشْ ذ ثمْغَارِينْ نّشْ ذ إِحنْجِيرنْ نّشْ!،
5 E tornaram a vir os mensageiros e disseram: Assim fala Ben-Hadade, dizendo: Ainda que eu te tenha mandado dizer: Tu me hás de dar a tua prata, e o teu ouro, e as tuas mulheres, e os teus filhos,
6 مَاشَا ثِيوشَّا غَارْ ڒْوقْثْ-أَ أَذْ سّكّغْ إِمْسخَّارنْ إِنُو غَاركْ، مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُونْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ. أَذْ إِمْسَارْ بلِّي نِيثْنِي أَذْ طّْفنْ مَارَّا مِينْ خَاكْ إِعِيزّنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ س إِفَاسّنْ نْسنْ، أَذْ ث أَوْينْ.‘ “
6 todavia, amanhã a estas horas, enviarei os meus servos a ti, e esquadrinharão a tua casa e as casas dos teus servos; e há de ser que tudo o que for aprazível aos teus olhos o meterão nas suas mãos e o levarão.
7 خنِّي إِڒَاغَا ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل خْ مَارَّا إِمْغَارنْ ن ثمُّورْثْ، إِنَّا: ”سْنمْ خنِّي ؤُ خْزَارمْ أَقَا وَانِيثَا إِنْوَا ڒْغَارْ، مَاغَارْ ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارِي قْبڒْ، مَاحنْذْ أَذْ إِكْسِي ثِيمْغَارِينْ إِنُو ذ إِحنْجِيرنْ إِنُو ذ نُّوقَارْثْ إِنُو ذ وُورغْ إِنُو ؤُ نشّْ وَارْ ذ أَسْ ث قْضِيعغْ.“
7 Então, o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra e disse: Notai agora e vede como este busca mal; pois enviara a mim por minhas mulheres, e por meus filhos, e pela minha prata, e pelo meu ouro, e não lho neguei.
8 مَارَّا إِمْغَارنْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ غَارسْ تّسْڒِي ؤُ وَارْ ذ أَسْ تِّيشْ تّسْرِيحْ!“
8 E todos os anciãos e todo o povo lhe disseram: Não lhe dês ouvidos, nem consintas.
9 خنِّي إِنَّا إِ إِرقَّاسنْ ن بِينْهَاذَاذْ: ”إِنِيمْ إِ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ: ’مَارَّا ؤُمِي إِ ثسّكّذْ أَمْسخَّارْ نّشْ غَارْ ؤُمزْوَارُو أَذْ ث ڭّغْ، مَاشَا ثَامسْڒَاشْثْ-أَ وَارْ زمَّارغْ أَذْ ث ڭّغْ.‘ “ فّْغنْ إِرقَّاسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د أَوَاڒْ-أَ.
9 Pelo que disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao rei, meu senhor: Tudo o que primeiro mandaste pedir a teu servo farei, porém isto não posso fazer. E foram os mensageiros e lhe tornaram com esta resposta.
10 خَاسْ ؤُشَا إِسّكّْ بِينْهَاذَاذْ غَارسْ، إِنَّا: ”أَذْ أَيِي ڭّنْ إِربِّيثنْ أَمُّو ؤُ أَذْ أَرْنِينْ عَاذْ كْثَارْ، مَاڒَا ثَاعجَّاجْثْ ن سَامَارْيَا ثْقدّْ، حِيمَا أَذْ ثشُّورْ ؤُرُو ن إِفَاسّنْ ن مَارَّا ڒْڭنْسْ إِ يُويُورنْ ذڭْ إِصُورَافْ إِنُو!“
10 E Ben-Hadade enviou a ele e disse: Assim me façam os deuses e outro tanto, que o pó de Samaria não bastará para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”إِنِيمْ أَسْ: ’ونِّي إِبيْسنْ أَبْيَاسْ، وَارْ إِتّْشنّعْ إِخفْ نّسْ أَمْ ونِّي ث إِسَّارْسنْ.‘ “
11 Porém o rei de Israel respondeu e disse: Dizei- lhe: Não se gabe quem se cinge como aquele que se descinge.
12 ؤُمِي إِسْڒَا إِ وَاوَاڒْ-أَ، أَمْ ثُوغَا إِسسّْ أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ذڭْ إِقِيضَانْ، أَقَا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”سْبدّمْ إِخفْ نْومْ!“ ؤُ نِيثْنِي سّْوجْذنْ إِخفْ نْسنْ إِ ؤُمنْغِي ضِيدّْ إِ ثنْذِينْثْ.
12 E sucedeu que, ouvindo ele esta palavra, estando bebendo ele e os reis nas tendas, disse aos seus servos: Ponde-vos em ordem contra a cidade.
13 ؤُ خْزَارْ إِجّْ ن ؤُنَابِي يُوسَا-د غَارْ أَخَابْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مَا ثتّْوَاڒِيذْ شكْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ؟ خْزَارْ أَسّْ-أَ نشّْ أَذْ ث وْشغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.‘ “
13 E eis que um profeta se chegou a Acabe, rei de Israel, e lhe disse: Assim diz o Senhor : Viste toda esta grande multidão? Eis que hoje ta entregarei nas tuas mãos, para que saibas que eu sou o Senhor .
14 ؤُشَا أَخَابْ إِنَّا: ”زِي مَانْ ونْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’س إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ.‘ “ ؤُ نتَّا إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ غَا إِبْذَانْ أَمنْغِي؟“ إِنَّا نتَّا: ”ذ شكْ!“
14 E disse Acabe: Por quem? E ele disse: Assim diz o Senhor : Pelos moços dos príncipes das províncias. E disse: Quem começará a peleja? E disse: Tu.
15 خَاسْ ؤُشَا إِسدّْ نتَّا إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ. ثُوغَا أَثنْ ذِي مِيثَاينْ ؤُ-ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ. إِسدّْ أَوَارْنِي أَسنْ مَارَّا ڒْڭنْسْ. مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا أَثنْ ذِي سبْعَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.
15 Então, contou os moços dos príncipes das províncias, e foram duzentos e trinta e dois; e depois deles contou todo o povo, todos os filhos de Israel, sete mil.
16 فّْغنْ نِيثْنِي غَارْ وَازَالْ. بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا إِسْشَارْ ذڭْ إِقِيضَانْ، نتَّا ذ إِجدْجِيذنْ، ثْنَاينْ ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِجدْجِيذنْ إِ ذ أَسْ إِوْشِينْ أَفُوسْ.
16 E saíram ao meio-dia. Ben-Hadade estava bebendo e embriagando-se nas tendas, ele e os reis, os trinta e dois reis, que o ajudavam.
17 إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ فّْغنْ-د ذ إِمزْوُورَا زِي سَامَارْيَا. بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا إِسّكّْ شَا ن إِبرْڭَاڭنْ ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ أَسْ، نَّانْ: ”أَقَا إِرْيَازنْ فّْغنْ-د زِي سَامَارْيَا.“
17 E os moços dos príncipes das províncias saíram primeiro; Ben-Hadade enviou a alguns, que lhe deram avisos, dizendo: Saíram de Samaria uns homens.
18 نتَّا إِنَّا: ”مَاڒَا نِيثْنِي فّْغنْ-د إِ ڒهْنَا، طّْفمْ ثنْ دَّارنْ ؤُ مَاڒَا نِيثْنِي فّْغنْ-د إِ ؤُمنْغِي، طّْفمْ ثنْ عَاوذْ دَّارنْ!“
18 E ele disse: Ainda que para paz saíssem, tomai-os vivos; e ainda que à peleja saíssem, vivos os tomai.
19 فّْغنْ-د إِمْسخَّارنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن لْعَامَالَاثْ زِي ثنْذِينْثْ أَكْ-ذ ڒْعسْكَارْ إِ د-يُوسِينْ أَوَارْنِي أَسنْ.
19 Saíram, pois, da cidade os moços dos príncipes das províncias, e o exército que os seguia.
20 كُوڒْ أَرْيَازْ إِغْڒبْ خْ وغْرِيمْ نّسْ أَڒَامِي أَروْڒنْ أَيْثْ ن أَرَامْ ؤُ إِسْرَائِيل إِضْفَارْ إِ-ثنْ، مَاشَا بِينْهَاذَاذْ، أَجدْجِيذْ ن أَرَامْ، إِنْجمْ خْ ؤُيِيسْ أَكْ-ذ شَا ن إِمْنَاينْ.
20 E eles feriram cada um o seu homem; e os siros fugiram, e Israel os perseguiu; porém Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 خنِّي إِفّغْ ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل ؤُ نتَّا إِغْڒبْ خْ ييْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ ن ؤُمنْغِي أَڒَامِي إِڭَّا أَسْ إِشْثْ ن ثشْثِي ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ أَرَامْ.
21 E saiu o rei de Israel e feriu os cavalos e os carros; e feriu os siros com grande estrago.
22 خنِّي يُوسَا-د ؤُنَابِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسْ: ”ؤُيُورْ، مْحضْ إِخفْ نّشْ. سّنْ ؤُ خْزَارْ مِينْ غَاركْ أَذْ ث ثڭّذْ، مَاغَارْ غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ أَذْ خَاكْ إِفّغْ ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ ثْوَاڒَا نّغْنِي.
22 Então, o profeta chegou-se ao rei de Israel e lhe disse: Vai, e esforça-te, e atenta, e olha o que hás de fazer; porque, no decurso de um ano, o rei da Síria subirá contra ti.
23 إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَرَامْ نَّانْ أَسْ: ”أَربِّي نْسنْ ذ إِجّْ ن أَربِّي ن إِذُورَارْ، خْ ؤُيَا ثُوغَا جهْذنْ خَانغْ. مَاڒَا نشِّينْ نمّْنغْ أَكِيذْسنْ ذِي ڒْوَاطَا، خنِّي أَذْ خَاسنْ نجْهذْ نِيشَانْ!
23 Porque os servos do rei da Síria lhe disseram: Seus deuses são deuses dos montes; por isso, foram mais fortes do que nós; mas pelejemos com eles em campo raso e por certo veremos se não somos mais fortes do que eles!
24 أڭّْ مِينْ إِقَّارْ وَاوَاڒْ-أَ: كّسْ كُوڒْ إِجّْ زڭْ إِجدْجِيذنْ زڭْ ومْشَانْ نّسْ ؤُ ڭّمْ لْوُولَاثْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.
24 Faze, pois, isto: tira os reis, cada um do seu lugar, e põe capitães em seu lugar,
25 سْمُونْ أَمُّو إِجّْ ن ڒْعسْكَارْ أَمْ ڒْعسْكَارْ نِّي ثْودَّارذْ، س ييْسَانْ أَمْ ييْسَانْ نِّي ؤُ س إِكَارُّوثنْ أَمْ إِكَارُّوثنْ نِّي، ؤُشَا أجّْ أَنغْ أَكِيذْسنْ نمّْنغْ ذِي ڒْوَاطَا. ؤُشْثْ مَاڒَا خنِّي نشِّينْ وَارْ خَاسنْ نجْهِيذْ!“ ؤُ نتَّا إِسْڒَا غَارْسنْ ؤُشَا أَمنِّي إِ إِڭَّا.
25 e numera outro exército, como o exército que caiu de ti, e cavalos como aqueles cavalos, e carros como aqueles carros; e pelejemos com eles em campo raso e veremos se não somos mais fortes do que eles! E deu ouvidos à sua voz e assim fez.
26 غَارْ ؤُبدُّو ن ؤُسڭّْوَاسْ ن جْذِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا بِينْهَاذَاذْ إِسدّْ أَرَامْ. إِفّغْ غَارْ أَفِيقْ إِ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.
26 E sucedeu que, passado um ano, Ben-Hadade fez revista dos siros e subiu a Afeca, para pelejar contra Israel.
27 ؤُڒَا ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْوَاسدّنْ. وْشِينْ أَسنْ ڒعْوتْشْ ؤُ نِيثْنِي فّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْسنْ. أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ أَجمَّاضْ نْسنْ أَمْ ثْنَاينْ ن ثْحِيمْرِيوِينْ ثِيمژْيَانِينْ ن إِغَايْضنْ. إِنِّي ن أَرَامْ مَاشَاعمَّارنْ ثَامُّورْثْ.
27 Também dos filhos de Israel se fez revista, e, providos de víveres, marcharam contra eles; e os filhos de Israel acamparam-se defronte deles, como dois pequenos rebanhos de cabras; mas os siros enchiam a terra.
28 يُوسَا-د غَارْسنْ ورْيَازْ ن سِيذِي، إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مِينْزِي إِنِّي ن أَرَامْ إِنَّانْ: سِيذِي ذ إِجّْ ن أَربِّي ن إِذُورَارْ، وَارْ إِدْجِي ذ إِجّْ ن أَربِّي ن ثْسدْجْيِينْ!‘، خْ ؤُيَا إِ غَا وْشغْ ڒْغَاشِي-يَا أَمقّْرَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ ثْعقْڒمْ، أَقَا نشّْ ذ سِيذِي.“
28 E chegou o homem de Deus, e falou ao rei de Israel, e disse: Assim diz o Senhor : Porquanto os siros disseram: O Senhor é Deus dos montes e não Deus dos vales, toda esta grande multidão entregarei nas tuas mãos, para que saibas que eu sou o Senhor .
29 ثُوغَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَرنْذَاذْ ن وَايَاوْيَا. ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِكَّارْ ؤُمنْغِي. ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ نْغِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مْيَاثْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ خْ إِضَارنْ زِي أَرَامْ.
29 E sete dias estiveram estes acampados defronte dos outros; e sucedeu, ao sétimo dia, que a peleja começou, e os filhos de Israel feriram dos siros cem mil homens de pé, num dia.
30 إِنِّي إِقِّيمنْ أَروْڒنْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَفِيقْ ؤُشَا ڒْحِيضْ إِوْضَا خْ سبْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ، نِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ. ؤُڒَا بِينْهَاذَاذْ ثُوغَا يَارْوڒْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ، يُويُورْ زڭْ إِجّْ ن وخَّامْ غَارْ إِجّْ ن وخَّامْ نّغْنِي.
30 E os restantes fugiram para Afeca, à cidade; e caiu o muro sobre vinte e sete mil homens que restaram. Ben-Hadade, porém, fugiu e veio à cidade, andando de câmara em câmara.
31 خنِّي نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”خْزَارْ، نشِّينْ نسْڒَا، أَقَا إِجدْجِيذنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ذ إِجدْجِيذنْ ذَايْسنْ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أجّْ أَنغْ أَذْ نبْيسْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ غَارْ وبْيَاسْ ؤُ س إِسغْوَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ نّغْ ؤُشَا أَذْ نفّغْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل. أَذْ ثَاغْ أَذْ شكْ يجّْ أَذْ ثدَّارذْ.“
31 Então, lhe disseram os seus servos: Eis que já temos ouvido que os reis da casa de Israel são reis clementes; ponhamos, pois, panos de saco aos lombos e cordas às cabeças e saiamos ao rei de Israel; pode ser que guarde em vida a tua alma.
32 نِيثْنِي بيْسنْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ ؤُ ڭِّينْ إِسغْوَانْ غَارْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ؤُشَا أَمُّو د-ؤُسِينْ نِيثْنِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”أَمْسخَّارْ نّشْ بِينْهَاذَاذْ إِنَّا: ’أجّْ أَذْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ إِنُو!‘ “ ؤُ نتَّا يَارَّا-د: ”مَا نتَّا إِدَّارْ عَاذْ؟ نتَّا ذ ؤُمَا!“
32 Então, cingiram panos de saco aos lombos e cordas às cabeças, e vieram ao rei de Israel, e disseram: Diz o teu servo Ben-Hadade: Deixa-me viver. E disse ele: Pois ainda vive? É meu irmão.
33 إِرْيَازنْ فهْمنْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ ثصْبحْ، ؤُشَا أَرْزُونْ ذغْيَا خْ شَا، مَا أَقَا مَانْ أَيَا نِيشَانْ، ؤُشَا نَّانْ: ”ؤُمَاشْ بِينْهَاذَاذْ ...“ ؤُشَا نتَّا إِنَّا: ”أَسمْ-د، أَوْيمْ ث-إِ-د ذَانِيثَا.“ خنِّي إِفّغْ بِينْهَاذَاذْ غَارسْ ؤُ نتَّا إِسّنْيَا ث ذڭْ ؤُكَارُّو.
33 E aqueles homens tomaram isso por bom presságio, e apressaram-se em apanhar a sua palavra, e disseram: Teu irmão Ben-Hadade vive. E ele disse: Vinde, trazei-mo. Então, Ben-Hadade saiu a eles, e Acabe o fez subir ao carro.
34 إِنَّا أَسْ بِينْهَاذَاذْ: ”ثِيندَّامْ نِّي ثُوغَا إِطّفْ بَابَا زِي بَابَاشْ، أَذْ ثنْثْ أَرّغْ. إِوَا، أڭّْ إِ يِيخفْ نّشْ ذْشُورَاثْ إِ ثْسبَّابْثْ ذِي ذِيمَاشْقْ أَمْ مَامّشْ إِڭَّا بَابَا ذْشُورَاثْ ذِي سَامَارْيَا.“ ؤُشَا أَخَابْ إِنَّا: ”نشّْ أَذْ أَشْ أَرْخُوغْ خْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ.“ ؤُ نتَّا إِقّنْ أَكِيذسْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ ؤُشَا يَارْخُو أَسْ.
34 E disse ele: As cidades que meu pai tomou de teu pai tas restituirei, e faze para ti ruas em Damasco, como meu pai as fez em Samaria. E eu, respondeu Acabe, te deixarei ir com esta aliança. E fez com ele aliança e o deixou ir.
35 إِجّْ ن ورْيَازْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ إِنَّا إِ جَّارْ نّسْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي: ”وّثْ أَيِي!“ أَرْيَازْ يُوڭِي مَاشَا أَذْ ث إِوّثْ.
35 Então, um dos homens dos filhos dos profetas disse ao seu companheiro, pela palavra do Senhor : Ora, fere-me. E o homem recusou feri-lo.
36 إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مِينْزِي شكْ وَارْ ثسْڒِيذْ غَارْ ثْمِيجَّا ن سِيذِي، خْزَارْ، مْغِيرْ شكْ أَذْ خَافِي ثفّْغذْ، أَذْ شكْ إِنغْ إِجّْ ن ويْرَاذْ.“ ؤُمِي خَاسْ يُويُورْ، إِڒْقفْ إِ-ث إِجّْ ن ويْرَاذْ ؤُ وَانِيثَا إِنْغَا إِ-ث.
36 E ele lhe disse: Porque não obedeceste à voz do Senhor , eis que, em te apartando de mim, um leão te ferirá. E, como dele se apartou, um leão o encontrou e o feriu.
37 خنِّي يُوفَا إِجّْ ن ورْيَازْ نّغْنِي، إِنَّا: ”وّثْ أَيِي!“ أَرْيَازْ نِّي إِوْثَا إِ-ث أَمُّو، أَڒَامِي ث إِيْزمْ.
37 Depois, encontrou outro homem e disse- lhe: Ora, fere-me. E feriu-o aquele homem, ferindo-o e vulnerando-o.
38 يُويُورْ ؤُنَابِي، إِبدّْ غَارْ وبْرِيذْ إِ ؤُمڒْقِي أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ. إِسّْنُوفَّارْ إِخفْ نّسْ س إِجّْ ن ڒشْفنْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ.
38 Então, foi o profeta, e pôs-se perante o rei no caminho, e disfarçou-se com cinza sobre os seus olhos.
39 ؤُمِي د-إِعْذُو ؤُجدْجِيذْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِڒَاغَا إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَمْسخَّارْ نّشْ ثُوغَا إِفّغْ غَارْ ڒْوسْطْ ن ؤُمنْغِي. ؤُشَا خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ورْيَازْ يُوسَا-د غَارْ ؤُغزْذِيسْ، يِيوِي أَيِي-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِنَّا: ’حْضَا أَرْيَازْ-أَ، مَاشَا مَاڒَا إِودَّارْ غَارْ ؤُسذِّي ن ڒْعسْكَارْ، أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ نِيغْ أَذْ ثْخدْجْصذْ إِشْثْ ن ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ.‘
39 E sucedeu que, passando o rei, clamou ele ao rei e disse: Teu servo saiu ao meio da peleja, e eis que, desviando-se um homem, me trouxe outro homem e disse: Guarda-me este homem; se vier a faltar, será a tua vida em lugar da vida dele ou pagarás um talento de prata.
40 ڒَامِي ثُوغَا إِتّْشغڒْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذَا ذ ذِيهَا، إِمْسَارْ، أَقَا وَارْ ذِينْ إِقِّيمْ عَاذْ.“ إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل: ”وَا ذ ڒْحُوكْمْ نّشْ، ثوْثِيذْ ث س يِيخفْ نّشْ!“
40 Sucedeu, pois, que, estando o teu servo ocupado de uma e de outra parte, entretanto, desapareceu. Então, o rei de Israel lhe disse: Esta é a tua sentença; tu mesmo a pronunciaste.
41 نتَّا إِكّسْ ذغْيَا ڒشْفنْ خْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، ؤُشَا إِعْقڒْ إِ-ث ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا-ث ذ إِجّْ زڭْ إِنَابِييّنْ.
41 Então, ele se apressou, e tirou a cinza de sobre os seus olhos; e o rei de Israel reconheceu que era um dos profetas.
42 نتَّا إِنَّا أَسْ: ”أَمُّو إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’مِينْزِي شكْ ثجِّيذْ أَرْيَازْ نِّي حَارّْمغْ نشّْ إِ ؤُثحِّي أَذْ إِنْجمْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَذْ يِيڒِي ڒعْمَارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نّسْ ؤُ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ.“
42 E disse-lhe: Assim diz o Senhor : Porquanto soltaste da mão o homem que eu havia posto para destruição, a tua vida será em lugar de sua vida, e o teu povo, em lugar do seu povo.
43 أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل يُويُورْ س ڒْخَاضَارْ إِخْسَارنْ ذ إِخيِّيقنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ سَامَارْيَا.
43 E foi-se o rei de Israel para sua casa, desgostoso e indignado, e veio a Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.