1 Reis 12

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹ Roboão foi até Siquém, onde todo o povo de Israel se havia reunido para fazê-lo rei.

² ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - أَقَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ ؤُ يَارُوبْعَامْ ثُوغَا إِزْذغْ ذِي مِيصْرَا - إِمْسَارْ

² Jeroboão, filho de Nebate, que havia fugido do rei Salomão e ido para o Egito, soube disso e voltou de lá.

³ أَقَا سّكّنْ-د غَارسْ إِرقَّاسنْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يَارُوبْعَامْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د، سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:

³ O povo das tribos do Norte mandou buscá-lo, e foram todos juntos falar com Roboão. Eles disseram:

⁴ ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو شكْ ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِضقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“

⁴ — Salomão, o seu pai, nos tratou com dureza e nos fez carregar cargas pesadas. Se o senhor tornar essas cargas mais leves e a nossa vida mais fácil, nós seremos seus servidores.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.

⁵ Roboão respondeu: — Voltem daqui a três dias, e aí eu darei a minha resposta. Então eles foram embora.

⁶ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ، إِنِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْ زِي ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“

⁶ O rei Roboão foi falar com os homens mais velhos, que haviam sido os conselheiros do seu pai, e perguntou: — Que resposta vocês me aconselham a dar a este povo?

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ إِخفْ نّشْ أَسّْ-أَ ذ أَمْسخَّارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ خَاسنْ ثْسخَّارذْ، أَذْ خَاسنْ د-ثَارّذْ ؤُ أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ نِيثْنِي ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.“

⁷ Eles disseram: — Se o senhor quiser servir bem a este povo, dê uma resposta favorável ao pedido deles, que eles serão seus servidores para sempre.

⁸ مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁸ Mas Roboão não seguiu o conselho dos homens mais velhos e foi falar com os jovens que haviam crescido junto com ele e que agora eram os seus conselheiros.

⁹ نتَّا إِسّقْسَا ثنْ: ”مَانْ ثتّْشَاوَارمْ أَذْ ث د-نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سِّيوْڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ أَيِي: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “

⁹ — Que conselho vocês me dão? — perguntou ele. — O que é que eu digo a este povo que está pedindo que eu torne as suas cargas mais leves?

¹⁰ إِحُوذْرِييّنْ نِّي أَكِيذسْ ثُوغَا إِمْغَارنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ، إِنَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّضْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘ ؤُ أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.

¹⁰ Eles responderam: — Você deve dizer o seguinte: “O meu dedinho é mais grosso do que a cintura do meu pai!

¹¹ خنِّي ڒخُّو، أَقَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقسْحنْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْضقْڒغْ عَاذْ. بَابَا يَاربَّا كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “

¹¹ Ele fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.”

¹² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُسِينْ-د يَارُوبْعَامْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“

¹² Três dias depois, Jeroboão e todo o povo foram falar de novo com o rei Roboão, como ele havia mandado.

¹³ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د ڒْڭنْسْ س إِشْثْ ن ثمْوَارِّيثْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ وْشِينْ إِمقّْرَاننْ.

¹³ O rei desprezou o conselho dos homens mais velhos e falou duramente com o povo,

¹⁴ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”بَابَا إِسّضْقڒْ أَزَايْڒُو نْومْ، مَاشَا نشّْ أَذْ سّْضقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“

¹⁴ como os jovens haviam aconselhado. Ele disse: — O meu pai fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.

¹⁵ أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا إِ د-يُوسَا زِي سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ سِيذِي س ؤُفُوسْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، إِ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.

¹⁵ Assim o rei Roboão não atendeu o povo. O Senhor Deus fez com que isso acontecesse para confirmar aquilo que ele, por meio do profeta Aías, de Siló, tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate.

¹⁶ ؤُمِي مَارَّا إِسْرَائِيل إِژْرَا أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ ذِي ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ غَارْ مِّيسْ ن يَاسَّا. غَارْ إِقِيضَانْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، أَ أَيْثْ ن ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا يُويُورْ إِسْرَائِيل غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁶ Quando os israelitas viram que o rei não ia atender o seu pedido, começaram a gritar: — Abaixo Davi e a sua família! O que foi que eles já fizeram por nós? Homens de Israel, vamos para casa! Que Roboão cuide de si mesmo! E assim os israelitas foram para as suas casas,

¹⁷ مَاشَا خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا، أَقَا رَاحَابْعَامْ ثُوغَا خَاسنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹⁷ deixando Roboão como rei somente do povo que morava no território da tribo de Judá.

¹⁸ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا ن ثسْمُوغِي، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يَارْجمْ إِ-ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِقدْجبْ، مَاحنْذْ أَذْ ينْيَا ذغْيَا خْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Então o rei Roboão mandou que Adonirão, o encarregado dos trabalhadores forçados, fosse falar com os israelitas, mas eles o mataram a pedradas. Porém Roboão saltou depressa para o seu carro de guerra e fugiu para Jerusalém.

¹⁹ أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ Desde aquela época até hoje , o povo de Israel, o Reino do Norte, está revoltado contra os reis descendentes de Davi.

²⁰ ؤُمِي مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒَا أَقَا يَارُوبْعَامْ إِعْقبْ-د، إِمْسَارْ، أَقَا سّكّنْ غَارسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ د-ڒَْاغَانْ، حِيمَا أَذْ د-يَاسْ غَارْ ثْمسْمُونْثْ ؤُشَا ڭِّينْ ث ذ أَجدْجِيذْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِضفَّارْ عَاذْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ مْغِيرْ ثَاقْبِيتْشْ ن يَاهُوذَا.

²⁰ O povo de Israel soube que Jeroboão havia voltado do Egito. Então eles o convidaram para uma reunião com todo o povo e o fizeram rei de Israel. Somente a tribo de Judá ficou fiel aos descendentes de Davi.

²¹ ؤُمِي د-يُوسَا رَاحَابْعَامْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ذ ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، مْيَا ؤُ-ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن إِرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ، تّْوَاذَارّْبنْ إِ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ د-أَرّنْ ثَاڭلْذِيثْ غَارْ رَاحُوبْعَامْ، مِّيسْ ن سُولِيمَانْ.

²¹ Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu cento e oitenta mil dos melhores soldados das tribos de Judá e de Benjamim, pois tinha a intenção de sair para lutar contra as tribos do Norte de Israel e ser o rei delas de novo.

²² خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن أَربِّي غَارْ شَامْعِييَا أَرْيَازْ ن أَربِّي، إِنَّا:

²² Mas o Senhor falou ao profeta Semaías e mandou

²³ ”سِيوڒْ أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، مِّيسْ ن سُولِيمَانْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ثنِّي ن بِينْيَامِينْ ؤُ إِ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي:

²³ que desse a Roboão e a todo o povo das tribos de Judá e de Benjamim o seguinte recado:

²⁴ ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: وَارْ تّْڭعّْذمْ ؤُ وَارْ تّْمنْغَامْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِتّْخصَّا أَذْ إِعْقبْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاغَارْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِمْسَارنْ زَّايِي.‘ “ نِيثْنِي سْڒِينْ غَارْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي ؤُشَاعقْبنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ غَارْ ومْشَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. *

²⁴ “Não ataquem os seus próprios irmãos, o povo de Israel. Voltem todos para casa! Se tudo aconteceu assim, foi porque eu quis.” Então eles obedeceram à ordem de Deus, o

²⁵ يَارُوبْعَامْ إِبْنَا شَاكِيمْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا إِزْذغْ ذِينِّي. سّنِّي إِفّغْ ؤُشَا إِبْنَا فَانُووِيلْ.

²⁵ O rei Jeroboão, de Israel, cercou de muralhas a cidade de Siquém, na região montanhosa de Efraim, e morou um pouco de tempo ali. Depois saiu e cercou de muralhas a cidade de Penuel. Então pensou: “Do jeito que as coisas estão, se o meu povo for a Jerusalém oferecer no Templo sacrifícios ao Senhor Deus, os corações deles vão cair para o lado de Roboão, rei de Judá, e eles me matarão.”

²⁶ إِنَّا يَارُوبْعَامْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”ڒخُّو أَذْ د-ثعْقبْ ثْڭلْذِيثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ.

²⁶ — ausente —

²⁷ مَاغَارْ مَاڒَا ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ د-إِڭعّذْ، حِيمَا أَذْ يَاوِي ثِيوْهِيبِينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ وُوڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ سِيذِيثْسنْ، غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. أَذْ أَيِي نْغنْ ؤُ أَذْ د -عقْبنْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا.“

²⁷ — ausente —

²⁸ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ، خنِّي إِڭَّا ثْنَاينْ ن إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ، إِنَّا أَسنْ إِ ڒْڭنْسْ: ”ذ أَطَّاسْ إِ كنِّيوْ مَاحنْذْ أَذْ ثْڭعّْذمْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. خْزَارْ، إِربِّيثنْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل، إِنِّي شكْ إِ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا.“

²⁸ Por isso, ele fez dois touros de ouro e disse ao seu povo: — Já chega de ir a Jerusalém para adorar a Deus. Povo de Israel, aqui estão os seus deuses, que tiraram vocês do Egito!

²⁹ نتَّا إِسّْبدّْ إِجّْ ن صَّانَامْ ن ؤُفُونَاسْ ذِي بَايْثْ-إِلْ ؤُ ونّغْنِي إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ذَانْ.

²⁹ Ele colocou um dos touros de ouro em Betel e o outro em Dã.

³⁰ أَيَا إِذْوڒْ ذ أَعْرَاضْ غَارْ دّْنُوبْ. ڒْڭنْسْ إِزْوَارْ يُويُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ أَڒْ دَان.

³⁰ E assim o povo pecou, indo adorar em Betel e em Dã.

³¹ نتَّا إِسّْبدّْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ خْ ڒڭْعُوذِي. إِڭَّا إِكهَّاننْ إِ د-إِقَّارْصنْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا ن ڒْڭنْسْ إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي.

³¹ Jeroboão também construiu lugares de adoração no alto dos morros e escolheu para sacerdotes homens que não eram da tribo de Levi.

³² ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمّسْطَاشْ ن ؤُيُورْ، إِڭَّا يَارُوبْعَامْ إِجّْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ڒْعِيذْ إِ تّڭّنْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُ نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا خْ ؤُعَالْطَارْ. إِڭَّا أَمُّو ذِي بَايْثْ-إِلْ حِيمَا أَذْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا إِ إِعجْمِييّمْ إِ يڭَّا. إِڭَّا عَاوذْ إِكهَّاننْ ذِي بِيثْ-إِلْ خْ ڒڭْعُوذِي نِّي إِڭَّا.

³² Jeroboão também deu ordem para que houvesse uma festa religiosa no dia quinze do oitavo mês, como a festa que se realizava no Reino de Judá. No altar de Betel ele ofereceu sacrifícios aos touros de ouro que havia feito e pôs ali em Betel os sacerdotes que serviam nos lugares de adoração que ele havia construído nos morros.

³³ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمّسْطَاشْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ؤُيُورْ إِ ثُوغَا إِخَارّصْ نتَّا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا خْ ؤُعَالْطَارْ نِّي إِڭَّا ذِي بَايْثْ-إِلْ. أَمُّو إِ إِسّْبدّْ إِجّْ ن ڒْعِيذْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْبخَّارْ ڒبْخُورْ خْ ؤُعَالْطَارْ.

³³ No dia quinze do oitavo mês, dia que ele mesmo havia escolhido, foi a Betel e ofereceu um sacrifício no altar, celebrando a festa que havia criado para o povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →