1 Reis 12

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹ Roboão foi a Siquém, porque todo o Israel se havia reunido ali, para o fazer rei.

² ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - أَقَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ ؤُ يَارُوبْعَامْ ثُوغَا إِزْذغْ ذِي مِيصْرَا - إِمْسَارْ

² Jeroboão, filho de Nebate, que ainda estava no Egito, para onde havia fugido da presença do rei Salomão, ouviu isso e voltou do Egito.

³ أَقَا سّكّنْ-د غَارسْ إِرقَّاسنْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يَارُوبْعَامْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د، سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:

³ Mandaram chamá-lo, e ele veio com toda a congregação de Israel a Roboão, para lhe dizer:

⁴ ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو شكْ ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِضقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“

⁴ — O seu pai nos impôs um pesado jugo; alivie a dura servidão de seu pai e o pesado jugo que ele nos impôs, e nós o serviremos.

⁵ نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.

⁵ Roboão respondeu: — Vão embora e voltem daqui a três dias. E o povo se foi.

⁶ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ، إِنِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْ زِي ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“

⁶ O rei Roboão foi pedir conselho aos anciãos que haviam estado na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: — Como vocês me aconselham a responder a este povo?

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ إِخفْ نّشْ أَسّْ-أَ ذ أَمْسخَّارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ خَاسنْ ثْسخَّارذْ، أَذْ خَاسنْ د-ثَارّذْ ؤُ أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ نِيثْنِي ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.“

⁷ Eles disseram: — Se hoje o senhor se tornar servo deste povo e o servir, e, em resposta, falar boas palavras, eles se farão seus servos para sempre.

⁸ مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.

⁸ Mas Roboão desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e foi pedir conselho aos jovens que haviam crescido com ele e o serviam.

⁹ نتَّا إِسّقْسَا ثنْ: ”مَانْ ثتّْشَاوَارمْ أَذْ ث د-نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سِّيوْڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ أَيِي: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “

⁹ Ele perguntou: — O que vocês me aconselham? O que devo responder a este povo que me pediu para aliviar o jugo que o meu pai lhes impôs?

¹⁰ إِحُوذْرِييّنْ نِّي أَكِيذسْ ثُوغَا إِمْغَارنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ، إِنَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّضْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘ ؤُ أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.

¹⁰ E os jovens que haviam crescido com ele responderam: — Diga o seguinte a este povo que se queixa do pesado jugo que o seu pai lhe impôs e que pede para que ele seja aliviado. Diga-lhe o seguinte: “O meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.

¹¹ خنِّي ڒخُّو، أَقَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقسْحنْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْضقْڒغْ عَاذْ. بَابَا يَاربَّا كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “

¹¹ Assim que, se o meu pai lhes impôs um jugo pesado, eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai castigou vocês com açoites; eu vou castigá-los com escorpiões.”

¹² ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُسِينْ-د يَارُوبْعَامْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“

¹² No terceiro dia, Jeroboão e todo o povo foram falar com Roboão, como o rei lhes havia ordenado, dizendo que voltassem em três dias.

¹³ أَجدْجِيذْ يَارَّا-د ڒْڭنْسْ س إِشْثْ ن ثمْوَارِّيثْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ وْشِينْ إِمقّْرَاننْ.

¹³ O rei deu uma resposta dura ao povo, porque havia desprezado o conselho dos anciãos.

¹⁴ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”بَابَا إِسّضْقڒْ أَزَايْڒُو نْومْ، مَاشَا نشّْ أَذْ سّْضقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“

¹⁴ Preferiu seguir o conselho dos jovens, dizendo: — Meu pai lhes impôs um pesado jugo, mas eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai castigou vocês com açoites; eu vou castigá-los com escorpiões.

¹⁵ أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا إِ د-يُوسَا زِي سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ سِيذِي س ؤُفُوسْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، إِ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.

¹⁵ Assim o rei não deu ouvidos ao povo, porque esta reviravolta vinha do Senhor , para confirmar a palavra que o Senhor tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate, por meio de Aías, o silonita.

¹⁶ ؤُمِي مَارَّا إِسْرَائِيل إِژْرَا أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ ذِي ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ غَارْ مِّيسْ ن يَاسَّا. غَارْ إِقِيضَانْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، أَ أَيْثْ ن ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا يُويُورْ إِسْرَائِيل غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁶ Quando todo o Israel viu que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: — Que parte temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé! Às suas tendas, ó Israel! Cuide, agora, de sua casa, ó Davi! Então Israel se foi às suas tendas.

¹⁷ مَاشَا خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا، أَقَا رَاحَابْعَامْ ثُوغَا خَاسنْ ذ أَجدْجِيذْ.

¹⁷ Quanto aos filhos de Israel, porém, que moravam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.

¹⁸ أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا ن ثسْمُوغِي، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يَارْجمْ إِ-ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِقدْجبْ، مَاحنْذْ أَذْ ينْيَا ذغْيَا خْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁸ Então o rei Roboão enviou Adonirão, superintendente dos que realizavam trabalhos forçados, porém todo o Israel o apedrejou, e ele morreu. Mas o rei Roboão conseguiu subir no seu carro e fugiu para Jerusalém.

¹⁹ أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، أَڒْ أَسّْ-أَ.

¹⁹ Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi até o dia de hoje.

²⁰ ؤُمِي مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒَا أَقَا يَارُوبْعَامْ إِعْقبْ-د، إِمْسَارْ، أَقَا سّكّنْ غَارسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ د-ڒَْاغَانْ، حِيمَا أَذْ د-يَاسْ غَارْ ثْمسْمُونْثْ ؤُشَا ڭِّينْ ث ذ أَجدْجِيذْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِضفَّارْ عَاذْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ مْغِيرْ ثَاقْبِيتْشْ ن يَاهُوذَا.

²⁰ Quando todo o Israel soube que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel. Ninguém seguiu a casa de Davi, a não ser a tribo de Judá.

²¹ ؤُمِي د-يُوسَا رَاحَابْعَامْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ذ ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، مْيَا ؤُ-ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن إِرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ، تّْوَاذَارّْبنْ إِ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ د-أَرّنْ ثَاڭلْذِيثْ غَارْ رَاحُوبْعَامْ، مِّيسْ ن سُولِيمَانْ.

²¹ Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil homens escolhidos, treinados para a guerra, para lutar contra a casa de Israel, a fim de restituir o reino a Roboão, filho de Salomão.

²² خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن أَربِّي غَارْ شَامْعِييَا أَرْيَازْ ن أَربِّي، إِنَّا:

²² Porém a palavra de Deus veio a Semaías, homem de Deus, dizendo:

²³ ”سِيوڒْ أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، مِّيسْ ن سُولِيمَانْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ثنِّي ن بِينْيَامِينْ ؤُ إِ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي:

²³ — Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá, e a Benjamim, e ao resto do povo:

²⁴ ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: وَارْ تّْڭعّْذمْ ؤُ وَارْ تّْمنْغَامْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِتّْخصَّا أَذْ إِعْقبْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاغَارْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِمْسَارنْ زَّايِي.‘ “ نِيثْنِي سْڒِينْ غَارْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي ؤُشَاعقْبنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ غَارْ ومْشَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. *

²⁴ Assim diz o Senhor : “Não subam, nem lutem contra os seus irmãos, os filhos de Israel. Que cada um volte para a sua casa, porque eu é que fiz isto.” E eles obedeceram à palavra do

²⁵ يَارُوبْعَامْ إِبْنَا شَاكِيمْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا إِزْذغْ ذِينِّي. سّنِّي إِفّغْ ؤُشَا إِبْنَا فَانُووِيلْ.

²⁵ Jeroboão edificou Siquém, na região montanhosa de Efraim, e passou a residir ali; dali edificou Penuel.

²⁶ إِنَّا يَارُوبْعَامْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”ڒخُّو أَذْ د-ثعْقبْ ثْڭلْذِيثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ.

²⁶ Então ele pensou: “Agora o reino voltará para a casa de Davi.

²⁷ مَاغَارْ مَاڒَا ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ د-إِڭعّذْ، حِيمَا أَذْ يَاوِي ثِيوْهِيبِينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ وُوڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ سِيذِيثْسنْ، غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. أَذْ أَيِي نْغنْ ؤُ أَذْ د -عقْبنْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا.“

²⁷ Se este povo subir para fazer sacrifícios na Casa do Senhor , em Jerusalém, o coração deles se voltará para o senhor deles, para Roboão, rei de Judá. Eles me matarão e voltarão para ele, para o rei de Judá.”

²⁸ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ، خنِّي إِڭَّا ثْنَاينْ ن إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ، إِنَّا أَسنْ إِ ڒْڭنْسْ: ”ذ أَطَّاسْ إِ كنِّيوْ مَاحنْذْ أَذْ ثْڭعّْذمْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. خْزَارْ، إِربِّيثنْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل، إِنِّي شكْ إِ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا.“

²⁸ Por isso, depois de se aconselhar, o rei fez dois bezerros de ouro e disse ao povo: — Basta de subir a Jerusalém! Eis aqui os seus deuses, ó Israel, que tiraram vocês da terra do Egito!

²⁹ نتَّا إِسّْبدّْ إِجّْ ن صَّانَامْ ن ؤُفُونَاسْ ذِي بَايْثْ-إِلْ ؤُ ونّغْنِي إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ذَانْ.

²⁹ Pôs um em Betel e o outro em Dã.

³⁰ أَيَا إِذْوڒْ ذ أَعْرَاضْ غَارْ دّْنُوبْ. ڒْڭنْسْ إِزْوَارْ يُويُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ أَڒْ دَان.

³⁰ E isso se tornou em pecado, pois o povo ia até Dã, cada um para adorar o bezerro.

³¹ نتَّا إِسّْبدّْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ خْ ڒڭْعُوذِي. إِڭَّا إِكهَّاننْ إِ د-إِقَّارْصنْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا ن ڒْڭنْسْ إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي.

³¹ Jeroboão fez também santuários nos lugares altos e, dentre o povo, constituiu sacerdotes que não eram dos filhos de Levi.

³² ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمّسْطَاشْ ن ؤُيُورْ، إِڭَّا يَارُوبْعَامْ إِجّْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ڒْعِيذْ إِ تّڭّنْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُ نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا خْ ؤُعَالْطَارْ. إِڭَّا أَمُّو ذِي بَايْثْ-إِلْ حِيمَا أَذْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا إِ إِعجْمِييّمْ إِ يڭَّا. إِڭَّا عَاوذْ إِكهَّاننْ ذِي بِيثْ-إِلْ خْ ڒڭْعُوذِي نِّي إِڭَّا.

³² Instituiu uma festa no oitavo mês, no dia décimo quinto do mês, igual à festa que se realizava em Judá, e ofereceu sacrifícios no altar. Fez o mesmo em Betel e ofereceu sacrifícios aos bezerros que havia feito. Também em Betel estabeleceu sacerdotes que serviam nos lugares altos que havia construído.

³³ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمّسْطَاشْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ؤُيُورْ إِ ثُوغَا إِخَارّصْ نتَّا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا خْ ؤُعَالْطَارْ نِّي إِڭَّا ذِي بَايْثْ-إِلْ. أَمُّو إِ إِسّْبدّْ إِجّْ ن ڒْعِيذْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْبخَّارْ ڒبْخُورْ خْ ؤُعَالْطَارْ.

³³ No décimo quinto dia do oitavo mês, escolhido a seu bel-prazer, ele subiu ao altar que havia construído em Betel e ordenou uma festa para os filhos de Israel; subiu para queimar incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →