1 Reis 12
rifa (RIFA) vs ARA
1 رَاحَابْعَامْ يُويُورْ غَارْ شَاكِيمْ، مَاغَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل يُوسَا-د غَارْ شَاكِيمْ، حِيمَا أَذْ ث ڭّنْ ذ أَجدْجِيذْ.
1 Foi Roboão a Siquém, porque todo o Israel se reuniu lá, para o fazer rei.
2 ؤُمِي إِسْڒَا يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، خْ مَانْ أَيَا، ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ ذِي مِيصْرَا - أَقَا نتَّا ثُوغَا يَارْوڒْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ ؤُ يَارُوبْعَامْ ثُوغَا إِزْذغْ ذِي مِيصْرَا - إِمْسَارْ
2 Tendo Jeroboão, filho de Nebate, ouvido isso (pois estava ainda no Egito, para onde fugira da presença do rei Salomão, onde habitava
3 أَقَا سّكّنْ-د غَارسْ إِرقَّاسنْ، جِّينْ أَذْ خَاسْ ڒَاغَانْ. يَارُوبْعَامْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د، سِّيوْڒنْ أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، نَّانْ:
3 e donde o mandaram chamar), veio com toda a congregação de Israel a Roboão, e lhe falaram:
4 ”بَابَاشْ إِڭَّا خَانغْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقْسحْ. خنِّي ڒخُّو، سَارْخُو شكْ ڒْخذْمثْ إِقسْحنْ ن بَابَاشْ ؤُڒَا ذ أَزَايْڒُو إِضقْڒنْ إِ خَانغْ إِڭَّا، خنِّي أَذْ شكْ نخْذمْ.“
4 Teu pai fez pesado o nosso jugo; agora, pois, alivia tu a dura servidão de teu pai e o seu pesado jugo que nos impôs, e nós te serviremos.
5 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ؤُيُورمْ ؤُعقْبمْ أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ.“ ؤُشَا يُويُورْ ڒْڭنْسْ.
5 Ele lhes respondeu: Ide-vos e, após três dias, voltai a mim. E o povo se foi.
6 إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ، إِنِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن بَابَاسْ سُولِيمَانْ ؤُمِي ثُوغَا عَاذْ إِدَّارْ، إِنَّا: ”س مِينْ زِي ذ أَيِي ثْوصَّامْ أَذْ د-أَرّغْ خْ ڒْڭنْسْ-أَ؟“
6 Tomou o rei Roboão conselho com os homens idosos que estiveram na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: Como aconselhais que se responda a este povo?
7 نِيثْنِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ إِخفْ نّشْ أَسّْ-أَ ذ أَمْسخَّارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ، أَذْ خَاسنْ ثْسخَّارذْ، أَذْ خَاسنْ د-ثَارّذْ ؤُ أَذْ كِيذْسنْ ثسِّيوْڒذْ س وَاوَاڒنْ إِشْنَانْ، خنِّي أَذْ ذوْڒنْ نِيثْنِي ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.“
7 Eles lhe disseram: Se, hoje, te tornares servo deste povo, e o servires, e, atendendo, falares boas palavras, eles se farão teus servos para sempre.
8 مَاشَا نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ ثُوغَا وْشِينْ إِمقّْرَاننْ ؤُشَا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ إِحُوذْرِييّنْ نِّي ثُوغَا أَكِيذسْ إِمْغَارنْ ؤُ بدّنْ ڒخُّو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.
8 Porém ele desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e tomou conselho com os jovens que haviam crescido com ele e o serviam.
9 نتَّا إِسّقْسَا ثنْ: ”مَانْ ثتّْشَاوَارمْ أَذْ ث د-نَارّْ خْ وَاوَاڒْ ن ڒْڭنْسْ، مِينْزِي سِّيوْڒنْ أَكِيذِي، نَّانْ أَيِي: ’سَارْخُو أَزَايْڒُو إِ خَانغْ إِڭَّا بَابَاشْ.‘ “
9 E disse-lhes: Que aconselhais vós que respondamos a este povo que me falou, dizendo: Alivia o jugo que teu pai nos impôs?
10 إِحُوذْرِييّنْ نِّي أَكِيذسْ ثُوغَا إِمْغَارنْ سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ د غَا ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ إِ كِيذكْ إِسِّيوْڒنْ، إِنَّانْ: ’بَابَاشْ إِسّضْقڒْ أَزَايْڒُو نّغْ، مَاشَا ڒخُّو شكْ سَارْخُو ث خَانغْ!‘ ؤُ أَمُّو إِ كِيذْسنْ إِ غَا ثسِّيوْڒذْ: ’أَضَاضْ أَمژْيَانْ إِنُو أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ خْ ثجْعِينَّا ن بَابَا.
10 E os jovens que haviam crescido com ele lhe disseram: Assim falarás a este povo que disse: Teu pai fez pesado o nosso jugo, mas tu alivia-o de sobre nós; assim lhe falarás: Meu dedo mínimo é mais grosso do que os lombos de meu pai.
11 خنِّي ڒخُّو، أَقَا بَابَا إِقّنْ أَومْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو إِقسْحنْ، خنِّي نشّْ أَذْ ث سّْضقْڒغْ عَاذْ. بَابَا يَاربَّا كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.‘ “
11 Assim que, se meu pai vos impôs jugo pesado, eu ainda vo-lo aumentarei; meu pai vos castigou com açoites, porém eu vos castigarei com escorpiões.
12 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُسِينْ-د يَارُوبْعَامْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”عقْبمْ-د غَارِي أَوَارْنِي إِ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ!“
12 Veio, pois, Jeroboão e todo o povo, ao terceiro dia, a Roboão, como o rei lhes ordenara, dizendo: Voltai a mim ao terceiro dia.
13 أَجدْجِيذْ يَارَّا-د ڒْڭنْسْ س إِشْثْ ن ثمْوَارِّيثْ إِقسْحنْ، مَاغَارْ نتَّا إِنْضَارْ شّْوَارْ إِ ذ أَسْ وْشِينْ إِمقّْرَاننْ.
13 Dura resposta deu o rei ao povo, porque desprezara o conselho que os anciãos lhe haviam dado;
14 إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عْلَاحْسَابْ شّْوَارْ ن إِحُوذْرِييّنْ، إِنَّا: ”بَابَا إِسّضْقڒْ أَزَايْڒُو نْومْ، مَاشَا نشّْ أَذْ سّْضقْڒغْ عَاذْ أَزَايْڒُو نْومْ. بَابَا يَاربِّي كنِّيوْ س ؤُركُّوضْ، نشّْ أَذْ كنِّيوْ أَربِّيغْ س إِغَارْضْمِيونْ.“
14 e lhe falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: Meu pai fez pesado o vosso jugo, porém eu ainda o agravarei; meu pai vos castigou com açoites; eu, porém, vos castigarei com escorpiões.
15 أَجدْجِيذْ وَارْ إِسْڒِي شَا غَارْ ڒْڭنْسْ، مَاغَارْ أَنقْڒبْ-أَ ثُوغَا إِ د-يُوسَا زِي سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِسّمْثنْ أَوَاڒْ إِ ثُوغَا إِسِّيوڒْ سِيذِي س ؤُفُوسْ ن أَخِييَا، أَشِيلُونِي، إِ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ.
15 O rei, pois, não deu ouvidos ao povo; porque este acontecimento vinha do Senhor , para confirmar a palavra que o Senhor tinha dito por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
16 ؤُمِي مَارَّا إِسْرَائِيل إِژْرَا أَقَا أَجدْجِيذْ وَارْ غَارْسنْ إِسْڒِي شَا، يَارَّا-د ڒْڭنْسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”مَانْ ثَاسْغَارْثْ إِ غَارْنغْ ذِي ذَاوُوذْ؟ نشِّينْ وَارْ غَارْنغْ بُو ثسْغَارْثْ غَارْ مِّيسْ ن يَاسَّا. غَارْ إِقِيضَانْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل! ڒْهَا ڒخُّو أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ نّشْ، أَ أَيْثْ ن ذَاوُوذْ!“ ؤُشَا يُويُورْ إِسْرَائِيل غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ.
16 Vendo, pois, todo o Israel que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Não há para nós herança no filho de Jessé! Às vossas tendas, ó Israel! Cuida, agora, da tua casa, ó Davi! Então, Israel se foi às suas tendas.
17 مَاشَا خْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا، أَقَا رَاحَابْعَامْ ثُوغَا خَاسنْ ذ أَجدْجِيذْ.
17 Quanto aos filhos de Israel, porém, que habitavam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.
18 أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِسّكّْ غَارْسنْ أَذُورَامْ، ونِّي إِدْجَانْ خْ لْجِيزْيَا ن ثسْمُوغِي، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل يَارْجمْ إِ-ث س يژْرَا أَڒَامِي إِمُّوثْ. أَجدْجِيذْ رَاحَابْعَامْ إِقدْجبْ، مَاحنْذْ أَذْ ينْيَا ذغْيَا خْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو حِيمَا أَذْ يَارْوڒْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
18 Então, o rei Roboão enviou a Adorão, superintendente dos que trabalhavam forçados; porém todo o Israel o apedrejou, e morreu. Mas o rei Roboão conseguiu tomar o seu carro e fugir para Jerusalém.
19 أَمُّو إِ إِغوّغْ إِسْرَائِيل خْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ، أَڒْ أَسّْ-أَ.
19 Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi, até ao dia de hoje.
20 ؤُمِي مَارَّا إِسْرَائِيل إِسْڒَا أَقَا يَارُوبْعَامْ إِعْقبْ-د، إِمْسَارْ، أَقَا سّكّنْ غَارسْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ د-ڒَْاغَانْ، حِيمَا أَذْ د-يَاسْ غَارْ ثْمسْمُونْثْ ؤُشَا ڭِّينْ ث ذ أَجدْجِيذْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل. ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِقِّيمْ إِضفَّارْ عَاذْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ مْغِيرْ ثَاقْبِيتْشْ ن يَاهُوذَا.
20 Tendo ouvido todo o Israel que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel; ninguém seguiu a casa de Davi, senão somente a tribo de Judá.
21 ؤُمِي د-يُوسَا رَاحَابْعَامْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِسّْمُونْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ذ ثقْبِيتْشْ ن بِينْيَامِينْ، مْيَا ؤُ-ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن إِرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ، تّْوَاذَارّْبنْ إِ ؤُمنْغِي، حِيمَا أَذْ مّنْغنْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ د-أَرّنْ ثَاڭلْذِيثْ غَارْ رَاحُوبْعَامْ، مِّيسْ ن سُولِيمَانْ.
21 Vindo, pois, Roboão a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil escolhidos, destros para a guerra, para pelejar contra a casa de Israel, a fim de restituir o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 خنِّي يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن أَربِّي غَارْ شَامْعِييَا أَرْيَازْ ن أَربِّي، إِنَّا:
22 Porém veio a palavra de Deus a Semaías, homem de Deus, dizendo:
23 ”سِيوڒْ أَكْ-ذ رَاحَابْعَامْ، مِّيسْ ن سُولِيمَانْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا ؤُ ثنِّي ن بِينْيَامِينْ ؤُ إِ مَارَّا مِينْ إِقِّيمنْ ن ڒْڭنْسْ، إِنِي:
23 Fala a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá, e a Benjamim, e ao resto do povo, dizendo:
24 ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: وَارْ تّْڭعّْذمْ ؤُ وَارْ تّْمنْغَامْ أَكْ-ذ أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِتّْخصَّا أَذْ إِعْقبْ كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، مَاغَارْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِمْسَارنْ زَّايِي.‘ “ نِيثْنِي سْڒِينْ غَارْ وَاوَاڒْ ن سِيذِي ؤُشَاعقْبنْ ؤُشَا ؤُيُورنْ غَارْ ومْشَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي. *
24 Assim diz o Senhor : Não subireis, nem pelejareis contra vossos irmãos, os filhos de Israel; cada um volte para a sua casa, porque eu é que fiz isto. E, obedecendo eles à palavra do Senhor , voltaram como este lhes ordenara.
25 يَارُوبْعَامْ إِبْنَا شَاكِيمْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُشَا إِزْذغْ ذِينِّي. سّنِّي إِفّغْ ؤُشَا إِبْنَا فَانُووِيلْ.
25 Jeroboão edificou Siquém, na região montanhosa de Efraim, e passou a residir ali; dali edificou Penuel.
26 إِنَّا يَارُوبْعَامْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”ڒخُّو أَذْ د-ثعْقبْ ثْڭلْذِيثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ذَاوُوذْ.
26 Disse Jeroboão consigo: Agora, tornará o reino para a casa de Davi.
27 مَاغَارْ مَاڒَا ڒْڭنْسْ-أَ أَذْ د-إِڭعّذْ، حِيمَا أَذْ يَاوِي ثِيوْهِيبِينْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ، خنِّي أَذْ د-إِذْوڒْ وُوڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ سِيذِيثْسنْ، غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. أَذْ أَيِي نْغنْ ؤُ أَذْ د -عقْبنْ غَارْ رَاحَابْعَامْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا.“
27 Se este povo subir para fazer sacrifícios na Casa do Senhor , em Jerusalém, o coração dele se tornará a seu senhor, a Roboão, rei de Judá; e me matarão e tornarão a ele, ao rei de Judá.
28 إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ، خنِّي إِڭَّا ثْنَاينْ ن إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ، إِنَّا أَسنْ إِ ڒْڭنْسْ: ”ذ أَطَّاسْ إِ كنِّيوْ مَاحنْذْ أَذْ ثْڭعّْذمْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. خْزَارْ، إِربِّيثنْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل، إِنِّي شكْ إِ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا.“
28 Pelo que o rei, tendo tomado conselhos, fez dois bezerros de ouro; e disse ao povo: Basta de subirdes a Jerusalém; vês aqui teus deuses, ó Israel, que te fizeram subir da terra do Egito!
29 نتَّا إِسّْبدّْ إِجّْ ن صَّانَامْ ن ؤُفُونَاسْ ذِي بَايْثْ-إِلْ ؤُ ونّغْنِي إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ذَانْ.
29 Pôs um em Betel e o outro, em Dã.
30 أَيَا إِذْوڒْ ذ أَعْرَاضْ غَارْ دّْنُوبْ. ڒْڭنْسْ إِزْوَارْ يُويُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِجّْ ن ؤُفُونَاسْ أَڒْ دَان.
30 E isso se tornou em pecado, pois que o povo ia até Dã, cada um para adorar o bezerro.
31 نتَّا إِسّْبدّْ إِشْثْ ن زَّاوشْثْ خْ ڒڭْعُوذِي. إِڭَّا إِكهَّاننْ إِ د-إِقَّارْصنْ زِي مَارَّا طّْرُوفَا ن ڒْڭنْسْ إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ زڭْ أَيْثْ ن لَاوِي.
31 Jeroboão fez também santuários nos altos e, dentre o povo, constituiu sacerdotes que não eram dos filhos de Levi.
32 ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمّسْطَاشْ ن ؤُيُورْ، إِڭَّا يَارُوبْعَامْ إِجّْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ڒْعِيذْ إِ تّڭّنْ ذِي يَاهُوذَا، ؤُ نتَّا إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا خْ ؤُعَالْطَارْ. إِڭَّا أَمُّو ذِي بَايْثْ-إِلْ حِيمَا أَذْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا إِ إِعجْمِييّمْ إِ يڭَّا. إِڭَّا عَاوذْ إِكهَّاننْ ذِي بِيثْ-إِلْ خْ ڒڭْعُوذِي نِّي إِڭَّا.
32 Fez uma festa no oitavo mês, no dia décimo quinto do mês, igual à festa que se fazia em Judá, e sacrificou no altar; semelhantemente fez em Betel e ofereceu sacrifícios aos bezerros que fizera; também em Betel estabeleceu sacerdotes dos altos que levantara.
33 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمّسْطَاشْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ؤُيُورْ إِ ثُوغَا إِخَارّصْ نتَّا ذڭْ وُوڒْ نّسْ، إِسّْڭعّذْ ثِيغَارْصَا خْ ؤُعَالْطَارْ نِّي إِڭَّا ذِي بَايْثْ-إِلْ. أَمُّو إِ إِسّْبدّْ إِجّْ ن ڒْعِيذْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسّْبخَّارْ ڒبْخُورْ خْ ؤُعَالْطَارْ.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, escolhido a seu bel-prazer, subiu ele ao altar que fizera em Betel e ordenou uma festa para os filhos de Israel; subiu para queimar incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.