1 Coríntios 3
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَ أَيْثْمَا، نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ كِيومْ سِّيوْڒغْ أَمْ إِوْذَانْ إِنِّي إِدَّارنْ عْلَاحْسَابْ أَرُّوحْ، مَاشَا أَمْ يِينِّي إِدَّارنْ عْلَاحْسَابْ أَيْسُومْ ن بْنَاذمْ وَاهَا، أَمشْنَاوْ إِسيْمَانْ ذِي لْمَاسِيحْ.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 أَقَا وْشِيغْ أَومْ أَذْ ثسْومْ أَغِي، وَارْ إِدْجِي ذ أَڒقِّيمْ إِمْثنْ، مِينْزِي ثُوغَا وَارْ ذ أَسْ ثْزمَّارمْ، أَڒْ إِ ڒخُّو ؤُ وَارْ ذ أَسْ ثْزمَّارمْ عَاذْ،
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 س مِينْزِي كنِّيوْ عَاذْ ذڭْ ويْسُومْ. مَاغَارْ مَاڒَا ذِينْ عَاذْ جَارْ أَومْ ڒحْسذْ ذ إِمنْغَانْ ذ ؤُمْسبْضِي، مَا وَارْ ثدْجِيمْ عَاذْ ن دَّاثْ نِيغْ ثڭُّورمْ عَاذْ ذڭْ ويْسُومْ؟
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 مِينْزِي مَاڒَا إِجّنْ زَّايْومْ إِقَّارْ: ’نشّْ أَقَا أَيِي زِي بُولُوسْ!‘ ؤُ ونّغْنِي إِقَّارْ: ’نشّْ أَقَا أَيِي زِي أَپُولُّوسْ!‘، مَا خنِّي كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا دَّاثْ؟
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 مَاغَارْ مِينْ إِعْنَا أَپُولُّوسْ ؤُ مِينْ إِعْنَا بُولُوسْ؟ أَقَا أَثنْ مْغِيرْ ذ إِمْسخَّارنْ إِ زِي ثْذوْڒمْ ثُومْنمْ، ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ إِوْشَا سِيذِي.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 أَقَا نشّْ ژُّوغْ، أَپُولُّوسْ إِسُّو، مَاشَا أَربِّي إِسّغْمِي.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 خنِّي ونِّي إِتّژُّونْ وَارْ إِدْجِي ذ شَا ؤُڒَا ذ ونِّي إِتّسُّونْ، مَاشَا أَربِّي ونِّي إِسّْغمَّاينْ.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 مَاشَا ونِّي إِتّژُّونْ ذ ونِّي إِتّسُّونْ ذ إِجّنْ، وَاخَّا كُوڒْ إِجّْ ثكَّارْ أَسْ-د ڒْمُونثْ نّسْ أَمْ مَامّشْ ڒْخذْمثْ نّسْ.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 مِينْزِي نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ أَكْ-ذ أَربِّي ؤُشَا كنِّيوْ ذ ثَافدْجَاحْثْ ذ ڒبْنِي ن أَربِّي إِ ثدْجَامْ.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 عْلَاحْسَابْ أَرْضَا ن أَربِّي إِ ذ أَيِي إِمّوْشنْ، نشّْ، أَمْ ڒمْعدْجمْ أَبنَّايْ أَمِيغِيسْ، ڭِّيغْ ذْسَاسْ ؤُ ونّغْنِي أَذْ خَاسْ إِبْنَا. أجّْ كُوڒْ إِجّْ أَذْ إِحْضَا مَامّشْ خَاسْ إِ غَا إِبْنَا.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 مِينْزِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ ذْسَاسْ نّغْنِي خْ ونِّي إِمَّارْسنْ، أَقَا-ث ذ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 ؤُشَا مَاڒَا إِبْنَا حذْ خْ ذْسَاسْ نِّي س وُورغْ، نُّوقَارْثْ، إِژْرَا إِغْڒَانْ، ثفْڒَاوْثْ. ڒُومْ نِيغْ س ؤُخشْخُوشْ،
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 ڒْخذْمثْ ن كُوڒْ إِجّنْ أَذْ ثْبَانْ، مِينْزِي أَسّْ أَذْ ت إِسّْشنْ. مِينْزِي س ثِيمسِّي أَذْ إِتّْوَاسّضْهَارْ مَامّشْ ثدْجَا ڒْخذْمثْ ن كُوڒْ إِجّْ، ثِيمسِّي أَذْ ت ثْفَارْزْ.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 مَاڒَا ثقِّيمْ ڒْخذْمثْ ن ڒبْنِي إِ خَاسْ ثُوغَا إِبْنَا شَا ن إِجّنْ، أَقَا نتَّا أَذْ إِطّفْ ڒْمُونثْ نّسْ،
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 ؤُ مَاڒَا ثشْمضْ ڒْخذْمثْ ن شَا ن إِجّنْ، أَقَا نتَّا أَذْ يَارْبُو ثَاخسَّارْثْ نّسْ، مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ أَذْ إِنْجمْ أَخْمِي إِكَّا ثِيمسِّي.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 مَا وَارْ ثسِّينمْ شَا بلِّي ثدْجَامْ ذ زَّاوشْثْ ن أَربِّي ؤُشَا بلِّي أَرُّوحْ ن أَربِّي إِزدّغْ ذَايْومْ؟
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 مَاڒَا يَاريّبْ حذْ زَّاوشْثْ ن أَربِّي، أَربِّي أَذْ ث يَاريّبْ، مِينْزِي زَّاوشْثْ ن أَربِّي، ثنِّي ثدْجَامْ كنِّيوْ، ثْقدّسْ إِ ثدْجَا.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 وَارْ تّجِّي حذْ أَذْ إِخدّعْ إِخفْ نّسْ! مَاڒَا ذِينْ حذْ جَارْ أَومْ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِخفْ نّسْ ذ أَمِيغِيسْ ذِي دُّونشْثْ-أَ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِذْوڒْ ذ أَبُوهَاڒِي مَاحنْذْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمِيغِيسْ.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 مِينْزِي ثِيغِيثْ ن دُّونشْثْ-أَ ثدْجَا ذ ثُوبُّوهڒْيَا غَارْ أَربِّي، مِينْزِي ثُورَا:
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 ؤُشَا عَاوذْ:
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 س ؤُيَا، ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِسّمْغَارِي شَا زڭْ إِوْذَانْ، مِينْزِي مَارَّا نْومْ،
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 مَا ذ بُولُوسْ، نِيغْ ذ أَپُولُّوسْ، نِيغْ ذ كِيفَا، نِيغْ ذ دُّونشْثْ، نِيغْ ذ ثُوذَارْثْ، نِيغْ ذ ڒْموْثْ، نِيغْ ذ إِضَا نِيغْ ذ ثِيوشَّا، أَقَا مَارَّا نْومْ،
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 مَاشَا كنِّيوْ ن لْمَاسِيحْ ؤُشَا لْمَاسِيحْ ن أَربِّي.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.