Tiago 3

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Añr báiyain, tuáñra bicí zon ustat no boinno. Tuáñra toh zano, añára zetará ustat así añárar bisar oinno kiyór túaro bicí hora óibo.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Kiyólla-hoilé añára beggúne ḍoilla-boḍoilla golti ókkol gorí. Montor furafuri balok manúc óilde úba zibá ye ziín hoó híin ot honó guná no goré edde nizor gaa guñṛa re sóoñli rakí fare.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Añára toh gúra re sóoñli rakí bolla gúrar gal ot lehan lagai, baade añára híin or guñṛa gaa re zikká monehoó híkka loizai fari.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Zaáñs ókkol or baabute yó báfiso: híin zettór ḍoóñr óibo óuk aar zeén tez boiyare solibó solouk, montor híin ore séraingga ye ekkán bicí cóñṛo súwan lói yore zikká monehoó híkka loiza.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Añárar zir óu héndilla; híyan gaar ekkán cóñṛo híssa de óile yo, híyane ḍoóñr-ḍoóñr fohórai ókkol goré. Tuáñra yián óu báfo, ekkiníssara ooin loi hotó ḍoóñr-ḍoóñr zooñl ókkol furat di fare.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Zir hoó de híyan ooin or ḍóilla yó; añárar gaat ze híssa ókkol asé híin or bútore zir ore kuham or ekkán duniyai hoilé fare. Híyane añárar gaa agagura nafak gorífelai añárar zindigi guñṛat ooin dórai deh, kiyólla-hoilé híyan ot zuzuk or ooin asé.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Insáne toh hárr kisím or januwar, faik, buke áñṛe de zandár, edde fanír zandár ókkol ore sóoñille edde yala yó sóoñle.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Montor honó maincé zir ore sóoñli fare de nái; zir óilde ekkán hóraf jiníc ziyán ore sóoñli fara no zah; híyan háf or bic or ḍóilla bicí hótara.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Hé zir ziyán lói añára añárar Malik edde Baf or taarif gorí, híyan lói añára Allar súrote banaiya insán ore gozzob óu dih.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Añárar ze muk óttu taarif aiyé hé muk óttu gozzob óu aiyé. Añr báiboináin ókkol, héndilla no ón sáa.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Ze nolkwa ttu mutúra faní uṛé, hé nolkwa ttu kí nuna faní yó uṛé né?
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Añr báiboináin, ḍuñir-gas ot kí zolfai dóre né? Aar anggur-gas ot kí ḍuñir gula dóre né? Borabor héndilla, nuna fanír nolkwa ttu mutúra faní no uṛé.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Tuáñrar bútore giyani edde buzón or manúc hon asé? Tákile, yóggwa ye nizor bála solasol loi sábut goróuk de ki, giyan tákile ze noromdari táke hé noromdarir sáañte yóggwa ye nizor ham ókkol goré.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Lekin zodi tuáñrar dil ot bicí ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, guman no boinno aar háñsa re misá no banaiyó.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Héndilla giyan aiyé de Allar torfóttu no, bólke duniyai ttu, hóraf moncá ttu, edde bútferot óttu.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Kiyólla-hoilé zeṛé ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, héṛe hoijja-fózzat edde hárr ḍóilla bura ham óu táke.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Montor ze giyan Allar torfóttu aiyé, híyan ebbe age pak, baade cántiye bóra; híyan ot cídayi edde buz asé; híyan raháme edde gom notizaye furaiya; híyan ot honó forókai yáh munaféki nái.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Cánti aníbar meénnot-goróya ókkole forhésgari daibar bis cántir sáañte cíñṛe.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.