Tiago 3

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Añr báiyain, tuáñra bicí zon ustat no boinno. Tuáñra toh zano, añára zetará ustat así añárar bisar oinno kiyór túaro bicí hora óibo.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Kiyólla-hoilé añára beggúne ḍoilla-boḍoilla golti ókkol gorí. Montor furafuri balok manúc óilde úba zibá ye ziín hoó híin ot honó guná no goré edde nizor gaa guñṛa re sóoñli rakí fare.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal varão é perfeito e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Añára toh gúra re sóoñli rakí bolla gúrar gal ot lehan lagai, baade añára híin or guñṛa gaa re zikká monehoó híkka loizai fari.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Zaáñs ókkol or baabute yó báfiso: híin zettór ḍoóñr óibo óuk aar zeén tez boiyare solibó solouk, montor híin ore séraingga ye ekkán bicí cóñṛo súwan lói yore zikká monehoó híkka loiza.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Añárar zir óu héndilla; híyan gaar ekkán cóñṛo híssa de óile yo, híyane ḍoóñr-ḍoóñr fohórai ókkol goré. Tuáñra yián óu báfo, ekkiníssara ooin loi hotó ḍoóñr-ḍoóñr zooñl ókkol furat di fare.
5 Assim também a língua é um pequeno membro e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Zir hoó de híyan ooin or ḍóilla yó; añárar gaat ze híssa ókkol asé híin or bútore zir ore kuham or ekkán duniyai hoilé fare. Híyane añárar gaa agagura nafak gorífelai añárar zindigi guñṛat ooin dórai deh, kiyólla-hoilé híyan ot zuzuk or ooin asé.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Insáne toh hárr kisím or januwar, faik, buke áñṛe de zandár, edde fanír zandár ókkol ore sóoñille edde yala yó sóoñle.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas-feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Montor honó maincé zir ore sóoñli fare de nái; zir óilde ekkán hóraf jiníc ziyán ore sóoñli fara no zah; híyan háf or bic or ḍóilla bicí hótara.
8 mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Hé zir ziyán lói añára añárar Malik edde Baf or taarif gorí, híyan lói añára Allar súrote banaiya insán ore gozzob óu dih.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus:
10 Añárar ze muk óttu taarif aiyé hé muk óttu gozzob óu aiyé. Añr báiboináin ókkol, héndilla no ón sáa.
10 de uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Ze nolkwa ttu mutúra faní uṛé, hé nolkwa ttu kí nuna faní yó uṛé né?
11 Porventura, deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Añr báiboináin, ḍuñir-gas ot kí zolfai dóre né? Aar anggur-gas ot kí ḍuñir gula dóre né? Borabor héndilla, nuna fanír nolkwa ttu mutúra faní no uṛé.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Tuáñrar bútore giyani edde buzón or manúc hon asé? Tákile, yóggwa ye nizor bála solasol loi sábut goróuk de ki, giyan tákile ze noromdari táke hé noromdarir sáañte yóggwa ye nizor ham ókkol goré.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre, pelo seu bom trato, as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Lekin zodi tuáñrar dil ot bicí ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, guman no boinno aar háñsa re misá no banaiyó.
14 Mas, se tendes amarga inveja e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Héndilla giyan aiyé de Allar torfóttu no, bólke duniyai ttu, hóraf moncá ttu, edde bútferot óttu.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Kiyólla-hoilé zeṛé ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, héṛe hoijja-fózzat edde hárr ḍóilla bura ham óu táke.
16 Porque, onde há inveja e espírito faccioso, aí há perturbação e toda obra perversa.
17 Montor ze giyan Allar torfóttu aiyé, híyan ebbe age pak, baade cántiye bóra; híyan ot cídayi edde buz asé; híyan raháme edde gom notizaye furaiya; híyan ot honó forókai yáh munaféki nái.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois, pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
18 Cánti aníbar meénnot-goróya ókkole forhésgari daibar bis cántir sáañte cíñṛe.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.