Tiago 3
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Añr báiyain, tuáñra bicí zon ustat no boinno. Tuáñra toh zano, añára zetará ustat así añárar bisar oinno kiyór túaro bicí hora óibo.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Kiyólla-hoilé añára beggúne ḍoilla-boḍoilla golti ókkol gorí. Montor furafuri balok manúc óilde úba zibá ye ziín hoó híin ot honó guná no goré edde nizor gaa guñṛa re sóoñli rakí fare.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Añára toh gúra re sóoñli rakí bolla gúrar gal ot lehan lagai, baade añára híin or guñṛa gaa re zikká monehoó híkka loizai fari.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Zaáñs ókkol or baabute yó báfiso: híin zettór ḍoóñr óibo óuk aar zeén tez boiyare solibó solouk, montor híin ore séraingga ye ekkán bicí cóñṛo súwan lói yore zikká monehoó híkka loiza.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Añárar zir óu héndilla; híyan gaar ekkán cóñṛo híssa de óile yo, híyane ḍoóñr-ḍoóñr fohórai ókkol goré. Tuáñra yián óu báfo, ekkiníssara ooin loi hotó ḍoóñr-ḍoóñr zooñl ókkol furat di fare.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Zir hoó de híyan ooin or ḍóilla yó; añárar gaat ze híssa ókkol asé híin or bútore zir ore kuham or ekkán duniyai hoilé fare. Híyane añárar gaa agagura nafak gorífelai añárar zindigi guñṛat ooin dórai deh, kiyólla-hoilé híyan ot zuzuk or ooin asé.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Insáne toh hárr kisím or januwar, faik, buke áñṛe de zandár, edde fanír zandár ókkol ore sóoñille edde yala yó sóoñle.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Montor honó maincé zir ore sóoñli fare de nái; zir óilde ekkán hóraf jiníc ziyán ore sóoñli fara no zah; híyan háf or bic or ḍóilla bicí hótara.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Hé zir ziyán lói añára añárar Malik edde Baf or taarif gorí, híyan lói añára Allar súrote banaiya insán ore gozzob óu dih.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Añárar ze muk óttu taarif aiyé hé muk óttu gozzob óu aiyé. Añr báiboináin ókkol, héndilla no ón sáa.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Ze nolkwa ttu mutúra faní uṛé, hé nolkwa ttu kí nuna faní yó uṛé né?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Añr báiboináin, ḍuñir-gas ot kí zolfai dóre né? Aar anggur-gas ot kí ḍuñir gula dóre né? Borabor héndilla, nuna fanír nolkwa ttu mutúra faní no uṛé.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Tuáñrar bútore giyani edde buzón or manúc hon asé? Tákile, yóggwa ye nizor bála solasol loi sábut goróuk de ki, giyan tákile ze noromdari táke hé noromdarir sáañte yóggwa ye nizor ham ókkol goré.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Lekin zodi tuáñrar dil ot bicí ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, guman no boinno aar háñsa re misá no banaiyó.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Héndilla giyan aiyé de Allar torfóttu no, bólke duniyai ttu, hóraf moncá ttu, edde bútferot óttu.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Kiyólla-hoilé zeṛé ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, héṛe hoijja-fózzat edde hárr ḍóilla bura ham óu táke.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Montor ze giyan Allar torfóttu aiyé, híyan ebbe age pak, baade cántiye bóra; híyan ot cídayi edde buz asé; híyan raháme edde gom notizaye furaiya; híyan ot honó forókai yáh munaféki nái.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Cánti aníbar meénnot-goróya ókkole forhésgari daibar bis cántir sáañte cíñṛe.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.