Tiago 3
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Añr báiyain, tuáñra bicí zon ustat no boinno. Tuáñra toh zano, añára zetará ustat así añárar bisar oinno kiyór túaro bicí hora óibo.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 Kiyólla-hoilé añára beggúne ḍoilla-boḍoilla golti ókkol gorí. Montor furafuri balok manúc óilde úba zibá ye ziín hoó híin ot honó guná no goré edde nizor gaa guñṛa re sóoñli rakí fare.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Añára toh gúra re sóoñli rakí bolla gúrar gal ot lehan lagai, baade añára híin or guñṛa gaa re zikká monehoó híkka loizai fari.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Zaáñs ókkol or baabute yó báfiso: híin zettór ḍoóñr óibo óuk aar zeén tez boiyare solibó solouk, montor híin ore séraingga ye ekkán bicí cóñṛo súwan lói yore zikká monehoó híkka loiza.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Añárar zir óu héndilla; híyan gaar ekkán cóñṛo híssa de óile yo, híyane ḍoóñr-ḍoóñr fohórai ókkol goré. Tuáñra yián óu báfo, ekkiníssara ooin loi hotó ḍoóñr-ḍoóñr zooñl ókkol furat di fare.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 Zir hoó de híyan ooin or ḍóilla yó; añárar gaat ze híssa ókkol asé híin or bútore zir ore kuham or ekkán duniyai hoilé fare. Híyane añárar gaa agagura nafak gorífelai añárar zindigi guñṛat ooin dórai deh, kiyólla-hoilé híyan ot zuzuk or ooin asé.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Insáne toh hárr kisím or januwar, faik, buke áñṛe de zandár, edde fanír zandár ókkol ore sóoñille edde yala yó sóoñle.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Montor honó maincé zir ore sóoñli fare de nái; zir óilde ekkán hóraf jiníc ziyán ore sóoñli fara no zah; híyan háf or bic or ḍóilla bicí hótara.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 Hé zir ziyán lói añára añárar Malik edde Baf or taarif gorí, híyan lói añára Allar súrote banaiya insán ore gozzob óu dih.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Añárar ze muk óttu taarif aiyé hé muk óttu gozzob óu aiyé. Añr báiboináin ókkol, héndilla no ón sáa.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 Ze nolkwa ttu mutúra faní uṛé, hé nolkwa ttu kí nuna faní yó uṛé né?
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 Añr báiboináin, ḍuñir-gas ot kí zolfai dóre né? Aar anggur-gas ot kí ḍuñir gula dóre né? Borabor héndilla, nuna fanír nolkwa ttu mutúra faní no uṛé.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Tuáñrar bútore giyani edde buzón or manúc hon asé? Tákile, yóggwa ye nizor bála solasol loi sábut goróuk de ki, giyan tákile ze noromdari táke hé noromdarir sáañte yóggwa ye nizor ham ókkol goré.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Lekin zodi tuáñrar dil ot bicí ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, guman no boinno aar háñsa re misá no banaiyó.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Héndilla giyan aiyé de Allar torfóttu no, bólke duniyai ttu, hóraf moncá ttu, edde bútferot óttu.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Kiyólla-hoilé zeṛé ric edde siríf nizor fáida tuwar niyot táke, héṛe hoijja-fózzat edde hárr ḍóilla bura ham óu táke.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Montor ze giyan Allar torfóttu aiyé, híyan ebbe age pak, baade cántiye bóra; híyan ot cídayi edde buz asé; híyan raháme edde gom notizaye furaiya; híyan ot honó forókai yáh munaféki nái.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Cánti aníbar meénnot-goróya ókkole forhésgari daibar bis cántir sáañte cíñṛe.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.