Mateus 25

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Hé októt asmani raijjo undilla doc zon abiyáta mayafuain dor ḍóilla óibo, zetará nizor-nizor serak looi dulá llói milto neeillé.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ítarar bútore fañs zon accíl bekuf, aar fañs zon accíl salák.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Bekuf fúne ítarar serak loigiyé, lekin fúañti battí tel nó loiza;
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 montor salák kúne ítarar serak or fúañti foṛot gori battí tel loigiyé.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Dulá aité zettót deri ór, ítara beggún zúri-zúri gúm ot forigiyói.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Adá raitta héṛe eggwá uzor fúna gíyeh de, ‘Soó, dulá aiyér; íba llói milto neelo.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Hétunot abiyáta mayafuain ítara beggún uṛí nizor-nizor serak nal gorát doijje.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Bekuf fúne salák kún ore hoór de, ‘Tuáñra ttu añára re kessú tel doóna, kiyólla-hoilé añárar serak nifízargoi.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Salák kúne zuwab der de, ‘Tel asé de híin lói añára lla edde tuáñra lla no kulaitó fare. Yárbodol zai besoya ókkol ottu tuáñra lla kini anógoi.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Baade zeñtté ítara tel kinto giiyégoi, dulá foóñiccegai; tói zetará nal ói accíl, ítara íbar fúañti boirat or melat góilloi; aar duwar gán bañdífela gíyeh.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Hotukkún baade abiyáta mayafuain uitará yó aiccé, aar hoór de, ‘Malik, ó Malik, añára lla duwar gán kúlona.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Montor íba ye zuwabe hoór de, ‘Añí tuáñra re sóiyi hoóir, añí tuáñra re no siní.’
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Hétolla seton táko, kiyólla-hoilé tuáñra toh hé din yáh októ no zano.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Kiyólla-hoilé asmani raijjo toh ezzon sofór ot zaar de manúc or ḍóilla, zibá ye nizor goóur ókkol ore matai nizor cómbotti beggún ítara re gosáidiye.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Yóggwa ye ítarar kabiliyot mozin, ítara ezzon ore fañs ázar ṭiañ diiyé, ar ezzon ore dui ázar ṭiañ diiyé, edde ar ezzon ore ek ázar ṭiañ diiyé. Baade yóggwa nizor sofór ot giiyégoi.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Zee niki fañs ázar ṭiañ faiyé, íte toratori zai híin lói códori gorí aró fañs ázar hamaiyé.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Héndilla zee niki dui ázar faiyé, íte yó híin lói aró dui ázar hamaiyé.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Montor zee niki ek ázar faiyé, íte zai yore meṛit gañt kurí ítar malik or hé ṭiañ lukai eijjé.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Boóut din baade goóur gún or malik aái yore ítara ttu ísaf lowat doijje.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Zee niki fañs ázar ṭiañ faáil, íte aró fañs ázar aní hoór de, ‘Malik, tuñí añré fañs ázar diíla. Soó, añí aró fañs ázar ṭiañ hamaiyí.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Tói malike ítare hoór de, ‘Cabác, gom edde biccácdar goóur! Tui hom jiníc ot imandari daháiyos, hétolla añí toré bicí siz or uore zimmadar banaiyúm. Ai, tor malik or kúcit cámil ógai.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Héndilla zee niki dui ázar ṭiañ faáil, íte yó aái hoór de, ‘Malik, tuñí añré dui ázar ṭiañ diíla. Soó, añí aró dui ázar ṭiañ hamaiyí.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Tói malike ítare hoór de, ‘Cabác, tui gom edde biccácdar goóur! Tui hom jiníc ot imandari daháiyos, hétolla añí toré bicí siz or uore zimmadar banaiyúm. Ai, tor malik or kúcit cámil ógai.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Tarfore zee niki ek ázar ṭiañ faáil, íte aái hoór de, ‘Malik, añí zani de tuñí hora manúc; tuñí toh zeṛé nó lago héntu haṛo, aar zeṛé bis nó cíñṛo héntu dola goró.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Hétolla añí ḍoore zai yore tuáñr ṭiañ iín meṛir bútore lukai eijjílam. Soó, ótiya tuáñr ṭiañ.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Ítar malike ítare zuwabe hoór de, ‘Tui hóraf edde alcíya goóur! Tui toh zainti, añí zeṛé nó lagai héntu haṛi deh, aar zeṛé bis nó cíñṛi héntu dola gorí deh.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Tóoile tor ttu añr ṭiañ gún benggót óile rakón accíl, tói añí aái yore añr ṭiañ gún cúṭ or fúañti waafes faitam.’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “Tuáñra itar ttu ṭiañ gún loifélai, zar ttu niki doc ázar ṭiañ asé ítare diifélo.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Kiyólla-hoilé zar ttu asé, yóggwa re aró diiya zaybo, aar yóggwa ttu ódorbaára tákibo; montor zar ttu nái, yóggwa ttu asé de híin úddwa loiféla zaybo.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Yala e behazor goóur itaré baáre andár ot félai dogói; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Zeñtté Manúc or Fua Íbar mohímaye aibó aar fírista beggún Íbar fúañti óibo, héñtte Íba Nizor mohímar toktót boibó.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Tamám koum ókkol ore Íbar muúntu zoma gorá zaybo; aar Íba ye manúc beggún ore dui dol goríbo, zendilla sóol soroya ye sóol ottu bérasóol ore alok gorífele.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Íba ye bérasóol lun ore Íbar den ḍáikka goríbo, montor sóol lun ore ban ḍáikka.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Baade Baáñcca ye Íbar den ḍák or gún ore hoibó de, ‘Aiyó, Añr Baf or rahámot faiya manúc ókkol, tuáñra raijjo miras loogái, ziyán duniyair foidayecir héñtte lóti tuáñra lla toiyar raká gíyeh.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Kiyólla-hoilé Añí búka accílam, tuáñra Añré hána diíla; Añí tiráci accílam, tuáñra Añré faní diíla; Añí forbáci accílam, tuáñra Añré zaga diíla;
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Añí biyossor accílam, tuáñra Añré hoor diíla; Añí biyaraimma accílam, tuáñra Añré kérmos goijjíla; Añí ziyól ot accílam, tuáñra añré saitó aiccíla.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Hétunot hé forhésgar gúne Íba re zuwabe hoibó de, ‘Malik, añára hoñtté Tuáñre búka dekí hána diiyí deh, yáto tiráci dekí faní diiyí dé?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Añára hoñtté tuáñre forbáci dekí zaga diiyí deh, yáto biyossor dekí hoor diiyí dé?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Añára hoñtté Tuáñre biyaraimma dekí kérmos goijjí deh, yáto ziyól ot dekí saitó giiyí dé?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Hétunot Baáñcca ye ítara re zuwabe hoibó de, ‘Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuáñra Añr e báiboináin dor bútottu ebbe niróc ezzon ore úddwa ziyán goijjíla, híyan Añré beh goijjó.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Baade Íba ye Íbar ban ḍák or gún ore hoibó de, ‘Ó laánoitta manúc ókkol, tuáñra Añr héntu dur ói ofúrani ooin ot zoogói, ziín Ibilíc edde ítar fírista ókkol olla toiyar gorá gíyeh;
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 kiyólla-hoilé Añí búka accílam, montor tuáñra toh Añré hána nó doo; Añí tiráci accílam, montor tuáñra Añré faní nó doo;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Añí forbáci accílam, montor tuáñra Añré zaga nó doo; biyossor accílam, montor tuáñra Añré hoor nó doo; biyaraimma accílam edde ziyól ot accílam, montor tuáñra Añré saásita nó goró.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Hétunot ítara yó Íba re zuwabe hoibó de, ‘Malik, añára hoñtté Tuáñre búka, tiráci, forbáci, biyossor, biyaraimma yáh ziyól ot dekí hédmot nó gorí dé?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Íba ye ítara re zuwabe hoibó de, ‘Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuáñra Añr e báiboináin dor bútottu ebbe niróc cwa re úddwa ziyán nó goró, híyan Añré beh nó goró.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Ítara ofúrani sáñza fai bolla zaibo, montor forhésgar gún ofúrani zindigit gólibo.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.