Mateus 22

rhgc (RHGC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Isá ye ítara re aró ekbar meésal dí hoór de:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Asmani raijjo óilde undilla baáñccar ḍóilla, zibá ye nizor fuar boirat or hána goijjé.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Zetará re boiraitta hánar dawot diya giyéh,ítara re matai bolla yóggwa ye nizor goóur ókkol difeṛáiye, montor ítara aitó nó saá.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Yóggwa ye abar ar hodún goóur ore endilla hoói difeṛáiye, ‘Zetará re dawot diya giyéh ítara re hoibá de, yala añr ttu hána nal goijjá óiye; añr doóñra goru edde boli goru zooráiyi, yala beggún nal. Tuáñra boirat or hánat aiyó.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Montor ítara éckara gorí nizor-nizor ham ot giiyégoi, kiyé nizor kétit ar kiyé nizor códorit,
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 aar baki gúne yóggwar goóur gún ore dóri ítara re bodsólluk goijjé edde marifélaiye.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Lekin híyan fúni baáñcca bicí rak óigiyoi, aar nizor fóous ókkol difeṛái hé kúni ókkol ore dónco gorífelaiye, edde ítarar cóor furat difélaiye.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Baade yóggwa ye nizor goóur gún ore hoór de, ‘Boirat or hána toh nal óiye, montor zetará re dawot diya gyíl ítara aibár laayek no.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Hétolla, cóor or rastar muáñ-muáñ zai zetó zon loot foo, ítara re boirat or hánar dawot dogói.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Tói goóur gúne baáre rastat zai zaré-zaré loot faiyé, gom hóraf beggún ore dola goijjé; baade boiraitta-hána gán meémane furaigiyói.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Montor baáñcca ye bútore meéman ókkol ore saitó aiccé de októt, héṛe boiraitta hoor afindá ezzon manúc deikké.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Yóggwa ye ítar ttu fusár gorér de, ‘Dustó, tuñí boiraitta hoor sára eṛé bútore keéngori góillo?’ Manúc cwa ye honó zuwab di nó fare.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Hétunot baáñcca ye háadem ókkol ore hoór de, ‘Itar át ṭéng bañdí, itaré baáre andár ot félai dogói; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Kiyólla-hoilé ḍaha toh boóut zon ore giyéh, montor hoozzon ore beh basílowa gíyeh.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Hétunot Féroci ókkol zai, Isá re kii bote Íbar hotá lói hol ot félai faribó híyan sólla goijjégoi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ítara nizor cárit tun ore Hérudiól or fúañti Íbar hañse difeṛái hoór de, “Ustat, añára zani de, Tuñí sóiyi hoó edde sóiyigori Allar rastar taalim doh. Tuñí maincé kii hoór forba no goró, kiyólla-hoilé Tuñí toh honókiyo re forók goró de nái.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Añára re hoósai, Tuñí kii báfo? Romi baáñcca re házana doon zayes asé né náki nái?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Montor Isá ye tarár hóraf niyot ore zani hoór de, “Ó munafék ókkol, tuáñra Añré entán gorór kiyá?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Házana dee de héndilla ekkán Añré foicá dahó.” Tói tará Íbar re ekkán dinár aní diiyé.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Íba ye tará re hoór de, “Yián har sóbi edde har nam?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Tará Íba re hoór de, “Romi baáñccar.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Híyan fúni tará taajup óigiyoi, aar Íba re eri giiyégoi.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Hé din Sadukái ókkol Isár hañse aiccé, Sadukái ókkole háñcor nái hoó, ítara aái Íba re ekkán súwal goijjé,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 ki hoilé, “Ustat, Muúsa ye hoiyé de, ‘Zodi honó manúc fuain sára morizagói, tóoile ítar bái ottu ítar bou híba re biyá gorífelai nizor bái olla nosól foida gorá foribó.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Dóro, añárar bútore háñt zon bái accíl. Foóila wa ye biyá gorí fuain sára morigiyói, hétolla íte nizor bou wóre bái olla rakígiyoi.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Héndilla hálot dusára, tisára ebbe háñto bái foijjonto óiye.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ahérit, mayafua wa yó morigiyói.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Hé ísafe, háñcor or hale híba ítara háñto zon ottu har bou óibo? Kiyólla-hoilé híba re toh ítara beggúne biyá goijjíl.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Isá ye ítara re zuwabe hoiyé de, “Tuáñra gollot ot asó, kiyólla-hoilé tuáñra toh no pak-kalam zano, aar no Allar kudurut zano.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kiyólla-hoilé háñcor or hále manúc ókkole no biyá goríbo aar no ítara re biyá díya zaybo, bólke ítara asman ot fíristar ḍóilla beh óibo.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Mora ókkol zinda ówar baabute hoitó sailé, tuáñra kí Alla ye tuáñra re hoiyé de yián nó foró,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Añí óilam de Ibrahím or Alla, Isahák or Alla edde Yakub or Alla’?Alla toh mora ókkol or Alla no, bólke zinda ókkol or éna.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Manúc cúne híyan fúinne rár, Íbar hé taalime taajup óigiyoi.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Zeñtté Féroci ókkole fúinne de, Isá ye Sadukái ókkol ore nizám márai raikké, ítara ekkán ot zoma óiye.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Ítara ttu Córiyot or ézzon aleme entán gorí bolla Íba re súwal gorér de,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Ustat, Tourat Córif ot hókum hon nán ebbe ḍoóñr?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Isá ye yóggwa re hoór de, “ ‘Mabud tuáñrar Alla re nizor fura dile, fura zane, edde fura demake muhábbot goríba.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Híyan óilde ebbe ḍoóñr edde ebbe zoruri hókum.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ebbe zoruri hókum dui nombór or gán óilde, ‘Nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Hé hókum duníyan ot fura Córiyot edde nobi ókkol or hotá loṭkaiya.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Féroci gún ekkán ot zoma asé de októt, Isá ye ítara re ekkán súwal gorér de,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Mosihr baabute tuáñrar buzá kii? Íba har Fua?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Íba ye ítara re hoór de, “Tóoile Dawude keéngori Íba re Ruhr hédaiyote ‘Malik’ ḍaikké? Íba ye toh endilla hoiyé,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Mabude añr Malik ore hoór de,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Tói Dawude Íba re ‘Malik’ ḍaikké de óile, Íba keéngori Dawud or fua dé?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Íba re honókiye ehoór óu zuwab di nó fare, aar hé din lóti Íba re ar súwal gorí bolla honókiye hímmot no goittó.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.