Mateus 15

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yárbaade Jerúsalem ottu hoozzon alem edde Féroci, Isár hañse aái hoór de,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Tuáñr ummot ókkole agor zobanar buzurgó ókkol or rosóm kiyá báñge? Ítara hána háibar agor ttu át no dúwe.”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Tuáñra nize yó kiyá tuáñrar rosóm or zoriya Allar hókum báñgo?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Alla ye toh endilla hoiyé, ‘Bafmaa re izzot goríba’ aar ‘Zee niki baf or yáh maar bodnam goré, ítare mariféla zaybo.’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Montor tuáñra hoó de, ‘Zodi honókiye baf ore yáh maa re eén hoó, “Ze siz loi tuáñra añr ttu laf faita híyan Alla re diiféla gíyeh,”
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 tóoile ítar ttu baf ore yáh maa re izzot gorár zorur nái.’ Héen gorí, tuáñra tuáñrar rosóm or zoriya Allar kalam ore baatel gorífelaiyo.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Ó munafék ókkol, tuáñrar baabute nobi Yesáyah ye sóiyi hotá hoiyé, ki hoilé,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘Manúc iíne Añré nizor muké beh izzot goré,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Tará Añr ebaadot goréde behar;
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Isá ye manúc ókkol ore Nizor hañse matai, ítara re hoór de, “Fúno aar buzó.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Gal ot ziín góle manúc ore híine nafak goré de no, bólke gal ottu ziín neeliaiyé manúc ore híine beh nafak goré.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Hétunot cárit tune aái Íba re hoór de, “Tuñí hoi faro né, Féroci ókkole yián fúni bezar óiye dé?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Íba ye zuwabe hoór de, “Ze sara Añr asmani Bafe lagaiyé de no, híyan háñrifela zaybo.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Ítarar hotá félai ero. Ítara óilde añdá ókkol or añdá foñt dahóya; zodi ek añdá ye arek añdá re foñt dahá, duní zon toh gañt ot forizaybói.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Fitore Íba re hoór de, “Añára re meésal híyan buzáido.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Isá ye hoór de, “Tuáñra yó aijjó obuz táigiyogoi dé?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Tuáñra kí no buzó, ziín gal or bútore góle híin zaa de óilde feṛot, aar feikána ttu neelizagói dé?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Montor ziín gal ottu neeliaiyé híin aiyé de óilde dil ottu, aar manúc ore híine beh nafak goré.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Kiyólla-hoilé dil ottu éna kukíyal, kotólakotóli, ḍoilla-boḍoilla zenákari, suri, misá gobá, edde gifot aiyé.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Manúc ore híine beh nafak goré; montor adúiya áte hána háile manúc ore nafak goré de no.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Baade Isá hé zaga félai, Ṭayár edde Sídon cóor or elakat giiyégoi.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Hé elakar eggwá Kánani mayafua neeli aái yore guzori-guzori Íba re hoór de, “Ó Malik, Dawud or Fua, añr uore rahám goró! Añr zérfua wa búte fai bicí duk far.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Montor Isá ye híba re honó zuwab nó deh. Hétunot Íbar cárit tune aái yore Íba re aros gorér de, “Ibáh re duñrai difélo, kiyólla-hoilé ibáh toh añárar fisé-fisé guzorat asé.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Isá ye zuwabe hoór de, “Añré siríf Isráil koum or áñzigiyoi de bérasóol ókkol or hañse beh difeṛá gíyeh.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Montor mayafua wa aái yore Íbar muúntu sóida fori hoór de, “Ó Malik, añré modot goró!”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Isá ye zuwabe hoór de, “Fuain dor hána looi kuñir or muúntu félai dón gom no.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Híba ye hoór de, “Ói, Malik, montor toóu de girós or mes ottu forizagói de tukuṛa híin kuñire háa.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Hétunot Isá ye híba re hoór de, “Ó mayafua, tuáñr iman bicí ḍoóñr! Tuñí ziyán soór tuáñr lla híyan gorá záybo.” Tói éhon or bútore híbar zérfua wa gom óigiyoi.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Baade Isá héntu bacá lói, Galil Ḍií báy zai eggwá faár or uore uṛí boiccégoi.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Hétunot Íbar hañse becábicí manúc ókkol aiccé, zetará fúañti leng, añdá, mazur, buk, edde aró boóut kisím or biyaraimma ókkol aní Íbar ṭéng or gurat eijjé; aar Íba ye ítara re gom goijjé.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Zeñtté manúc ítara buk ókkole hotá hoór de, mazur gom óiye de, lenge áñṛer de, añdá ye dekér de híin deikké, ítara taajup óigiyoi, aar ítara Boni Isráil or Allar taarif goijjé.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Isá ye Nizor cárit tun ore matai hoór de, “Añr ttu manúc itará lla feṭfurer, kiyólla-hoilé itará Añr fúañti asé de tin din óiye aar itará ttu háito kessú nái. Añr ttu itará re waácca duñraidito mone no hoór, zeéne itará foñt ot matá gúrai fori no zagói.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Cárit tune Íba re hoór de, “Manúc or ettór ḍoóñr dol ore feṭ bóri hábai bolla añára e bocóti-sára elakat hédun ruṭi hoṛé faiyum?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra ttu ruṭi houwá asé?”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Íba ye manúc cún ore meṛit boitó hoiyé;
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 baade hé háñt twa ruṭi edde mas sún looi Alla re cúkuriya goijjé, aar híin báñgi cárit tun ore diiyé, aar cárit tune manúc cún ore diiyé.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Beggúne feṭ bóri háiye, baade ze tukuṛa ókkol basi accíl híin bóijje rár lai loi háñt lai óiye.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Zetará háiye ítara óilde sair ázar beṛaáin, beṛiyáin edde fuain bad dih.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Isá ye manúc or dol lwá re bidai gorídi baade, noow ot uṛí Magádan elakat giiyégoi.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.