Mateus 15
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Yárbaade Jerúsalem ottu hoozzon alem edde Féroci, Isár hañse aái hoór de,
1 Então escribas e fariseus vindos de Jerusalém chegaram a Jesus e lhe perguntaram:
2 “Tuáñr ummot ókkole agor zobanar buzurgó ókkol or rosóm kiyá báñge? Ítara hána háibar agor ttu át no dúwe.”
2 Por que os teus discípulos transgridem a tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.
3 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Tuáñra nize yó kiyá tuáñrar rosóm or zoriya Allar hókum báñgo?
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Por que também vós transgredis o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Alla ye toh endilla hoiyé, ‘Bafmaa re izzot goríba’ aar ‘Zee niki baf or yáh maar bodnam goré, ítare mariféla zaybo.’
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem amaldiçoar o pai ou a mãe, deixe ele morrer de morte.
5 Montor tuáñra hoó de, ‘Zodi honókiye baf ore yáh maa re eén hoó, “Ze siz loi tuáñra añr ttu laf faita híyan Alla re diiféla gíyeh,”
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: Isto é uma oferta, tudo quanto puder ser aproveitado de mim;
6 tóoile ítar ttu baf ore yáh maa re izzot gorár zorur nái.’ Héen gorí, tuáñra tuáñrar rosóm or zoriya Allar kalam ore baatel gorífelaiyo.
6 e não honrar a seu pai nem a sua mãe, esse estará livre. Assim invalidastes o mandamento de Deus pela vossa tradição.
7 Ó munafék ókkol, tuáñrar baabute nobi Yesáyah ye sóiyi hotá hoiyé, ki hoilé,
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Manúc iíne Añré nizor muké beh izzot goré,
8 Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Tará Añr ebaadot goréde behar;
9 Mas, em vão eles me adoram, ensinando como doutrinas os mandamentos dos homens.
10 Isá ye manúc ókkol ore Nizor hañse matai, ítara re hoór de, “Fúno aar buzó.
10 E, ele chamando a multidão, disse-lhes: Ouvi, e compreendei:
11 Gal ot ziín góle manúc ore híine nafak goré de no, bólke gal ottu ziín neeliaiyé manúc ore híine beh nafak goré.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem, mas o que procede da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Hétunot cárit tune aái Íba re hoór de, “Tuñí hoi faro né, Féroci ókkole yián fúni bezar óiye dé?”
12 Então, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram-lhe: Tu sabes que os fariseus se ofenderam ouvindo esse provérbio?
13 Íba ye zuwabe hoór de, “Ze sara Añr asmani Bafe lagaiyé de no, híyan háñrifela zaybo.
13 Mas ele, respondendo, disse: Toda a planta que meu Pai celeste não plantou, será arrancada.
14 Ítarar hotá félai ero. Ítara óilde añdá ókkol or añdá foñt dahóya; zodi ek añdá ye arek añdá re foñt dahá, duní zon toh gañt ot forizaybói.”
14 Deixai-os sozinhos; eles são cegos condutores de cegos. E se um cego conduzir outro cego, ambos cairão na cova.
15 Fitore Íba re hoór de, “Añára re meésal híyan buzáido.”
15 Então Pedro respondeu, e disse-lhe: Declara-nos esta parábola.
16 Isá ye hoór de, “Tuáñra yó aijjó obuz táigiyogoi dé?
16 E Jesus disse: Estais vós também ainda sem compreender?
17 Tuáñra kí no buzó, ziín gal or bútore góle híin zaa de óilde feṛot, aar feikána ttu neelizagói dé?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai para o ventre, e é lançado fora?
18 Montor ziín gal ottu neeliaiyé híin aiyé de óilde dil ottu, aar manúc ore híine beh nafak goré.
18 Mas, estas coisas que saem da boca vêm do coração, e elas contaminam o homem.
19 Kiyólla-hoilé dil ottu éna kukíyal, kotólakotóli, ḍoilla-boḍoilla zenákari, suri, misá gobá, edde gifot aiyé.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, assassinatos, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Manúc ore híine beh nafak goré; montor adúiya áte hána háile manúc ore nafak goré de no.”
20 São essas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.
21 Baade Isá hé zaga félai, Ṭayár edde Sídon cóor or elakat giiyégoi.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Hé elakar eggwá Kánani mayafua neeli aái yore guzori-guzori Íba re hoór de, “Ó Malik, Dawud or Fua, añr uore rahám goró! Añr zérfua wa búte fai bicí duk far.”
22 E, eis que uma mulher cananeia, vindo daquelas regiões, gritou para ele, dizendo: Tenha misericórdia de mim, ó Senhor, Filho de Davi; minha filha está severamente atormentada por um demônio.
23 Montor Isá ye híba re honó zuwab nó deh. Hétunot Íbar cárit tune aái yore Íba re aros gorér de, “Ibáh re duñrai difélo, kiyólla-hoilé ibáh toh añárar fisé-fisé guzorat asé.”
23 Mas ele não lhe respondeu uma palavra. E, vindo a ele os seus discípulos, pediram-lhe, dizendo: Manda-a embora, porque está gritando atrás de nós.
24 Isá ye zuwabe hoór de, “Añré siríf Isráil koum or áñzigiyoi de bérasóol ókkol or hañse beh difeṛá gíyeh.”
24 Mas ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Montor mayafua wa aái yore Íbar muúntu sóida fori hoór de, “Ó Malik, añré modot goró!”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me!
26 Isá ye zuwabe hoór de, “Fuain dor hána looi kuñir or muúntu félai dón gom no.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
27 Híba ye hoór de, “Ói, Malik, montor toóu de girós or mes ottu forizagói de tukuṛa híin kuñire háa.”
27 E ela disse: Verdade, Senhor; ainda assim, os cães comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Hétunot Isá ye híba re hoór de, “Ó mayafua, tuáñr iman bicí ḍoóñr! Tuñí ziyán soór tuáñr lla híyan gorá záybo.” Tói éhon or bútore híbar zérfua wa gom óigiyoi.
28 Então, respondendo Jesus, disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isto assim como tu desejas. E sua filha ficou sã naquela mesma hora.
29 Baade Isá héntu bacá lói, Galil Ḍií báy zai eggwá faár or uore uṛí boiccégoi.
29 Partindo Jesus dali, aproximou-se do mar da Galileia, e, subindo a um monte, sentou-se ali.
30 Hétunot Íbar hañse becábicí manúc ókkol aiccé, zetará fúañti leng, añdá, mazur, buk, edde aró boóut kisím or biyaraimma ókkol aní Íbar ṭéng or gurat eijjé; aar Íba ye ítara re gom goijjé.
30 E grandes multidões vieram a ele, trazendo aqueles que eram coxos, cegos, mudos, aleijados, e muitos outros, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os curou.
31 Zeñtté manúc ítara buk ókkole hotá hoór de, mazur gom óiye de, lenge áñṛer de, añdá ye dekér de híin deikké, ítara taajup óigiyoi, aar ítara Boni Isráil or Allar taarif goijjé.
31 De modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando, e os cegos vendo; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Isá ye Nizor cárit tun ore matai hoór de, “Añr ttu manúc itará lla feṭfurer, kiyólla-hoilé itará Añr fúañti asé de tin din óiye aar itará ttu háito kessú nái. Añr ttu itará re waácca duñraidito mone no hoór, zeéne itará foñt ot matá gúrai fori no zagói.”
32 Então Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Eu tenho compaixão da multidão, porque eles continuam comigo há três dias, e não tem o que comer; e eu não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Cárit tune Íba re hoór de, “Manúc or ettór ḍoóñr dol ore feṭ bóri hábai bolla añára e bocóti-sára elakat hédun ruṭi hoṛé faiyum?”
33 E os seus discípulos disseram-lhe: De onde encontraremos, aqui no deserto, tantos pães para saciar tão grande multidão?
34 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra ttu ruṭi houwá asé?”
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães vocês têm? E eles disseram: Sete, e alguns pequenos peixes.
35 Íba ye manúc cún ore meṛit boitó hoiyé;
35 Então ele ordenou à multidão para que se assentasse no chão.
36 baade hé háñt twa ruṭi edde mas sún looi Alla re cúkuriya goijjé, aar híin báñgi cárit tun ore diiyé, aar cárit tune manúc cún ore diiyé.
36 E ele, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
37 Beggúne feṭ bóri háiye, baade ze tukuṛa ókkol basi accíl híin bóijje rár lai loi háñt lai óiye.
37 E todos eles comeram e se satisfizeram; e juntaram as sobras de pedaços, e encheram sete cestos.
38 Zetará háiye ítara óilde sair ázar beṛaáin, beṛiyáin edde fuain bad dih.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além das mulheres e crianças.
39 Isá ye manúc or dol lwá re bidai gorídi baade, noow ot uṛí Magádan elakat giiyégoi.
39 E, despedindo a multidão, tomou o barco, e foi para a região de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.