Mateus 14

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hé októt Galil elakar hókumot-goróya Hérude Isár baabute hóbor fúinne,
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 tói yóggwa ye nizor uzir-nazir ókkol ore hoór de, “Íba óilde bápṭismadoya Yaháya, íba mora ttu zinda óiye deh; hétolla toh íba ye keramoti ham híin gorí farer.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Kiyólla-hoilé Hérude nizor bái Filíp or bou Hérudias or wasté hé Yaháya re gereftar gorí bañdífelai ziyól ot díyl.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 Yaháya ye yóggwa re endilla hoitó de hétolla, “Tuáñr ttu híba re biyá goríbar zayes nái.”
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Yóggwa ttu íba re marifélaito monehoitó, montor awam ókkol ore ḍooraitó, kiyólla-hoilé ítara Yaháya re nobi manitó.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Lekin zeñtté Hérud or zormo-din aiccé, Hérudias or zíi ye maáfil ot nasi Hérud ore kúci goijjé.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Hétolla yóggwa ye hosóm hái waada goijjé de, híba ye ziín mage híin diibo hoói.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Nizor maa ye cíkaidiye de héndilla híba ye hoór de, “Bápṭismadoya Yaháyar holla wa re ekkán tálit góri eṛé añré doo.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Híyan fúni baáñcca ttu bicí afsús laiggé, montor toóu nizor hosóm edde meéman ókkol or zoriya yóggwa ye hókum díye de, híbar aros sán fura gorá záy bolla.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Tarfore yóggwa ye manúc difeṛái, ziyól ot Yaháyar holla haṛiféla baye.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Baade íbar holla wa ekkán tálit góri aní zérfua wa re diiya giyéh, aar zérfua wa ye nizor maar hañse ainné.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Yárbaade Yaháyar ummot ókkole aái yore íbar lac cwa loizai dohón gorífelaiye; baade zai Isá re híyan zanaiyé.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Isá ye Yaháyar baabute fúinne rár, héntu síra ói noow ot gori ekkán bocóti-sára zagat giiyói. Aar manúc ókkole híyan fúni, cóor ókkol ottu neeli áñṛi-áñṛi Íbar fisá doijje.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Zeñtté Isá noow ttu laimmé, Íba ye ḍoóñr ek dol manúc deikké; aar ítara lla feṭfuri ítarar biyaram ókkol gom goijjé.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Zeñtté háñz óiye, Íbar cárit tune Íbar hañse aái hoór de, “Yián toh ekkán bocóti-sára zaga, aar beil óu giyói. Hétolla manúc cún ore duñraido, zeéne tará fara ókkol ot zai nizor lla hána kinigói fare.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Tará ttu zaagói no foribó; hái bolla kessú tará re tuáñra doo.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Ítara Íba re hoór de, “Añára ttu eṛé fañs swá ruṭi edde duwá mas bade ar kessú nái.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Íba ye hoór de, “Híin eṛé Añr hañse anógoi.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Baade Íba ye manúc cún ore kér or uore boitó hókum díye, aar hé fañs swá ruṭi edde duwá mas sún looi asman or uzu saái cúkuriya goijjé. Tarfore ruṭi gún báñgi-báñgi cárit tun ore diiyé, aar cárit tune manúc cún ore baṛidiyé.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Tará beggúne feṭ bóri háiye. Baade ze tukuṛa ókkol basigiyói, cárit tune híin feñṛai looi fura baró báñir bóijje.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Háiye de ítara beṛiyáin edde fuain bad di tokoriban fañs ázar beṛaáin.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Baade éhon or bútore Isá ye Nizor cárit tun ore mojbur goijjé de, Íba ye manúc cún ore bidai gorí dite-dite ítara zeéne noow ot uṛí Íbar age ḍiír okule zaagói.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Manúc cún ore bidai gorídi baade, Íba ekéla faár or uore dua goittó uiṭṭói. Aar háñz óiye de héñtte, Íba héṛe háliga,
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 montor noow gán kul ottu boóut duré, aar boiyar uzan baát accíl ísafe híyan léinge éñskar.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Fuáñitta, Isá fanír uottú áñṛi-áñṛi ítarar héṛe aiccé.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Íba fanír uottú áñṛer de híyan cárit tune dekí bicí ḍooraigiyói, aar hoór de, “Ibá bút!” Héndilla hoói, ítara ḍoore guzoran maijjíl.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Montor Isá ye éhon-éhon ítara re hoór de, “Hímmot goró! Ibá Añí; no ḍooraiyó.”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Zuwabe Fitore Íba re hoór de, “Malik, zodi Tuñí de óile, añré fanír uottú Tuáñr héṛe aitó hókum dóh.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Íba ye hoór de, “Ai.” Hétunot Fitor noow ttu lami, fanír uottú áñṛi-áñṛi Isár híkka zaat doijje.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Montor zeñtté tez boiyar deikké íba ḍooraigiyói, aar ḍufízargoi rár guzori hoór de, “Malik, añré baso!”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Isá ye toratori Nizor át barái íba re dórifelai hoór de, “Ó hom biccác ola, cóok kiyá goijjós?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Baade zeñtté ítara noow ot uiṭṭégai, boiyar támaigiyoi.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Aar zetará noowr uore accíl ítara Íba re eén hoói sóida goijjé, “Becók, Tuñí óilade Allar Fua.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ítara ḍií farái, Genesáret elakat foóñicce.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Aar hé zagar maincé Isá re sinné rár, ítara sairó ḍak or elakar agagurat hóbor foóñsai, biyaraimma ókkol beggún ore Íbar hañse ainné;
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 baade ítara Íba re fóriyat gorát doijje de, biyaraimma gún ore siríf Íbar fucák or hañra óile súito dí bolla; aar zetó zone súiye ítara beggún gom óigiyoi.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.