Mateus 14

rhgc (RHGC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hé októt Galil elakar hókumot-goróya Hérude Isár baabute hóbor fúinne,
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 tói yóggwa ye nizor uzir-nazir ókkol ore hoór de, “Íba óilde bápṭismadoya Yaháya, íba mora ttu zinda óiye deh; hétolla toh íba ye keramoti ham híin gorí farer.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Kiyólla-hoilé Hérude nizor bái Filíp or bou Hérudias or wasté hé Yaháya re gereftar gorí bañdífelai ziyól ot díyl.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 Yaháya ye yóggwa re endilla hoitó de hétolla, “Tuáñr ttu híba re biyá goríbar zayes nái.”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Yóggwa ttu íba re marifélaito monehoitó, montor awam ókkol ore ḍooraitó, kiyólla-hoilé ítara Yaháya re nobi manitó.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Lekin zeñtté Hérud or zormo-din aiccé, Hérudias or zíi ye maáfil ot nasi Hérud ore kúci goijjé.
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 Hétolla yóggwa ye hosóm hái waada goijjé de, híba ye ziín mage híin diibo hoói.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nizor maa ye cíkaidiye de héndilla híba ye hoór de, “Bápṭismadoya Yaháyar holla wa re ekkán tálit góri eṛé añré doo.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Híyan fúni baáñcca ttu bicí afsús laiggé, montor toóu nizor hosóm edde meéman ókkol or zoriya yóggwa ye hókum díye de, híbar aros sán fura gorá záy bolla.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Tarfore yóggwa ye manúc difeṛái, ziyól ot Yaháyar holla haṛiféla baye.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Baade íbar holla wa ekkán tálit góri aní zérfua wa re diiya giyéh, aar zérfua wa ye nizor maar hañse ainné.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Yárbaade Yaháyar ummot ókkole aái yore íbar lac cwa loizai dohón gorífelaiye; baade zai Isá re híyan zanaiyé.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Isá ye Yaháyar baabute fúinne rár, héntu síra ói noow ot gori ekkán bocóti-sára zagat giiyói. Aar manúc ókkole híyan fúni, cóor ókkol ottu neeli áñṛi-áñṛi Íbar fisá doijje.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Zeñtté Isá noow ttu laimmé, Íba ye ḍoóñr ek dol manúc deikké; aar ítara lla feṭfuri ítarar biyaram ókkol gom goijjé.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Zeñtté háñz óiye, Íbar cárit tune Íbar hañse aái hoór de, “Yián toh ekkán bocóti-sára zaga, aar beil óu giyói. Hétolla manúc cún ore duñraido, zeéne tará fara ókkol ot zai nizor lla hána kinigói fare.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Tará ttu zaagói no foribó; hái bolla kessú tará re tuáñra doo.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Ítara Íba re hoór de, “Añára ttu eṛé fañs swá ruṭi edde duwá mas bade ar kessú nái.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Íba ye hoór de, “Híin eṛé Añr hañse anógoi.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Baade Íba ye manúc cún ore kér or uore boitó hókum díye, aar hé fañs swá ruṭi edde duwá mas sún looi asman or uzu saái cúkuriya goijjé. Tarfore ruṭi gún báñgi-báñgi cárit tun ore diiyé, aar cárit tune manúc cún ore baṛidiyé.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Tará beggúne feṭ bóri háiye. Baade ze tukuṛa ókkol basigiyói, cárit tune híin feñṛai looi fura baró báñir bóijje.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Háiye de ítara beṛiyáin edde fuain bad di tokoriban fañs ázar beṛaáin.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Baade éhon or bútore Isá ye Nizor cárit tun ore mojbur goijjé de, Íba ye manúc cún ore bidai gorí dite-dite ítara zeéne noow ot uṛí Íbar age ḍiír okule zaagói.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Manúc cún ore bidai gorídi baade, Íba ekéla faár or uore dua goittó uiṭṭói. Aar háñz óiye de héñtte, Íba héṛe háliga,
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 montor noow gán kul ottu boóut duré, aar boiyar uzan baát accíl ísafe híyan léinge éñskar.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Fuáñitta, Isá fanír uottú áñṛi-áñṛi ítarar héṛe aiccé.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Íba fanír uottú áñṛer de híyan cárit tune dekí bicí ḍooraigiyói, aar hoór de, “Ibá bút!” Héndilla hoói, ítara ḍoore guzoran maijjíl.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Montor Isá ye éhon-éhon ítara re hoór de, “Hímmot goró! Ibá Añí; no ḍooraiyó.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Zuwabe Fitore Íba re hoór de, “Malik, zodi Tuñí de óile, añré fanír uottú Tuáñr héṛe aitó hókum dóh.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Íba ye hoór de, “Ai.” Hétunot Fitor noow ttu lami, fanír uottú áñṛi-áñṛi Isár híkka zaat doijje.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Montor zeñtté tez boiyar deikké íba ḍooraigiyói, aar ḍufízargoi rár guzori hoór de, “Malik, añré baso!”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Isá ye toratori Nizor át barái íba re dórifelai hoór de, “Ó hom biccác ola, cóok kiyá goijjós?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Baade zeñtté ítara noow ot uiṭṭégai, boiyar támaigiyoi.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Aar zetará noowr uore accíl ítara Íba re eén hoói sóida goijjé, “Becók, Tuñí óilade Allar Fua.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Ítara ḍií farái, Genesáret elakat foóñicce.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Aar hé zagar maincé Isá re sinné rár, ítara sairó ḍak or elakar agagurat hóbor foóñsai, biyaraimma ókkol beggún ore Íbar hañse ainné;
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 baade ítara Íba re fóriyat gorát doijje de, biyaraimma gún ore siríf Íbar fucák or hañra óile súito dí bolla; aar zetó zone súiye ítara beggún gom óigiyoi.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.