Mateus 14
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Hé októt Galil elakar hókumot-goróya Hérude Isár baabute hóbor fúinne,
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 tói yóggwa ye nizor uzir-nazir ókkol ore hoór de, “Íba óilde bápṭismadoya Yaháya, íba mora ttu zinda óiye deh; hétolla toh íba ye keramoti ham híin gorí farer.”
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Kiyólla-hoilé Hérude nizor bái Filíp or bou Hérudias or wasté hé Yaháya re gereftar gorí bañdífelai ziyól ot díyl.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Yaháya ye yóggwa re endilla hoitó de hétolla, “Tuáñr ttu híba re biyá goríbar zayes nái.”
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Yóggwa ttu íba re marifélaito monehoitó, montor awam ókkol ore ḍooraitó, kiyólla-hoilé ítara Yaháya re nobi manitó.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Lekin zeñtté Hérud or zormo-din aiccé, Hérudias or zíi ye maáfil ot nasi Hérud ore kúci goijjé.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Hétolla yóggwa ye hosóm hái waada goijjé de, híba ye ziín mage híin diibo hoói.
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nizor maa ye cíkaidiye de héndilla híba ye hoór de, “Bápṭismadoya Yaháyar holla wa re ekkán tálit góri eṛé añré doo.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Híyan fúni baáñcca ttu bicí afsús laiggé, montor toóu nizor hosóm edde meéman ókkol or zoriya yóggwa ye hókum díye de, híbar aros sán fura gorá záy bolla.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Tarfore yóggwa ye manúc difeṛái, ziyól ot Yaháyar holla haṛiféla baye.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Baade íbar holla wa ekkán tálit góri aní zérfua wa re diiya giyéh, aar zérfua wa ye nizor maar hañse ainné.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Yárbaade Yaháyar ummot ókkole aái yore íbar lac cwa loizai dohón gorífelaiye; baade zai Isá re híyan zanaiyé.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Isá ye Yaháyar baabute fúinne rár, héntu síra ói noow ot gori ekkán bocóti-sára zagat giiyói. Aar manúc ókkole híyan fúni, cóor ókkol ottu neeli áñṛi-áñṛi Íbar fisá doijje.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Zeñtté Isá noow ttu laimmé, Íba ye ḍoóñr ek dol manúc deikké; aar ítara lla feṭfuri ítarar biyaram ókkol gom goijjé.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Zeñtté háñz óiye, Íbar cárit tune Íbar hañse aái hoór de, “Yián toh ekkán bocóti-sára zaga, aar beil óu giyói. Hétolla manúc cún ore duñraido, zeéne tará fara ókkol ot zai nizor lla hána kinigói fare.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Montor Isá ye ítara re hoór de, “Tará ttu zaagói no foribó; hái bolla kessú tará re tuáñra doo.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Ítara Íba re hoór de, “Añára ttu eṛé fañs swá ruṭi edde duwá mas bade ar kessú nái.”
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Íba ye hoór de, “Híin eṛé Añr hañse anógoi.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Baade Íba ye manúc cún ore kér or uore boitó hókum díye, aar hé fañs swá ruṭi edde duwá mas sún looi asman or uzu saái cúkuriya goijjé. Tarfore ruṭi gún báñgi-báñgi cárit tun ore diiyé, aar cárit tune manúc cún ore baṛidiyé.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Tará beggúne feṭ bóri háiye. Baade ze tukuṛa ókkol basigiyói, cárit tune híin feñṛai looi fura baró báñir bóijje.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Háiye de ítara beṛiyáin edde fuain bad di tokoriban fañs ázar beṛaáin.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Baade éhon or bútore Isá ye Nizor cárit tun ore mojbur goijjé de, Íba ye manúc cún ore bidai gorí dite-dite ítara zeéne noow ot uṛí Íbar age ḍiír okule zaagói.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Manúc cún ore bidai gorídi baade, Íba ekéla faár or uore dua goittó uiṭṭói. Aar háñz óiye de héñtte, Íba héṛe háliga,
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 montor noow gán kul ottu boóut duré, aar boiyar uzan baát accíl ísafe híyan léinge éñskar.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Fuáñitta, Isá fanír uottú áñṛi-áñṛi ítarar héṛe aiccé.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Íba fanír uottú áñṛer de híyan cárit tune dekí bicí ḍooraigiyói, aar hoór de, “Ibá bút!” Héndilla hoói, ítara ḍoore guzoran maijjíl.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Montor Isá ye éhon-éhon ítara re hoór de, “Hímmot goró! Ibá Añí; no ḍooraiyó.”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Zuwabe Fitore Íba re hoór de, “Malik, zodi Tuñí de óile, añré fanír uottú Tuáñr héṛe aitó hókum dóh.”
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Íba ye hoór de, “Ai.” Hétunot Fitor noow ttu lami, fanír uottú áñṛi-áñṛi Isár híkka zaat doijje.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Montor zeñtté tez boiyar deikké íba ḍooraigiyói, aar ḍufízargoi rár guzori hoór de, “Malik, añré baso!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Isá ye toratori Nizor át barái íba re dórifelai hoór de, “Ó hom biccác ola, cóok kiyá goijjós?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Baade zeñtté ítara noow ot uiṭṭégai, boiyar támaigiyoi.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Aar zetará noowr uore accíl ítara Íba re eén hoói sóida goijjé, “Becók, Tuñí óilade Allar Fua.”
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ítara ḍií farái, Genesáret elakat foóñicce.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Aar hé zagar maincé Isá re sinné rár, ítara sairó ḍak or elakar agagurat hóbor foóñsai, biyaraimma ókkol beggún ore Íbar hañse ainné;
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 baade ítara Íba re fóriyat gorát doijje de, biyaraimma gún ore siríf Íbar fucák or hañra óile súito dí bolla; aar zetó zone súiye ítara beggún gom óigiyoi.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.