Mateus 13

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hé din Isá gór or baáre neeli ḍiír hañsat zai boiccégoi.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Aar Íbar hañse becábicí manúc ókkol zoma óiye dé hétolla, Íba ekkán noow ot uṛí boiccé, aar manúc cún beggún kul or uore tíyai táikke.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Tarfore Íba ye meésal ókkol dí ítara re boóut kessú hoiyé, ki hoilé, “Fúno, ezzon bis cíñṛoya bis cíñṭṭo neeillé.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Yóggwa ye cíñṛer de októt, hodún bis rastarhañsat foijjíl, aar faik ókkole aái híin háifelaiye.
4 E, quando semeava,
5 Hodún bis cíl zobin ot foijjíl, zeṛé bicí meṛi nái. Mur meṛi nu accíl ísafe híin ot hára ges aiccé.
5 e outra
6 Montor beil uiṭṭé rár híin furigiyói, aar cíñyor nó gasá ísafe híin fúaigiyoi.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Hodún bis keñṛabon ot foijjíl, keñṛabon barí uṛí híin ore sibi raikké.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Lekin ar hodún bis gom zobin ot foijjíl, aar híin ot fósol dóijje: kessút ek cót gun, kessút háiṭ gun, ar kessút tiríc gun.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Zar ttu fúnibar han asé, yóggwa ye fúno.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Baade cárit tun aái Isá re hoór de, “Tuñí maincóre meésal dí kiyá hotá hoó?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Íba ye ítara re zuwabe hoór de, “Asmani raijjor gufoni re zainto tuáñra re beh diya giyéh, montor ítara re híyan diya nó zah.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Kiyólla-hoilé zar ttu niki asé, yóggwa re aró diiya zaybo, aar yóggwa ttu ódorbaára tákibo; montor zar ttu niki nái, yóggwa ttu asé de híin úddwa loiféla zaybo.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Añí ítara re meésal dí etollá beh hoói,
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Ítarar híyane nobi Yesáyahr agun hotá yián fura óiye,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Kiyólla-hoilé manúc ítarar dil toh doró óigiyoi,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 Lekin mubarek tuáñrar suk, híine deké de hétolla; mubarek tuáñrar han, híine fúne de hétolla.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re sóiyi hoóir, boóut nobi edde forhésgar manúc ókkole tuáñra ziín dekór híin dekí bolla azzu goijjíl, montor nó deké; tuáñra ziín fúnor híin fúni bolla yó azzu goijjíl, montor nó fúne.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 “Yala bis cíñṛoyar meésal lan or maáni kii fúno.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Zeñtté honókiye raijjor kalam fúne montor no buzé, Ibilíce aái yóggwar dil ot ziín cíñṛa gíyeh híin harí loizagói. Manúc yóggwa óilde rastar hañsat foijjé de bis.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Cíl zobin ot foijjé de bis óilde ubá, zee niki kalam fúne aar éhon híin ore kúcir sáañte kobul goré;
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 montor nizor bútore mozbut cíñyor nó gasá de hétolla híin hooddin beh táke. Zeñtté hé kalam or zoriya mosibot yáh zulúm aiyé, yóggwa éhon fissá mare.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Keñṛabon ot foijjé de bis óilde ubá, zee niki kalam fúne, montor duniyair sintabáfaniye edde dón-doulot or adore hé kalam ore sibi raké, hétolla híin ot gula no dóre.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Lekin gom zobin ot foijjé de bis óilde ubá, zee niki kalam fúne edde buzé, aar gula dóra: kessú ye ek cót gun, kessú ye háiṭ gun, aar kessú ye tiríc gun.”
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Isá ye ítara re arekkán meésal dí hoór de, “Asmani raijjo óilde undilla manúc or ḍóilla, zee niki nizor zobin ot gom bis ókkol cíñṭṭe.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Montor yóggwar manúc ókkol gúm gíyeh rár, yóggwar duccon aái giyuñt mazé kérkuñṛar bis ókkol cíñṛidi giiyégoi.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Zeñtté giyuñr sara barí uṛí fósol dóijje, héñtte kérkuñṛa yó dahá gíyeh.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 “Tói gór or goóur ókkole girós or hañse aái hoór de, ‘Jonab, tuñí tuáñr zobin ot gom bis cíñṭṭila de nó né? Tói kérkuñṛa hontú aiccé?’
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 “Yóggwa ye ítara re hoór de, ‘Ezzon duccone híyan goijjé deh.’ Goóur gúne yóggwa re hoór de, ‘Tóoile añára zai híin háñri félaitamboi né?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Montor yóggwa ye hoór de, ‘No, no, tuáñra kérkuñṛa háñribarcot giyuñ yó háñrifelaiba.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Daibar ainda nú aiyé foijjonto duní gún ore fúañti baríto doh; one daibar ainda ailé añí dooiya ókkol ore hoiyúm de, furat difélai bolla age kérkuñṛa gún zoma gorífelai tara bañdífelo; baade giyuñ gún añr gudam ot zoma goró.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Isá ye ítara re aró ekkán meésal dí hoór de, “Asmani raijjo óilde eggwá hóroir danar ḍóilla, zibá re ezzon manúce looi nizor kétit lagayégoi;
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 yíba oinno bis beggún or túaro cóñṛo de óile yo, barí uṛíle yíba kétir tamám sara ókkol or túaro ḍoóñr ói endilla eggwá gas bone, zeén níki faik ókkole aái yíbar ḍéeila ókkol ot bahá bañdé.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Isá ye ítara re aró ekkán meésal díye de ki hoilé, “Asmani raijjo óilde cúṭar or ḍóilla, ziín ore eggwá mayafua ye looi tokoriban ekkuri tin cér aṭat miyáiye, baade guñṛa hañi or dola fúli uiṭṭé.”
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Isá ye maincóre híin beggún meésal dí beh hoiyé; meésal sára Íba ye ítara re honó kessú no hoitó.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Zeéne nobir duara howá gíyl de yián fura ó:
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Baade Isá manúc ókkol ore eri gór or bútore giiyé. Aar Íbar cárit tune Íbar hañse aái hoór de, “Añára re zobin or kérkuñṛar meésal lan buzáido.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Íba ye ítara re hoór de, “Zibá ye niki gom bis cíñṭṭe, Íba óilde Manúc or Fua.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Zobin nán óilde duniyai, gom bis sún óilde raijjor fuain, aar kérkuñṛa gún óilde Ibilíc or fuain,
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 ze duccone híin cíñṭṭe íte óilde Ibilíc, daibar ainda óilde duniyair ahérot, aar dooiya gún óilde fírista ókkol.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Zendilla, kérkuñṛa gún ore zoma gorífelai ooin ot furat diféle, e duniyair ahérot ot óu héndilla beh óibo.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Manúc or Fua ye Nizor fírista ókkol ore difeṛáibo, aar híine Íbar raijjor bútottu zetará oinno zon ore gunát foraba edde zetará kuham goré, ítara beggún ore ekkán ot zoma goríbo,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 aar ítara re zoler de ooin or fooin ot félaidibo; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Héñtte forhésgar ókkol nizor Baf or raijjot mazé beil or ḍóilla somkibó. Zar ttu fúnibar han asé, yóggwa ye fúno.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 “Asmani raijjo óilde zobin ot lukai raikká dón or ḍóilla, ziín ezzon manúce fai abar lukai raikké; aar hé kúciye zai nizor ttu asé de hárr kessú besi hé zobin nán kinnégoi.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 “Abar, asmani raijjo óilde undilla códor or ḍóilla, zee niki háṭi mukta ókkol or talac ot asé;
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 zeñtté yóggwa ye eggwá bicí dami mukta faiyé, hétunot zai nizor ttu asé de hárr kessú besi yíba kinnégoi.
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 “Abar, asmani raijjo óilde undilla ṭana-zal or ḍóilla, ziyán fanít buwái hárr kisím or mas dóijje,
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 aar híyan bórigiyoi rár zailla ókkole ṭani sor ot ainné. Tarfore ítara boói gom mún gom mún ḍulat bóijje, montor hóraf fun hóraf fun félaidiye.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Duniyair ahérot ot borabor héndilla beh óibo. Fírista ókkol aibó, aái forhésgar ókkol ottu nafórman ókkol ore alok gorífelaibo,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 baade ítara re zoler de ooin or fooin ot félaidibo; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra iín beggún buijjó né?”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Íba ye ítara re hoór de, “Hétolla fottí alem zetará asmani raijjor cárit bonigiyói, ítara beggún endilla ezzon gór or girós or ḍóilla zee niki nizor gudam ottu noya edde furan jiníc ókkol neela.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Zeñtté Isá ttu meésal híin hoiyá óiye, Íba héntu giiyégoi.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 Íba Nizor wotón ot aái manúc ókkol ore ítarar mujilíc-hánat eén taalim diyat doijje, zeén níki ítara ammúke hoór de, “E Manúc cwa ye e giyan edde keramoti ham iín goríbar kémota hontú faiyé?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Ibá kí mistírir fua no? Ibár maa Moriyam hoó de híba no né, aar Ibár báiyain Yakub, Yusúf, Sáimon edde Yohúdah no né?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ibár bóinain beggún añárar fúañti asé de no né? Tói Ibá ye iín beggún hontú faiyé?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Héndilla hoói ítara Íba re inkar goijjé.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Aar ítarar nabiccác or zoriya Íba ye héṛe bicí keramot nó goré.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.