Mateus 13
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Hé din Isá gór or baáre neeli ḍiír hañsat zai boiccégoi.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Aar Íbar hañse becábicí manúc ókkol zoma óiye dé hétolla, Íba ekkán noow ot uṛí boiccé, aar manúc cún beggún kul or uore tíyai táikke.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Tarfore Íba ye meésal ókkol dí ítara re boóut kessú hoiyé, ki hoilé, “Fúno, ezzon bis cíñṛoya bis cíñṭṭo neeillé.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Yóggwa ye cíñṛer de októt, hodún bis rastarhañsat foijjíl, aar faik ókkole aái híin háifelaiye.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Hodún bis cíl zobin ot foijjíl, zeṛé bicí meṛi nái. Mur meṛi nu accíl ísafe híin ot hára ges aiccé.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Montor beil uiṭṭé rár híin furigiyói, aar cíñyor nó gasá ísafe híin fúaigiyoi.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Hodún bis keñṛabon ot foijjíl, keñṛabon barí uṛí híin ore sibi raikké.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Lekin ar hodún bis gom zobin ot foijjíl, aar híin ot fósol dóijje: kessút ek cót gun, kessút háiṭ gun, ar kessút tiríc gun.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Zar ttu fúnibar han asé, yóggwa ye fúno.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Baade cárit tun aái Isá re hoór de, “Tuñí maincóre meésal dí kiyá hotá hoó?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Íba ye ítara re zuwabe hoór de, “Asmani raijjor gufoni re zainto tuáñra re beh diya giyéh, montor ítara re híyan diya nó zah.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Kiyólla-hoilé zar ttu niki asé, yóggwa re aró diiya zaybo, aar yóggwa ttu ódorbaára tákibo; montor zar ttu niki nái, yóggwa ttu asé de híin úddwa loiféla zaybo.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Añí ítara re meésal dí etollá beh hoói,
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Ítarar híyane nobi Yesáyahr agun hotá yián fura óiye,
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Kiyólla-hoilé manúc ítarar dil toh doró óigiyoi,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Lekin mubarek tuáñrar suk, híine deké de hétolla; mubarek tuáñrar han, híine fúne de hétolla.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re sóiyi hoóir, boóut nobi edde forhésgar manúc ókkole tuáñra ziín dekór híin dekí bolla azzu goijjíl, montor nó deké; tuáñra ziín fúnor híin fúni bolla yó azzu goijjíl, montor nó fúne.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Yala bis cíñṛoyar meésal lan or maáni kii fúno.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Zeñtté honókiye raijjor kalam fúne montor no buzé, Ibilíce aái yóggwar dil ot ziín cíñṛa gíyeh híin harí loizagói. Manúc yóggwa óilde rastar hañsat foijjé de bis.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Cíl zobin ot foijjé de bis óilde ubá, zee niki kalam fúne aar éhon híin ore kúcir sáañte kobul goré;
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 montor nizor bútore mozbut cíñyor nó gasá de hétolla híin hooddin beh táke. Zeñtté hé kalam or zoriya mosibot yáh zulúm aiyé, yóggwa éhon fissá mare.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Keñṛabon ot foijjé de bis óilde ubá, zee niki kalam fúne, montor duniyair sintabáfaniye edde dón-doulot or adore hé kalam ore sibi raké, hétolla híin ot gula no dóre.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Lekin gom zobin ot foijjé de bis óilde ubá, zee niki kalam fúne edde buzé, aar gula dóra: kessú ye ek cót gun, kessú ye háiṭ gun, aar kessú ye tiríc gun.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Isá ye ítara re arekkán meésal dí hoór de, “Asmani raijjo óilde undilla manúc or ḍóilla, zee niki nizor zobin ot gom bis ókkol cíñṭṭe.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Montor yóggwar manúc ókkol gúm gíyeh rár, yóggwar duccon aái giyuñt mazé kérkuñṛar bis ókkol cíñṛidi giiyégoi.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Zeñtté giyuñr sara barí uṛí fósol dóijje, héñtte kérkuñṛa yó dahá gíyeh.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Tói gór or goóur ókkole girós or hañse aái hoór de, ‘Jonab, tuñí tuáñr zobin ot gom bis cíñṭṭila de nó né? Tói kérkuñṛa hontú aiccé?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Yóggwa ye ítara re hoór de, ‘Ezzon duccone híyan goijjé deh.’ Goóur gúne yóggwa re hoór de, ‘Tóoile añára zai híin háñri félaitamboi né?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 “Montor yóggwa ye hoór de, ‘No, no, tuáñra kérkuñṛa háñribarcot giyuñ yó háñrifelaiba.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Daibar ainda nú aiyé foijjonto duní gún ore fúañti baríto doh; one daibar ainda ailé añí dooiya ókkol ore hoiyúm de, furat difélai bolla age kérkuñṛa gún zoma gorífelai tara bañdífelo; baade giyuñ gún añr gudam ot zoma goró.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Isá ye ítara re aró ekkán meésal dí hoór de, “Asmani raijjo óilde eggwá hóroir danar ḍóilla, zibá re ezzon manúce looi nizor kétit lagayégoi;
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 yíba oinno bis beggún or túaro cóñṛo de óile yo, barí uṛíle yíba kétir tamám sara ókkol or túaro ḍoóñr ói endilla eggwá gas bone, zeén níki faik ókkole aái yíbar ḍéeila ókkol ot bahá bañdé.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Isá ye ítara re aró ekkán meésal díye de ki hoilé, “Asmani raijjo óilde cúṭar or ḍóilla, ziín ore eggwá mayafua ye looi tokoriban ekkuri tin cér aṭat miyáiye, baade guñṛa hañi or dola fúli uiṭṭé.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Isá ye maincóre híin beggún meésal dí beh hoiyé; meésal sára Íba ye ítara re honó kessú no hoitó.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Zeéne nobir duara howá gíyl de yián fura ó:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Baade Isá manúc ókkol ore eri gór or bútore giiyé. Aar Íbar cárit tune Íbar hañse aái hoór de, “Añára re zobin or kérkuñṛar meésal lan buzáido.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Íba ye ítara re hoór de, “Zibá ye niki gom bis cíñṭṭe, Íba óilde Manúc or Fua.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Zobin nán óilde duniyai, gom bis sún óilde raijjor fuain, aar kérkuñṛa gún óilde Ibilíc or fuain,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 ze duccone híin cíñṭṭe íte óilde Ibilíc, daibar ainda óilde duniyair ahérot, aar dooiya gún óilde fírista ókkol.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Zendilla, kérkuñṛa gún ore zoma gorífelai ooin ot furat diféle, e duniyair ahérot ot óu héndilla beh óibo.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Manúc or Fua ye Nizor fírista ókkol ore difeṛáibo, aar híine Íbar raijjor bútottu zetará oinno zon ore gunát foraba edde zetará kuham goré, ítara beggún ore ekkán ot zoma goríbo,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 aar ítara re zoler de ooin or fooin ot félaidibo; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Héñtte forhésgar ókkol nizor Baf or raijjot mazé beil or ḍóilla somkibó. Zar ttu fúnibar han asé, yóggwa ye fúno.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Asmani raijjo óilde zobin ot lukai raikká dón or ḍóilla, ziín ezzon manúce fai abar lukai raikké; aar hé kúciye zai nizor ttu asé de hárr kessú besi hé zobin nán kinnégoi.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Abar, asmani raijjo óilde undilla códor or ḍóilla, zee niki háṭi mukta ókkol or talac ot asé;
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 zeñtté yóggwa ye eggwá bicí dami mukta faiyé, hétunot zai nizor ttu asé de hárr kessú besi yíba kinnégoi.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Abar, asmani raijjo óilde undilla ṭana-zal or ḍóilla, ziyán fanít buwái hárr kisím or mas dóijje,
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 aar híyan bórigiyoi rár zailla ókkole ṭani sor ot ainné. Tarfore ítara boói gom mún gom mún ḍulat bóijje, montor hóraf fun hóraf fun félaidiye.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Duniyair ahérot ot borabor héndilla beh óibo. Fírista ókkol aibó, aái forhésgar ókkol ottu nafórman ókkol ore alok gorífelaibo,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 baade ítara re zoler de ooin or fooin ot félaidibo; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra iín beggún buijjó né?”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Íba ye ítara re hoór de, “Hétolla fottí alem zetará asmani raijjor cárit bonigiyói, ítara beggún endilla ezzon gór or girós or ḍóilla zee niki nizor gudam ottu noya edde furan jiníc ókkol neela.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Zeñtté Isá ttu meésal híin hoiyá óiye, Íba héntu giiyégoi.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Íba Nizor wotón ot aái manúc ókkol ore ítarar mujilíc-hánat eén taalim diyat doijje, zeén níki ítara ammúke hoór de, “E Manúc cwa ye e giyan edde keramoti ham iín goríbar kémota hontú faiyé?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ibá kí mistírir fua no? Ibár maa Moriyam hoó de híba no né, aar Ibár báiyain Yakub, Yusúf, Sáimon edde Yohúdah no né?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ibár bóinain beggún añárar fúañti asé de no né? Tói Ibá ye iín beggún hontú faiyé?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Héndilla hoói ítara Íba re inkar goijjé.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Aar ítarar nabiccác or zoriya Íba ye héṛe bicí keramot nó goré.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.