Marcos 3

rhgc (RHGC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Isá aró ekbar mujilíc-hánat góille; aar héṛe ézzon endilla manúc accíl, zar át fúaigiyoi.
1 Jesus foi outra vez à sinagoga . Estava ali um homem que tinha uma das mãos aleijada.
2 Ítara Íba ye ebaadot-or-din yóggwa re gom goré né háas nozor di saái táikke, zeéne ítara Íba re hosúr dí fare.
2 Estavam também na sinagoga algumas pessoas que queriam acusar Jesus de desobedecer à Lei ; por isso ficaram espiando Jesus com atenção para ver se ele ia curar o homem no sábado.
3 Íba ye át fúana manúc cwa re hoór de, “Uṛí eṛé muúntu aiyó.”
3 Ele disse para o homem:
4 Baade Íba ye ítara re hoór de, “Ebaadot-or-din gom ham goríbar zayes asé né náki hóraf goríbar? Foran basaibár né náki marifélaibar?” Montor ítara nizám mári táikkil.
4 E perguntou aos outros: Ninguém respondeu nada.
5 Íba ye sairómikka ítarar uzu guccár sáañte saái, ítarar dil dorór zoriya bicí duk lagi manúc cwa re hoór de, “Tuáñr át tan baró.” Tói yóggwa ye híyan baráiye, hétunot yóggwar át tan agor ḍóilla gom óigiyoi.
5 Então Jesus olhou zangado e triste para eles porque não queriam entender. E disse para o homem: O homem estendeu a mão, e ela sarou.
6 Hétunot Féroci ítara baáre zai Hérudiól lói sólla gorát doijjegoi de, ítara Íba re kii bote marifélai faribó.
6 Logo depois os fariseus saíram dali e, junto com as pessoas do partido de Herodes , começaram a fazer planos para matar Jesus.
7 Montor Isá ye Nizor cárit tun ore fúañti looi ḍiír hañsat giiyégoi. Ḍoóñr ek dol manúc Íbar fisá doijjil; ítara aiccé de óilde Galil ottu, Yohúdiya ttu,
7 Jesus e os discípulos foram até o lago da Galileia. Junto com ele ia muita gente da Galileia, da Judeia,
8 Jerúsalem ottu, Idumaya ttu, Jordán hál or farkul ottu, Ṭayár edde Sídon cóor or sairó ḍák or elaka ttu. Ítara Isá ye goittó de hárr kessú fúni beh Íbar héṛe aiccé.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do lado leste do rio Jordão e da região de Tiro e de Sidom. Todos iam ao encontro de Jesus porque ouviam falar a respeito das coisas que ele fazia.
9 Manúc or dol lwár zoriya Íba ye Nizor cárit tun ore hoiyé de, Íba lla ekkán gura noow zuu gorí rakíto, zeéne maincé Íba re sibasippa no goré.
9 Jesus pediu aos discípulos que arranjassem um barco para ele a fim de não ser esmagado pela multidão.
10 Kiyólla-hoilé Íba ye boóut maincóre gom goijjíl de hétolla, biyaraimma ókkol beggúne Íba re súi bolla ṭélaṭeli goittó.
10 Pois ele estava curando tanta gente, que todos os doentes se juntavam em volta dele para tocá-lo.
11 Aar hóraf Jin ókkole zeñtté Íba re dekíto, Íbar muúntu meṛit fori guzori hoitó de, “Tuñí óilade Allar Fua.”
11 E as pessoas que tinham espíritos maus, ao verem Jesus, caíam aos pés dele e gritavam: — O senhor é o Filho de Deus!
12 Montor Íba hon de híyan honókiyo re zahér no gorí bolla Íba ye ítara re horagori nicót goittó.
12 Mas Jesus proibiu duramente os espíritos de dizerem quem ele era.
13 Yárbaade Isá faár or uore uiṭṭégoi, baade Nizor ttu zaré-zaré monehoiyé taré-taré mataiyé, aar ítara Íbar héṛe aiccé.
13 Jesus subiu um monte, chamou os que ele quis, e eles foram para perto dele.
14 Íba ye baró zon ore basíloiye, zeéne ítara Íbar fúañti-fúañti táke, aar zeéne ítara re tobolik goittó difeṛái fare,
14 Então escolheu doze homens para ficarem com ele e serem enviados para anunciar o evangelho . A esses doze ele chamou de apóstolos .
15 edde ítara ttu bút dáfaibar kémota táke.
15 Eles receberam autoridade para expulsar demônios.
16 Hé baró zon ítara óilde: Sáimon zaré Íba ye Fitor nam diyé;
16 Os doze foram estes: Simão, a quem Jesus deu o nome de Pedro;
17 Zebedair fua Yakub, aar yóggwar bái Yohánna. Íba ye ítarar nam diyé de Bowanergis, maáni óilde, “Ṭáṛal or Fuain”;
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu (a estes ele deu o nome de Boanerges, que quer dizer “Filhos do Trovão”);
18 Enderiyas, Filíp, Bartólomiyo, Moti, Tómas, Alfáiyas or fua Yakub, Táadiyas, Sáimon, zibá óilde Zélot,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Tadeu, Simão, o nacionalista;
19 edde Yohúdah Iskáriyet, zee niki Isá re dóridil.
19 e Judas Iscariotes, que traiu Jesus.
20 Baade Isá ek gór ot góille, aar ebar óu edún manúc zoma óiye, zeén níki Íba edde Íbar cárit tune hána úddwa hái nó fare.
20 Quando Jesus foi para casa, uma grande multidão se ajuntou de novo, e era tanta gente, que ele e os discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Zeñtté Íbar gór or maincé híyan fúinne, ítara Íba re dóri loianí bolla neeillé; kiyólla-hoilé ítara hoór de, “Íbar matá hóraf óigiyoi.”
21 Os parentes de Jesus souberam disso e foram buscá-lo porque algumas pessoas estavam dizendo que ele estava louco.
22 Ze alem ókkol Jerúsalem ottu nise aiccé, ítara hoór de, “Ibá re Belzebule faiyé. Ibá ye bút dáfa de bút ókkol or sóddar or taakote.”
22 Alguns mestres da Lei, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está dominado por
23 Hétolla Isá ye ítara re matai ekkán meésal dí hoór de, “Cóitane keéngori Cóitan dáfai fare?
23 Então Jesus chamou todos e começou a ensiná-los por meio de parábolas. Ele dizia:
24 Zodi honó raijjot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan toh ṭiki táki no fare.
24 O país que se divide em grupos que lutam entre si certamente será destruído.
25 Aar zodi honó gór ot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan óu ṭiki táki no fare.
25 Se uma família se divide, e as pessoas que fazem parte dela começam a lutar entre si, ela será destruída.
26 Héndilla, zodi Cóitane nizor ulḍa nize ói faáṭ-faáṭ óizagoi, íte toh ṭiki táki faribár nái, bólke íte hótom óigiyoi.
26 Se o reino de Satanás se dividir em grupos, e esses grupos lutarem entre si, o reino não continuará a existir, mas será destruído.
27 Honókiye boluwar manúc or gór ot góli yóggwar cómbotti luṭ gorí no fare, zodi age boluwar manúc yóggwa re bañdí no ere. Bañdí erilé éna yóggwar gór luṭ gorí faribó.
27 — Ninguém pode entrar na casa de um homem forte e roubar os seus bens, sem primeiro amarrá-lo. Somente assim essa pessoa poderá levar o que ele tem em casa.
28 “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, adomzat or tamám guná edde ítara goré de kuféri ókkol maf gorídiya zaybo,
28 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: os pecados que as pessoas cometem ou as
29 montor zee niki Pak-Ruhr ulḍa kuféri goré, íte bilkúl maf no faibo, bólke abadulabadi gunár hosúrbon ṭóoribo.”
29 Mas as blasfêmias contra o Espírito Santo nunca serão perdoadas porque a culpa desse pecado dura para sempre.
30 Isá ye hotá híin kiyólla hoiyé hoilé, alem ókkole hoiyé de, “Íba re hóraf jine faiyé.”
30 Jesus falou assim porque diziam que ele estava dominado por um espírito mau.
31 Yárbaade héṛe Isár maa edde báiyain aiccé, aar baáre tíyai táki Íba re mataitó difeṛáiye.
31 Em seguida a mãe e os irmãos de Jesus chegaram; eles ficaram do lado de fora e mandaram chamá-lo.
32 Íbar sairókul ttu ek dol manúc boiṛá accíl; ítara Íba re hoór de, “Soó, Tuáñr maa edde báiyain baáre Tuáñr talac gorér.”
32 Muita gente estava sentada em volta dele, e algumas pessoas lhe disseram: — Escute! A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora, procurando o senhor.
33 Íba ye zuwabe ítara re hoór de, “Añr maa hon? Aar Añr báiyain hontará?”
33 Jesus perguntou:
34 Baade Íba ye zetará Íbar sairókul ttu boiṛá asé, ítarar uzu saái hoór de, “Ótiya, Añr maa edde Añr báiyain.
34 Aí olhou para as pessoas que estavam sentadas em volta dele e disse:
35 Kiyólla-hoilé zee niki Allar moncá mozin sole, yóggwa óilde Añr bái, bóin, aar maa.”
35 Pois quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.