Marcos 3
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Isá aró ekbar mujilíc-hánat góille; aar héṛe ézzon endilla manúc accíl, zar át fúaigiyoi.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Ítara Íba ye ebaadot-or-din yóggwa re gom goré né háas nozor di saái táikke, zeéne ítara Íba re hosúr dí fare.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Íba ye át fúana manúc cwa re hoór de, “Uṛí eṛé muúntu aiyó.”
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Baade Íba ye ítara re hoór de, “Ebaadot-or-din gom ham goríbar zayes asé né náki hóraf goríbar? Foran basaibár né náki marifélaibar?” Montor ítara nizám mári táikkil.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Íba ye sairómikka ítarar uzu guccár sáañte saái, ítarar dil dorór zoriya bicí duk lagi manúc cwa re hoór de, “Tuáñr át tan baró.” Tói yóggwa ye híyan baráiye, hétunot yóggwar át tan agor ḍóilla gom óigiyoi.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Hétunot Féroci ítara baáre zai Hérudiól lói sólla gorát doijjegoi de, ítara Íba re kii bote marifélai faribó.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Montor Isá ye Nizor cárit tun ore fúañti looi ḍiír hañsat giiyégoi. Ḍoóñr ek dol manúc Íbar fisá doijjil; ítara aiccé de óilde Galil ottu, Yohúdiya ttu,
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 Jerúsalem ottu, Idumaya ttu, Jordán hál or farkul ottu, Ṭayár edde Sídon cóor or sairó ḍák or elaka ttu. Ítara Isá ye goittó de hárr kessú fúni beh Íbar héṛe aiccé.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Manúc or dol lwár zoriya Íba ye Nizor cárit tun ore hoiyé de, Íba lla ekkán gura noow zuu gorí rakíto, zeéne maincé Íba re sibasippa no goré.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Kiyólla-hoilé Íba ye boóut maincóre gom goijjíl de hétolla, biyaraimma ókkol beggúne Íba re súi bolla ṭélaṭeli goittó.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Aar hóraf Jin ókkole zeñtté Íba re dekíto, Íbar muúntu meṛit fori guzori hoitó de, “Tuñí óilade Allar Fua.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Montor Íba hon de híyan honókiyo re zahér no gorí bolla Íba ye ítara re horagori nicót goittó.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Yárbaade Isá faár or uore uiṭṭégoi, baade Nizor ttu zaré-zaré monehoiyé taré-taré mataiyé, aar ítara Íbar héṛe aiccé.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 Íba ye baró zon ore basíloiye, zeéne ítara Íbar fúañti-fúañti táke, aar zeéne ítara re tobolik goittó difeṛái fare,
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 edde ítara ttu bút dáfaibar kémota táke.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Hé baró zon ítara óilde: Sáimon zaré Íba ye Fitor nam diyé;
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Zebedair fua Yakub, aar yóggwar bái Yohánna. Íba ye ítarar nam diyé de Bowanergis, maáni óilde, “Ṭáṛal or Fuain”;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Enderiyas, Filíp, Bartólomiyo, Moti, Tómas, Alfáiyas or fua Yakub, Táadiyas, Sáimon, zibá óilde Zélot,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 edde Yohúdah Iskáriyet, zee niki Isá re dóridil.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Baade Isá ek gór ot góille, aar ebar óu edún manúc zoma óiye, zeén níki Íba edde Íbar cárit tune hána úddwa hái nó fare.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Zeñtté Íbar gór or maincé híyan fúinne, ítara Íba re dóri loianí bolla neeillé; kiyólla-hoilé ítara hoór de, “Íbar matá hóraf óigiyoi.”
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Ze alem ókkol Jerúsalem ottu nise aiccé, ítara hoór de, “Ibá re Belzebule faiyé. Ibá ye bút dáfa de bút ókkol or sóddar or taakote.”
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Hétolla Isá ye ítara re matai ekkán meésal dí hoór de, “Cóitane keéngori Cóitan dáfai fare?
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Zodi honó raijjot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan toh ṭiki táki no fare.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Aar zodi honó gór ot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan óu ṭiki táki no fare.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Héndilla, zodi Cóitane nizor ulḍa nize ói faáṭ-faáṭ óizagoi, íte toh ṭiki táki faribár nái, bólke íte hótom óigiyoi.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 Honókiye boluwar manúc or gór ot góli yóggwar cómbotti luṭ gorí no fare, zodi age boluwar manúc yóggwa re bañdí no ere. Bañdí erilé éna yóggwar gór luṭ gorí faribó.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, adomzat or tamám guná edde ítara goré de kuféri ókkol maf gorídiya zaybo,
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 montor zee niki Pak-Ruhr ulḍa kuféri goré, íte bilkúl maf no faibo, bólke abadulabadi gunár hosúrbon ṭóoribo.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Isá ye hotá híin kiyólla hoiyé hoilé, alem ókkole hoiyé de, “Íba re hóraf jine faiyé.”
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Yárbaade héṛe Isár maa edde báiyain aiccé, aar baáre tíyai táki Íba re mataitó difeṛáiye.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Íbar sairókul ttu ek dol manúc boiṛá accíl; ítara Íba re hoór de, “Soó, Tuáñr maa edde báiyain baáre Tuáñr talac gorér.”
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Íba ye zuwabe ítara re hoór de, “Añr maa hon? Aar Añr báiyain hontará?”
33 Então Jesus perguntou:
34 Baade Íba ye zetará Íbar sairókul ttu boiṛá asé, ítarar uzu saái hoór de, “Ótiya, Añr maa edde Añr báiyain.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Kiyólla-hoilé zee niki Allar moncá mozin sole, yóggwa óilde Añr bái, bóin, aar maa.”
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.