Marcos 15
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Biínna kúb sóore, ḍoóñr imam ókkole murubbi ókkol, alem ókkol edde fótuayi-mujilíc ṭíya lói sólla-mocuwara goijjé; baade ítara Isá re bañdí loizai Filat ore gosáidiye.
1 Assim que amanheceu, os chefes dos sacerdotes se reuniram com os líderes dos judeus, e com os mestres da Lei, e com todo o Conselho Superior e fizeram os seus planos. Eles amarraram Jesus, e o levaram, e entregaram a Pilatos.
2 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus?
3 Ḍoóñr imam múne Íbar uore boóut ḍóilla elzam ókkol lagat accíl.
3 E os chefes dos sacerdotes faziam muitas acusações contra ele.
4 Filate Íba ttu abar fusár gorér de, “Tuñí honó zuwab no diba? Soó, itará Tuáñr uore hodún elzam lagar.”
4 Então Pilatos fez outra pergunta: — Você não vai responder? Veja quantas acusações estão fazendo contra você!
5 Montor Isá ye toóu ar honó zuwab nó deh, híyane Filat taajup óigiyoi.
5 Porém Jesus não disse mais nada, e Pilatos ficou muito admirado com isso.
6 Azadir-id or októt manúc ókkole ze hodi re hálas gorídito aros goré, Filate hé hodi re hálas gorídito.
6 Em toda Festa da Páscoa , o Governador costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
7 Hé októt Bárabba nam or ezzon manúc ítar sáañti bagi ókkol or fúañti ziyól ot accíl, zetará bagiyai gorér de októt manúc kún goijjíl.
7 Naquela ocasião um homem chamado Barrabás estava preso na cadeia junto com alguns homens que tinham matado algumas pessoas numa revolta.
8 Manúc or dol aái Filat ore aros gorát doijje de, nizor niyom mozin ítara lla goittó.
8 A multidão veio e começou a pedir que, como era o costume, Pilatos soltasse um preso.
9 Filate ítara re zuwabe hoór de, “Tuáñra ttu yián monehoór ne, añí tuáñrar hañse Yohúdir Baáñcca wa re hálas gorídi de híyan?”
9 Então ele perguntou: — Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
10 Kiyólla-hoilé yóggwa ye zainto de, ḍoóñr imam ókkole Isá re yóggwar hañse hásorot góri gosáidiye deh.
10 Ele sabia muito bem que os chefes dos sacerdotes tinham inveja de Jesus e que era por isso que o haviam entregado a ele.
11 Montor ḍoóñr imam ókkole manúc or dol ore uskaidiyé, zeéne Filate Isár bodol Bárabba re hálas goríde.
11 Mas os chefes dos sacerdotes atiçaram o povo para que pedisse a Pilatos que, em vez de soltar Jesus, ele soltasse Barrabás.
12 Filate abar ítara re zuwabe hoór de, “Tóoile, zibá re tuáñra Yohúdir Baáñcca hoó Íba re añí kii goittám?”
12 Pilatos falou outra vez com o povo. Ele perguntou: — O que vocês querem que eu faça com este homem que vocês chamam de rei dos judeus?
13 Ítara abar guzori hoór de, “Íba re kúruc ot dífelo!”
13 E eles gritaram: — Crucifica!
14 Montor Filate ítara re hoór de, “Kiyá, Íba ye kii bura goijjé dé?”
14 — Que crime ele cometeu? — perguntou Pilatos. Mas eles gritaram ainda mais alto: — Crucifica! Crucifica!
15 Filate manúc or dol ore kúci gorár eradaye Bárabba re ítarar hañse hálas gorídiye; aar Isá re coóñk marabai baade, kúruc ot dí bolla gosái dífelaiye.
15 Então Pilatos, querendo agradar o povo, soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Baade fóous ókkole Isá re Praiṭoriyum hoó de razmohól or bútore loigiyé, aar ṭeérang ṭíya re ḍaki zoma goijjé.
16 Aí os soldados levaram Jesus para o pátio interno do Palácio do Governador e reuniram toda a tropa.
17 Ítara Íba re bayoinna rong or eggwá zubba fiñdáidiye, aar keñṛar eggwá tas banai Íbar matát diyaidiyé.
17 Depois vestiram em Jesus uma capa vermelha e puseram na cabeça dele uma coroa feita de ramos cheios de espinhos.
18 Baade ítara Íba re endilla sólam gorát doijje, “Héy Yohúdi ókkol or Baáñcca, Toré sólam!”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
19 Ítara eggwá laṛí lói Íbar matá sai marat accíl edde Íba re sép maijjíl, aar añṛú félai Íba re sóida goijjíl.
19 Batiam na cabeça dele com um bastão, cuspiam nele e se ajoelhavam, fingindo que o estavam adorando.
20 Ítara Íba re técerai baade, Íba ttu bayoinna rong or zubba wa kúlifelai Íbar hoor Íba re fiñdáidiye; tarfore Íba re kúruc ot dí bolla baáre loigiyói.
20 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Kureni cóor or Sáimon nam or ezzon manúc gang zaga ttu aiyér de októt hé foñt báy zaar. Yóggwa accíl Alexzendar edde Rufus or baf. Isár kúruc can boói loizai bolla fóous suné yóggwa re mojbur goijjé.
21 No caminho, os soldados encontraram um homem chamado Simão, que vinha do campo para a cidade. Esse Simão, o pai de Alexandre e Rufo, era da cidade de Cirene. Os soldados obrigaram Simão a carregar a cruz de Jesus
22 Fore ítara Íba re Golgota zagat ainné, ziyán or torjuma óilde Matár Malar Zaga.
22 e levaram Jesus para um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
23 Héṛe ítara Íba re mur hoó de híin miyáiya anggur or roc diiyé, montor Íba ye híin ná háa.
23 Queriam dar a ele vinho misturado com um calmante chamado mirra , mas ele não bebeu.
24 Baade ítara Íba re kúruc ot dífelaiye, aar Íbar hoorsuor ítarar bútore bák goijjé; har bák ot kii fore sai bolla ítara loṭári maijjíl.
24 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
25 Héñtte biínna now wa beh baijjíl, zeñtté ítara Íba re kúruc ot díyl.
25 Eram nove horas da manhã quando crucificaram Jesus.
26 Íbar ze hosúri sáainbúṭ maridiye híyan óilde, “Yohúdi ókkol or baáñcca.”
26 Puseram em cima da cruz uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Íbar fúañti ítara dui zon ḍahañit ore yó kúruc ot díyl, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
27 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
28 Híyane pak-kalam or yián fura óiye, “Íba re hosúrbon ókkol or fúañti gona giyéh.”
28 [Assim se cumpriu o que as Escrituras Sagradas dizem: “Ele foi tratado como se fosse um criminoso.”]
29 Zetará hé foñt báy zaar, ítara matá lari-lari Íba re técerai hoór de, “Há! Tui toh baitul-mukaddos báñgi tin din or bútore abar banaidoya,
29 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias!
30 yala Tui kúruc ottu lami Nizoré Nize basa sái!”
30 Pois desça da cruz e salve-se a si mesmo!
31 Héndilla góri ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole yó ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó, montor Nizoré Nize de basai no farer!
31 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei também caçoavam dele, dizendo: — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!
32 E Mosih, Isráil or Baáñcca yala kúruc ottu lami aiyóuk, zeéne añára dekí iman aní fari.” Zetará re Íbar fúañti kúruc ot díya gíyeh, ítara yó Íba re beizzoti goijjé.
32 Vamos ver o Messias , o Rei de Israel, descer agora da cruz e então creremos nele! E os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
33 Baade zeñtté duúñijja baró wa baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl.
33 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
34 Tin nwá baijjé de októt Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Elói, Elói, lamá sabakhṭáni?” ziyán or torjuma óilde, “Ó Añr Alla, ó Añr Alla, Tuñí Añré kiyólla sáridiyo?”
34 Às três horas da tarde Jesus gritou bem alto:
35 Ḍáke tíyai accíl de ítara hodúne híyan fúni hoór de, “Soó, Ibá ye Eliyas ore ḍaker!”
35 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Escutem! Ele está chamando Elias!
36 Hétunot ekzone duñri zai sírkat ekkán esfónj buraiye, baade ekkán súañr matát bazáidi Isá re hái bolla diiyé, aar hoór de, “Tíyo, Ibá re Eliyase basaitó aiyé né saái.”
36 Alguém correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão, deu para Jesus beber e disse: — Esperem! Vamos ver se Elias vem tirá-lo da cruz!
37 Baade Isá ye eggwá ḍoóñr guzoran mari entehal óigiyoi.
37 Aí Jesus deu um grito forte e morreu.
38 Hétunot baitul-mukaddos or foroda gán uottú lóti nise foijjonto fáṛi dui bák óigiyoi.
38 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo.
39 Ze Romi cáap Isár muúntu tíyai accíl, yóggwa ye Isá hondilla gori entehal óigiyoi de dekí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa Allar Fua accíl!”
39 O oficial do exército romano que estava em frente da cruz, vendo Jesus morrer daquele modo, disse: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
40 Héṛe hodún beṛiyáin óu dur ottu góri saái táikke de accíl. Ítarar bútore Moriyam Makdálini, cóñṛo Yakub or edde Yosés or maa Moriyam, edde Salómi yó accíl;
40 Algumas mulheres também estavam ali, olhando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, que era mãe de José e de Tiago, o mais moço.
41 zetará yó Isá Galil ot táite Íbar fisá dori Íba re hédmot goijjíl. Héṛe aró boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íbar fúañti uore Jerúsalem ot aiccé.
41 Essas mulheres tinham acompanhado e ajudado Jesus quando ele estava na Galileia. Além dessas, estavam ali muitas outras mulheres que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Hé din accíl entezam-or-din, yáni ebaadot-or-din or agor din. Hé din háñzinna óiye rár,
42 — ausente —
43 Aramátiya cóor or Yusúf, zibá fótuayi-mujilíc or ézzon namdár manúc aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl, yóggwa ye hímmot góri Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé.
43 — ausente —
44 Isá morigiyói de híyane Filat taajup óigiyoi. Yóggwa ye cáap pwá re matai Isá morigiyói de ói né fusár goijjíl.
44 Pilatos ficou admirado quando soube que Jesus já estava morto. Chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Yóggwa ye cáap pwá ttu fakkagori baade, Yusúf ore lac cwa diifélaiye.
45 Depois de receber a informação do oficial, Pilatos entregou a José o corpo de Jesus.
46 Yusúfe ekkán hohón or hoor kinné, aar lac cwa lamai hoor gán berái yore, cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikké. Baade hobor gwar muk ot ekkán cíl ouzaydiyé.
46 José comprou um lençol de linho, tirou o corpo da cruz e o enrolou no lençol. Em seguida pôs o corpo num túmulo cavado na rocha e rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo.
47 Isár lac cwa hoṛé rakér de híyan Moriyam Makdálini ye edde Yosés or maa Moriyame saái táikkil.
47 Maria Madalena e Maria, a mãe de José, estavam olhando e viram onde o corpo de Jesus foi colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.