Marcos 15
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Biínna kúb sóore, ḍoóñr imam ókkole murubbi ókkol, alem ókkol edde fótuayi-mujilíc ṭíya lói sólla-mocuwara goijjé; baade ítara Isá re bañdí loizai Filat ore gosáidiye.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Filate Isá ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ḍoóñr imam múne Íbar uore boóut ḍóilla elzam ókkol lagat accíl.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Filate Íba ttu abar fusár gorér de, “Tuñí honó zuwab no diba? Soó, itará Tuáñr uore hodún elzam lagar.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Montor Isá ye toóu ar honó zuwab nó deh, híyane Filat taajup óigiyoi.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Azadir-id or októt manúc ókkole ze hodi re hálas gorídito aros goré, Filate hé hodi re hálas gorídito.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Hé októt Bárabba nam or ezzon manúc ítar sáañti bagi ókkol or fúañti ziyól ot accíl, zetará bagiyai gorér de októt manúc kún goijjíl.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Manúc or dol aái Filat ore aros gorát doijje de, nizor niyom mozin ítara lla goittó.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Filate ítara re zuwabe hoór de, “Tuáñra ttu yián monehoór ne, añí tuáñrar hañse Yohúdir Baáñcca wa re hálas gorídi de híyan?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Kiyólla-hoilé yóggwa ye zainto de, ḍoóñr imam ókkole Isá re yóggwar hañse hásorot góri gosáidiye deh.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Montor ḍoóñr imam ókkole manúc or dol ore uskaidiyé, zeéne Filate Isár bodol Bárabba re hálas goríde.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Filate abar ítara re zuwabe hoór de, “Tóoile, zibá re tuáñra Yohúdir Baáñcca hoó Íba re añí kii goittám?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Ítara abar guzori hoór de, “Íba re kúruc ot dífelo!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Montor Filate ítara re hoór de, “Kiyá, Íba ye kii bura goijjé dé?”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Filate manúc or dol ore kúci gorár eradaye Bárabba re ítarar hañse hálas gorídiye; aar Isá re coóñk marabai baade, kúruc ot dí bolla gosái dífelaiye.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Baade fóous ókkole Isá re Praiṭoriyum hoó de razmohól or bútore loigiyé, aar ṭeérang ṭíya re ḍaki zoma goijjé.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ítara Íba re bayoinna rong or eggwá zubba fiñdáidiye, aar keñṛar eggwá tas banai Íbar matát diyaidiyé.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Baade ítara Íba re endilla sólam gorát doijje, “Héy Yohúdi ókkol or Baáñcca, Toré sólam!”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ítara eggwá laṛí lói Íbar matá sai marat accíl edde Íba re sép maijjíl, aar añṛú félai Íba re sóida goijjíl.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ítara Íba re técerai baade, Íba ttu bayoinna rong or zubba wa kúlifelai Íbar hoor Íba re fiñdáidiye; tarfore Íba re kúruc ot dí bolla baáre loigiyói.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Kureni cóor or Sáimon nam or ezzon manúc gang zaga ttu aiyér de októt hé foñt báy zaar. Yóggwa accíl Alexzendar edde Rufus or baf. Isár kúruc can boói loizai bolla fóous suné yóggwa re mojbur goijjé.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Fore ítara Íba re Golgota zagat ainné, ziyán or torjuma óilde Matár Malar Zaga.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Héṛe ítara Íba re mur hoó de híin miyáiya anggur or roc diiyé, montor Íba ye híin ná háa.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Baade ítara Íba re kúruc ot dífelaiye, aar Íbar hoorsuor ítarar bútore bák goijjé; har bák ot kii fore sai bolla ítara loṭári maijjíl.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Héñtte biínna now wa beh baijjíl, zeñtté ítara Íba re kúruc ot díyl.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Íbar ze hosúri sáainbúṭ maridiye híyan óilde, “Yohúdi ókkol or baáñcca.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Íbar fúañti ítara dui zon ḍahañit ore yó kúruc ot díyl, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Híyane pak-kalam or yián fura óiye, “Íba re hosúrbon ókkol or fúañti gona giyéh.”
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Zetará hé foñt báy zaar, ítara matá lari-lari Íba re técerai hoór de, “Há! Tui toh baitul-mukaddos báñgi tin din or bútore abar banaidoya,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 yala Tui kúruc ottu lami Nizoré Nize basa sái!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Héndilla góri ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole yó ṭátṭai gorí hoór de, “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó, montor Nizoré Nize de basai no farer!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 E Mosih, Isráil or Baáñcca yala kúruc ottu lami aiyóuk, zeéne añára dekí iman aní fari.” Zetará re Íbar fúañti kúruc ot díya gíyeh, ítara yó Íba re beizzoti goijjé.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Baade zeñtté duúñijja baró wa baijjé, héñtte lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Tin nwá baijjé de októt Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Elói, Elói, lamá sabakhṭáni?” ziyán or torjuma óilde, “Ó Añr Alla, ó Añr Alla, Tuñí Añré kiyólla sáridiyo?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ḍáke tíyai accíl de ítara hodúne híyan fúni hoór de, “Soó, Ibá ye Eliyas ore ḍaker!”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Hétunot ekzone duñri zai sírkat ekkán esfónj buraiye, baade ekkán súañr matát bazáidi Isá re hái bolla diiyé, aar hoór de, “Tíyo, Ibá re Eliyase basaitó aiyé né saái.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Baade Isá ye eggwá ḍoóñr guzoran mari entehal óigiyoi.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Hétunot baitul-mukaddos or foroda gán uottú lóti nise foijjonto fáṛi dui bák óigiyoi.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ze Romi cáap Isár muúntu tíyai accíl, yóggwa ye Isá hondilla gori entehal óigiyoi de dekí hoór de, “Sóiyi e Manúc cwa Allar Fua accíl!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Héṛe hodún beṛiyáin óu dur ottu góri saái táikke de accíl. Ítarar bútore Moriyam Makdálini, cóñṛo Yakub or edde Yosés or maa Moriyam, edde Salómi yó accíl;
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 zetará yó Isá Galil ot táite Íbar fisá dori Íba re hédmot goijjíl. Héṛe aró boóut beṛiyáin óu accíl zetará Íbar fúañti uore Jerúsalem ot aiccé.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Hé din accíl entezam-or-din, yáni ebaadot-or-din or agor din. Hé din háñzinna óiye rár,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Aramátiya cóor or Yusúf, zibá fótuayi-mujilíc or ézzon namdár manúc aar Allar raijjo lla entezar gorí accíl, yóggwa ye hímmot góri Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Isá morigiyói de híyane Filat taajup óigiyoi. Yóggwa ye cáap pwá re matai Isá morigiyói de ói né fusár goijjíl.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Yóggwa ye cáap pwá ttu fakkagori baade, Yusúf ore lac cwa diifélaiye.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yusúfe ekkán hohón or hoor kinné, aar lac cwa lamai hoor gán berái yore, cíl kúñdi banaiyé de eggwá hobor or bútore raikké. Baade hobor gwar muk ot ekkán cíl ouzaydiyé.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Isár lac cwa hoṛé rakér de híyan Moriyam Makdálini ye edde Yosés or maa Moriyame saái táikkil.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.