Marcos 11

rhgc (RHGC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zeñtté ítara Jerúsalem or ḍáke Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farat foóñicce, Isá ye Nizor dui zon cárit ore difeṛáiye,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ítara re endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe góli mottor eggwá gadár sóo baindá loot faiba, zibár uore aijjó honókiye nó soré. Yíba re kúli eṛé anógoi.
2 com a seguinte ordem:
3 Zodi honókiye tuáñra re eén hoó, ‘Tuáñra yián kiyólla gorór?’ Hoibá de, ‘Malik ottu yibá re lager.’ Tói yóggwa ye yíba re éhon eṛé difeṛáidibo.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ítara rowana loiyé, aar gadár sóo wa re baárkule rastar uore gór or dorozat baindá loot faiyé; ítara yíba re kúlifelaiye.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Montor héṛe tíyai accíl de tará ttu hodúne ítara re hoiyé de, “Tuáñra kii gorór deh, gadár sóo wa re kúlor de níki?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Isá ye ítara re zendilla hoitó hoóil, ítara tará re héndilla hoiyé, tói tará ítara re ezazot diyé.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ítara gadár sóo wa re Isár hañse ainné, aar yíbar uore nizor hoor ókkol bicáidiye, aar Isá yíbar uore boiccé.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Bicí maincé nizor hoor ókkol rastar uore bicáidiye, argúne bariza ttu fatar ḍaggwa ókkol haṛi bicáidiye.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Zetará age-age edde fisé-fisé zaat accíl, ítara guzori-guzori hoór de,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 “Mubarek añárar baf Dawud or raijjo ziyán aiyér.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Isá Jerúsalem ot góli baade, baitul-mukaddos or uṛán ot giiyé; aar sairómikka beggún saái yore, háñzinna óigiyoi de ísafe baró zon cárit tun ore fúañti looi Betániyat giiyégoi.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tarfor din, zeñtté ítara Betániya ttu bacá lóiye, Isá ttu búk laiggé.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Íba ye dur ottu tái fata furaiya eggwá ḍuñir-gas dekí, yíbat gula asé né saitó giiyé; montor Íba gas swár íñyot aiccé rár, fata bade ar kessú loot nó faa, kiyólla-hoilé héñtte ḍuñir gula dóribar moósum no.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Hétunot Íba ye gas swá re hoór de, “Ar honódin tor ttu honókiye gula hái no farouk.” Íbar cárit tune hotá híyan fúinnil.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Baade ítara Jerúsalem ot foóñicce. Isá baitul-mukaddos or uṛán ot góli, zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje, aar baṭṭa báñgoyar ṭebíl edde hoitor besoyar boiṛóni ókkol natḍiyagarai diyé.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Íba ye Baitul-mukaddos or uṛán báy honókiyo re malsáman loizaitó nó deh.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Íba ye taalim ot ítara re hoór de, “Pak-kalam ot ki yián nái, ‘Añr gór ore tamám koum ókkol olla munazat or gór howá zaybo’? Montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole híyan fúni Íba re marifélaibar mouka tuwat accíl. Ítara Íba re ḍooraitó, kiyólla-hoilé manúc beggún Íbar taalime ammúk óizaytoi.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Aar zeñtté háñzinna óiye, Isá edde Íbar cárit tun cóor or baáre giiyégoi.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Biínna ítara héntu zaar de októt, ḍuñir-gas swá cíñyor ottu lóti fúaigiyoi de deikké.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Fitor ottu monot uṛí Íba re hoór de, “Rabbí, soó, Tuñí boddua diíla de ḍuñir-gas swá fúaigiyoi.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Allar uore iman rakó.
22 Jesus respondeu:
23 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé e faár gwá re eén hoó, ‘Uṛí doijjat forgói,’ aar nizor dil ot honó cók no raké bólke ziyán hoiyé híyan óibo de biccác goré, tóoile yóggwa lla híyan óibo.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Hétolla, Añí tuáñra re hoóir, tuáñra duat mazé ziín mago, híin faifelaiyo bóuli biccác goijjó, tói tuáñra re híin diiya zaybo.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Zeñtté tuáñra tíyai dua goró, héñtte honókiyor ulḍa kessú tákile yóggwa re maf gorídiyo, zeéne tuáñrar asmani Bafe yó tuáñra re tuáñrar hosúri maf gorí deh.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Montor zodi maf no goró, tóoile tuáñrar asmani Bafe yó tuáñrar hosúri maf no goríbo.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ítara abar Jerúsalem ot aiccé. Isá baitul-mukaddos ot gúrafíra gorér de októt, ḍoóñr imam ókkol, alem ókkol, edde murubbi ókkol Íbar hañse aiccé,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 aar Íba re hoór de, “Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Iín gorí bolla Tuáñre e adíkar hone diiyé?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí yó tuáñra ttu ekkán súwal fusár goríyum, Añré zuwab diyo, baade Añí tuáñra re hoiyúm Añí iín kii adíkare gorír deh.
29 Jesus respondeu:
30 Añré zuwab do sái, Yaháya ye bápṭisma díbar adíkar faáil de asman ottu né náki insán ottu?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Baade ítara afós ot biyasana gorér de, “Zodi añára hoói, ‘asman ottu,’ Íba ye hoibó de, ‘Tóoile tuáñra íba re biccác kiyá nó goró?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Montor zodi hoói, ‘insán ottu’ tóoile?” Ítara maincóre ḍooraitó, kiyólla-hoilé beggúne Yaháya nobi de mainto.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Hétolla ítara Isá re zuwabe hoór de, “Añára no zani.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.