Marcos 11

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zeñtté ítara Jerúsalem or ḍáke Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farat foóñicce, Isá ye Nizor dui zon cárit ore difeṛáiye,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 ítara re endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe góli mottor eggwá gadár sóo baindá loot faiba, zibár uore aijjó honókiye nó soré. Yíba re kúli eṛé anógoi.
2 e disse-lhes:
3 Zodi honókiye tuáñra re eén hoó, ‘Tuáñra yián kiyólla gorór?’ Hoibá de, ‘Malik ottu yibá re lager.’ Tói yóggwa ye yíba re éhon eṛé difeṛáidibo.”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Ítara rowana loiyé, aar gadár sóo wa re baárkule rastar uore gór or dorozat baindá loot faiyé; ítara yíba re kúlifelaiye.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Montor héṛe tíyai accíl de tará ttu hodúne ítara re hoiyé de, “Tuáñra kii gorór deh, gadár sóo wa re kúlor de níki?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Isá ye ítara re zendilla hoitó hoóil, ítara tará re héndilla hoiyé, tói tará ítara re ezazot diyé.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Ítara gadár sóo wa re Isár hañse ainné, aar yíbar uore nizor hoor ókkol bicáidiye, aar Isá yíbar uore boiccé.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bicí maincé nizor hoor ókkol rastar uore bicáidiye, argúne bariza ttu fatar ḍaggwa ókkol haṛi bicáidiye.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Zetará age-age edde fisé-fisé zaat accíl, ítara guzori-guzori hoór de,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Mubarek añárar baf Dawud or raijjo ziyán aiyér.
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Isá Jerúsalem ot góli baade, baitul-mukaddos or uṛán ot giiyé; aar sairómikka beggún saái yore, háñzinna óigiyoi de ísafe baró zon cárit tun ore fúañti looi Betániyat giiyégoi.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tarfor din, zeñtté ítara Betániya ttu bacá lóiye, Isá ttu búk laiggé.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Íba ye dur ottu tái fata furaiya eggwá ḍuñir-gas dekí, yíbat gula asé né saitó giiyé; montor Íba gas swár íñyot aiccé rár, fata bade ar kessú loot nó faa, kiyólla-hoilé héñtte ḍuñir gula dóribar moósum no.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Hétunot Íba ye gas swá re hoór de, “Ar honódin tor ttu honókiye gula hái no farouk.” Íbar cárit tune hotá híyan fúinnil.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Baade ítara Jerúsalem ot foóñicce. Isá baitul-mukaddos or uṛán ot góli, zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje, aar baṭṭa báñgoyar ṭebíl edde hoitor besoyar boiṛóni ókkol natḍiyagarai diyé.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Íba ye Baitul-mukaddos or uṛán báy honókiyo re malsáman loizaitó nó deh.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Íba ye taalim ot ítara re hoór de, “Pak-kalam ot ki yián nái, ‘Añr gór ore tamám koum ókkol olla munazat or gór howá zaybo’? Montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
17 Também os ensinava e dizia:
18 Ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole híyan fúni Íba re marifélaibar mouka tuwat accíl. Ítara Íba re ḍooraitó, kiyólla-hoilé manúc beggún Íbar taalime ammúk óizaytoi.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Aar zeñtté háñzinna óiye, Isá edde Íbar cárit tun cóor or baáre giiyégoi.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Biínna ítara héntu zaar de októt, ḍuñir-gas swá cíñyor ottu lóti fúaigiyoi de deikké.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Fitor ottu monot uṛí Íba re hoór de, “Rabbí, soó, Tuñí boddua diíla de ḍuñir-gas swá fúaigiyoi.”
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Allar uore iman rakó.
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé e faár gwá re eén hoó, ‘Uṛí doijjat forgói,’ aar nizor dil ot honó cók no raké bólke ziyán hoiyé híyan óibo de biccác goré, tóoile yóggwa lla híyan óibo.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Hétolla, Añí tuáñra re hoóir, tuáñra duat mazé ziín mago, híin faifelaiyo bóuli biccác goijjó, tói tuáñra re híin diiya zaybo.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Zeñtté tuáñra tíyai dua goró, héñtte honókiyor ulḍa kessú tákile yóggwa re maf gorídiyo, zeéne tuáñrar asmani Bafe yó tuáñra re tuáñrar hosúri maf gorí deh.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Montor zodi maf no goró, tóoile tuáñrar asmani Bafe yó tuáñrar hosúri maf no goríbo.”
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ítara abar Jerúsalem ot aiccé. Isá baitul-mukaddos ot gúrafíra gorér de októt, ḍoóñr imam ókkol, alem ókkol, edde murubbi ókkol Íbar hañse aiccé,
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 aar Íba re hoór de, “Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Iín gorí bolla Tuáñre e adíkar hone diiyé?”
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí yó tuáñra ttu ekkán súwal fusár goríyum, Añré zuwab diyo, baade Añí tuáñra re hoiyúm Añí iín kii adíkare gorír deh.
29 Jesus respondeu:
30 Añré zuwab do sái, Yaháya ye bápṭisma díbar adíkar faáil de asman ottu né náki insán ottu?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Baade ítara afós ot biyasana gorér de, “Zodi añára hoói, ‘asman ottu,’ Íba ye hoibó de, ‘Tóoile tuáñra íba re biccác kiyá nó goró?’
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Montor zodi hoói, ‘insán ottu’ tóoile?” Ítara maincóre ḍooraitó, kiyólla-hoilé beggúne Yaháya nobi de mainto.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Hétolla ítara Isá re zuwabe hoór de, “Añára no zani.”
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.