Marcos 11
rhgc (RHGC) vs ACF
1 Zeñtté ítara Jerúsalem or ḍáke Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farat foóñicce, Isá ye Nizor dui zon cárit ore difeṛáiye,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 ítara re endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe góli mottor eggwá gadár sóo baindá loot faiba, zibár uore aijjó honókiye nó soré. Yíba re kúli eṛé anógoi.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Zodi honókiye tuáñra re eén hoó, ‘Tuáñra yián kiyólla gorór?’ Hoibá de, ‘Malik ottu yibá re lager.’ Tói yóggwa ye yíba re éhon eṛé difeṛáidibo.”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Ítara rowana loiyé, aar gadár sóo wa re baárkule rastar uore gór or dorozat baindá loot faiyé; ítara yíba re kúlifelaiye.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Montor héṛe tíyai accíl de tará ttu hodúne ítara re hoiyé de, “Tuáñra kii gorór deh, gadár sóo wa re kúlor de níki?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Isá ye ítara re zendilla hoitó hoóil, ítara tará re héndilla hoiyé, tói tará ítara re ezazot diyé.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Ítara gadár sóo wa re Isár hañse ainné, aar yíbar uore nizor hoor ókkol bicáidiye, aar Isá yíbar uore boiccé.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Bicí maincé nizor hoor ókkol rastar uore bicáidiye, argúne bariza ttu fatar ḍaggwa ókkol haṛi bicáidiye.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Zetará age-age edde fisé-fisé zaat accíl, ítara guzori-guzori hoór de,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 “Mubarek añárar baf Dawud or raijjo ziyán aiyér.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Isá Jerúsalem ot góli baade, baitul-mukaddos or uṛán ot giiyé; aar sairómikka beggún saái yore, háñzinna óigiyoi de ísafe baró zon cárit tun ore fúañti looi Betániyat giiyégoi.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tarfor din, zeñtté ítara Betániya ttu bacá lóiye, Isá ttu búk laiggé.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Íba ye dur ottu tái fata furaiya eggwá ḍuñir-gas dekí, yíbat gula asé né saitó giiyé; montor Íba gas swár íñyot aiccé rár, fata bade ar kessú loot nó faa, kiyólla-hoilé héñtte ḍuñir gula dóribar moósum no.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Hétunot Íba ye gas swá re hoór de, “Ar honódin tor ttu honókiye gula hái no farouk.” Íbar cárit tune hotá híyan fúinnil.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Baade ítara Jerúsalem ot foóñicce. Isá baitul-mukaddos or uṛán ot góli, zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje, aar baṭṭa báñgoyar ṭebíl edde hoitor besoyar boiṛóni ókkol natḍiyagarai diyé.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Íba ye Baitul-mukaddos or uṛán báy honókiyo re malsáman loizaitó nó deh.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Íba ye taalim ot ítara re hoór de, “Pak-kalam ot ki yián nái, ‘Añr gór ore tamám koum ókkol olla munazat or gór howá zaybo’? Montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole híyan fúni Íba re marifélaibar mouka tuwat accíl. Ítara Íba re ḍooraitó, kiyólla-hoilé manúc beggún Íbar taalime ammúk óizaytoi.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Aar zeñtté háñzinna óiye, Isá edde Íbar cárit tun cóor or baáre giiyégoi.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Biínna ítara héntu zaar de októt, ḍuñir-gas swá cíñyor ottu lóti fúaigiyoi de deikké.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Fitor ottu monot uṛí Íba re hoór de, “Rabbí, soó, Tuñí boddua diíla de ḍuñir-gas swá fúaigiyoi.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Allar uore iman rakó.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé e faár gwá re eén hoó, ‘Uṛí doijjat forgói,’ aar nizor dil ot honó cók no raké bólke ziyán hoiyé híyan óibo de biccác goré, tóoile yóggwa lla híyan óibo.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Hétolla, Añí tuáñra re hoóir, tuáñra duat mazé ziín mago, híin faifelaiyo bóuli biccác goijjó, tói tuáñra re híin diiya zaybo.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Zeñtté tuáñra tíyai dua goró, héñtte honókiyor ulḍa kessú tákile yóggwa re maf gorídiyo, zeéne tuáñrar asmani Bafe yó tuáñra re tuáñrar hosúri maf gorí deh.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Montor zodi maf no goró, tóoile tuáñrar asmani Bafe yó tuáñrar hosúri maf no goríbo.”
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Ítara abar Jerúsalem ot aiccé. Isá baitul-mukaddos ot gúrafíra gorér de októt, ḍoóñr imam ókkol, alem ókkol, edde murubbi ókkol Íbar hañse aiccé,
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 aar Íba re hoór de, “Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Iín gorí bolla Tuáñre e adíkar hone diiyé?”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí yó tuáñra ttu ekkán súwal fusár goríyum, Añré zuwab diyo, baade Añí tuáñra re hoiyúm Añí iín kii adíkare gorír deh.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Añré zuwab do sái, Yaháya ye bápṭisma díbar adíkar faáil de asman ottu né náki insán ottu?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Baade ítara afós ot biyasana gorér de, “Zodi añára hoói, ‘asman ottu,’ Íba ye hoibó de, ‘Tóoile tuáñra íba re biccác kiyá nó goró?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Montor zodi hoói, ‘insán ottu’ tóoile?” Ítara maincóre ḍooraitó, kiyólla-hoilé beggúne Yaháya nobi de mainto.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Hétolla ítara Isá re zuwabe hoór de, “Añára no zani.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.