Lucas 9
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore fúañti matai, fottí ḍoilla bút ókkol neelai bolla edde biyaram ókkol gom gorí bolla ítara re taakot edde kémota diiyé.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Tarfore ítara re Allar raijjor baabute tobolik gorí bolla edde biyaraimma ókkol ore gom gorí bolla difeṛáiye.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Íba ye ítara re hoiyé de, “Foñt olla kessú no loizaiyó: no laṛí, no hóilla, no hána, no ṭiañ, no battí hoor.
3 Ele disse:
4 Tuáñra ze gór ot góliba hé gór ot cóor híyan ottu neeli nó zoogói foijjonto tákiyo.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Ze cóor or maincé tuáñra re kobul no goré, hé cóor ottu neeli zaibarcót tuáñrar ṭéng or tollar dúil zárifelaiyo, zeéne híine ítarar ulḍa gobá déh.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Baade ítara rowana loi fara-fara zai, kúchóbor tobolik gorát edde fottí zagat biyaraimma ókkol ore gom gorát doijje.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Galil or hókumot-goróya Hérude, ziín ór híin beggún fúinne. Yóggwa bicí oulzóul ot forigiyói, kiyólla-hoilé hodúne hoór de, Yaháya mora ttu zinda óiye deh,
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 hodúne hoór de, Eliyas zahér óiye deh, ar hodúne hoór de, agor zobanar nobi ókkol ottu nobi eggwá zinda óiye deh.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Montor Hérude hoór de, “Yaháyar holla de añí nize haṛiféla báilam, montor ibá hon zar baabute añí endilla hotá ókkol fúnir?” Híya lóti yóggwa ye Isá re sai bolla kucíc gorát accíl.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Sáhabi gún waafes aái, ítara ziín-ziín goijjíl híin Isá re zanaiyé. Tarfore Íba ye ítara re fúañti looi, Betsáida hoó de fara híyan ot zuitégori giiyégoi.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Montor manúc ókkole híyan hoi fari Íbar fisá doijjil. Íba ye ítara re kúcir sáañte kobul goijjé, aar ítara re Allar raijjor baabute taalim diyé edde biyaraimma zetará ttu gom óibar zorurot accíl ítara re gom goijjé.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Zeñtté beil gólibar októ óiye, hé baró sáhabi gúne aái Isá re hoór de, “Manúc cún ore duñraido, zeéne tará atehañsór fara ókkol ot edde gang zaga ókkol ot zai kessú háibar edde tákibar zaga tuwai fare, kiyólla-hoilé añára así de yián toh ekkán bocóti-sára zaga.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Montor Íba ye ítara re hoór de, “Hái bolla kessú tará re tuáñra doo.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Kiyólla-hoilé héṛe fañs ázar foijjonto beṛaáin accíl.
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Ítara héndilla gorí beggún ore buágaraiye.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Íba ye hé fañs swá ruṭi edde duwá mas sún looi asman or uzu saái híin ore borhot diyé, aar Íba ye híin ore báñgi-báñgi cárit tun ore diiyé, manúc ókkol ore baṛidi bolla.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Tará beggúne feṭ bóri háiye. Baade ze tukuṛa ókkol basigiyói, cárit tune híin feñṛai looi fura baró báñir bóijje.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Ekbar zeñtté Isá háliga dua gorér, aar cárit tun Íbar fúañti accíl, Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Maincé Añí hon bouli hoó?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Ítara zuwabe hoór de, “Tuñí bóle bápṭismadoya Yaháya; ar hodúne hoó de, nobi Eliyas; ar hodúne hoó de, agor zobanar nobi ókkol ottu nobi eggwá zinda óiye deh.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Tói Íba ye ítara re hoór de, “Lekin tuáñra kii hoó, Añí hon?” Fitore zuwabe hoór de, “Allar Mosih.”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Isá ye ítara re horagori úñciyari díye, aar híyan honókiyo re no hoitó maná goijjé.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Íba ye hoór de, “Manúc or Fua ttu hámaha boóut ḍóilla duk faa foribó; aar murubbi, ḍoóñr imam edde alem ottu inkar háibo; Íba re mariféla zaybo, montor tin din ot din zinda gorá zaybo.”
22 E continuou:
23 Baade Íba ye ítara beggún ore hoór de, “Zodi honókiyo ttu Añr fisáli aitó monehoó, yóggwa ttu nizoré inkar gorífela foribó, aar fottí din nizor kúruc boói Añr fisáli dora foribó.
23 Depois disse a todos:
24 Kiyólla-hoilé zee niki nizor zan basaitó saá, yóggwa ye híyan háraifelaibo; montor zee niki Añr wasté nizor zan háraifele, yóggwa ye híyan basaifélaibo.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Kii laf, zodi honókiye tamám duniyai faa, montor nizoré háraifele yáto lussán gorífele?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Zee kiyé Añré lói edde Añr hotá re lói córma, yóggwa re lói Manúc or Fua ye yó córmaibo zeñtté Íba Nizor, Baf or, edde pak fírista ókkol or mohímaye aibó.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 “Lekin Añí tuáñra re sóiyi hoóir, eṛé endilla hodún manúc tíyaiya asé, zetará Allar raijjo nó dekíte no moribó.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Híin hoói añcṭo din ánik baade, Isá ye Fitor ore, Yohánna re, edde Yakub ore looi faár or uore dua goittó uiṭṭégoi.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Zeñtté Íba dua gorát accíl, Íbar siyárar súrot bodoligiyói, aar Íbar hoor dóla ói sossohat doijje.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Asimbit dui zon manúc Íba llói hotá hoór, ítara óilde Muúsa edde Eliyas.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Tará mohímar sáañte dahá dí Íbar entehal or baabute hoóil, ziyán Íba ye Jerúsalem ot fura goríbar asé.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Fitor edde íbar sáañti ókkol mur gúm ot accíl; lekin ítara támfaiye rár, Isár mohíma edde Íbar fúañti tíyai táikke de manúc duní zon ore deikké.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Baade hé manúc duní zon Íbar héntu zaargói de októt, Fitore Isá re hoór de, “Úzur, gom óiye añára eṛé así. Añára eṛé tin nán ṭambu ṭaki: ekkán Tuáñr lla, ekkán Muúsa lla, edde ar ekkán Eliyas olla.” Háleke íba nize kii hoór nize no zane.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Fitore híyan hoór de októt, ekkán miyúla aái ítara re sáifelaiye. Ítara miyúla lói sáizargoi de októt, ḍooraáil.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Aar hé miyúla ttu eggwá abas aiccé, ki hoilé, “Ibá óilde Añr Fua zibá re Añí basíloiyi; Ibár hotá fúno!”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Abas swá aiccá ói baade, ítara Isá re gaaga loot faiyé. Ítara híyan aiddone raikkíl, aar ziín deikké híin hé din ókkol ot honókiyo re nó zana.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Tarfor din zeñtté ítara faár ottu lami aiccé, ḍoóñr ek dol manúc Íba llói dola óiye.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Dol ottu ezzone guzori hoór de, “Ustat, añí Tuáñre fóriyat gorír, añr fua wa re ekká soó, íte añr lehár ek fua.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Ítare eggwá jine dóre, aar íte éhon guzoran mare; yíba ye ítare dórforabai gal ottu féna ané. Yíba ye ítare bicí duk di mockil or sáañte beh eride.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Añí Tuáñr cárit tun ore hé jin nwá neelaifélaito fóriyat goijjílam, lekin ítara nó fare.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Hétunot Isá ye zuwabe hoór de, “Ó iman sára edde báañra nosól, Añí tuáñrar fúañti-fúañti aró hotókkal tákitam? Hotódin tuáñra re bordac goittám? Tuáñr fua wa re eṛé anó.”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Fua wa aiyér de októt, ítare bút twa ye meṛit añsári dórforabat doijje. Montor Isá ye hé hóraf jin nwá re dóoñk dí, fua wa re gom gorífelaiye, baade ítare baf or hañse waafes diifélaiye.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Aar manúc beggúne Allar ḍoóñr kudurut dekí taajup óigiyoi.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Tuáñra Añr e hotá iín han ot gólai loo, ki hoilé, Manúc or Fua re manúc ókkol or át ot gosáidiya zaybo.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Lekin ítara hotá híyan no buzíto. Ítara ttu híyan lukaiféla gíyeh, zeéne ítara buzí no fare; aar ítara Íba ttu hé hotár baabute fusár goitté yó ḍooraitó.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Yárbaade ítarar bútore ekkán barábari cúru óiye, añárar bútore ebbe ḍoóñr honnwá hoói.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Lekin Isá ye ítarar dil or báfani re zani, eggwá gura fua looi Íbar ḍáke góri tíyagaraiye,
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 baade ítara re hoór de, “Zee kiyé e fua wa re Añr name kobul goré, yóggwa ye Añré kobul goré deh; aar zee kiyé Añré kobul goré, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re kobul goré deh; kiyólla-hoilé tuáñra beggún or bútore zee niki ebbe cóñṛo, yóggwa óilde ebbe ḍoóñr.”
48 Aí disse:
49 Yohánna ye zuwabe hoór de, “Úzur, añára deikkí de, eggwá maincé Tuáñr name bút neelar; yóggwa añárar fúañti Tuáñr fisáli nó dóre de hétolla, añára yóggwa re maná goijjí.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Lekin Isá ye hoór de, “Yóggwa re maná no goijjó, kiyólla-hoilé zee niki tuáñrar ulḍa no, yóggwa toh tuáñrar híkka.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Isá asman ot uṛí zaibar din zettót ḍáke aiyér, Íba ye Jerúsalem ot zai bolla fáisela loiyé.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Íba ye Nizor age hóborgwa ókkol difeṛáiye; ítara zai Samári ókkol or ekkán farat góille, zeéne Íba lla beggún entezam gorí fare.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Lekin héṛiyar manúc ókkole Íba re kobul nó goré, kiyólla-hoilé Íbar sofór accíl de Jerúsalem or uzu.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Íbar cárit Yakub edde Yohánna ye híyan dekí hoór de, “Malik, añára hókum dí asman ottu ooin nazil gorí ítara re fúraifelaitam né?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Montor Íba fíri ítara re jéjjeṛai hoór de, “Tuáñra hondilla ruhr de tuáñra no zano;
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 kiyólla-hoilé Manúc or Fua manúc ókkol or zan dónco gorífelaito aiccé de no, bólke basaitó aiccé deh.” Baade ítara ar ekkán farat giiyói.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Zeñtté ítara rasta báy zaar, manúc ézzone Isá re hoór de, “Tuñí zeṛé zaiba, añí yó héṛe Tuáñr fisáli zaiyum.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Isá ye yóggwa re hoór de, “Cíyal ókkol ottu gañt asé aar faik ókkol ottu bahá asé, montor Manúc or Fua ttu Nizor matá rakí bolla úddwa honó mikká zaga nái.”
58 Então Jesus disse:
59 Baade Íba ye ar ezzon ore hoór de, “Añr fisáli aiyó.” Montor yóggwa ye hoór de, “Malik, age añí zai añr baf ore dohón gorí aiyí.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Isá ye yóggwa re hoór de, “Muruda ókkole ítarar nizor muruda re dohón goróukgoi, montor tuñí zai Allar raijjor baabute tobolik gorógoi.”
60 Jesus disse:
61 Ar ekzone yó hoór de, “Malik, añí Tuáñr fisáli aiccúm, lekin age añí añr gór or manúc ottu bidai loi aiyí.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Montor Isá ye yóggwa re hoór de, “Zee niki nizor át nahol ot rakí fissá saái táke, yóggwa Allar raijjor laayek no.”
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.