Lucas 9
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore fúañti matai, fottí ḍoilla bút ókkol neelai bolla edde biyaram ókkol gom gorí bolla ítara re taakot edde kémota diiyé.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Tarfore ítara re Allar raijjor baabute tobolik gorí bolla edde biyaraimma ókkol ore gom gorí bolla difeṛáiye.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Íba ye ítara re hoiyé de, “Foñt olla kessú no loizaiyó: no laṛí, no hóilla, no hána, no ṭiañ, no battí hoor.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Tuáñra ze gór ot góliba hé gór ot cóor híyan ottu neeli nó zoogói foijjonto tákiyo.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Ze cóor or maincé tuáñra re kobul no goré, hé cóor ottu neeli zaibarcót tuáñrar ṭéng or tollar dúil zárifelaiyo, zeéne híine ítarar ulḍa gobá déh.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Baade ítara rowana loi fara-fara zai, kúchóbor tobolik gorát edde fottí zagat biyaraimma ókkol ore gom gorát doijje.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Galil or hókumot-goróya Hérude, ziín ór híin beggún fúinne. Yóggwa bicí oulzóul ot forigiyói, kiyólla-hoilé hodúne hoór de, Yaháya mora ttu zinda óiye deh,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 hodúne hoór de, Eliyas zahér óiye deh, ar hodúne hoór de, agor zobanar nobi ókkol ottu nobi eggwá zinda óiye deh.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Montor Hérude hoór de, “Yaháyar holla de añí nize haṛiféla báilam, montor ibá hon zar baabute añí endilla hotá ókkol fúnir?” Híya lóti yóggwa ye Isá re sai bolla kucíc gorát accíl.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Sáhabi gún waafes aái, ítara ziín-ziín goijjíl híin Isá re zanaiyé. Tarfore Íba ye ítara re fúañti looi, Betsáida hoó de fara híyan ot zuitégori giiyégoi.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Montor manúc ókkole híyan hoi fari Íbar fisá doijjil. Íba ye ítara re kúcir sáañte kobul goijjé, aar ítara re Allar raijjor baabute taalim diyé edde biyaraimma zetará ttu gom óibar zorurot accíl ítara re gom goijjé.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Zeñtté beil gólibar októ óiye, hé baró sáhabi gúne aái Isá re hoór de, “Manúc cún ore duñraido, zeéne tará atehañsór fara ókkol ot edde gang zaga ókkol ot zai kessú háibar edde tákibar zaga tuwai fare, kiyólla-hoilé añára así de yián toh ekkán bocóti-sára zaga.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Montor Íba ye ítara re hoór de, “Hái bolla kessú tará re tuáñra doo.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Kiyólla-hoilé héṛe fañs ázar foijjonto beṛaáin accíl.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ítara héndilla gorí beggún ore buágaraiye.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Íba ye hé fañs swá ruṭi edde duwá mas sún looi asman or uzu saái híin ore borhot diyé, aar Íba ye híin ore báñgi-báñgi cárit tun ore diiyé, manúc ókkol ore baṛidi bolla.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Tará beggúne feṭ bóri háiye. Baade ze tukuṛa ókkol basigiyói, cárit tune híin feñṛai looi fura baró báñir bóijje.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Ekbar zeñtté Isá háliga dua gorér, aar cárit tun Íbar fúañti accíl, Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Maincé Añí hon bouli hoó?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ítara zuwabe hoór de, “Tuñí bóle bápṭismadoya Yaháya; ar hodúne hoó de, nobi Eliyas; ar hodúne hoó de, agor zobanar nobi ókkol ottu nobi eggwá zinda óiye deh.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Tói Íba ye ítara re hoór de, “Lekin tuáñra kii hoó, Añí hon?” Fitore zuwabe hoór de, “Allar Mosih.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Isá ye ítara re horagori úñciyari díye, aar híyan honókiyo re no hoitó maná goijjé.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Íba ye hoór de, “Manúc or Fua ttu hámaha boóut ḍóilla duk faa foribó; aar murubbi, ḍoóñr imam edde alem ottu inkar háibo; Íba re mariféla zaybo, montor tin din ot din zinda gorá zaybo.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Baade Íba ye ítara beggún ore hoór de, “Zodi honókiyo ttu Añr fisáli aitó monehoó, yóggwa ttu nizoré inkar gorífela foribó, aar fottí din nizor kúruc boói Añr fisáli dora foribó.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Kiyólla-hoilé zee niki nizor zan basaitó saá, yóggwa ye híyan háraifelaibo; montor zee niki Añr wasté nizor zan háraifele, yóggwa ye híyan basaifélaibo.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Kii laf, zodi honókiye tamám duniyai faa, montor nizoré háraifele yáto lussán gorífele?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Zee kiyé Añré lói edde Añr hotá re lói córma, yóggwa re lói Manúc or Fua ye yó córmaibo zeñtté Íba Nizor, Baf or, edde pak fírista ókkol or mohímaye aibó.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 “Lekin Añí tuáñra re sóiyi hoóir, eṛé endilla hodún manúc tíyaiya asé, zetará Allar raijjo nó dekíte no moribó.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Híin hoói añcṭo din ánik baade, Isá ye Fitor ore, Yohánna re, edde Yakub ore looi faár or uore dua goittó uiṭṭégoi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Zeñtté Íba dua gorát accíl, Íbar siyárar súrot bodoligiyói, aar Íbar hoor dóla ói sossohat doijje.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Asimbit dui zon manúc Íba llói hotá hoór, ítara óilde Muúsa edde Eliyas.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Tará mohímar sáañte dahá dí Íbar entehal or baabute hoóil, ziyán Íba ye Jerúsalem ot fura goríbar asé.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Fitor edde íbar sáañti ókkol mur gúm ot accíl; lekin ítara támfaiye rár, Isár mohíma edde Íbar fúañti tíyai táikke de manúc duní zon ore deikké.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Baade hé manúc duní zon Íbar héntu zaargói de októt, Fitore Isá re hoór de, “Úzur, gom óiye añára eṛé así. Añára eṛé tin nán ṭambu ṭaki: ekkán Tuáñr lla, ekkán Muúsa lla, edde ar ekkán Eliyas olla.” Háleke íba nize kii hoór nize no zane.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Fitore híyan hoór de októt, ekkán miyúla aái ítara re sáifelaiye. Ítara miyúla lói sáizargoi de októt, ḍooraáil.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Aar hé miyúla ttu eggwá abas aiccé, ki hoilé, “Ibá óilde Añr Fua zibá re Añí basíloiyi; Ibár hotá fúno!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Abas swá aiccá ói baade, ítara Isá re gaaga loot faiyé. Ítara híyan aiddone raikkíl, aar ziín deikké híin hé din ókkol ot honókiyo re nó zana.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Tarfor din zeñtté ítara faár ottu lami aiccé, ḍoóñr ek dol manúc Íba llói dola óiye.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Dol ottu ezzone guzori hoór de, “Ustat, añí Tuáñre fóriyat gorír, añr fua wa re ekká soó, íte añr lehár ek fua.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Ítare eggwá jine dóre, aar íte éhon guzoran mare; yíba ye ítare dórforabai gal ottu féna ané. Yíba ye ítare bicí duk di mockil or sáañte beh eride.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Añí Tuáñr cárit tun ore hé jin nwá neelaifélaito fóriyat goijjílam, lekin ítara nó fare.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Hétunot Isá ye zuwabe hoór de, “Ó iman sára edde báañra nosól, Añí tuáñrar fúañti-fúañti aró hotókkal tákitam? Hotódin tuáñra re bordac goittám? Tuáñr fua wa re eṛé anó.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Fua wa aiyér de októt, ítare bút twa ye meṛit añsári dórforabat doijje. Montor Isá ye hé hóraf jin nwá re dóoñk dí, fua wa re gom gorífelaiye, baade ítare baf or hañse waafes diifélaiye.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Aar manúc beggúne Allar ḍoóñr kudurut dekí taajup óigiyoi.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Tuáñra Añr e hotá iín han ot gólai loo, ki hoilé, Manúc or Fua re manúc ókkol or át ot gosáidiya zaybo.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Lekin ítara hotá híyan no buzíto. Ítara ttu híyan lukaiféla gíyeh, zeéne ítara buzí no fare; aar ítara Íba ttu hé hotár baabute fusár goitté yó ḍooraitó.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Yárbaade ítarar bútore ekkán barábari cúru óiye, añárar bútore ebbe ḍoóñr honnwá hoói.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Lekin Isá ye ítarar dil or báfani re zani, eggwá gura fua looi Íbar ḍáke góri tíyagaraiye,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 baade ítara re hoór de, “Zee kiyé e fua wa re Añr name kobul goré, yóggwa ye Añré kobul goré deh; aar zee kiyé Añré kobul goré, yóggwa ye Añré difeṛáiye de Íba re kobul goré deh; kiyólla-hoilé tuáñra beggún or bútore zee niki ebbe cóñṛo, yóggwa óilde ebbe ḍoóñr.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Yohánna ye zuwabe hoór de, “Úzur, añára deikkí de, eggwá maincé Tuáñr name bút neelar; yóggwa añárar fúañti Tuáñr fisáli nó dóre de hétolla, añára yóggwa re maná goijjí.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Lekin Isá ye hoór de, “Yóggwa re maná no goijjó, kiyólla-hoilé zee niki tuáñrar ulḍa no, yóggwa toh tuáñrar híkka.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Isá asman ot uṛí zaibar din zettót ḍáke aiyér, Íba ye Jerúsalem ot zai bolla fáisela loiyé.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Íba ye Nizor age hóborgwa ókkol difeṛáiye; ítara zai Samári ókkol or ekkán farat góille, zeéne Íba lla beggún entezam gorí fare.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Lekin héṛiyar manúc ókkole Íba re kobul nó goré, kiyólla-hoilé Íbar sofór accíl de Jerúsalem or uzu.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Íbar cárit Yakub edde Yohánna ye híyan dekí hoór de, “Malik, añára hókum dí asman ottu ooin nazil gorí ítara re fúraifelaitam né?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Montor Íba fíri ítara re jéjjeṛai hoór de, “Tuáñra hondilla ruhr de tuáñra no zano;
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 kiyólla-hoilé Manúc or Fua manúc ókkol or zan dónco gorífelaito aiccé de no, bólke basaitó aiccé deh.” Baade ítara ar ekkán farat giiyói.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Zeñtté ítara rasta báy zaar, manúc ézzone Isá re hoór de, “Tuñí zeṛé zaiba, añí yó héṛe Tuáñr fisáli zaiyum.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Isá ye yóggwa re hoór de, “Cíyal ókkol ottu gañt asé aar faik ókkol ottu bahá asé, montor Manúc or Fua ttu Nizor matá rakí bolla úddwa honó mikká zaga nái.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Baade Íba ye ar ezzon ore hoór de, “Añr fisáli aiyó.” Montor yóggwa ye hoór de, “Malik, age añí zai añr baf ore dohón gorí aiyí.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Isá ye yóggwa re hoór de, “Muruda ókkole ítarar nizor muruda re dohón goróukgoi, montor tuñí zai Allar raijjor baabute tobolik gorógoi.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ar ekzone yó hoór de, “Malik, añí Tuáñr fisáli aiccúm, lekin age añí añr gór or manúc ottu bidai loi aiyí.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Montor Isá ye yóggwa re hoór de, “Zee niki nizor át nahol ot rakí fissá saái táke, yóggwa Allar raijjor laayek no.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.