Lucas 5
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Ek din zeñtté Isá Genesáret Ḍiír kul ot tíyai accíl, manúc ókkole Íbar sairó ḍak ottu ṭélaṭeli gorí-gorí Allar kalam fúnat accíl.
1 Certo dia Jesus estava na praia do lago da Galileia, e a multidão se apertava em volta dele para ouvir a mensagem de Deus.
2 Íba ye ḍiír hañsa loi duiyán noow deikké, ziín ottu zailla ókkole lami ítarar zal dúifelat accíl.
2 Ele viu dois barcos no lago, perto da praia. Os pescadores tinham saído deles e estavam lavando as redes.
3 Íba héntu ekkán noow ot uiṭṭégoi, ziyán óilde Sáimon or, baade íba re noow gán kul ottu ekkágori duré loizaitó hoiyé. Tarfore Íba boói noow ttu tái manúc ókkol ore taalim diyat doijje.
3 Jesus entrou num dos barcos, o de Simão, e pediu que ele o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se e começou a ensinar a multidão.
4 Zeñtté Íba ttu taalim diya óiye, Íba ye Sáimon ore hoór de, “Noow gán mur fanít loizai ekkúf mas sai bolla zal félo.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Sáimone zuwabe hoór de, “Úzur, añára raitbór meénnot gorí kessú nó fai. Toóu Tuñí zettót hoór, añí zal félaiyum.”
5 Simão respondeu: — Mestre, nós trabalhamos a noite toda e não pescamos nada. Mas, já que o senhor está mandando jogar as redes, eu vou obedecer.
6 Ítara zal félaiye rár, edún mas foijjé zeén níki ítarar zal fáṛi zargoi.
6 Quando eles jogaram as redes na água, pescaram tanto peixe, que as redes estavam se rebentando.
7 Hétunot ítara ítarar ze sáañti ókkol oinno noow ot asé ítara re icára gorí mataiyé, zeéne aái ítara re modot goré. Tói tará aái duní noow eddúr bóijje, zeén níki híin ḍufóm-ḍufóm óiye.
7 Então fizeram um sinal para os companheiros que estavam no outro barco a fim de que viessem ajudá-los. Eles foram e encheram os dois barcos com tanto peixe, que os barcos quase afundaram.
8 Híyan dekí Sáimon Fitore Isár foot fori hoór de, “Malik, añr héntu zoogói; añí toh gunágar manúc.”
8 Quando Simão Pedro viu o que havia acontecido, ajoelhou-se diante de Jesus e disse: — Senhor, afaste-se de mim, pois eu sou um pecador!
9 Kiyólla-hoilé ítara hédun mas faiyé de hétolla íba edde íbar fúañti zetará accíl ítara beggún kúb taajup óigilgoi.
9 Simão e os outros que estavam com ele ficaram admirados com a quantidade de peixes que haviam apanhado.
10 Héndilla, Zebedair fuain Yakub edde Yohánna yó, zetará accíl Sáimon or sáañti.
10 Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão, também ficaram muito admirados. Então Jesus disse a Simão:
11 Tarfore ítara ítarar noow gún kul ot ainné, aar hárr kessú eri Íbar fisáli doijje.
11 Eles arrastaram os barcos para a praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ekbar Isá ekkán cóor ot accíl, héṛe kuruse furaiya ezzon manúc accíl. Yóggwa ye Isá re deikké rár, uúiñtoi fori Íba re fóriyat gorér de, “Ó Malik, Tuñí sailé añré pak-sáf gorí faribá.”
12 Certa vez Jesus estava numa cidade onde havia um homem que tinha o corpo todo coberto de lepra. Quando viu Jesus, o leproso se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e pediu: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser!
13 Isá ye Nizor át barái yóggwa re dóri hoór de, “Añí saái; pak-sáf óizogoi.” Tói éhon or bútore yóggwa ttu kurus biyaram giiyégoi.
13 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante a lepra desapareceu.
14 Baade Isá ye yóggwa re nicót goijjé de, “Yián honókiyo re no hoiyó, bólke zai nizoré imam or hañse dahógoi, aar tuñí pak-sáf óiyo de híyan maincór hañse gobá ó fan, Muúsa ye hókum díye de hé kurbani dogói.”
14 Então Jesus lhe deu esta ordem:
15 Lekin Isár hóbor aró bicígori fóligiyoi, aar becábicí manúc ókkol Íbar hotá ókkol fúni bolla edde nizor biyaram ókkol ottu gom ói bolla aát tákito.
15 Mas as notícias a respeito de Jesus se espalhavam ainda mais, e muita gente vinha para ouvi-lo e para ser curada das suas doenças.
16 Montor Íba Nize egazá-egazá bocóti-sára zagat zai dua goittó.
16 Porém Jesus ia para lugares desertos e orava.
17 Ek din zeñtté Isá ye taalim der, héṛe hoozzon Féroci edde Córiyot or alem ókkol boiṛá accíl, zetará aiccé de óilde Galil or fottí fara ttu, Yohúdiya ttu, edde Jerúsalem ottu. Aar biyaraimma ókkol ore gom gorí bolla Mabud or kudurut Isár fúañti accíl.
17 Um dia Jesus estava ensinando, e alguns fariseus e alguns mestres da Lei estavam sentados perto dele. Eles tinham vindo de todas as cidades da Galileia e da Judeia e também de Jerusalém. O poder do Senhor estava com Jesus para que ele curasse os doentes.
18 Hé októt hodún maincé ek añtur manúc ore bisánat góri boói ainné; ítara kucíc goijjíl de, yóggwa re gór or bútore gólai Isár muúntu eri bolla.
18 Alguns homens trouxeram um paralítico deitado numa cama e estavam querendo entrar na casa e colocá-lo diante de Jesus.
19 Montor zeñtté ítara manúc or zam olla bóuli yóggwa re bútore loizaibár rasta nó faa, hétunot ítara gór or sád or uore uiṭṭégoi, aar sáni bay yóggwa re bisána cóo manúc ókkol or mazéhale Isár muúntu lamaidiyé.
19 Porém, por causa da multidão, não conseguiram entrar com o paralítico. Então o carregaram para cima do telhado. Fizeram uma abertura nas telhas e o desceram na sua cama em frente de Jesus, no meio das pessoas que estavam ali.
20 Ítarar iman dekí Isá ye hoór de “Dustó, tor guná maf gorídiya gíyeh.”
20 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
21 Híyane alem ókkole edde Féroci ókkole báfat doijje de, “E Manúc cwa hon, zibá ye kuféri gorér? Siríf Alla bade guná maf gorífaroya hon asé?”
21 Os mestres da Lei e os fariseus começaram a pensar: — Quem é este homem que
22 Isá ye ítarar báfani re zani, ítara re zuwabe hoór de, “Tuáñra dile-dile héndilla kiyá báfor?
22 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
23 Hoité hon nán aásan, ki ‘Tor guná maf gorídiya gíyeh,’ aar náki, ‘Uṛí áñṭ’?
23 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
24 Lekin Añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, e duniyait guná maf goríbar kémota Manúc or Fua ttu asé.” Tói Íba ye añtur manúc cwa re hoór de, “Añí toré hoóir, uṭ, tor bisána tulí looi gór ot zaagói.”
24 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
25 Yóggwa éhon or bútore ítarar muúntu uiṭṭé, aar nize neṛi accíl de bisána wa tulí looi Allar taarif gorí-gorí gór ot giiyégoi.
25 No mesmo instante o homem se levantou diante de todos, pegou a cama e foi para casa, louvando a Deus.
26 Híyane ítara beggún taajup óigiyoi, aar Allar taarif gorát doijje. Ítara kúb ḍooraizai hoór de, “Aijja añára harhána deikkí!”
26 Todos ficaram muito admirados; e, cheios de medo, louvaram a Deus, dizendo: — Que coisa maravilhosa nós vimos hoje!
27 Yárbaade Isá baárkule zai dekér de, Leévi nam or ézzon házana-tulóya házana tulé de gór ot boói táikke. Íba ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli doro.”
27 Depois disso Jesus saiu e viu um cobrador de impostos, chamado Levi , sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse:
28 Hétunot yóggwa hárr kessú eri uṛí Íbar fisáli doijje.
28 Levi se levantou, deixou tudo e seguiu Jesus.
29 Baade Leévi ye nizor gór ot Isá lla eggwá ḍoóñr hána goijjé; aar ítarar fúañti háito boiccé de héṛe házana-tulóya ókkol edde oinno manúc ókkol ḍoóñr ek dol accíl.
29 Então Levi fez para Jesus uma grande festa na sua casa. Havia ali muitos cobradores de impostos, e outras pessoas estavam sentadas com eles.
30 Féroci ókkole edde ítarar alem ókkole Íbar ummot ókkol or hañse endilla cékayot gorát doijje, “Tuáñra házana-tulóyar edde gunágar ókkol or fúañti kiyá hána-fina hóo?”
30 Os fariseus e os mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus, ficaram zangados com os discípulos de Jesus e perguntaram: — Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
31 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Araimma ókkol ottu toh ḍakṭor no lage, montor biyaraimma ókkol ottu beh lage.
31 Jesus respondeu:
32 Añí touwár dawot dito aiccí de forhésgar ókkol ore no, bólke gunágar ókkol ore.”
32 Eu não vim para
33 Ítara Isá re hoór de, “Yaháyar ummot ókkole toh egazá-egazá ruza raké edde dua goré, héndilla Férocir gúne yó goré, montor Tuáñr gúne toh hána-fina bad dede nái.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: — Os discípulos de João Batista jejuam muitas vezes e fazem orações, e os discípulos dos
34 Isá ye ítara re hoór de, “Dulá fúañti tákite kí tuáñra boiraitta re ruza rakái faribá?
34 Jesus respondeu:
35 Montor eén din aibó, zeñtté dulá re ítarar hañsóttu loiféla zaybo, héñtte ítara din híin ot ruza rakíbo.”
35 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
36 Íba ye ítara re e meésal lan óu hoiyé, “Honókiye toh noya fucák ottu ekkágori fáṛi looi furan ekgwát tali dede nái; zodi dilé toh noya wa yó fáṛi zayboi, aar noya wa ttu loiyé de tali gán óu furan nwát no háṛibo.
36 Jesus fez também esta comparação:
37 Héndilla, honókiye noya anggur or roc ore furan samarar hóillat raké de nái; zodi rakíle toh noya roc cúne hóilla gún fáṛifelai golizaybói, aar hóilla gún óu borbad zayboi.
37 Ninguém põe vinho novo em
38 Hétolla, noya anggur or roc ore noya samarar hóillat raká fore.
38 Não. Vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Honókiye toh furan anggur or roc hái baade noya anggur or roc háito azzu goré de nái, kiyólla-hoilé tee hoó de, ‘furan nún beh beétor.’ ”
39 E ninguém quer vinho novo depois de beber vinho velho, pois diz: “O vinho velho é melhor.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.