Lucas 2
rhgc (RHGC) vs VC
1 Hé din ókkol ot eén óiye, Rom or baáñcca Agástas or torfóttu hókum zari óiye de, yóggwar fura raijjor manúc beggún or seráng gorá foribó.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Yíba óilde foóilabar or seráng, zibá Kurinias Siíriya mulluk or hákim accíl de héñtte gorá gíyl.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Tói manúc beggúne nam lekái bolla zar-zar cóor ot tee-tee zaat doijjil.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Héndilla, Yusúf óu Galil or cóor Nasárat ottu neeli, uore Yohúdiya elakat Dawud or cóor Betélhem hoó de híyan ot giiyé, kiyólla-hoilé Yusúf óilde Dawud or háandan ottu edde nosól ottu.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Héṛe giiyé de, yóggwar zuijja bou Moriyam or fúañti nam lekái bolla; héñtte híba hámil accíl.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Ítara héṛe tákite, híba ttu fua hálas óibar din furafuri aáigiyoi.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Tói híba ye híbar foóila-fua morotfua zormo diyé. Híba ye Fua wa re hoor berái hánḍail ot neṛai raikkíl, kiyólla-hoilé héṛe ítara lla musáfer-hánat honó zaga nu accíl.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Hé elakat hodún sóol-soroya accíl, zetará raitta kílat táki ítarar sóol or zák sooñi gorí accíl.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Asimbit Mabud or ek fírista ítarar muúntu tíyaiye, aar Mabud or tozolli ítarar sairókul ttu soimké. Ítara bicí hoilé bicí ḍooraigiyói,
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 montor fírista ye ítara re hoór de, “No ḍooraiyó, kiyólla-hoilé soó, añí tuáñrar hañse kúcir hóbor ainní, ziyáne tamám manúc ókkol ore bicí kúci goríbo.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Aijja Dawud or cóor ot tuáñra lla eggwá Nejatdoya zormo óiye; Íba óilde Mosih hé Malik.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Tuáñra Íba re e nicáne siní faribá: eggwá dud or Fua re hoor beráiya, urar hánḍail ot neṛaiya loot faiba.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Hétunot hé fírista war fúañti asimbit ek zák asmani fóous dahádiye, ziíne Allar taarif gorí-gorí hoór de,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Ebbe uore asman ot Allar taarif óuk,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Fírista gún ítarar héntu asman ot giiyói rár, sóol-soroya gúne ezzon ore ezzone hoór de, “Aiyó, añára Betélhem ot zai, aar ziyán óiye bóuli Mabude añára re zanaidiyé híyan saáigoi.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Baade ítara toratori aái Moriyam edde Yusúf ore deikkíl, aar Fua wa re hánḍail ot neṛaiya loot faiyé.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Zeñtté ítara Fua wa re deikké, ítara re Fua war baabute ziín howá gíyl híin agagura zanaidiyé.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Aar sóol-soroya gúne hoiyé de híin zedúne fúinne ítara beggún ammúk óigilgoi.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Montor Moriyame hotá híin beggún dil ot gañtí rakí híin báfi-báfi accíl.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Sóol-soroya gúne ítara re howá gíyl de mutafek beggún fúni edde dekí Allar mohíma edde taarif gorí-gorí waafes giiyégoi.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Añcṭo din furaiyé rár, Fua wa re ázomi goráibar októt, Íbar nam Isá raká gíyeh, ze nam mán fírista ye Íba feṛot óibar age lóti dyíl.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Baade zeñtté Muúsar Córiyot mozin Yusúf edde Moriyam pak-sáf óibar din aáigiyoi, ítara Isá re Mabud or hañse peec gorí bolla uore Jerúsalem ot ainné.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Zendilla Mabud or Córiyot ot leikká asé de ki, “Foóila fua zodi morotfua óile, íba re Mabud olla pak gorífela foribó.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Edde kurbani di bolla oh mozin zendilla Mabud or Córiyot ot hoiyé, ki hoilé, “Ek zur hoóñl yáh duwá hoitor or basa.”
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Hé októt héṛe Jerúsalem ot Símiyon nam or ézzon manúc accíl, forhésgar edde dindár, zibá Boni Isráil ókkol or tosóllir októr entezar ot accíl; aar yóggwar uore Pak-Ruh accíl.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Yóggwa re Pak-Ruh ye zahér goijjíl de, Mabud or Mosih re dekíbar age yóggwar moot no óibo.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Pak-Ruhr hédaiyote yóggwa baitul-mukaddos ot aiccé, aar zeñtté bafmaa ye gura Fua Isá re Córiyot or niyom mozin ziín gorá fore híin goittó bútore ainné,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Símiyone Isá re fatáijja kul ot looi eén hoói Allar taarif goijjé:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Ó Malik, Tuñí Tuáñr hotá mutafek
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Kiyólla-hoilé añr suké Tuáñr nejat dekífelaiye,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 ziyán Tuñí tamám manúc ókkol or cáikkat toiyar goijjó.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Híyan toh Beyohúdi ókkol or hañse Tuáñr moncá zahér goríbar ekkán nur,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Isár baabute ziín howá gíyeh, híin fúni Íbar bafmaa taajup óigiyoi.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Baade Símiyone ítara re dua diyé, aar Íbar maa Moriyam ore hoór de, “Soó, e Fua wa re basílowa gíyeh de, Boni Isráil or boóut zon ore félai bolla edde tulí bolla, edde endilla ekkán nicán ói bolla ziyán or muhálef gorá zaybo,
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 zeéne boóut dil or kolfona ókkol zahér óizagoi. Héñtte tuáñrar kollóf óu ekkán súri lói gañtá zaybo.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Héṛe Acer or háandan or Anna nam or eggwá ambiya accíl, zibá Fanuel or zérfua. Híba ttu bicí boc óigilgoi, híba biyá gorí hócom or fúañti háñt bosór beh táikkil,
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 baade lóti rarir zindigi haṛaité-haṛaité híbar boc ací-sair bosór óiye. Híba baitul-mukaddos ottu honó mikká no zaito, bólke ruza rakí edde dua gorí-gorí raite dine ebaadot gorát tákito.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Hétunot híba aái Allar cúkur gorát doijje, aar uitará beggún ore Fua war baabute howát doijje zetará Jerúsalem or azadir entezar ot accíl.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Baade zeñtté Yusúf edde Moriyame Mabud or Córiyot mutafek hárr kessú gorífelaiye, ítara Galil ot nizor cóor Nasárat ot waafes aáigiyoi.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Baade Fua wa giyan or sáañte ḍoóñr ówat edde mozbut ówat accíl; aar Allar rahámot Íbar uore accíl.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Isár bafmaa fottí bosór Azadir-id olla Jerúsalem ot zaito.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Zeñtté Íba baró bosór óiye, ítara hé niyom mozin héṛe id ot giiyé.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Id fúrai baade ítara waafes aáizargoi de októt, Fua Isá Jerúsalem ot táigiyoi; montor Íbar bafmaa ye hoi no fare.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Bólke Isá manúc or dol or bútore asé bóuli ṭáari ítara ek din or foñt ot giiyégoi, baade ítara nizor egana-guiccí edde sinforiso maincór bútore Íba re tuwat doijje.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Zeñtté ítara Íba re tuwai nó faa, Íba re tuwai-tuwai Jerúsalem ot waafes giiyé.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Tin din baade ítara Íba re baitul-mukaddos ot alem ókkol or mazé boói ítarar hotá fúner de edde ítara re súwala-súwali gorér de loot faiyé.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Aar zetará Íbar hotá fúinne, ítara beggún Íbar buzáye edde zuwabe taajup óiye.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Zeñtté Íbar bafmaa ye Íba re deikké, ítara ammúk óigiyoi. Maa ye Íba re hoór de, “O Fut, Tuñí añára llói héndilla kiyá goijjó? Soósai, Tuáñr baf loi añí loi sinta gorí-gorí Tuáñre tuwat así.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra Añré tuwoór kiyá? Tuáñra no zano né, Añr ttu Añr Baf or gór ot tákar zorur dé?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Montor Íba ye ítara re ziyán hoiyé híyan ítara nó buzé.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Baade Íba ítarar fúañti bacá lói nise Nasárat ot waafes aiccé, aar ítarar hotá mani soillíl. Aar Íbar maa ye hotá híin beggún nizor dil ot gañtí raikkíl.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Isá giyane edde gaafiṛé, Allar edde manúc or muhábbote barí uṛát accíl.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.