Lucas 21
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Baade Isá ye suk tulí saiyé rár dekér de, tuangor ókkole ítarar sótka ókkol baitul-mukaddos or dan-baccút deer.
1 E ele olhando para cima, viu os ricos lançarem as suas ofertas na arca do tesouro.
2 Íba ye eggwá gorif rari ye yó héṛe duiyán cóñṛo foicá deer de deikké.
2 E ele viu também uma certa viúva pobre lançar ali dois leptos.
3 Hétunot Íba ye hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, e gorif rari wa ye beggún or túaro bicí diiyé;
3 E ele disse: Verdadeiramente eu vos digo que esta pobre viúva lançou mais do que todos;
4 kiyólla-hoilé oinno beggúne ítarar aṭalikka dón ottu diiyé deh, montor ibáh ye toh nizor gorif hálot ot basi táki bolla ziín accíl híin beggún diifélaiye.”
4 porque todos estes lançaram como ofertas a Deus do que tinham em abundância; mas ela, da sua pobreza, lançou todo o sustento que tinha.
5 Zeñtté hodúne baitul-mukaddos or baabute endilla howáhoi gorér, híyan ore keén cúndor-cúndor fattór lói edde Alla re diiya hádiya ókkol lói háñza gíyeh, Isá ye hoór de,
5 E, quando alguns falaram sobre o templo, que estava adornado de formosas pedras e dádivas, ele disse:
6 “Tuáñra eṛé ziín dekór híin olla eén din aibó, eṛé eggwá fattór or uore ar eggwá fattór no tákibo, híin fottí ekgwá re félaidiya zaybo.”
6 Quanto a estas coisas que vedes, dias virão em que não se deixará uma pedra sobre outra que não seja derrubada.
7 Ítara Íba ttu fusár gorér de, “Ustat, híin hoñtté óibo dé? Híin beggún fura óibar októ aiccé de híyan or alamot kii óibo?”
7 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, mas quando serão essas coisas? E que sinal haverá quando estas coisas estiverem para acontecer?
8 Íba ye zuwab der de, “Saiyó, honókiye zen tuáñra re gollot ot no loiza, kiyólla-hoilé boóut zone Añr name aái hoibó de, ‘Añí Íba,’ edde ‘Októ ḍáke.’ Montor ítarar fisáli no dóijjo.
8 E ele disse: Acautelai-vos para que não vos enganem; porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo, e o tempo está próximo; não vades, portanto, após eles.
9 Zeñtté tuáñra larái edde úrussul or abas ókkol fúniba, no ḍooraiyó; kiyólla-hoilé age híin ówar zorur. Montor híyala yó toratori ahérot óibo de no.”
9 Mas, quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos apavoreis; porque é necessário que primeiro aconteçam essas coisas, mas o fim não será logo.
10 Íba ye ítara re aró hoór de, “Ek koume arek koum or ulḍa edde ek raijjo ye arek raijjor ulḍa tíyaibo.
10 Então, lhes disse: Nação se levantará contra nação, e reino contra reino;
11 Ḍoóñr-ḍoóñr búsal óibo, aar zaga-zaga raṭ ókkol edde ababiyaram ókkol óibo; aró, asman ottu hótara jiníc edde ḍoóñr nicán ókkol dahá zaybo.
11 e haverá em vários lugares, grandes terremotos, e fomes, e pestilências; haverá fenômenos atemorizantes e grandes sinais haverá do céu.
12 “Lekin híin beggún óibar age, maincé Añr nam or wasté tuáñra re dórifelaibo edde zulúm goríbo. Ítara tuáñra re mujilíc-hánat gosáidibo edde ziyól ot díbo. Añr nam or wasté tuáñra re baáñcca edde hákim ókkol or muúntu házir gorá zaybo.
12 Mas, antes de todas essas coisas, eles lançarão mão de vós, e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e às prisões, e conduzindo-vos diante de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Montor híyan tuáñra gobá díbar mouka óibo.
13 E isso vos acontecerá por testemunho.
14 Hétolla dil ot gañtí rakó de ki, kii zuwab diba age lóti sinta gorár zorur nái;
14 Decidi, pois, em vosso coração a não premeditar como haveis de responder;
15 kiyólla-hoilé Añí tuáñra re eén zoban edde giyan diiyum, ziín ore tuáñrar honó duccone mukabela yáh inkar gorí no faribó.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, que todos os seus adversários não poderão resistir nem contradizer.
16 Tuáñra re nizor bafmaa ye, báiboináin de, egana-guiccí ye edde dustó ókkole úddwa dóridibo; tuáñra hodún ore marifélaibo yó.
16 E vós sereis traídos pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos; e eles matarão alguns de vós.
17 Aar Añr lla bouli tuáñra re beggúne nafórot goríbo.
17 E sereis odiados por todos os homens por causa do meu nome.
18 Lekin tuáñrar matár ekkán sul úddwa borbad no zaybo.
18 Mas não perecerá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Tuáñrar sobóre tuáñra nizor zan basai rakíba.
19 Na vossa paciência, possuí a vossa alma.
20 “Tuáñra zeñtté fóous ókkole Jerúsalem ore sairókul ttu berái dóijje de dekíba, héñtte ṭáariyo de, híyan bocóti sára óibar októ ḍáke.
20 E, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, então sabei que é chegada a sua desolação.
21 Héñtte zetará Yohúdiyat tákiba ítara ttu faár ot dáizagoi foribó, zetará cóor or bútore tákiba ítara ttu baáre neelizagói foribó, aar zetará farat tákiba ítara ttu cóor ot no góla foribó.
21 Então, deixai os que estiverem na Judeia fugirem para os montes; e deixai os que estiverem no meio dela, saírem; e não deixai os que estiverem nos campos entrar nela.
22 Kiyólla-hoilé din híin óilde bodola loibar din, zeéne pak-kalam ot asé de híin beggún fura ó.
22 Porque estes são dias de vingança, para que tudo o que está escrito seja cumprido.
23 Montor hé din ókkol ot hámil mayafuain dor lla edde dud or maa ókkol olla bicí afsús or hálot óibo! Kiyólla-hoilé mulluk ot ḍoóñr mosibot óibo edde manúc ítarar uore gozzob aibó.
23 Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias! Porque haverá grande aflição na terra, e ira sobre este povo.
24 Ítara re toluwar loi kotól gorífela zaybo, aar bañdí fottí koum or hañse loiza zaybo. Jerúsalem ore otókkal foijjonto Beyohúdi ókkole ṭénge úñrat tákibo, zetókkal Beyohúdi ítarar októ fura nó óiyo.
24 E eles cairão ao fio de espada e serão levados cativos para todas as nações, e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos dos gentios se completem.
25 “Aar san, beil edde tara ókkol ot taajuippa nicán ókkol dahá zaybo; duniyait koum ókkol ferecanit forizaybói, kiyólla-hoilé ítara doriyar abase edde goire súharaiya óizayboi,
25 E haverá sinais no sol, e na lua, e nas estrelas, e sobre a terra, aflição das nações, com perplexidade; o mar e as ondas bramindo;
26 manúce duniyait óibo de híin or ḍoore edde báfaniye beúñic óizayboi, kiyólla-hoilé asmani jiníc ókkol tóttoraibo.
26 o coração dos homens desfalecerá por medo da expectativa daquilo que sobrevirá à terra; porque os poderes do céu serão abalados.
27 Héñtte ítara dekíbo de, Manúc or Fua kudurut edde ḍoóñr mohímar sáañte ekkán miyúlat góri aiyér.
27 E eles então verão o Filho do Homem vindo em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Montor zeñtté híin fura ówat dore, tuáñra uzu gori tíyai tuáñrar matá uormikká goríyo, kiyólla-hoilé tuáñrar rehái ḍáke.”
28 E quando essas coisas começarem a acontecer, olhai para cima e levantai a vossa cabeça, porque a vossa redenção está próxima.
29 Tarfore Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ki hoilé, “Ḍuñir-gas edde oinno gasgusala beggún ore soó.
29 E ele falou-lhes uma parábola: Olhai para a figueira e para todas as árvores;
30 Zeñtté híin ot fata aiyé, tuáñra híin saái nizorgá nize zanizogói de, hóran ḍáke.
30 quando elas já começam a brotar, as vedes e, por vós mesmos, sabeis que o verão está próximo.
31 Héndilla tuáñra yó, zeñtté iín ór de dekíba, héñtte yián buzíba de, Allar raijjo ḍáke.
31 Assim também vós, quando virdes acontecer essas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, iín beggún fura nó óiyo foijjonto e nosól bilkúl no fúraibo.
32 Verdadeiramente eu vos digo: Que não passará esta geração até que tudo se cumpra.
33 Asman zobin toh zari no tákibo, montor Añr hotá hámica zari tákibo.
33 O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não passarão.
34 “Hétolla úñciyar táikko, zeéne tuáñrar dil ayaciye, nicábaziye, edde zindigir sintabáfaniye bóri no zagói, arnóile din yíba tuáñrar uore fán or ḍóilla bánggori aáizayboi;
34 E tomai cuidado por vós mesmos, para que em nenhum momento os vossos corações sejam sobrecarregados com excessos, e embriaguez, e cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha desprevenidamente.
35 kiyólla-hoilé din yíba fura duniyait asé de tamám manúc ókkol or uore héndilla góri aáizayboi.
35 Porque virá como um laço sobre todos os que habitam na face de toda a terra.
36 Hétolla tuáñra hárr októt úñciyar táikko, aar dua goríyo de, tuáñra ttu zen muúntu fura óibar asé de híin ottu basi zayboi lla bol táke aar Manúc or Fuar muúntu tíyai faro.”
36 Vigiai, pois, orando sempre, para serdes considerados dignos de escapar de todas essas coisas que hão de acontecer, e de estar em pé diante do Filho do homem.
37 Din ot Isá baitul-mukaddos ot taalim dito, montor háñzinna neeli Zaitun Faár hoó de yíbat zai rait haṛaitó;
37 E, de dia ele ensinava no templo, e à noite, saindo, ficava no monte chamado monte das Oliveiras.
38 aar biínna sóore manúc beggúne Íbar boiyan fúni bolla baitul-mukaddos ot aitó.
38 E todo o povo chegava cedo de manhã a ele no templo, para ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.