Lucas 21
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Baade Isá ye suk tulí saiyé rár dekér de, tuangor ókkole ítarar sótka ókkol baitul-mukaddos or dan-baccút deer.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Íba ye eggwá gorif rari ye yó héṛe duiyán cóñṛo foicá deer de deikké.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Hétunot Íba ye hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, e gorif rari wa ye beggún or túaro bicí diiyé;
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 kiyólla-hoilé oinno beggúne ítarar aṭalikka dón ottu diiyé deh, montor ibáh ye toh nizor gorif hálot ot basi táki bolla ziín accíl híin beggún diifélaiye.”
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Zeñtté hodúne baitul-mukaddos or baabute endilla howáhoi gorér, híyan ore keén cúndor-cúndor fattór lói edde Alla re diiya hádiya ókkol lói háñza gíyeh, Isá ye hoór de,
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 “Tuáñra eṛé ziín dekór híin olla eén din aibó, eṛé eggwá fattór or uore ar eggwá fattór no tákibo, híin fottí ekgwá re félaidiya zaybo.”
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Ítara Íba ttu fusár gorér de, “Ustat, híin hoñtté óibo dé? Híin beggún fura óibar októ aiccé de híyan or alamot kii óibo?”
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Íba ye zuwab der de, “Saiyó, honókiye zen tuáñra re gollot ot no loiza, kiyólla-hoilé boóut zone Añr name aái hoibó de, ‘Añí Íba,’ edde ‘Októ ḍáke.’ Montor ítarar fisáli no dóijjo.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Zeñtté tuáñra larái edde úrussul or abas ókkol fúniba, no ḍooraiyó; kiyólla-hoilé age híin ówar zorur. Montor híyala yó toratori ahérot óibo de no.”
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Íba ye ítara re aró hoór de, “Ek koume arek koum or ulḍa edde ek raijjo ye arek raijjor ulḍa tíyaibo.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Ḍoóñr-ḍoóñr búsal óibo, aar zaga-zaga raṭ ókkol edde ababiyaram ókkol óibo; aró, asman ottu hótara jiníc edde ḍoóñr nicán ókkol dahá zaybo.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 “Lekin híin beggún óibar age, maincé Añr nam or wasté tuáñra re dórifelaibo edde zulúm goríbo. Ítara tuáñra re mujilíc-hánat gosáidibo edde ziyól ot díbo. Añr nam or wasté tuáñra re baáñcca edde hákim ókkol or muúntu házir gorá zaybo.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Montor híyan tuáñra gobá díbar mouka óibo.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Hétolla dil ot gañtí rakó de ki, kii zuwab diba age lóti sinta gorár zorur nái;
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 kiyólla-hoilé Añí tuáñra re eén zoban edde giyan diiyum, ziín ore tuáñrar honó duccone mukabela yáh inkar gorí no faribó.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Tuáñra re nizor bafmaa ye, báiboináin de, egana-guiccí ye edde dustó ókkole úddwa dóridibo; tuáñra hodún ore marifélaibo yó.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Aar Añr lla bouli tuáñra re beggúne nafórot goríbo.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Lekin tuáñrar matár ekkán sul úddwa borbad no zaybo.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Tuáñrar sobóre tuáñra nizor zan basai rakíba.
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 “Tuáñra zeñtté fóous ókkole Jerúsalem ore sairókul ttu berái dóijje de dekíba, héñtte ṭáariyo de, híyan bocóti sára óibar októ ḍáke.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Héñtte zetará Yohúdiyat tákiba ítara ttu faár ot dáizagoi foribó, zetará cóor or bútore tákiba ítara ttu baáre neelizagói foribó, aar zetará farat tákiba ítara ttu cóor ot no góla foribó.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 Kiyólla-hoilé din híin óilde bodola loibar din, zeéne pak-kalam ot asé de híin beggún fura ó.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Montor hé din ókkol ot hámil mayafuain dor lla edde dud or maa ókkol olla bicí afsús or hálot óibo! Kiyólla-hoilé mulluk ot ḍoóñr mosibot óibo edde manúc ítarar uore gozzob aibó.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Ítara re toluwar loi kotól gorífela zaybo, aar bañdí fottí koum or hañse loiza zaybo. Jerúsalem ore otókkal foijjonto Beyohúdi ókkole ṭénge úñrat tákibo, zetókkal Beyohúdi ítarar októ fura nó óiyo.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 “Aar san, beil edde tara ókkol ot taajuippa nicán ókkol dahá zaybo; duniyait koum ókkol ferecanit forizaybói, kiyólla-hoilé ítara doriyar abase edde goire súharaiya óizayboi,
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 manúce duniyait óibo de híin or ḍoore edde báfaniye beúñic óizayboi, kiyólla-hoilé asmani jiníc ókkol tóttoraibo.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Héñtte ítara dekíbo de, Manúc or Fua kudurut edde ḍoóñr mohímar sáañte ekkán miyúlat góri aiyér.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Montor zeñtté híin fura ówat dore, tuáñra uzu gori tíyai tuáñrar matá uormikká goríyo, kiyólla-hoilé tuáñrar rehái ḍáke.”
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Tarfore Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ki hoilé, “Ḍuñir-gas edde oinno gasgusala beggún ore soó.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Zeñtté híin ot fata aiyé, tuáñra híin saái nizorgá nize zanizogói de, hóran ḍáke.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Héndilla tuáñra yó, zeñtté iín ór de dekíba, héñtte yián buzíba de, Allar raijjo ḍáke.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, iín beggún fura nó óiyo foijjonto e nosól bilkúl no fúraibo.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Asman zobin toh zari no tákibo, montor Añr hotá hámica zari tákibo.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 “Hétolla úñciyar táikko, zeéne tuáñrar dil ayaciye, nicábaziye, edde zindigir sintabáfaniye bóri no zagói, arnóile din yíba tuáñrar uore fán or ḍóilla bánggori aáizayboi;
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 kiyólla-hoilé din yíba fura duniyait asé de tamám manúc ókkol or uore héndilla góri aáizayboi.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Hétolla tuáñra hárr októt úñciyar táikko, aar dua goríyo de, tuáñra ttu zen muúntu fura óibar asé de híin ottu basi zayboi lla bol táke aar Manúc or Fuar muúntu tíyai faro.”
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Din ot Isá baitul-mukaddos ot taalim dito, montor háñzinna neeli Zaitun Faár hoó de yíbat zai rait haṛaitó;
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 aar biínna sóore manúc beggúne Íbar boiyan fúni bolla baitul-mukaddos ot aitó.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.