Lucas 1

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zettót boóut zone ziín-ziín añárar dormiyan ot óiye híin or baabute lekí bolla meénnot gorát doijje,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 zendilla uitará añára re zanaiyé zetará foóila cúru ttu lóti nizor suké deikké edde kalam or háadem accíl.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Hétolla, ó izzotdár Tiyofílas, añí yó híin beggún ore cúru ttu lóti cúndorgori tahákit gorí baade tuáñr hañse híin ekkán-ekkán góri lekón gom óibo de báippi,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 zeéne tuñí ze hotá gún or taalim faiyó, híin furafuri sóiyi de zano.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Yohúdiya elakar baáñcca Hérud or hale, Abíya dol or imam ókkol or bútore Zakaríyah nam or ézzon imam accíl. Yóggwar bou óilde Aron or nosól or mayafua, híbar nam Elízabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ítara duní zon Allar nozor ot forhésgar accíl, zetará Mabud or tamám hókum ókkol edde niyom ókkol mozin behosúr góri soilto.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Lekin ítara ttu fuain nu accíl, kiyólla-hoilé Elízabet báz accíl, aar ítara duní zon bicí burá óigilgoi.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Ek din zeñtté Zakaríyah ye nizor dol or háin mozin Allar muúntu imami ham goittó aiccé,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 imami ham or niyom mozin loṭári mari yóggwa re basílowa gíyeh, Mabud or baitul-mukaddos ot góli agórbatti zolai bolla.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Héñtte agórbatti zolaibár októt baáre bicí manúc ókkol dua gorát accíl.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Hétunot Mabud or ek fírista agórbattir-gáñr den ḍák ottu tíyai yóggwa re dahádiye.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Íba re dekí Zakaríyah songki uiṭṭíl, edde bicí ḍooraigiyói.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Montor fírista wa ye yóggwa re hoór de, “Ó Zakaríyah, no ḍooraiyó; Alla ye tuáñr dua fúinne. Tuáñr bou Elízabet ottu eggwá morotfua óibo, aar tuñí íbar nam Yaháya rakíba.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Tuáñr ttu kúcir uore kúci tákibo, aar íbar zormoye boóut manúc ókkol kúci óibo.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Kiyólla-hoilé íba Mabud or nozor ot muhán óibo; íba ye no anggur or roc or córab háibo aar no nicá háibo, íba maar feṛot tákite lóti Pak-Ruh lói furaiya óibo.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Aar Íba ye boóut Boni Isráil ókkol ore Mabud ítarar Allar hañse fírai aníbo.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Íba ye Eliyas or ruh edde taakote Malik or age-age zaibo; zai baf ókkol or dil fuain dor híkka aar nafórman ókkol ore forhésgar or demak or híkka fíraibo; héndilla gorí Mabud olla nal goijjá eggwá koum toiyar goríbo.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakaríyah ye fírista wa re hoór de, “Añí híyan keéngori ekin goittám? Añí de ézzon burá manúc, aar añr bou ottu yó bicí boc óigiyoi.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Fírista wa ye yóggwa re zuwabe hoór de, “Añí óilam de Jibrail, zibá Allar muúntu tíyai táki; añré tuáñr llói hotá hoói bolla edde tuáñr hañse e kúcir hóbor gán foóñsai bolla difeṛá gíyeh deh.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Aar soó, zetódin foijjonto iín fura nó óiyo, hétodin tuñí buk tákiba, aar mati no faribá, kiyólla-hoilé tuñí toh añr hotá gún ekin nó goró, ziín ṭík októ ailé fura óibo.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Héñtte manúc ókkole Zakaríyah lla entezar gorí táikkil, aar yóggwa baitul-mukaddos ottu aité deri ór bóuli ítara báfat forigiyói.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Zeñtté yóggwa baáre aiccé, yóggwa ye ítara llói mati nó fare. Hétunot ítara zani faijjé de, yóggwa ye baitul-mukaddos ot dorcón deikké. Yóggwa ye ítara llói icára gorí-gorí hotá howát accíl, aar buk táigilgoi.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Zeñtté yóggwar imami ham or din fúraigiyoi, yóggwa nizor gór ot waafes giiyégoi.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Fore yóggwar bou Elízabet hámil óiye, aar híba ye nizoré fañs mac foijjonto aiddone raikké, endilla hoói,
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Ze din ókkol ot Mabude añr córom ore maincór ttu dur gorífelai bolla añr uzu nozor diyé, héñtte Íba ye añr lla yián goijjé.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Sów mac soler de októt, Alla ye Jibrail fírista re Galil or Nasárat nam or ekkán cóor ot
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 eggwá kuwári mayafuar hañse difeṛáiye, zibár zuragatá Dawud or nosól or Yusúf nam or ézzon manúc lói óoil. Hé kuwári mayafuar nam Moriyam.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Fírista wa híbar hañse aái hoór de, “Tuáñre sólam, tuñí zibár uore ḍoóñr rahámot óiye. Mabud tuáñr fúañti asé.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Montor híyan fúni híba ebbe alabúlat forigiyói, aar yibá hondilla sólam hoi báfat doijje.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Fírista wa ye híba re hoór de, “Ó Moriyam, no ḍooraiyó, kiyólla-hoilé tuáñr uore Allar rahámot óiye.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Fúno, tuñí hámil óiba, aar tuáñr ttu eggwá Morotfua óibo, tuñí Íbar nam Isá rakíba.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Íba muhán óibo, aar Íba re Alla Tálar Fua howá zaybo. Mabud Alla ye Íba re Íbar baf Dawud or toktó diibo.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Íba ye Yakub or nosól or uore abadulabad hókumot goríbo, aar Íbar raijjo honódin hótom no óibo.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Moriyame fírista wa re hoór de, “Híyan keéne óibo? Añí de aijjó kuwári.”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Fírista wa ye híba re zuwabe hoór de, “Pak-Ruh tuáñr uore aibó, aar Alla Tálar kudurut or sába tuáñr uore foribó, hétolla tuáñr ttu óibo de hé pak Fua re Allar Fua howá zaybo.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Soó, tuáñr egana Elízabet ottu yó híbar burá bocót fua feṛot óiye, híba zibá re niki báz howá zayto híba ttu yala sów mac soler.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Kiyólla-hoilé Alla ye no fare de toh kessú nái.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Tói Moriyame hoór de, “Soó, añí Mabud or bañdi; añr uore tuñí zeén hoiyó héen óuk.” Baade fírista wa híbar héntu giiyégoi.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Yárbaade Moriyam nal ói toratori faári elakat Yohúdahr ekkán cóor ot giiyé,
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 aar Zakaríyahr gór ot góli Elízabet ore sólam díye.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Zeñtté Elízabete Moriyam or sólam fúinne, híbar feṛot fua wa fáldi uiṭṭé, aar Elízabet Pak-Ruh lói furaiya óiye.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Tarfore híba ye ḍoóñr-ḍoóñr góri hoór de, “Mayafuain dor bútore tuñí beh mubarek, aar tuáñr feṛor fua wa yó mubarek!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Aar añr uore eén rahámot kiyá óiye, zeén níki añr Malik or maa añr héṛe aiccé?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Kiyólla-hoilé fúno, añr hane tuáñr sólam fúinne mottor, añr feṛot fua wa kúciye fáldi uiṭṭé.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ubá hotó mubarek, zee niki biccác goré de, Mabude híba re ziín hoiyé híin fura óibo!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Moriyame hoór de:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 aar Alla añr Nejatdoya re lói añr ruh kúci óiye.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Kiyólla-hoilé Íba ye toh Íbar bañdir niróc tokkar uzu nozor diyé,
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Kiyólla-hoilé zibá Taakotwala Íba ye goijjé añr lla ḍoóñr-ḍoóñr ham,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ḍoora zetará Íba re,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nizor ḍuwáñ lói Íba ye ḍoóñr-ḍoóñr ham goijjé,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Íba ye toktó ttu lamaidiyé hókumot-goróya ókkol ore,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Búka ókkol ore Íba ye gom jiníc lói bóraidiye;
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Íba ye Nizor gulam Isráil ore modot goijjé,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ziyán tákibo abadulabad Ibrahím edde íbar nosól ókkol or uore,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Moriyam tin mac hañsáhañsi Elízabet or fúañti táki baade nizor gór ot waafes aáigiyoi.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Zeñtté Elízabet ottu fua zormo dibar októ aiccé, híba ttu eggwá fua óiye.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Mabude híbar uore ḍoóñr rahámot goijjé de híyan híbar atehañsór maincé edde egana-guiccí ye fúni, ítara híbar fúañti kúci goijjé.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Baade eén óiye, ítara añcṭo din ot din fua wa re ázomi goráito aiccé, aar ítara fua war nam baf or nam or ḍóilla Zakaríyah rakíto saáil.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Montor íbar maa ye hoór de, “No, itar nam raká zaybo de Yaháya.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ítara híba re hoór de, “Tuáñr egana-guiccír bútore de hé nam honókiyo ttu nái.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Tarfore ítara baf ore icára gorí, fua war nam kii rakíto monehoór de saáil.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Yóggwa ye ekkán lekíbar siz magai yore híyan ot leikké de, “Tar nam Yaháya.” Híyane ítara beggún taajup óigiyoi.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Aar éhon or bútore yóggwar muu kúligiyoi edde zir eridiya óigiyoi, baade yóggwa ye mati faijjé aar Allar taarif gorát doijje.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ítarar atehañsór manúc beggún ḍooraigiyói, aar Yohúdiyar faári elakar agagurat maincé híin or baabute howáhoi gorát doijje.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Zetará hé hotá gún fúinne ítara híin dile-dile rakí báfer de, “Tóoile e fua wa hondilla óibo?” Kiyólla-hoilé Mabud or át íbar uore accíl.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Baade íbar baf Zakaríyah ye Pak-Ruh lói furaiya ói agun hotá hoór de:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Taarif óuk Isráil or Mabud Allar,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Íba ye Nizor gulam Dawud or nosól ottu
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 zendilla Íba ye boóut age lóti hoóil Nizor pak nobi ókkol or muké;
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ki hoilé, añára re basa zaybo añárar duccon ókkol ottu
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 añárar bafdada ókkol or uore rahám gorí bolla
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 yáni sóon waán ore ziyán Íba ye goijjíl añárar baf Ibrahím lói,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 añára re añárar duccon ókkol or át ottu basai honó
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Íbar muúntu paki edde forhésgarir sáañte añárar zindigibór.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 “Ó añr fua, toré ḍaha zaybo de Alla Tálar nobi,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 zai tui Íbar bonda ókkol ore guná maf fai yore
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 añárar Allar meérbani edde raháme
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 foór dí bolla uitará re
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Baade fua wa ḍoóñr óiye edde ruht mazé mozbut óiye, aar Boni Isráil ókkol or hañse kúlamela góri dahá nó dé foijjonto íba moidan elakat táikkil.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.