Lucas 18

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Baade Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ítara ttu hárr októt dua gorá foribó de aar hímmot no hára foribó de híyan cíkai bolla.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Ki hoilé, “Ekkán cóor ot eggwá bisarhar accíl, zibá ye no Alla re ḍooraitó aar no honó manúc ore forba goittó.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Aar hé cóor ot eggwá rari accíl; híba ye yóggwar hañse aái-aái hoitó de, ‘Añr duccon ókkol ottu añré insáf loido.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 “Yóggwa ye hooddin inkar goijjíl, montor fore nizoré nize hoór de, ‘Añí de no Alla re ḍoorai aar no honó manúc ore forba gorí,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 montor toóu e rari wa ye zettót añré ferecan gorát asé, añí ibáh re insáf loidiyum, arnóile ibáh ye barbár aái-aái añré óran gorífelaibo.’ ”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Yárbaade Malike hoór de, “Fúno, nainsáfi bisarhar gwá ye kii hoiyé.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Héndilla, Alla ye ki Íbar basíloiya bonda ókkol ore insáf loi no dibo né, zetará dine raite Íbar hañse hañde? Íba ye kí ítara lla híyan goitté deri goríbo?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Añí tuáñra re hoóir, Íba ye ítara re toratori insáf loidibo. Lekin Manúc or Fua zeñtté aibó, Íba ye kí duniyait iman faibo?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Hodún manúc zetará nizoré forhésgar ṭáare aar oinno zon ore hékarot goré, Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé,
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Dui zon manúc baitul-mukaddos ot dua goittó giiyé; ezzon óilde Féroci, ar ezzon óilde házana-tulóya.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Féroci wa ye tíyai nizor baabute endilla dua gorát doijje, ‘Ya Alla, añí Tuáñre cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé añí oinno manúc or ḍóilla ḍahañit, nainsáfi, aar zenákur no; e házana-tulóya war ḍóilla úddwa no.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Añí háftat duibar ruza rakí; aar añr tamám amodoni ttu doc bák or ek bák Tuáñre diifélai.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 “Lekin házana-tulóya wa ekkágori duré tíyai accíl; yóggwa ye asman or uzu sai bolla úddwa moncá no gorér, bólke buk kilai-kilai hoór de, ‘Ya Alla, añí gunágar or uore rahám goró.’
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 “Añí tuáñra re hoóir, e manúc cwa beh forhésgar ṭóori gór ot giiyé, Féroci wa nó ṭóore; kiyólla-hoilé zee niki nizoré nize ḍoóñr kúwala ítare cóñṛo gorá zaybo; aar zee niki nizoré nize cóñṛo kúwala ítare ḍoóñr gorá zaybo.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Ek din maincé ítarar gura fuain dore yó Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune deikké rár, manúc cún ore bóṭboṛáiye.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Montor Isá ye fuain dore Íbar hañse matai hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé Allar raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé Allar raijjo re eggwá gura fuar ḍóilla góri kobul no goré, yóggwa híyan ot bilkúl góli no faribó.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Fore ezzon sóddare Isá ttu fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Añré gom kiyá ḍakoór? Alla bade toh ar kiyé gom nái.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Tuñí de hókum ókkol zano, zendilla niki, ‘Zená no goríba; kún no goríba; suri no goríba; misá gobá no diba; bafmaa re izzot goríba.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Yóggwa ye hoór de, “Añí híin beggún gurahale lóti amól gorí-gorí aiyír.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Híyan fúni Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuáñr ttu aijjó ekkán ham baki asé. Tuáñr ttu ziín asé híin beggún besi gorif ore baṛidogói, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Híyan fúni yóggwa kúb bezar óigiyoi, kiyólla-hoilé yóggwa ḍoóñr dóni accíl.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Isá ye yóggwar uzu saái hoór de, “Dón-doulot ola ókkol ottu Allar raijjot gólite hotó mockil!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Kiyólla-hoilé tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Híin fúinne de ítara hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Íba ye hoór de, “Ziín insáne gorí no fare, híin Alla ye fare.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Fitore hoór de, “Soó, añára de górbari eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee niki Allar raijjor wasté gór, bou, báiyain, bafmaa yáh fuain eridiyé,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 yóggwa ye e zobanat híin boóut gun bicí faibo, aar aibó de zobanat ofúrani zindigi faibo.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore ekkinare loizai ítara re hoór de, “Soó, añára uore Jerúsalem ot zair, Manúc or Fuar baabute nobi ókkole ziín-ziín leikké híin beggún héṛe fura óibo.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Íba re Beyohúdi ókkol or hañse gosáidiya zaybo; ítara Íba re ínca goríbo, beizzoti goríbo, edde sép maribó;
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 ítara Íba re coóñk mari baade zane marifélaibo. Lekin tin din ot din Íba zinda óizayboi.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Cárit tune hotá híin ekkán óu nó buzé; hé hotár maáni ítara ttu lukaiféla gíyeh, hétolla ziín hoiyé híin ítara buzí nó fare deh.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Isá zeñtté Jerikó cóor or ḍáke foóñicce, ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Yóggwa ye ek dol manúc ḍák ottu zaar de abas fúni, eṛé kii ór de fusár goijjé.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Maincé yóggwa re hoór de, “Isá Nasári e boli zaar deh.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Hétunot yóggwa ye guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Zetará age-age zaar de accíl, ítara yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé; montor yóggwa ye aró guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hókum díye de, yóggwa re Íbar hañse aná zay bolla. Yóggwa ḍáke aiccé rár, Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Tuñí kii soó, Añí tuáñr lla kii goittám?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Isá ye yóggwa re hoór de, “Dekí faribár toóufik loo; tuáñr imane tuáñre gom goijjé.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Éhon yóggwa ye dekí faribár toóufik faiyé aar Allar taarif gorí-gorí Isár fisáli doijje. Manúc beggúne híyan dekí Allar taarif goijjíl.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.