Lucas 18
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Baade Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ítara ttu hárr októt dua gorá foribó de aar hímmot no hára foribó de híyan cíkai bolla.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Ki hoilé, “Ekkán cóor ot eggwá bisarhar accíl, zibá ye no Alla re ḍooraitó aar no honó manúc ore forba goittó.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Aar hé cóor ot eggwá rari accíl; híba ye yóggwar hañse aái-aái hoitó de, ‘Añr duccon ókkol ottu añré insáf loido.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 “Yóggwa ye hooddin inkar goijjíl, montor fore nizoré nize hoór de, ‘Añí de no Alla re ḍoorai aar no honó manúc ore forba gorí,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 montor toóu e rari wa ye zettót añré ferecan gorát asé, añí ibáh re insáf loidiyum, arnóile ibáh ye barbár aái-aái añré óran gorífelaibo.’ ”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Yárbaade Malike hoór de, “Fúno, nainsáfi bisarhar gwá ye kii hoiyé.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Héndilla, Alla ye ki Íbar basíloiya bonda ókkol ore insáf loi no dibo né, zetará dine raite Íbar hañse hañde? Íba ye kí ítara lla híyan goitté deri goríbo?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Añí tuáñra re hoóir, Íba ye ítara re toratori insáf loidibo. Lekin Manúc or Fua zeñtté aibó, Íba ye kí duniyait iman faibo?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Hodún manúc zetará nizoré forhésgar ṭáare aar oinno zon ore hékarot goré, Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Dui zon manúc baitul-mukaddos ot dua goittó giiyé; ezzon óilde Féroci, ar ezzon óilde házana-tulóya.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Féroci wa ye tíyai nizor baabute endilla dua gorát doijje, ‘Ya Alla, añí Tuáñre cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé añí oinno manúc or ḍóilla ḍahañit, nainsáfi, aar zenákur no; e házana-tulóya war ḍóilla úddwa no.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Añí háftat duibar ruza rakí; aar añr tamám amodoni ttu doc bák or ek bák Tuáñre diifélai.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Lekin házana-tulóya wa ekkágori duré tíyai accíl; yóggwa ye asman or uzu sai bolla úddwa moncá no gorér, bólke buk kilai-kilai hoór de, ‘Ya Alla, añí gunágar or uore rahám goró.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “Añí tuáñra re hoóir, e manúc cwa beh forhésgar ṭóori gór ot giiyé, Féroci wa nó ṭóore; kiyólla-hoilé zee niki nizoré nize ḍoóñr kúwala ítare cóñṛo gorá zaybo; aar zee niki nizoré nize cóñṛo kúwala ítare ḍoóñr gorá zaybo.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Ek din maincé ítarar gura fuain dore yó Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune deikké rár, manúc cún ore bóṭboṛáiye.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Montor Isá ye fuain dore Íbar hañse matai hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé Allar raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé Allar raijjo re eggwá gura fuar ḍóilla góri kobul no goré, yóggwa híyan ot bilkúl góli no faribó.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Fore ezzon sóddare Isá ttu fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Añré gom kiyá ḍakoór? Alla bade toh ar kiyé gom nái.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Tuñí de hókum ókkol zano, zendilla niki, ‘Zená no goríba; kún no goríba; suri no goríba; misá gobá no diba; bafmaa re izzot goríba.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Yóggwa ye hoór de, “Añí híin beggún gurahale lóti amól gorí-gorí aiyír.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Híyan fúni Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuáñr ttu aijjó ekkán ham baki asé. Tuáñr ttu ziín asé híin beggún besi gorif ore baṛidogói, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Híyan fúni yóggwa kúb bezar óigiyoi, kiyólla-hoilé yóggwa ḍoóñr dóni accíl.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Isá ye yóggwar uzu saái hoór de, “Dón-doulot ola ókkol ottu Allar raijjot gólite hotó mockil!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kiyólla-hoilé tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Híin fúinne de ítara hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Íba ye hoór de, “Ziín insáne gorí no fare, híin Alla ye fare.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Fitore hoór de, “Soó, añára de górbari eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee niki Allar raijjor wasté gór, bou, báiyain, bafmaa yáh fuain eridiyé,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 yóggwa ye e zobanat híin boóut gun bicí faibo, aar aibó de zobanat ofúrani zindigi faibo.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore ekkinare loizai ítara re hoór de, “Soó, añára uore Jerúsalem ot zair, Manúc or Fuar baabute nobi ókkole ziín-ziín leikké híin beggún héṛe fura óibo.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Íba re Beyohúdi ókkol or hañse gosáidiya zaybo; ítara Íba re ínca goríbo, beizzoti goríbo, edde sép maribó;
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ítara Íba re coóñk mari baade zane marifélaibo. Lekin tin din ot din Íba zinda óizayboi.”
33 e, havendo-
34 Cárit tune hotá híin ekkán óu nó buzé; hé hotár maáni ítara ttu lukaiféla gíyeh, hétolla ziín hoiyé híin ítara buzí nó fare deh.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Isá zeñtté Jerikó cóor or ḍáke foóñicce, ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Yóggwa ye ek dol manúc ḍák ottu zaar de abas fúni, eṛé kii ór de fusár goijjé.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Maincé yóggwa re hoór de, “Isá Nasári e boli zaar deh.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Hétunot yóggwa ye guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Zetará age-age zaar de accíl, ítara yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé; montor yóggwa ye aró guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hókum díye de, yóggwa re Íbar hañse aná zay bolla. Yóggwa ḍáke aiccé rár, Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Tuñí kii soó, Añí tuáñr lla kii goittám?”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Isá ye yóggwa re hoór de, “Dekí faribár toóufik loo; tuáñr imane tuáñre gom goijjé.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Éhon yóggwa ye dekí faribár toóufik faiyé aar Allar taarif gorí-gorí Isár fisáli doijje. Manúc beggúne híyan dekí Allar taarif goijjíl.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.