Lucas 18
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Baade Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ítara ttu hárr októt dua gorá foribó de aar hímmot no hára foribó de híyan cíkai bolla.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ki hoilé, “Ekkán cóor ot eggwá bisarhar accíl, zibá ye no Alla re ḍooraitó aar no honó manúc ore forba goittó.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Aar hé cóor ot eggwá rari accíl; híba ye yóggwar hañse aái-aái hoitó de, ‘Añr duccon ókkol ottu añré insáf loido.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 “Yóggwa ye hooddin inkar goijjíl, montor fore nizoré nize hoór de, ‘Añí de no Alla re ḍoorai aar no honó manúc ore forba gorí,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 montor toóu e rari wa ye zettót añré ferecan gorát asé, añí ibáh re insáf loidiyum, arnóile ibáh ye barbár aái-aái añré óran gorífelaibo.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Yárbaade Malike hoór de, “Fúno, nainsáfi bisarhar gwá ye kii hoiyé.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Héndilla, Alla ye ki Íbar basíloiya bonda ókkol ore insáf loi no dibo né, zetará dine raite Íbar hañse hañde? Íba ye kí ítara lla híyan goitté deri goríbo?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Añí tuáñra re hoóir, Íba ye ítara re toratori insáf loidibo. Lekin Manúc or Fua zeñtté aibó, Íba ye kí duniyait iman faibo?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Hodún manúc zetará nizoré forhésgar ṭáare aar oinno zon ore hékarot goré, Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Dui zon manúc baitul-mukaddos ot dua goittó giiyé; ezzon óilde Féroci, ar ezzon óilde házana-tulóya.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Féroci wa ye tíyai nizor baabute endilla dua gorát doijje, ‘Ya Alla, añí Tuáñre cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé añí oinno manúc or ḍóilla ḍahañit, nainsáfi, aar zenákur no; e házana-tulóya war ḍóilla úddwa no.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Añí háftat duibar ruza rakí; aar añr tamám amodoni ttu doc bák or ek bák Tuáñre diifélai.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 “Lekin házana-tulóya wa ekkágori duré tíyai accíl; yóggwa ye asman or uzu sai bolla úddwa moncá no gorér, bólke buk kilai-kilai hoór de, ‘Ya Alla, añí gunágar or uore rahám goró.’
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “Añí tuáñra re hoóir, e manúc cwa beh forhésgar ṭóori gór ot giiyé, Féroci wa nó ṭóore; kiyólla-hoilé zee niki nizoré nize ḍoóñr kúwala ítare cóñṛo gorá zaybo; aar zee niki nizoré nize cóñṛo kúwala ítare ḍoóñr gorá zaybo.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ek din maincé ítarar gura fuain dore yó Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune deikké rár, manúc cún ore bóṭboṛáiye.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Montor Isá ye fuain dore Íbar hañse matai hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé Allar raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé Allar raijjo re eggwá gura fuar ḍóilla góri kobul no goré, yóggwa híyan ot bilkúl góli no faribó.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Fore ezzon sóddare Isá ttu fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Añré gom kiyá ḍakoór? Alla bade toh ar kiyé gom nái.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Tuñí de hókum ókkol zano, zendilla niki, ‘Zená no goríba; kún no goríba; suri no goríba; misá gobá no diba; bafmaa re izzot goríba.’ ”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Yóggwa ye hoór de, “Añí híin beggún gurahale lóti amól gorí-gorí aiyír.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Híyan fúni Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuáñr ttu aijjó ekkán ham baki asé. Tuáñr ttu ziín asé híin beggún besi gorif ore baṛidogói, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Híyan fúni yóggwa kúb bezar óigiyoi, kiyólla-hoilé yóggwa ḍoóñr dóni accíl.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Isá ye yóggwar uzu saái hoór de, “Dón-doulot ola ókkol ottu Allar raijjot gólite hotó mockil!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kiyólla-hoilé tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Híin fúinne de ítara hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Íba ye hoór de, “Ziín insáne gorí no fare, híin Alla ye fare.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Fitore hoór de, “Soó, añára de górbari eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee niki Allar raijjor wasté gór, bou, báiyain, bafmaa yáh fuain eridiyé,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 yóggwa ye e zobanat híin boóut gun bicí faibo, aar aibó de zobanat ofúrani zindigi faibo.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore ekkinare loizai ítara re hoór de, “Soó, añára uore Jerúsalem ot zair, Manúc or Fuar baabute nobi ókkole ziín-ziín leikké híin beggún héṛe fura óibo.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Íba re Beyohúdi ókkol or hañse gosáidiya zaybo; ítara Íba re ínca goríbo, beizzoti goríbo, edde sép maribó;
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 ítara Íba re coóñk mari baade zane marifélaibo. Lekin tin din ot din Íba zinda óizayboi.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Cárit tune hotá híin ekkán óu nó buzé; hé hotár maáni ítara ttu lukaiféla gíyeh, hétolla ziín hoiyé híin ítara buzí nó fare deh.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Isá zeñtté Jerikó cóor or ḍáke foóñicce, ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Yóggwa ye ek dol manúc ḍák ottu zaar de abas fúni, eṛé kii ór de fusár goijjé.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Maincé yóggwa re hoór de, “Isá Nasári e boli zaar deh.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Hétunot yóggwa ye guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Zetará age-age zaar de accíl, ítara yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé; montor yóggwa ye aró guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hókum díye de, yóggwa re Íbar hañse aná zay bolla. Yóggwa ḍáke aiccé rár, Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Tuñí kii soó, Añí tuáñr lla kii goittám?”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Isá ye yóggwa re hoór de, “Dekí faribár toóufik loo; tuáñr imane tuáñre gom goijjé.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Éhon yóggwa ye dekí faribár toóufik faiyé aar Allar taarif gorí-gorí Isár fisáli doijje. Manúc beggúne híyan dekí Allar taarif goijjíl.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.