Lucas 18

rhgc (RHGC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Baade Isá ye ítara re ekkán meésal hoiyé, ítara ttu hárr októt dua gorá foribó de aar hímmot no hára foribó de híyan cíkai bolla.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Ki hoilé, “Ekkán cóor ot eggwá bisarhar accíl, zibá ye no Alla re ḍooraitó aar no honó manúc ore forba goittó.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Aar hé cóor ot eggwá rari accíl; híba ye yóggwar hañse aái-aái hoitó de, ‘Añr duccon ókkol ottu añré insáf loido.’
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 “Yóggwa ye hooddin inkar goijjíl, montor fore nizoré nize hoór de, ‘Añí de no Alla re ḍoorai aar no honó manúc ore forba gorí,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 montor toóu e rari wa ye zettót añré ferecan gorát asé, añí ibáh re insáf loidiyum, arnóile ibáh ye barbár aái-aái añré óran gorífelaibo.’ ”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Yárbaade Malike hoór de, “Fúno, nainsáfi bisarhar gwá ye kii hoiyé.
6 E o Senhor continuou:
7 Héndilla, Alla ye ki Íbar basíloiya bonda ókkol ore insáf loi no dibo né, zetará dine raite Íbar hañse hañde? Íba ye kí ítara lla híyan goitté deri goríbo?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Añí tuáñra re hoóir, Íba ye ítara re toratori insáf loidibo. Lekin Manúc or Fua zeñtté aibó, Íba ye kí duniyait iman faibo?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Hodún manúc zetará nizoré forhésgar ṭáare aar oinno zon ore hékarot goré, Isá ye ítara re e meésal lan hoiyé,
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 “Dui zon manúc baitul-mukaddos ot dua goittó giiyé; ezzon óilde Féroci, ar ezzon óilde házana-tulóya.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Féroci wa ye tíyai nizor baabute endilla dua gorát doijje, ‘Ya Alla, añí Tuáñre cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé añí oinno manúc or ḍóilla ḍahañit, nainsáfi, aar zenákur no; e házana-tulóya war ḍóilla úddwa no.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Añí háftat duibar ruza rakí; aar añr tamám amodoni ttu doc bák or ek bák Tuáñre diifélai.’
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 “Lekin házana-tulóya wa ekkágori duré tíyai accíl; yóggwa ye asman or uzu sai bolla úddwa moncá no gorér, bólke buk kilai-kilai hoór de, ‘Ya Alla, añí gunágar or uore rahám goró.’
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 “Añí tuáñra re hoóir, e manúc cwa beh forhésgar ṭóori gór ot giiyé, Féroci wa nó ṭóore; kiyólla-hoilé zee niki nizoré nize ḍoóñr kúwala ítare cóñṛo gorá zaybo; aar zee niki nizoré nize cóñṛo kúwala ítare ḍoóñr gorá zaybo.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ek din maincé ítarar gura fuain dore yó Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítara re súwe; montor cárit tune deikké rár, manúc cún ore bóṭboṛáiye.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Montor Isá ye fuain dore Íbar hañse matai hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé Allar raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee kiyé Allar raijjo re eggwá gura fuar ḍóilla góri kobul no goré, yóggwa híyan ot bilkúl góli no faribó.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Fore ezzon sóddare Isá ttu fusár gorér de, “Gom Ustat, ofúrani zindigi miras faite añr ttu kii gorá foribó?”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuñí Añré gom kiyá ḍakoór? Alla bade toh ar kiyé gom nái.
19 Jesus respondeu:
20 Tuñí de hókum ókkol zano, zendilla niki, ‘Zená no goríba; kún no goríba; suri no goríba; misá gobá no diba; bafmaa re izzot goríba.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Yóggwa ye hoór de, “Añí híin beggún gurahale lóti amól gorí-gorí aiyír.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Híyan fúni Isá ye yóggwa re hoór de, “Tuáñr ttu aijjó ekkán ham baki asé. Tuáñr ttu ziín asé híin beggún besi gorif ore baṛidogói, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Híyan fúni yóggwa kúb bezar óigiyoi, kiyólla-hoilé yóggwa ḍoóñr dóni accíl.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Isá ye yóggwar uzu saái hoór de, “Dón-doulot ola ókkol ottu Allar raijjot gólite hotó mockil!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Kiyólla-hoilé tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Híin fúinne de ítara hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Íba ye hoór de, “Ziín insáne gorí no fare, híin Alla ye fare.”
27 Jesus respondeu:
28 Fitore hoór de, “Soó, añára de górbari eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zee niki Allar raijjor wasté gór, bou, báiyain, bafmaa yáh fuain eridiyé,
29 Jesus respondeu:
30 yóggwa ye e zobanat híin boóut gun bicí faibo, aar aibó de zobanat ofúrani zindigi faibo.”
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Yárbaade Isá ye baró zon cárit tun ore ekkinare loizai ítara re hoór de, “Soó, añára uore Jerúsalem ot zair, Manúc or Fuar baabute nobi ókkole ziín-ziín leikké híin beggún héṛe fura óibo.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Íba re Beyohúdi ókkol or hañse gosáidiya zaybo; ítara Íba re ínca goríbo, beizzoti goríbo, edde sép maribó;
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 ítara Íba re coóñk mari baade zane marifélaibo. Lekin tin din ot din Íba zinda óizayboi.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Cárit tune hotá híin ekkán óu nó buzé; hé hotár maáni ítara ttu lukaiféla gíyeh, hétolla ziín hoiyé híin ítara buzí nó fare deh.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Isá zeñtté Jerikó cóor or ḍáke foóñicce, ezzon añdá manúc rastar hañsat boói hórat mager de accíl.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Yóggwa ye ek dol manúc ḍák ottu zaar de abas fúni, eṛé kii ór de fusár goijjé.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Maincé yóggwa re hoór de, “Isá Nasári e boli zaar deh.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Hétunot yóggwa ye guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua Isá, añr uore rahám goró!”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Zetará age-age zaar de accíl, ítara yóggwa re jéjjeṛai nizám óito hoiyé; montor yóggwa ye aró guzori-guzori hoór de, “Ó Dawud or Fua, añr uore rahám goró!”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Hétunot Isá tíyaigiyoi aar hókum díye de, yóggwa re Íbar hañse aná zay bolla. Yóggwa ḍáke aiccé rár, Isá ye yóggwa ttu fusár gorér de,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 “Tuñí kii soó, Añí tuáñr lla kii goittám?”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Isá ye yóggwa re hoór de, “Dekí faribár toóufik loo; tuáñr imane tuáñre gom goijjé.”
42 Então Jesus disse:
43 Éhon yóggwa ye dekí faribár toóufik faiyé aar Allar taarif gorí-gorí Isár fisáli doijje. Manúc beggúne híyan dekí Allar taarif goijjíl.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.