Lucas 14
rhgc (RHGC) vs NVT
1 Ekbar eén óiye, ek ebaadot-or-din zeñtté Isá Féroci ókkol or ezzon sóddar or gór ot hána háito giiyé, manúc ókkole Íbar uore háas nozor raikkíl.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Héṛe Íbar muúntu endilla ezzon manúc accíl zibá ttu fúla biyaram asé.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Isá ye alem edde Féroci ókkol ottu fusár gorér de, “Ebaadot-or-din biyaram gom goríbar zayes asé né nái?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Montor ítara nizám mári táikkil. Íba ye manúc cwa re áte dóri gom goijjé, baade duñraidiyé.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Tarfore Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñrar bútore endilla hon asó, zee niki nizor fua yáh doóñra-goru ebaadot-or-din kuwat forilé, yíba re éhon-éhon tulí no loiba de?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Montor ítara híyan or honó zuwab di nó fare.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Isá ye zeñtté dawot faiyé de meéman ókkole hondilla gori izzoitta zaga basíloor de deikké, Íba ye ítara re ekkán meésal diyé:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Honókiye tuáñre boiraitta hánat dawot dilé, zai yore izzoitta zagat no boiccógoi, kiyólla-hoilé óitofare yóggwa ye tuáñr túaro izzotdár ézzon ore dawot diyé.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Zodi boiyó, zee niki tuáñre edde íba re dawot diyé, yóggwa ye aái tuáñre hoibó de, ‘Tuáñr zaga gán e manúc cwa re doo.’ Hétunot tuáñr ttu córom fai, nisor zagat zai buá foribó.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Yárbodol, dawot faile, zai yore nisor zagat boiccógoi, zeéne zee niki tuáñre dawot diyé, yóggwa ye aái hoó de, ‘Dustó, uoror zagat zai boiyógoi.’ Hétunot tuñí tuáñr fúañti hána háar de ítara beggún or muúntu izzot faiba.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Kiyólla-hoilé zee niki nizoré nize ḍoóñr kúwala, ítare cóñṛo gorá zaybo; aar zee niki nizoré nize cóñṛo kúwala, ítare ḍoóñr gorá zaybo.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Baade Isá ye zee niki Íba re dawot diyé yóggwa re hoór de, “Tuñí duúñijjar yáh biyal or hána goríle, tuáñr dustó ókkol ore, báiyain dore, eganaguiccí re, yáh atehañsór tuangor ókkol ore dawot no diyó; zodi doh, ítara yó waafes tuáñre dawot di fúñzaydibo.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Yár túaro, tuñí hána goríle, lulá, leng, edde añdá manúc ókkol ore dawot diyo,
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 tói tuñí borhot faiba, kiyólla-hoilé ítara toh tuáñre fúñzaidi no faribó; aar forhésgar ókkol háñcor-or-din zinda ói uṛíbo de híyala tuñí bodola faiba.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Isár fúañti hána háito boiccé de ítara ttu ezzone híyan fúni hoór de, “Mubarek ubá zibá ye Allar raijjot hána háibo.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Íba ye yóggwa re hoór de, “Ezzon maincé eggwá ḍoóñr hána goijjé, aar boóut kiyó re dawot diyé.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Hánar októ óiye rár, ítara re endilla hoói matai bolla yóggwa ye nizor goóur difeṛáiye, ‘Aiyó, yala beggún toiyar óiye.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Montor ítara zon-zon beggúne bahána diyat doijje. Foóilar íte hoór de, ‘Añí ekkán zaga kinní, añr ttu híyan saitó zaa foribó; meérbani góri añré maf goró.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Ar ezzone hoór de, ‘Añí fañs zura doóñra-goru kinní, añí híin háṛibo né saitó zair; meérbani góri añré maf goró.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Aró ézzone hoór de, ‘Añí noya-noya biyá goijjí deh; añí aái no faijjum.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Tói goóur gwá aái tar girós ore híin zanaiyé. Baade gór or giróse guccá góri nizor goóur ore hoór de, ‘Toratori cóor or rasta-rasta edde goldi-goldi zai gorif, mazur, añdá edde leng ókkol ore angói.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Tarfore goóur gwá ye hoór de, ‘Malik, tuñí zeén hókum goijjó héen goijjá óiye, lekin aijjó zaga háli asé.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Giróse goóur gwá re hoór de, ‘Baáre rasta-rasta edde foñté-foñté zaa, zai manúc ókkol ore eṛé ai bolla mojbur goríc, zeéne añr gór bórizagoi.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Kiyólla-hoilé añí tuáñra re hoóir, zetará re dawot diya giyéh, ítara honókiye añr hána hái no faribó.’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ekbar zeñtté becábicí manúc Isár fúañti zaat accíl, Íba ye fíri ítara re hoór de,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Zee niki Añr héṛe aiyé yóggwa ye nizor baf, maa, bou, fuain, báiyain edde bóinain ore, bólke nizor zan ore úddwa Añré goré de yár túaro hom muhábbot no goillé, yóggwa Añr ummot ói no fare.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Zee niki nizor kúruc no boói Añr fisáli dore, yóggwa Añr ummot ói no fare.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Kiyólla-hoilé tuáñrar bútore endilla hon asé, ekkán minár banaitó sailé age boói nizor ttu híyan furafuri banai bolla kula de hédun ṭiañ-foicá asé né nái kiyas no goríbo dé?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Arnóile toh zeñtté yóggwa ye guijja gán tulí baade guñṛa tulí no fare, zetará dekíbo ítara beggúne yóggwa re téceraibo,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 eén hoói, ‘E manúc cwa ye bana cúru goijjíl, montor guñṛa tulí nó fare.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Yáto, endilla baáñcca hon asé, arek baáñcca llói larái goittó zaibar tákile age boói nizor doc ázar fóous lói, nizor hélaf aibó de kuri ázar fóous or mukabela gorí faribó né no faribó kiyas no goríbo dé?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 No faribó de óile, yóggwa ye duré tákite nomainda difeṛái, bonizaybói lla corót or aros goríbo.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Borabor héndilla, tuáñra ttu zee niki nizor hárr kessú eri no deh, yóggwa Añr ummot ói no fare.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Nun toh gom jiníc, montor zodi nun or dok zaagói, tóoile híin ore keéngori abar nuncá gorá zaybo?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Híin toh no zobin olla ham aiyé aar no fáñic ísafe ham aiyé; maincé híin ore baáre félaide.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.