Lucas 14

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ekbar eén óiye, ek ebaadot-or-din zeñtté Isá Féroci ókkol or ezzon sóddar or gór ot hána háito giiyé, manúc ókkole Íbar uore háas nozor raikkíl.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Héṛe Íbar muúntu endilla ezzon manúc accíl zibá ttu fúla biyaram asé.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Isá ye alem edde Féroci ókkol ottu fusár gorér de, “Ebaadot-or-din biyaram gom goríbar zayes asé né nái?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Montor ítara nizám mári táikkil. Íba ye manúc cwa re áte dóri gom goijjé, baade duñraidiyé.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Tarfore Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñrar bútore endilla hon asó, zee niki nizor fua yáh doóñra-goru ebaadot-or-din kuwat forilé, yíba re éhon-éhon tulí no loiba de?”
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Montor ítara híyan or honó zuwab di nó fare.
6 E eles nada puderam responder.
7 Isá ye zeñtté dawot faiyé de meéman ókkole hondilla gori izzoitta zaga basíloor de deikké, Íba ye ítara re ekkán meésal diyé:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 “Honókiye tuáñre boiraitta hánat dawot dilé, zai yore izzoitta zagat no boiccógoi, kiyólla-hoilé óitofare yóggwa ye tuáñr túaro izzotdár ézzon ore dawot diyé.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Zodi boiyó, zee niki tuáñre edde íba re dawot diyé, yóggwa ye aái tuáñre hoibó de, ‘Tuáñr zaga gán e manúc cwa re doo.’ Hétunot tuáñr ttu córom fai, nisor zagat zai buá foribó.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Yárbodol, dawot faile, zai yore nisor zagat boiccógoi, zeéne zee niki tuáñre dawot diyé, yóggwa ye aái hoó de, ‘Dustó, uoror zagat zai boiyógoi.’ Hétunot tuñí tuáñr fúañti hána háar de ítara beggún or muúntu izzot faiba.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Kiyólla-hoilé zee niki nizoré nize ḍoóñr kúwala, ítare cóñṛo gorá zaybo; aar zee niki nizoré nize cóñṛo kúwala, ítare ḍoóñr gorá zaybo.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Baade Isá ye zee niki Íba re dawot diyé yóggwa re hoór de, “Tuñí duúñijjar yáh biyal or hána goríle, tuáñr dustó ókkol ore, báiyain dore, eganaguiccí re, yáh atehañsór tuangor ókkol ore dawot no diyó; zodi doh, ítara yó waafes tuáñre dawot di fúñzaydibo.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Yár túaro, tuñí hána goríle, lulá, leng, edde añdá manúc ókkol ore dawot diyo,
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 tói tuñí borhot faiba, kiyólla-hoilé ítara toh tuáñre fúñzaidi no faribó; aar forhésgar ókkol háñcor-or-din zinda ói uṛíbo de híyala tuñí bodola faiba.”
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Isár fúañti hána háito boiccé de ítara ttu ezzone híyan fúni hoór de, “Mubarek ubá zibá ye Allar raijjot hána háibo.”
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Íba ye yóggwa re hoór de, “Ezzon maincé eggwá ḍoóñr hána goijjé, aar boóut kiyó re dawot diyé.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Hánar októ óiye rár, ítara re endilla hoói matai bolla yóggwa ye nizor goóur difeṛáiye, ‘Aiyó, yala beggún toiyar óiye.’
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 “Montor ítara zon-zon beggúne bahána diyat doijje. Foóilar íte hoór de, ‘Añí ekkán zaga kinní, añr ttu híyan saitó zaa foribó; meérbani góri añré maf goró.’
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 “Ar ezzone hoór de, ‘Añí fañs zura doóñra-goru kinní, añí híin háṛibo né saitó zair; meérbani góri añré maf goró.’
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 “Aró ézzone hoór de, ‘Añí noya-noya biyá goijjí deh; añí aái no faijjum.’
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 “Tói goóur gwá aái tar girós ore híin zanaiyé. Baade gór or giróse guccá góri nizor goóur ore hoór de, ‘Toratori cóor or rasta-rasta edde goldi-goldi zai gorif, mazur, añdá edde leng ókkol ore angói.’
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Tarfore goóur gwá ye hoór de, ‘Malik, tuñí zeén hókum goijjó héen goijjá óiye, lekin aijjó zaga háli asé.’
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 “Giróse goóur gwá re hoór de, ‘Baáre rasta-rasta edde foñté-foñté zaa, zai manúc ókkol ore eṛé ai bolla mojbur goríc, zeéne añr gór bórizagoi.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Kiyólla-hoilé añí tuáñra re hoóir, zetará re dawot diya giyéh, ítara honókiye añr hána hái no faribó.’ ”
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Ekbar zeñtté becábicí manúc Isár fúañti zaat accíl, Íba ye fíri ítara re hoór de,
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 “Zee niki Añr héṛe aiyé yóggwa ye nizor baf, maa, bou, fuain, báiyain edde bóinain ore, bólke nizor zan ore úddwa Añré goré de yár túaro hom muhábbot no goillé, yóggwa Añr ummot ói no fare.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Zee niki nizor kúruc no boói Añr fisáli dore, yóggwa Añr ummot ói no fare.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 “Kiyólla-hoilé tuáñrar bútore endilla hon asé, ekkán minár banaitó sailé age boói nizor ttu híyan furafuri banai bolla kula de hédun ṭiañ-foicá asé né nái kiyas no goríbo dé?
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Arnóile toh zeñtté yóggwa ye guijja gán tulí baade guñṛa tulí no fare, zetará dekíbo ítara beggúne yóggwa re téceraibo,
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 eén hoói, ‘E manúc cwa ye bana cúru goijjíl, montor guñṛa tulí nó fare.’
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 “Yáto, endilla baáñcca hon asé, arek baáñcca llói larái goittó zaibar tákile age boói nizor doc ázar fóous lói, nizor hélaf aibó de kuri ázar fóous or mukabela gorí faribó né no faribó kiyas no goríbo dé?
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 No faribó de óile, yóggwa ye duré tákite nomainda difeṛái, bonizaybói lla corót or aros goríbo.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Borabor héndilla, tuáñra ttu zee niki nizor hárr kessú eri no deh, yóggwa Añr ummot ói no fare.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Nun toh gom jiníc, montor zodi nun or dok zaagói, tóoile híin ore keéngori abar nuncá gorá zaybo?
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Híin toh no zobin olla ham aiyé aar no fáñic ísafe ham aiyé; maincé híin ore baáre félaide.
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.