João 13

rhgc (RHGC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Azadir-id or ekkágori agor hotá. Isá ye zainto de, Íba e duniyai ttu Baf or héṛe zaibar októ aáigiyoi. Duniyait mazé zetará Íbar Nizor manúc accíl ítara re Íba ye muhábbot goittó aar ítara re ahéri foijjonto muhábbot goijjíl.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Héñtte biyal or hánar októ accíl. Íba re dóridi bolla Ibilíce Sáimon or fua Yohúdah Iskáriyet or dil ot age lóti niyot gólaidiye.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Isá ye zainto de, Bafe Íbar át ot hárr kessú diifélaiye aar Íba Allar torfóttu aiccé edde Allar héṛe beh fíri zaar;
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 hétolla Íba ye hána eri uiṭṭíl, aar Nizor gaar uoror hoor kúli emmikká eijjé, baade ekkán gansá looi keeñil ot baindé.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Tarfore Íba ye gaálat faní ḍáli cárit tun or ṭéng dúwai díyat doijje, aar Íbar keeñil ot baindíl de gansá gán lói híin fuñsí díyat doijje.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Baade Íba Sáimon Fitor or íñyot foóñicce. Fitore Íba re hoór de, “Malik, Tuñí añr ṭéng dúwai díba dé?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Isá ye íba re zuwabe hoór de, “Añí kii gorír tui ehón no buzíbi, montor fore buzíbi.”
7 Jesus respondeu:
8 Fitore Íba re hoór de, “Tuñí bilkúl añr ṭéng no dúiyo.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Hétunot Sáimon Fitore Íba re hoór de, “Malik, tóoile siríf añr ṭéng no, bólke añr át tun edde matá yó dúwaido.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Isá ye íba re hoór de, “Zee niki gaa dúifelaiye, ítar ttu siríf ṭéng dúwa fore deh, kiyólla-hoilé íte toh furafuri sáfsutara. Tuáñra sáf, montor beggún no.”
10 Aí Jesus disse:
11 Isá ye zane Íba re hone dóridibo deh; hétolla Íba ye hoiyé de, “Tuáñra beggún sáf no.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Tói zeñtté Íba ttu ítarar ṭéng dúiya óiye, Íba ye Nizor hoor fiñdí abar boiccé. Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re kii goijjí de buijjó né?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Tuáñra toh Añré Ustat edde Malik ḍako, aar tuáñra híyan sóiyi hoó, kiyólla-hoilé Añí toh héndilla ói.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Tói Añí zettót tuáñrar Malik edde Ustat ói tuáñrar ṭéng dúwai díyi, tuáñra ttu yó ezzone ar ezzon or ṭéng dúwai díyar zorur.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Añí gorí tuáñra re ekkán nomuna daháiyi de, zeéne Añí tuáñra re goijjí de héndilla tuáñra yó goró.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, gulam nizor girós or túaro ḍoóñr no, aar zibá re difeṛá gíyeh íba yó difeṛóyar túaro ḍoóñr no.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Yala tuáñra toh iín zano, zodi amól goró tóoile tuáñra mubarek.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Añí tuáñra beggún or hotá hoóir de no; Añí zani Añí hontará re basíloiyi. Montor héndilla etollá ór zeéne pak-kalam or hotá yián fura ó, ‘Zee niki Añr fúañti ruṭi háa, íte Añr ulḍa latí tuillé.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “Híyan óibar age Añí yala lóti tuáñra re zanaidir, zeéne híyan óile tuáñra ekin goró de, Añí óilam de Íba.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki Añí difeṛáide yóggwa re kobul goré, íte Añré kobul goré deh; aar zee niki Añré kobul goré, íte Añré difeṛáiye de Íba re kobul goré deh.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Isá ttu híin hoiyá ói baade, dil ot ferecan laiggé, aar hoóifelaiye de ki, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, tuáñra ezzone Añré dóri diba.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Cárit tune Isá ye har hotá hoór de buzí no fari ezzon or uzu ezzone saát doijje.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ítara ttu ze cárit twa re Isá ye muhábbot goittó, yóggwa Isár gaat élan dí boiṛá accíl.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Sáimon Fitore hé cárit twa re icára gorí hoór de, “Íba ye har hotá hoór de fusár goró.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Tói hé cárit twa Isár gaat élan dí fusár gorér de, “Malik, íte hon?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Isá ye zuwab der de, “Ruṭir ṭukuṛa yián burai Añí zaré diiyum, tee óilde manúc íte.” Baade Íba ye ruṭir ṭukuṛa gán burai Sáimon Iskáriyet or fua Yohúdah re diiyé.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ruṭir ṭukuṛa gán looi baade Cóitan ítar bútore góligiyoi.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Montor hána háito boiccé de ítara honókiye nó buzé de, Íba ye ítare hotá híyan kiyólla hoiyé.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Hodúne ṭáaijjil de, Yohúdah ttu zettót ṭiañr feṭi accíl hétolla Isá ye ítare endilla hoiyé de, “Id olla ziín zorur híin kini angói,” arnóile gorif ókkol ore kessú deegói.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Íte ruṭir ṭukuṛa gán looi toratori baárkule neeligiyói. Híyala rait.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Íte baáre zaigói baade, Isá ye hoór de, “Yala Manúc or Fuar mohíma zahér óibar októ aiccé, aar Allar mohíma Íbar duara zahér óibo.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Zeñtté Íbar duara Allar mohíma zahér óibo, héñtte Alla ye yó Nizor duara hé Manúc or Fuar mohíma zahér goríbo, aar Íba ye Nizor mohíma bicí toratori zahér goríbo.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Ó Fuain ókkol, Añí tuáñrar fúañti ar kessú októ foijjonto así deh. Tuáñra Añr talac goríba, montor Añí Yohúdi ókkol ore zendilla hoóilam, héndilla yala Añí tuáñra re yó hoóir, ‘Añí zeṛé zairgói héṛe tuáñra aái no faribá.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Añí tuáñra re ekkán noya hókum dír, ki hoilé, tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró. Añí zendilla tuáñra re muhábbot goijjí, héndilla tuáñra yó ezzon ore ezzone muhábbot goró.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Zodi tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró, híyane beggúne zanibó de, tuáñra óilade Añr ummot.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Sáimon Fitore Isá re hoór de, “Malik, Tuñí hoṛé zoórgoi dé?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Fitore Íba ttu fusár gorér de, “Malik, añí Tuáñr fúañti yala kiyá aái no faittam? Añí toh Tuáñr lla bóuli nizor zan úddwa difélaiyum.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Isá ye zuwab der de, “Tui Añr lla tor zan difélaibi dé? Añí toré sóiyi-sóiyi hoóir, ratakurá bak dibar age tui Añré tin bar inkar goríbi.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.