João 13
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Azadir-id or ekkágori agor hotá. Isá ye zainto de, Íba e duniyai ttu Baf or héṛe zaibar októ aáigiyoi. Duniyait mazé zetará Íbar Nizor manúc accíl ítara re Íba ye muhábbot goittó aar ítara re ahéri foijjonto muhábbot goijjíl.
1 Ora, antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Héñtte biyal or hánar októ accíl. Íba re dóridi bolla Ibilíce Sáimon or fua Yohúdah Iskáriyet or dil ot age lóti niyot gólaidiye.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Isá ye zainto de, Bafe Íbar át ot hárr kessú diifélaiye aar Íba Allar torfóttu aiccé edde Allar héṛe beh fíri zaar;
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 hétolla Íba ye hána eri uiṭṭíl, aar Nizor gaar uoror hoor kúli emmikká eijjé, baade ekkán gansá looi keeñil ot baindé.
4 levantou-se da ceia, tirou as vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Tarfore Íba ye gaálat faní ḍáli cárit tun or ṭéng dúwai díyat doijje, aar Íbar keeñil ot baindíl de gansá gán lói híin fuñsí díyat doijje.
5 Depois, pôs água numa bacia e começou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar- lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Baade Íba Sáimon Fitor or íñyot foóñicce. Fitore Íba re hoór de, “Malik, Tuñí añr ṭéng dúwai díba dé?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Isá ye íba re zuwabe hoór de, “Añí kii gorír tui ehón no buzíbi, montor fore buzíbi.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, não o sabes tu, agora, mas tu o saberás depois.
8 Fitore Íba re hoór de, “Tuñí bilkúl añr ṭéng no dúiyo.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Hétunot Sáimon Fitore Íba re hoór de, “Malik, tóoile siríf añr ṭéng no, bólke añr át tun edde matá yó dúwaido.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Isá ye íba re hoór de, “Zee niki gaa dúifelaiye, ítar ttu siríf ṭéng dúwa fore deh, kiyólla-hoilé íte toh furafuri sáfsutara. Tuáñra sáf, montor beggún no.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Isá ye zane Íba re hone dóridibo deh; hétolla Íba ye hoiyé de, “Tuáñra beggún sáf no.”
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Tói zeñtté Íba ttu ítarar ṭéng dúiya óiye, Íba ye Nizor hoor fiñdí abar boiccé. Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re kii goijjí de buijjó né?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Tuáñra toh Añré Ustat edde Malik ḍako, aar tuáñra híyan sóiyi hoó, kiyólla-hoilé Añí toh héndilla ói.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Tói Añí zettót tuáñrar Malik edde Ustat ói tuáñrar ṭéng dúwai díyi, tuáñra ttu yó ezzone ar ezzon or ṭéng dúwai díyar zorur.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Añí gorí tuáñra re ekkán nomuna daháiyi de, zeéne Añí tuáñra re goijjí de héndilla tuáñra yó goró.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, gulam nizor girós or túaro ḍoóñr no, aar zibá re difeṛá gíyeh íba yó difeṛóyar túaro ḍoóñr no.
16 Na verdade, na verdade vos digo
17 Yala tuáñra toh iín zano, zodi amól goró tóoile tuáñra mubarek.
17 Se sabeis essas
18 “Añí tuáñra beggún or hotá hoóir de no; Añí zani Añí hontará re basíloiyi. Montor héndilla etollá ór zeéne pak-kalam or hotá yián fura ó, ‘Zee niki Añr fúañti ruṭi háa, íte Añr ulḍa latí tuillé.’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come
19 “Híyan óibar age Añí yala lóti tuáñra re zanaidir, zeéne híyan óile tuáñra ekin goró de, Añí óilam de Íba.
19 Desde agora, vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki Añí difeṛáide yóggwa re kobul goré, íte Añré kobul goré deh; aar zee niki Añré kobul goré, íte Añré difeṛáiye de Íba re kobul goré deh.”
20 Na verdade, na verdade vos digo que se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Isá ttu híin hoiyá ói baade, dil ot ferecan laiggé, aar hoóifelaiye de ki, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, tuáñra ezzone Añré dóri diba.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Cárit tune Isá ye har hotá hoór de buzí no fari ezzon or uzu ezzone saát doijje.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, sem saberem de quem ele falava.
23 Ítara ttu ze cárit twa re Isá ye muhábbot goittó, yóggwa Isár gaat élan dí boiṛá accíl.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Sáimon Fitore hé cárit twa re icára gorí hoór de, “Íba ye har hotá hoór de fusár goró.”
24 Então, Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Tói hé cárit twa Isár gaat élan dí fusár gorér de, “Malik, íte hon?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Isá ye zuwab der de, “Ruṭir ṭukuṛa yián burai Añí zaré diiyum, tee óilde manúc íte.” Baade Íba ye ruṭir ṭukuṛa gán burai Sáimon Iskáriyet or fua Yohúdah re diiyé.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Ruṭir ṭukuṛa gán looi baade Cóitan ítar bútore góligiyoi.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Montor hána háito boiccé de ítara honókiye nó buzé de, Íba ye ítare hotá híyan kiyólla hoiyé.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isso,
29 Hodúne ṭáaijjil de, Yohúdah ttu zettót ṭiañr feṭi accíl hétolla Isá ye ítare endilla hoiyé de, “Id olla ziín zorur híin kini angói,” arnóile gorif ókkol ore kessú deegói.
29 porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Íte ruṭir ṭukuṛa gán looi toratori baárkule neeligiyói. Híyala rait.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Íte baáre zaigói baade, Isá ye hoór de, “Yala Manúc or Fuar mohíma zahér óibar októ aiccé, aar Allar mohíma Íbar duara zahér óibo.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora, é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Zeñtté Íbar duara Allar mohíma zahér óibo, héñtte Alla ye yó Nizor duara hé Manúc or Fuar mohíma zahér goríbo, aar Íba ye Nizor mohíma bicí toratori zahér goríbo.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo e logo o há de glorificar.
33 “Ó Fuain ókkol, Añí tuáñrar fúañti ar kessú októ foijjonto así deh. Tuáñra Añr talac goríba, montor Añí Yohúdi ókkol ore zendilla hoóilam, héndilla yala Añí tuáñra re yó hoóir, ‘Añí zeṛé zairgói héṛe tuáñra aái no faribá.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, e, como tinha dito aos judeus: para onde eu vou não podeis vós ir, eu vo-lo digo também agora.
34 “Añí tuáñra re ekkán noya hókum dír, ki hoilé, tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró. Añí zendilla tuáñra re muhábbot goijjí, héndilla tuáñra yó ezzon ore ezzone muhábbot goró.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Zodi tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró, híyane beggúne zanibó de, tuáñra óilade Añr ummot.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Sáimon Fitore Isá re hoór de, “Malik, Tuñí hoṛé zoórgoi dé?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes, agora, seguir-me, mas, depois, me seguirás.
37 Fitore Íba ttu fusár gorér de, “Malik, añí Tuáñr fúañti yala kiyá aái no faittam? Añí toh Tuáñr lla bóuli nizor zan úddwa difélaiyum.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Isá ye zuwab der de, “Tui Añr lla tor zan difélaibi dé? Añí toré sóiyi-sóiyi hoóir, ratakurá bak dibar age tui Añré tin bar inkar goríbi.
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo, enquanto me não tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.