João 13

rhgc (RHGC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Azadir-id or ekkágori agor hotá. Isá ye zainto de, Íba e duniyai ttu Baf or héṛe zaibar októ aáigiyoi. Duniyait mazé zetará Íbar Nizor manúc accíl ítara re Íba ye muhábbot goittó aar ítara re ahéri foijjonto muhábbot goijjíl.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Héñtte biyal or hánar októ accíl. Íba re dóridi bolla Ibilíce Sáimon or fua Yohúdah Iskáriyet or dil ot age lóti niyot gólaidiye.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Isá ye zainto de, Bafe Íbar át ot hárr kessú diifélaiye aar Íba Allar torfóttu aiccé edde Allar héṛe beh fíri zaar;
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 hétolla Íba ye hána eri uiṭṭíl, aar Nizor gaar uoror hoor kúli emmikká eijjé, baade ekkán gansá looi keeñil ot baindé.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Tarfore Íba ye gaálat faní ḍáli cárit tun or ṭéng dúwai díyat doijje, aar Íbar keeñil ot baindíl de gansá gán lói híin fuñsí díyat doijje.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Baade Íba Sáimon Fitor or íñyot foóñicce. Fitore Íba re hoór de, “Malik, Tuñí añr ṭéng dúwai díba dé?”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Isá ye íba re zuwabe hoór de, “Añí kii gorír tui ehón no buzíbi, montor fore buzíbi.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Fitore Íba re hoór de, “Tuñí bilkúl añr ṭéng no dúiyo.”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Hétunot Sáimon Fitore Íba re hoór de, “Malik, tóoile siríf añr ṭéng no, bólke añr át tun edde matá yó dúwaido.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Isá ye íba re hoór de, “Zee niki gaa dúifelaiye, ítar ttu siríf ṭéng dúwa fore deh, kiyólla-hoilé íte toh furafuri sáfsutara. Tuáñra sáf, montor beggún no.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Isá ye zane Íba re hone dóridibo deh; hétolla Íba ye hoiyé de, “Tuáñra beggún sáf no.”
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Tói zeñtté Íba ttu ítarar ṭéng dúiya óiye, Íba ye Nizor hoor fiñdí abar boiccé. Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re kii goijjí de buijjó né?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Tuáñra toh Añré Ustat edde Malik ḍako, aar tuáñra híyan sóiyi hoó, kiyólla-hoilé Añí toh héndilla ói.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Tói Añí zettót tuáñrar Malik edde Ustat ói tuáñrar ṭéng dúwai díyi, tuáñra ttu yó ezzone ar ezzon or ṭéng dúwai díyar zorur.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Añí gorí tuáñra re ekkán nomuna daháiyi de, zeéne Añí tuáñra re goijjí de héndilla tuáñra yó goró.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, gulam nizor girós or túaro ḍoóñr no, aar zibá re difeṛá gíyeh íba yó difeṛóyar túaro ḍoóñr no.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Yala tuáñra toh iín zano, zodi amól goró tóoile tuáñra mubarek.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 “Añí tuáñra beggún or hotá hoóir de no; Añí zani Añí hontará re basíloiyi. Montor héndilla etollá ór zeéne pak-kalam or hotá yián fura ó, ‘Zee niki Añr fúañti ruṭi háa, íte Añr ulḍa latí tuillé.’
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Híyan óibar age Añí yala lóti tuáñra re zanaidir, zeéne híyan óile tuáñra ekin goró de, Añí óilam de Íba.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki Añí difeṛáide yóggwa re kobul goré, íte Añré kobul goré deh; aar zee niki Añré kobul goré, íte Añré difeṛáiye de Íba re kobul goré deh.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Isá ttu híin hoiyá ói baade, dil ot ferecan laiggé, aar hoóifelaiye de ki, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, tuáñra ezzone Añré dóri diba.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Cárit tune Isá ye har hotá hoór de buzí no fari ezzon or uzu ezzone saát doijje.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Ítara ttu ze cárit twa re Isá ye muhábbot goittó, yóggwa Isár gaat élan dí boiṛá accíl.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Sáimon Fitore hé cárit twa re icára gorí hoór de, “Íba ye har hotá hoór de fusár goró.”
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Tói hé cárit twa Isár gaat élan dí fusár gorér de, “Malik, íte hon?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Isá ye zuwab der de, “Ruṭir ṭukuṛa yián burai Añí zaré diiyum, tee óilde manúc íte.” Baade Íba ye ruṭir ṭukuṛa gán burai Sáimon Iskáriyet or fua Yohúdah re diiyé.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Ruṭir ṭukuṛa gán looi baade Cóitan ítar bútore góligiyoi.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Montor hána háito boiccé de ítara honókiye nó buzé de, Íba ye ítare hotá híyan kiyólla hoiyé.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Hodúne ṭáaijjil de, Yohúdah ttu zettót ṭiañr feṭi accíl hétolla Isá ye ítare endilla hoiyé de, “Id olla ziín zorur híin kini angói,” arnóile gorif ókkol ore kessú deegói.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Íte ruṭir ṭukuṛa gán looi toratori baárkule neeligiyói. Híyala rait.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Íte baáre zaigói baade, Isá ye hoór de, “Yala Manúc or Fuar mohíma zahér óibar októ aiccé, aar Allar mohíma Íbar duara zahér óibo.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Zeñtté Íbar duara Allar mohíma zahér óibo, héñtte Alla ye yó Nizor duara hé Manúc or Fuar mohíma zahér goríbo, aar Íba ye Nizor mohíma bicí toratori zahér goríbo.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 “Ó Fuain ókkol, Añí tuáñrar fúañti ar kessú októ foijjonto así deh. Tuáñra Añr talac goríba, montor Añí Yohúdi ókkol ore zendilla hoóilam, héndilla yala Añí tuáñra re yó hoóir, ‘Añí zeṛé zairgói héṛe tuáñra aái no faribá.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 “Añí tuáñra re ekkán noya hókum dír, ki hoilé, tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró. Añí zendilla tuáñra re muhábbot goijjí, héndilla tuáñra yó ezzon ore ezzone muhábbot goró.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Zodi tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró, híyane beggúne zanibó de, tuáñra óilade Añr ummot.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Sáimon Fitore Isá re hoór de, “Malik, Tuñí hoṛé zoórgoi dé?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Fitore Íba ttu fusár gorér de, “Malik, añí Tuáñr fúañti yala kiyá aái no faittam? Añí toh Tuáñr lla bóuli nizor zan úddwa difélaiyum.”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Isá ye zuwab der de, “Tui Añr lla tor zan difélaibi dé? Añí toré sóiyi-sóiyi hoóir, ratakurá bak dibar age tui Añré tin bar inkar goríbi.
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.