João 13
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Azadir-id or ekkágori agor hotá. Isá ye zainto de, Íba e duniyai ttu Baf or héṛe zaibar októ aáigiyoi. Duniyait mazé zetará Íbar Nizor manúc accíl ítara re Íba ye muhábbot goittó aar ítara re ahéri foijjonto muhábbot goijjíl.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Héñtte biyal or hánar októ accíl. Íba re dóridi bolla Ibilíce Sáimon or fua Yohúdah Iskáriyet or dil ot age lóti niyot gólaidiye.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Isá ye zainto de, Bafe Íbar át ot hárr kessú diifélaiye aar Íba Allar torfóttu aiccé edde Allar héṛe beh fíri zaar;
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 hétolla Íba ye hána eri uiṭṭíl, aar Nizor gaar uoror hoor kúli emmikká eijjé, baade ekkán gansá looi keeñil ot baindé.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Tarfore Íba ye gaálat faní ḍáli cárit tun or ṭéng dúwai díyat doijje, aar Íbar keeñil ot baindíl de gansá gán lói híin fuñsí díyat doijje.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Baade Íba Sáimon Fitor or íñyot foóñicce. Fitore Íba re hoór de, “Malik, Tuñí añr ṭéng dúwai díba dé?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Isá ye íba re zuwabe hoór de, “Añí kii gorír tui ehón no buzíbi, montor fore buzíbi.”
7 Jesus respondeu:
8 Fitore Íba re hoór de, “Tuñí bilkúl añr ṭéng no dúiyo.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Hétunot Sáimon Fitore Íba re hoór de, “Malik, tóoile siríf añr ṭéng no, bólke añr át tun edde matá yó dúwaido.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Isá ye íba re hoór de, “Zee niki gaa dúifelaiye, ítar ttu siríf ṭéng dúwa fore deh, kiyólla-hoilé íte toh furafuri sáfsutara. Tuáñra sáf, montor beggún no.”
10 Jesus respondeu:
11 Isá ye zane Íba re hone dóridibo deh; hétolla Íba ye hoiyé de, “Tuáñra beggún sáf no.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Tói zeñtté Íba ttu ítarar ṭéng dúiya óiye, Íba ye Nizor hoor fiñdí abar boiccé. Íba ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re kii goijjí de buijjó né?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Tuáñra toh Añré Ustat edde Malik ḍako, aar tuáñra híyan sóiyi hoó, kiyólla-hoilé Añí toh héndilla ói.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Tói Añí zettót tuáñrar Malik edde Ustat ói tuáñrar ṭéng dúwai díyi, tuáñra ttu yó ezzone ar ezzon or ṭéng dúwai díyar zorur.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Añí gorí tuáñra re ekkán nomuna daháiyi de, zeéne Añí tuáñra re goijjí de héndilla tuáñra yó goró.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, gulam nizor girós or túaro ḍoóñr no, aar zibá re difeṛá gíyeh íba yó difeṛóyar túaro ḍoóñr no.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Yala tuáñra toh iín zano, zodi amól goró tóoile tuáñra mubarek.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Añí tuáñra beggún or hotá hoóir de no; Añí zani Añí hontará re basíloiyi. Montor héndilla etollá ór zeéne pak-kalam or hotá yián fura ó, ‘Zee niki Añr fúañti ruṭi háa, íte Añr ulḍa latí tuillé.’
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 “Híyan óibar age Añí yala lóti tuáñra re zanaidir, zeéne híyan óile tuáñra ekin goró de, Añí óilam de Íba.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki Añí difeṛáide yóggwa re kobul goré, íte Añré kobul goré deh; aar zee niki Añré kobul goré, íte Añré difeṛáiye de Íba re kobul goré deh.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Isá ttu híin hoiyá ói baade, dil ot ferecan laiggé, aar hoóifelaiye de ki, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, tuáñra ezzone Añré dóri diba.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Cárit tune Isá ye har hotá hoór de buzí no fari ezzon or uzu ezzone saát doijje.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ítara ttu ze cárit twa re Isá ye muhábbot goittó, yóggwa Isár gaat élan dí boiṛá accíl.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Sáimon Fitore hé cárit twa re icára gorí hoór de, “Íba ye har hotá hoór de fusár goró.”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Tói hé cárit twa Isár gaat élan dí fusár gorér de, “Malik, íte hon?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Isá ye zuwab der de, “Ruṭir ṭukuṛa yián burai Añí zaré diiyum, tee óilde manúc íte.” Baade Íba ye ruṭir ṭukuṛa gán burai Sáimon Iskáriyet or fua Yohúdah re diiyé.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ruṭir ṭukuṛa gán looi baade Cóitan ítar bútore góligiyoi.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Montor hána háito boiccé de ítara honókiye nó buzé de, Íba ye ítare hotá híyan kiyólla hoiyé.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Hodúne ṭáaijjil de, Yohúdah ttu zettót ṭiañr feṭi accíl hétolla Isá ye ítare endilla hoiyé de, “Id olla ziín zorur híin kini angói,” arnóile gorif ókkol ore kessú deegói.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Íte ruṭir ṭukuṛa gán looi toratori baárkule neeligiyói. Híyala rait.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Íte baáre zaigói baade, Isá ye hoór de, “Yala Manúc or Fuar mohíma zahér óibar októ aiccé, aar Allar mohíma Íbar duara zahér óibo.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Zeñtté Íbar duara Allar mohíma zahér óibo, héñtte Alla ye yó Nizor duara hé Manúc or Fuar mohíma zahér goríbo, aar Íba ye Nizor mohíma bicí toratori zahér goríbo.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 “Ó Fuain ókkol, Añí tuáñrar fúañti ar kessú októ foijjonto así deh. Tuáñra Añr talac goríba, montor Añí Yohúdi ókkol ore zendilla hoóilam, héndilla yala Añí tuáñra re yó hoóir, ‘Añí zeṛé zairgói héṛe tuáñra aái no faribá.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 “Añí tuáñra re ekkán noya hókum dír, ki hoilé, tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró. Añí zendilla tuáñra re muhábbot goijjí, héndilla tuáñra yó ezzon ore ezzone muhábbot goró.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Zodi tuáñra ezzon ore ezzone muhábbot goró, híyane beggúne zanibó de, tuáñra óilade Añr ummot.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Sáimon Fitore Isá re hoór de, “Malik, Tuñí hoṛé zoórgoi dé?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Fitore Íba ttu fusár gorér de, “Malik, añí Tuáñr fúañti yala kiyá aái no faittam? Añí toh Tuáñr lla bóuli nizor zan úddwa difélaiyum.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Isá ye zuwab der de, “Tui Añr lla tor zan difélaibi dé? Añí toré sóiyi-sóiyi hoóir, ratakurá bak dibar age tui Añré tin bar inkar goríbi.
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.