João 11
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Lasár nam or ézzon manúc ocúk accíl. Yóggwa óilde Betániya farar, ziyán ot yóggwar bóin Moriyam edde Morota yó tákito.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hé Moriyam óilde ubá zibá ye Malik or ṭéng ot añtor ḍálidi nizor sul loi fuñsídil. Ze Lasár ocúk accíl, yóggwa óilde híbar bái.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Hétolla yóggwar bóinain de Isár hañse hotá foóñsaiye de, “Malik, Tuñí zaré ador goró, yóggwa ttu ocúk óiye.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Híyan fúinne rár Isá ye hoór de, “Hé ocúk yóggwar moot olla óiye de no, bólke Allar mohíma lla óiye de, zeéne híyan or zoriya Allar Fuar mohíma zahér ó.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Isá ye Morota re, híbar bóin ore, edde Lasár ore ador goittó.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Toóu Íba ye yóggwa ocúk de fúni, Íba ze zagat accíl héṛe aró dui din táikkil.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Baade Íba ye cárit tun ore hoór de, “Aiyó, añára abar Yohúdiyat zai.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Cárit tune Íba re hoór de, “Rabbí, yaar hooddin age toh Yohúdi ókkole Tuáñre cíl or dola maitto saáil, toóu Tuñí héṛe abar zaito soór dé?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Isá ye zuwab der de, “Din ot ki baró gónḍa nái ne? Honókiye zodi din ot áñṛe, íte ujáṭ na há, kiyólla-hoilé íte toh duniyair foór deké.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Montor honókiye zodi rait ot áñṛe, íte ujáṭ há, kiyólla-hoilé ítar bútore foór nái.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Híin hoói baade, Íba ye ítara re hoór de, “Añárar dustó Lasár gúm ot foijjé, montor Añí yóggwa re tulídito zair.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Tói cárit tune Íba re hoór de, “Malik, yóggwa gúm ot foijjé de óile, yóggwa ṭík óizayboi.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Háleke Isá ye hoiyé de óilde yóggwar moot or baabute, montor ítara ṭáaijjil de endilla gúm or hotá hoiyé bóuli.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Hétolla Isá ye ítara re sáf-sáf góri eén hoóifelaiye, “Lasár morigiyói.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Añí héṛe nu accílam de híyan olla tuáñrar zoriya kúci, zeéne tuáñra ekin gorí faro. Aiyó, añára yóggwar héṛe zai.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Hétunot Tómas, zibá re Zooñikka hoói ḍake, yóggwa ye nizor sáañti cárit tun ore hoór de, “Áñṛo, añára yó zai, zeéne añára Íbar fúañti mori fari.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Baade Isá zeñtté héṛe foóñicce, Íba ye zani faijjé de, Lasár ore hobor ot diyé de sair din óigiyoi.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betániya gán Jerúsalem or ḍáke accíl, siríf dui mail ánik duré deh.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Bicí Yohúdi ókkol Morota edde Moriyam or héṛe aiccíl, ítara re ítarar bái or baabute tosólli dí bolla.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Zeñtté Morota ye Isá aiyér de fúinne, híba ye Isá llói milto giiyé, montor Moriyam gór ot táigilgoi.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Morota ye Isá re hoór de, “Ó Malik, Tuñí zodi eṛé óita, añr bái no moritó.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Montor añí yián zani, Tuñí ehón óu Alla ttu ziín magibá, Alla ye híin Tuáñre diibo.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Isá ye híba re hoór de, “Tor bái abar zinda ói uṛíbo.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Morota ye Íba re hoór de, “Añí zani háñcor or din yóggwa abar zinda ói uṛíbo.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Isá ye híba re hoór de, “Háñcor edde zindigi óilam de Añí. Zee niki Añr uore iman ané, yóggwa morilé yo zinda tákibo,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 aar zee niki zinda asé aar Añr uore iman ané, yóggwa bilkúl no moribó. Tui híyan ekin gorós né?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Híba ye zuwab der de, “Ói, Malik, añí iman ainní de, Tuñí óilade Allar Fua Mosih, zibá duniyait aibár hotá accíl.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Híyan hoói baade, híba zai nizor bóin Moriyam ore matai zuitégori hoór de, “Ustat eṛé asé, Íba ye tuáñre ḍaker.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Híyan fúni híba toratori uṛí Isár hañse giiyé.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Héñtte Isá farat nó foóñse, bólke aijjó uṛé zeṛé Morota ye Íba llói dola óoil.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ze Yohúdi ókkole Moriyam or fúañti gór ot tái híba re tosólli díyat accíl, ítara Moriyam toratori uṛí baárkule zaargói de dekí híbar fisá doijje. Ítara ṭáaijje de, Moriyam hobor ot hañditó zaar.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Zeñtté Moriyam uṛé foóñicce zeṛé Isá asé, híba ye Íba re dekí Íbar ṭéng ot fori hoór de, “Ó Malik, Tuñí zodi eṛé óita, añr bái no moritó.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Isá ye híbar edde híbar fúañti aiccé de Yohúdi ókkol or hañdani deikké rár, Nizor dil ot bicí ferecan laiggíl, edde feṭfuri uiṭṭíl.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Íba ye fusár gorér de, “Yóggwa re hoṛé raikkó?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Isá hañdat doijje.
35 Jesus chorou.
36 Hétolla Yohúdi ókkole hoór de, “Soó, Ibá ye yóggwa re hondilla ador goittó!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Lekin ítara kiyé-kiyé hoór de, “E Manúc zibá ye añdár suk kúli díyl, Ibá ye saitó bóuli kí hé manúc cwa re no more fán gorí no faitto né?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Hétolla Isá ttu Nizor bútore abar bicí ferecan lagi, hobor or héṛe giiyé. Hobor gwá óilde eggwá kúñda, aar yíbar muk ot ekkán cíl ouzaiya accíl.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Isá ye hoór de, “Cíl lan larifélo.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Isá ye híba re hoór de, “Añí toré hoiyí de no né, zodi ekin gorós, Allar mohíma dekíbi bóuli?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tói ítara cíl lan larifélaiye. Aar Isá ye uormikká suk tulí hoór de, “Ó Baf, Tuñí Añr hotá fúinno de hétolla Añí Tuáñre cúkuriya zanair.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Añí zani Tuñí hámica Añr hotá fúno, montor Añr sairókul ttu ze manúc cún tíyai asé, ítarar wasté Añí yián hoóir, zeéne ítara ekin goré de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Híin hoói yore Isá ye ḍoóñr abase ḍak mari hoór de, “Lasár, neeliai!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tói morigiyói de yóggwa neeli aáigiyoi, yóggwar át edde ṭéng gun hohón or hoor loi baindá, aar yóggwar muk kán ekkán hoor loi beráiya.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Yohúdi ókkol zetará Moriyam or héṛe aiccíl, ítara Isá ye ziyán goijjé híyan dekí boóut zone Íbar uore iman ainné.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Montor ítarar bútottu hodúne zai, Isá ye ziín goijjé híin Féroci ókkol ore zanaiyégoi.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Tói ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole fótuayi-mujilíc ore míṭing matai hoór de, “Añára ehón kii goittám? Hé Manúc cwa ye toh boóut keramot ókkol gorér.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Zodi añára Íba re endilla eridi rakí, tóoile beggúne Íbar uore iman anífelaibo, aar Romi ókkole aái añárar pak zaga edde añárar koum ore kobza gorífelaibo.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Montor ítarar bútore Káiyafas nam or zibá hé bosór boro imam accíl, yóggwa ye ítara re hoór de, “Tuáñra toh bilkúl kessú no zano,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 aar tuáñra yián óu báfi no soór de ki, tuáñra lla beétor óilde fura koum dónco óizar túaro manúc beggún olla ekzon manúc moron.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Yóggwa ye híyan nizor bole hoiyé de no, bólke yóggwa hé bosór boro imam accíl ísafe, yóggwa ye agun hotá hoiyé de ki, Yohúdi koum olla Isá moribó;
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 siríf hé koum olla no, bólke Allar fuain ókkol zetará ikká-uikká dorbodor óigiyoi ítara re ekkán ot zoma gorí bolla yó.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Hé din lóti ítara Isá re marifélaito sólla gorát doijje.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Hétolla Isá ye Yohúdi ókkol or bútore kúlamela góri ar aá-zaa no gorér, bólke héntu moidan elakar ḍáke asé de Eferaim nam or ekkán cóor ot giiyégoi, aar Nizor cárit tun ore looi héṛe tákat doijje.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Héñtte Yohúdi ókkol or Azadir-id ḍáke aiccé, aar id or age nizoré pak-sáf gorí bolla boóut manúc fara ttu uore Jerúsalem ot giiyé.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ítara Isá re talac gorát accíl, aar baitul-mukaddos or uṛán ot tíyai ezzon ottu ezzone fusár gorér de, “Tuáñra kii ṭáaro? Íba id ot ebbe nu aibó níki?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole hókum zari goijjé de, zodi honókiye Isá hoṛé asé de zane de óile íte ítara re hóbor dito, zeéne ítara Íba re gereftar gorí fare.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.