João 11
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Lasár nam or ézzon manúc ocúk accíl. Yóggwa óilde Betániya farar, ziyán ot yóggwar bóin Moriyam edde Morota yó tákito.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hé Moriyam óilde ubá zibá ye Malik or ṭéng ot añtor ḍálidi nizor sul loi fuñsídil. Ze Lasár ocúk accíl, yóggwa óilde híbar bái.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Hétolla yóggwar bóinain de Isár hañse hotá foóñsaiye de, “Malik, Tuñí zaré ador goró, yóggwa ttu ocúk óiye.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Híyan fúinne rár Isá ye hoór de, “Hé ocúk yóggwar moot olla óiye de no, bólke Allar mohíma lla óiye de, zeéne híyan or zoriya Allar Fuar mohíma zahér ó.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Isá ye Morota re, híbar bóin ore, edde Lasár ore ador goittó.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Toóu Íba ye yóggwa ocúk de fúni, Íba ze zagat accíl héṛe aró dui din táikkil.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Baade Íba ye cárit tun ore hoór de, “Aiyó, añára abar Yohúdiyat zai.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Cárit tune Íba re hoór de, “Rabbí, yaar hooddin age toh Yohúdi ókkole Tuáñre cíl or dola maitto saáil, toóu Tuñí héṛe abar zaito soór dé?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Isá ye zuwab der de, “Din ot ki baró gónḍa nái ne? Honókiye zodi din ot áñṛe, íte ujáṭ na há, kiyólla-hoilé íte toh duniyair foór deké.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Montor honókiye zodi rait ot áñṛe, íte ujáṭ há, kiyólla-hoilé ítar bútore foór nái.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Híin hoói baade, Íba ye ítara re hoór de, “Añárar dustó Lasár gúm ot foijjé, montor Añí yóggwa re tulídito zair.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tói cárit tune Íba re hoór de, “Malik, yóggwa gúm ot foijjé de óile, yóggwa ṭík óizayboi.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Háleke Isá ye hoiyé de óilde yóggwar moot or baabute, montor ítara ṭáaijjil de endilla gúm or hotá hoiyé bóuli.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Hétolla Isá ye ítara re sáf-sáf góri eén hoóifelaiye, “Lasár morigiyói.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Añí héṛe nu accílam de híyan olla tuáñrar zoriya kúci, zeéne tuáñra ekin gorí faro. Aiyó, añára yóggwar héṛe zai.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Hétunot Tómas, zibá re Zooñikka hoói ḍake, yóggwa ye nizor sáañti cárit tun ore hoór de, “Áñṛo, añára yó zai, zeéne añára Íbar fúañti mori fari.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Baade Isá zeñtté héṛe foóñicce, Íba ye zani faijjé de, Lasár ore hobor ot diyé de sair din óigiyoi.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betániya gán Jerúsalem or ḍáke accíl, siríf dui mail ánik duré deh.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Bicí Yohúdi ókkol Morota edde Moriyam or héṛe aiccíl, ítara re ítarar bái or baabute tosólli dí bolla.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Zeñtté Morota ye Isá aiyér de fúinne, híba ye Isá llói milto giiyé, montor Moriyam gór ot táigilgoi.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Morota ye Isá re hoór de, “Ó Malik, Tuñí zodi eṛé óita, añr bái no moritó.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Montor añí yián zani, Tuñí ehón óu Alla ttu ziín magibá, Alla ye híin Tuáñre diibo.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Isá ye híba re hoór de, “Tor bái abar zinda ói uṛíbo.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Morota ye Íba re hoór de, “Añí zani háñcor or din yóggwa abar zinda ói uṛíbo.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Isá ye híba re hoór de, “Háñcor edde zindigi óilam de Añí. Zee niki Añr uore iman ané, yóggwa morilé yo zinda tákibo,
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 aar zee niki zinda asé aar Añr uore iman ané, yóggwa bilkúl no moribó. Tui híyan ekin gorós né?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Híba ye zuwab der de, “Ói, Malik, añí iman ainní de, Tuñí óilade Allar Fua Mosih, zibá duniyait aibár hotá accíl.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Híyan hoói baade, híba zai nizor bóin Moriyam ore matai zuitégori hoór de, “Ustat eṛé asé, Íba ye tuáñre ḍaker.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Híyan fúni híba toratori uṛí Isár hañse giiyé.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Héñtte Isá farat nó foóñse, bólke aijjó uṛé zeṛé Morota ye Íba llói dola óoil.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ze Yohúdi ókkole Moriyam or fúañti gór ot tái híba re tosólli díyat accíl, ítara Moriyam toratori uṛí baárkule zaargói de dekí híbar fisá doijje. Ítara ṭáaijje de, Moriyam hobor ot hañditó zaar.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Zeñtté Moriyam uṛé foóñicce zeṛé Isá asé, híba ye Íba re dekí Íbar ṭéng ot fori hoór de, “Ó Malik, Tuñí zodi eṛé óita, añr bái no moritó.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Isá ye híbar edde híbar fúañti aiccé de Yohúdi ókkol or hañdani deikké rár, Nizor dil ot bicí ferecan laiggíl, edde feṭfuri uiṭṭíl.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Íba ye fusár gorér de, “Yóggwa re hoṛé raikkó?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Isá hañdat doijje.
35 Jesus chorou.
36 Hétolla Yohúdi ókkole hoór de, “Soó, Ibá ye yóggwa re hondilla ador goittó!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Lekin ítara kiyé-kiyé hoór de, “E Manúc zibá ye añdár suk kúli díyl, Ibá ye saitó bóuli kí hé manúc cwa re no more fán gorí no faitto né?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Hétolla Isá ttu Nizor bútore abar bicí ferecan lagi, hobor or héṛe giiyé. Hobor gwá óilde eggwá kúñda, aar yíbar muk ot ekkán cíl ouzaiya accíl.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Isá ye hoór de, “Cíl lan larifélo.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Isá ye híba re hoór de, “Añí toré hoiyí de no né, zodi ekin gorós, Allar mohíma dekíbi bóuli?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tói ítara cíl lan larifélaiye. Aar Isá ye uormikká suk tulí hoór de, “Ó Baf, Tuñí Añr hotá fúinno de hétolla Añí Tuáñre cúkuriya zanair.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Añí zani Tuñí hámica Añr hotá fúno, montor Añr sairókul ttu ze manúc cún tíyai asé, ítarar wasté Añí yián hoóir, zeéne ítara ekin goré de, Añré Tuñí beh difeṛáiyo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Híin hoói yore Isá ye ḍoóñr abase ḍak mari hoór de, “Lasár, neeliai!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tói morigiyói de yóggwa neeli aáigiyoi, yóggwar át edde ṭéng gun hohón or hoor loi baindá, aar yóggwar muk kán ekkán hoor loi beráiya.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yohúdi ókkol zetará Moriyam or héṛe aiccíl, ítara Isá ye ziyán goijjé híyan dekí boóut zone Íbar uore iman ainné.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Montor ítarar bútottu hodúne zai, Isá ye ziín goijjé híin Féroci ókkol ore zanaiyégoi.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tói ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole fótuayi-mujilíc ore míṭing matai hoór de, “Añára ehón kii goittám? Hé Manúc cwa ye toh boóut keramot ókkol gorér.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Zodi añára Íba re endilla eridi rakí, tóoile beggúne Íbar uore iman anífelaibo, aar Romi ókkole aái añárar pak zaga edde añárar koum ore kobza gorífelaibo.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Montor ítarar bútore Káiyafas nam or zibá hé bosór boro imam accíl, yóggwa ye ítara re hoór de, “Tuáñra toh bilkúl kessú no zano,
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 aar tuáñra yián óu báfi no soór de ki, tuáñra lla beétor óilde fura koum dónco óizar túaro manúc beggún olla ekzon manúc moron.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Yóggwa ye híyan nizor bole hoiyé de no, bólke yóggwa hé bosór boro imam accíl ísafe, yóggwa ye agun hotá hoiyé de ki, Yohúdi koum olla Isá moribó;
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 siríf hé koum olla no, bólke Allar fuain ókkol zetará ikká-uikká dorbodor óigiyoi ítara re ekkán ot zoma gorí bolla yó.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Hé din lóti ítara Isá re marifélaito sólla gorát doijje.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Hétolla Isá ye Yohúdi ókkol or bútore kúlamela góri ar aá-zaa no gorér, bólke héntu moidan elakar ḍáke asé de Eferaim nam or ekkán cóor ot giiyégoi, aar Nizor cárit tun ore looi héṛe tákat doijje.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Héñtte Yohúdi ókkol or Azadir-id ḍáke aiccé, aar id or age nizoré pak-sáf gorí bolla boóut manúc fara ttu uore Jerúsalem ot giiyé.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ítara Isá re talac gorát accíl, aar baitul-mukaddos or uṛán ot tíyai ezzon ottu ezzone fusár gorér de, “Tuáñra kii ṭáaro? Íba id ot ebbe nu aibó níki?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole hókum zari goijjé de, zodi honókiye Isá hoṛé asé de zane de óile íte ítara re hóbor dito, zeéne ítara Íba re gereftar gorí fare.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.