Gálatas 2

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Soiddó bosór baade, Bárnabas ore looi añí abar Jerúsalem ot giílam. Titus ore yó fúañti looi giílam.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Añr ttu héṛe zaa foribó bóuli añr hañse zahér goijjé de hétolla añí giílam. Beyohúdi ókkol or hañse añí ze kúchóbor tobolik gorí híyan or baabute añí héṛiyar ḍaiḍoóñr ókkol ore eggwá síra boiṛók ot buzáilam, kiyólla-hoilé añí nó saái de, añí gorír de meénnot yáh goijjílam de meénnot befózul óuk.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Lekin añr fúañti accíl de Titus ezzon Beyohúdi de óile yo, íba re ázomi gorí bolla bolazuri gorá nó zah.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Hé mosóla gán uiṭṭíl de kiyólla-hoilé, kessú báiyain de imandár kúwalai añára ttu Mosih Isár bútore ze azadi asé híyan or zankari hásil gorí bolla gurinda ísafe añárar bútore góillil, zeéne ítara añára re gulam banai fare.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Montor añára ítarar hotá essát olla úddwa mani nó lói, zeéne kúchóbor or sóiyi tuáñra lla ṭiki táke.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Lekin zetará re ḍaiḍoóñr bóuli mana zah, ítara úddwa añí tobolik gorí de kúchóbor or baabute honó noya mocuwara di nó fare. Asóle ítara ziín accíl óibo óuk, añr ttu honó forók nái. Alla ye toh ektorfía no goré.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Bólke ítara deikké de, Alla ye añré Beyohúdi ókkol or hañse kúchóbor tobolik goríbar zimma diiyé, zendilla Fitor ore Yohúdi ókkol or hañse goríbar diiyé.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Kiyólla-hoilé ze Alla ye Fitor ore ázomi goijjá ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé, hé Alla ye beh añré yó Beyohúdi ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé deh.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Yakub, Kéfas, edde Yohánna re toh zomát or ṭúni bouli mana zah. Zettót ítara añré diiya giyéh de rahámot or baabute zainné, añr lói edde Bárnabas lói bóng bañdi bolla át milaiyé. Ítara razi óiye de, añára Beyohúdi ókkol or hañse zai tobolik goijjúm, aar ítara ázomi goijjá gún or hañse zai goríbo.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Ítara añára re siríf hoóil de, gorif ókkol ore modot goittó no foóraito, ziyán gorí bolla añr ttu yó age lóti bicí mon accíl.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Montor Kéfas zeñtté Enṭiyok ot aiccé, añí íbar cáikkacíkkit íbar ulḍa tíyaiyi, kiyólla-hoilé íba hosúrbon ṭóoijje,
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 ki hoilé, Yakub or héntu hoozzon manúc aibár age, íba ye Beyohúdi ókkol or fúañti hána háito; montor ítara aiccé rár, íba ye Beyohúdi ókkol ottu síra ói alok gorí táikkil, kiyólla-hoilé íba ye ázomi goijja dol ore ḍooraiyé.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Baki imandár Yohúdi ókkol óu íbar hé munafékit bóng óiye, zeén níki Bárnabas úddwa ítarar munafékit forigílgoi.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Montor zehón añí ítara kúchóbor or sóiyit no soler de deikkí, añí beggún or muúntu Kéfas ore hoiyí de, “Tuñí toh Yohúdi, lekin tuñí de Yohúdir ḍóilla no ói Beyohúdir ḍóilla solafíra gorór. Tói tuñí keéngori Beyohúdi ókkol ore Yohúdir ḍóilla solafíra gorí bolla bolazuri gorór?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Añára de zormo ttu lóti Yohúdi; añára toh gunágar howá zah de Beyohúdi ókkol or feṛot ttu óiyi de no.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Montor añára zani de, Mosih Isár uore iman aníle manúc forhésgar ṭóore, Córiyot amól goillé no. Hétolla toh añára nize yó Mosih Isár uore iman ainní, zeéne Córiyot amól gorí no bólke Mosihr uore iman aní añára forhésgar ṭóori fari, kiyólla-hoilé córiyot or amóle honó manúc forhésgar no ṭóoribo.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Lekin Mosihr duara forhésgar ṭóoribar kucíc goitté-goitté zodi añára nize yó gunágar sábut óizaygoi, híyan or maáni kí Mosih gunár háadem? Bilkúl no!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Kiyólla-hoilé ziyán añí nize báñgifelaiyi híyan zodi abar banai, tóoile toh añí nizoré nize hosúrbon ṭóorair deh.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Añí Córiyot or duara Córiyot ottu morigiyígoi, zeéne añí Alla lla basi táki fari.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Añré Mosihr fúañti kúruc ot ṭaki mariféla gíyeh; yala añí ar zinda nái, añr bútore Mosih zinda asé deh. Añí ehón e jisím lói ze zindigi haṛair híyan Allar Fuar uore iman rakí beh haṛair, zibá ye añré muhábbot gorí añr lla bóuli Nizor zan diyé.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Añí Allar rahámot ore inkar no gorí, kiyólla-hoilé Córiyot or duara manúc forhésgar ṭóori fare de óile, Mosih toh hánnak moijjíl.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.