Gálatas 2
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Soiddó bosór baade, Bárnabas ore looi añí abar Jerúsalem ot giílam. Titus ore yó fúañti looi giílam.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Añr ttu héṛe zaa foribó bóuli añr hañse zahér goijjé de hétolla añí giílam. Beyohúdi ókkol or hañse añí ze kúchóbor tobolik gorí híyan or baabute añí héṛiyar ḍaiḍoóñr ókkol ore eggwá síra boiṛók ot buzáilam, kiyólla-hoilé añí nó saái de, añí gorír de meénnot yáh goijjílam de meénnot befózul óuk.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Lekin añr fúañti accíl de Titus ezzon Beyohúdi de óile yo, íba re ázomi gorí bolla bolazuri gorá nó zah.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Hé mosóla gán uiṭṭíl de kiyólla-hoilé, kessú báiyain de imandár kúwalai añára ttu Mosih Isár bútore ze azadi asé híyan or zankari hásil gorí bolla gurinda ísafe añárar bútore góillil, zeéne ítara añára re gulam banai fare.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Montor añára ítarar hotá essát olla úddwa mani nó lói, zeéne kúchóbor or sóiyi tuáñra lla ṭiki táke.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Lekin zetará re ḍaiḍoóñr bóuli mana zah, ítara úddwa añí tobolik gorí de kúchóbor or baabute honó noya mocuwara di nó fare. Asóle ítara ziín accíl óibo óuk, añr ttu honó forók nái. Alla ye toh ektorfía no goré.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Bólke ítara deikké de, Alla ye añré Beyohúdi ókkol or hañse kúchóbor tobolik goríbar zimma diiyé, zendilla Fitor ore Yohúdi ókkol or hañse goríbar diiyé.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Kiyólla-hoilé ze Alla ye Fitor ore ázomi goijjá ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé, hé Alla ye beh añré yó Beyohúdi ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé deh.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Yakub, Kéfas, edde Yohánna re toh zomát or ṭúni bouli mana zah. Zettót ítara añré diiya giyéh de rahámot or baabute zainné, añr lói edde Bárnabas lói bóng bañdi bolla át milaiyé. Ítara razi óiye de, añára Beyohúdi ókkol or hañse zai tobolik goijjúm, aar ítara ázomi goijjá gún or hañse zai goríbo.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Ítara añára re siríf hoóil de, gorif ókkol ore modot goittó no foóraito, ziyán gorí bolla añr ttu yó age lóti bicí mon accíl.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Montor Kéfas zeñtté Enṭiyok ot aiccé, añí íbar cáikkacíkkit íbar ulḍa tíyaiyi, kiyólla-hoilé íba hosúrbon ṭóoijje,
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 ki hoilé, Yakub or héntu hoozzon manúc aibár age, íba ye Beyohúdi ókkol or fúañti hána háito; montor ítara aiccé rár, íba ye Beyohúdi ókkol ottu síra ói alok gorí táikkil, kiyólla-hoilé íba ye ázomi goijja dol ore ḍooraiyé.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Baki imandár Yohúdi ókkol óu íbar hé munafékit bóng óiye, zeén níki Bárnabas úddwa ítarar munafékit forigílgoi.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Montor zehón añí ítara kúchóbor or sóiyit no soler de deikkí, añí beggún or muúntu Kéfas ore hoiyí de, “Tuñí toh Yohúdi, lekin tuñí de Yohúdir ḍóilla no ói Beyohúdir ḍóilla solafíra gorór. Tói tuñí keéngori Beyohúdi ókkol ore Yohúdir ḍóilla solafíra gorí bolla bolazuri gorór?”
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Añára de zormo ttu lóti Yohúdi; añára toh gunágar howá zah de Beyohúdi ókkol or feṛot ttu óiyi de no.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Montor añára zani de, Mosih Isár uore iman aníle manúc forhésgar ṭóore, Córiyot amól goillé no. Hétolla toh añára nize yó Mosih Isár uore iman ainní, zeéne Córiyot amól gorí no bólke Mosihr uore iman aní añára forhésgar ṭóori fari, kiyólla-hoilé córiyot or amóle honó manúc forhésgar no ṭóoribo.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Lekin Mosihr duara forhésgar ṭóoribar kucíc goitté-goitté zodi añára nize yó gunágar sábut óizaygoi, híyan or maáni kí Mosih gunár háadem? Bilkúl no!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Kiyólla-hoilé ziyán añí nize báñgifelaiyi híyan zodi abar banai, tóoile toh añí nizoré nize hosúrbon ṭóorair deh.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Añí Córiyot or duara Córiyot ottu morigiyígoi, zeéne añí Alla lla basi táki fari.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Añré Mosihr fúañti kúruc ot ṭaki mariféla gíyeh; yala añí ar zinda nái, añr bútore Mosih zinda asé deh. Añí ehón e jisím lói ze zindigi haṛair híyan Allar Fuar uore iman rakí beh haṛair, zibá ye añré muhábbot gorí añr lla bóuli Nizor zan diyé.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Añí Allar rahámot ore inkar no gorí, kiyólla-hoilé Córiyot or duara manúc forhésgar ṭóori fare de óile, Mosih toh hánnak moijjíl.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.