Gálatas 2
rhgc (RHGC) vs NVI
1 Soiddó bosór baade, Bárnabas ore looi añí abar Jerúsalem ot giílam. Titus ore yó fúañti looi giílam.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Añr ttu héṛe zaa foribó bóuli añr hañse zahér goijjé de hétolla añí giílam. Beyohúdi ókkol or hañse añí ze kúchóbor tobolik gorí híyan or baabute añí héṛiyar ḍaiḍoóñr ókkol ore eggwá síra boiṛók ot buzáilam, kiyólla-hoilé añí nó saái de, añí gorír de meénnot yáh goijjílam de meénnot befózul óuk.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Lekin añr fúañti accíl de Titus ezzon Beyohúdi de óile yo, íba re ázomi gorí bolla bolazuri gorá nó zah.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Hé mosóla gán uiṭṭíl de kiyólla-hoilé, kessú báiyain de imandár kúwalai añára ttu Mosih Isár bútore ze azadi asé híyan or zankari hásil gorí bolla gurinda ísafe añárar bútore góillil, zeéne ítara añára re gulam banai fare.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Montor añára ítarar hotá essát olla úddwa mani nó lói, zeéne kúchóbor or sóiyi tuáñra lla ṭiki táke.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Lekin zetará re ḍaiḍoóñr bóuli mana zah, ítara úddwa añí tobolik gorí de kúchóbor or baabute honó noya mocuwara di nó fare. Asóle ítara ziín accíl óibo óuk, añr ttu honó forók nái. Alla ye toh ektorfía no goré.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Bólke ítara deikké de, Alla ye añré Beyohúdi ókkol or hañse kúchóbor tobolik goríbar zimma diiyé, zendilla Fitor ore Yohúdi ókkol or hañse goríbar diiyé.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Kiyólla-hoilé ze Alla ye Fitor ore ázomi goijjá ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé, hé Alla ye beh añré yó Beyohúdi ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé deh.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Yakub, Kéfas, edde Yohánna re toh zomát or ṭúni bouli mana zah. Zettót ítara añré diiya giyéh de rahámot or baabute zainné, añr lói edde Bárnabas lói bóng bañdi bolla át milaiyé. Ítara razi óiye de, añára Beyohúdi ókkol or hañse zai tobolik goijjúm, aar ítara ázomi goijjá gún or hañse zai goríbo.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Ítara añára re siríf hoóil de, gorif ókkol ore modot goittó no foóraito, ziyán gorí bolla añr ttu yó age lóti bicí mon accíl.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Montor Kéfas zeñtté Enṭiyok ot aiccé, añí íbar cáikkacíkkit íbar ulḍa tíyaiyi, kiyólla-hoilé íba hosúrbon ṭóoijje,
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 ki hoilé, Yakub or héntu hoozzon manúc aibár age, íba ye Beyohúdi ókkol or fúañti hána háito; montor ítara aiccé rár, íba ye Beyohúdi ókkol ottu síra ói alok gorí táikkil, kiyólla-hoilé íba ye ázomi goijja dol ore ḍooraiyé.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Baki imandár Yohúdi ókkol óu íbar hé munafékit bóng óiye, zeén níki Bárnabas úddwa ítarar munafékit forigílgoi.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Montor zehón añí ítara kúchóbor or sóiyit no soler de deikkí, añí beggún or muúntu Kéfas ore hoiyí de, “Tuñí toh Yohúdi, lekin tuñí de Yohúdir ḍóilla no ói Beyohúdir ḍóilla solafíra gorór. Tói tuñí keéngori Beyohúdi ókkol ore Yohúdir ḍóilla solafíra gorí bolla bolazuri gorór?”
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Añára de zormo ttu lóti Yohúdi; añára toh gunágar howá zah de Beyohúdi ókkol or feṛot ttu óiyi de no.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Montor añára zani de, Mosih Isár uore iman aníle manúc forhésgar ṭóore, Córiyot amól goillé no. Hétolla toh añára nize yó Mosih Isár uore iman ainní, zeéne Córiyot amól gorí no bólke Mosihr uore iman aní añára forhésgar ṭóori fari, kiyólla-hoilé córiyot or amóle honó manúc forhésgar no ṭóoribo.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Lekin Mosihr duara forhésgar ṭóoribar kucíc goitté-goitté zodi añára nize yó gunágar sábut óizaygoi, híyan or maáni kí Mosih gunár háadem? Bilkúl no!
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Kiyólla-hoilé ziyán añí nize báñgifelaiyi híyan zodi abar banai, tóoile toh añí nizoré nize hosúrbon ṭóorair deh.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Añí Córiyot or duara Córiyot ottu morigiyígoi, zeéne añí Alla lla basi táki fari.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Añré Mosihr fúañti kúruc ot ṭaki mariféla gíyeh; yala añí ar zinda nái, añr bútore Mosih zinda asé deh. Añí ehón e jisím lói ze zindigi haṛair híyan Allar Fuar uore iman rakí beh haṛair, zibá ye añré muhábbot gorí añr lla bóuli Nizor zan diyé.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Añí Allar rahámot ore inkar no gorí, kiyólla-hoilé Córiyot or duara manúc forhésgar ṭóori fare de óile, Mosih toh hánnak moijjíl.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.